II FZ 921/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 868/12 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu III i IV raty podatku rolnego za 2011 r. . postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 868/12, Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193) dalej: rozporządzenie – A. R. (zwanego dalej: skarżącym lub podatnikiem) wysokość wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Następnie zarządzeniem z dnia 2 października 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 12 sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu II i IV raty podatku rolnego za 2011 r. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) dalej u.p.p.s.a. Strona została również pouczona o skutkach niewykonania wezwania w terminie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podatnik wskazał na okoliczności stanu faktycznego dotyczącego posiadanych przez niego nieruchomości. Podniósł również, że skoro w sprawie chodzi o kwotę 441 zł, o którą należy zredukować podatek rolny za 2011 r. nie "widzi logicznego sensu ponoszenia kosztów wpisu sadowego w wysokości 500 zł". Dlatego też podatnik wniósł o uchylenie wpisu sądowego i zobowiązanie organu podatkowego do naliczenia podatku od rzeczywistej powierzchni gruntów gospodarstw rolnych zgodnie z obowiązującymi przepisani, a nie od powierzchni na papierze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało je oddalić. W myśl zaś art. 230 § 1 i § 2 u.p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193). W § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wskazano, że w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł. Skoro przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest umorzenie zaległości podatkowych to Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określił wysokość wpisu od skargi oraz nie naruszył prawa wzywając skarżącego do uiszczenia tej opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 u.p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał więc obowiązek wezwać skarżącą spółkę aby uiściła należną opłatę w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, stosownie do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. Podnoszone natomiast przez skarżącego w zażaleniu okoliczności nie mogły zostać poddane rozważaniom Naczelnego Sądu Administracyjnego w prowadzonym obecnie postępowaniu zażaleniowym. Zadaniem sądu kasacyjnego było bowiem jedynie zbadanie czy sąd pierwszej instancji słusznie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi oraz czy wpis od skargi został wyliczony w prawidłowej wysokości, stosownie do obowiązującej regulacji prawnej. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji