II SA/Gl 702/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W.C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) nakazał W. C. rozbiórkę wiaty w B. przy ulicy [...], o wymiarach ok. 8,7 x 30 m, zlokalizowanej w centralnej części działki nr [...], po północnej stronie budynku gastronomicznego (oznaczonej literą F na szkicu dołączonym do protokołu z dnia [...] r.) wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzję tę odebrał W. C. osobiście w dniu [...]. M. C. decyzję tę odebrała przez pełnomocnika w dniu w [...] r. Pismem z dnia [...] r., działający przez pełnomocnika W. C. złożył od powyższej decyzji odwołanie, zarzucając decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. naruszenie przepisów prawa materialnego – tj. art. 29-31oraz art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez bezzasadne nakazanie inwestorowi rozbiórkę wiaty i wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu zarzucił, że przedmiotowa decyzja jest nieuzasadniona i wydana została bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czyli z naruszeniem art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu stwierdził, że przystępując do ewentualnego rozpatrzenia odwołania, organ w pierwszej kolejności podejmuje czynności sprawdzające, mające na celu zbadanie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy został zachowany termin do jego wniesienia. W przypadku zaś niespełnienia któregoś z warunków powinien wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania lub o uchybieniu terminu do jego wniesienia. W myśl art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Sposób liczenia terminów w postępowaniu administracyjnym określa art. 57 Kodeksu. Ze zgromadzonego w sprawie materiału, a szczególnie zwrotnego potwierdzenia odbioru, wynika, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji dołączona do przedmiotowej decyzji), a zatem uwzględniając kodeksowe zasady obliczania terminów, termin dla wniesienia od niej odwołania upłynął w dniu [...] r., podczas gdy przedmiotowe odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu [...] r. W związku z powyższym organ odwoławczy zmuszony był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. W uzasadnieniu podał, że pomimo stwierdzenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] r., że jest ono ostateczne, nie jest to zasadne. Uchybiony termin do wniesienia odwołanie podlega bowiem przywróceniu. Skarżący ma prawo wnieść w ciągu siedmiu dniu od daty doręczenia powyższego postanowienia wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Pełnomocnik dodał, że skarżący nie uchybił terminu ze swej winy, gdyż to żona, a nie skarżący potwierdziła odbiór decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r., a następnie dopiero w dniu [...] r. przekazała ją skarżącemu. W związku z powyższym skarżący nie ze swej winy uchybił terminowi. Podsumowując dodał, że nie oddanie przez domownika przesyłki adresatowi może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu. Za zaniedbania domownika nie sposób przypisać winy adresatowi. Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r. W uzasadnieniu, przywołując treść art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazał, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1/ wnioskodawca winien uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy; 2/ wniosek o przywrócenie terminu musi zostać wniesiony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia; 3/ równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której wnioskodawca nie dokonał w terminie. W niniejszej sprawie odwołanie od decyzji zostało wniesione w dniu [...] r. i w stosunku do niego organ stwierdził uchybienie terminu, a następnie dopiero złożony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie zostały zatem spełnione przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu. Odnosząc się do argumentów podnoszonych we wniosku organ odwoławczy stwierdził, że nie można w tym przypadku mówić o braku winy po stronie skarżącego. Podana przyczyna uchybienia terminu nie może być uznana za zasadną. Przywołał w tym zakresie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] r., działający przez pełnomocnika, W. C. złożył skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zarzucając postanowieniu naruszenie art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o uchylenie tego postanowienia, postanowienia poprzedniego oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż kwestionowane postanowienie nie ma uzasadnionych podstaw. Wyjaśnił, iż wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zarzucił, iż skarżący otrzymał przedmiotową decyzję dopiero w dniu [...] r., kiedy wręczyła mu ją M. C. W związku z powyższym wnosił o przesłuchanie świadka, czego organ nie uczynił, naruszając tym samym przepis art. 86 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych zatem powodów postanowienie jako nieuzasadnione winno ulec uchyleniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi, przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Przywołał regulację zawartą w Kodeksie postępowania administracyjnego warunkującą przywrócenie uchybionego terminu. Wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie decyzja doręczona została skarżącemu w dniu [...] r., zaś odwołanie nadane w placówce pocztowej w dniu [...] r. Zatem w związku z przekroczeniem czternastodniowego terminu do złożenia odwołania organ zobowiązany był do wydania rozstrzygnięcia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił, że wraz z odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten złożony został dopiero w dniu [...] r., czyli już po wydaniu przez organ i doręczeniu skarżącemu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stąd też wniosek ten rozpatrzony został odrębnym postanowieniem z dnia [...] r. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ podkreślił, że postępowanie przed organami administracji publicznej reguluje Kodeks postępowania administracyjnego, stąd organ zobowiązany był działać w oparciu o te przepisy. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i zawarte w niej zarzuty, podkreślając, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania powinna nastąpić wcześniej niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Nie podtrzymał twierdzenia o odbiorze zaskarżonej decyzji przez żonę skarżącego. Nadto po okazaniu zwrotnego potwierdzenia o odbiorze zaskarżonej decyzji, skarżący stwierdził, że prawdopodobnie pomylił się twierdząc, iż decyzję tę odebrała żona, gdyż podpis na potwierdzeniu odbioru jest jego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Nadto trzeba dodać, że sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod względem jego słuszności czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 wymienionej powyżej ustawy rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Dokonywanie określonych czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym przez uczestniczące w nim podmioty ograniczone jest ustalonym w przepisach terminem, od zachowania którego uzależniona jest skuteczność dokonanej czynności. Strona może jednak bronić się przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu czynności, w przedmiotowej sprawie wniesienia odwołania od wydanej decyzji, wnosząc prośbę o przywrócenie terminu. Warunki jej dopuszczalności reguluje art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z § 1 tego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei w myśl § 2 – prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustalania przyczyny uchybienia terminu. Z wymienionych powyżej przepisów wynikają przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Z analizy przepisu art. 58 Kodeksu wynika zatem, że przesłankami przywrócenia terminu są: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez nią wniosku o przywrócenie terminu oraz dochowanie terminu określonego w wyżej wymienionym przepisie. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wniosek o przywrócenie terminu złożył dopiero po otrzymaniu przez skarżącego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nadto podkreślił w nim brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, gdyż decyzję organu pierwszej instancji odebrała żona skarżącego i przekazała mu ją dopiero w dniu [...] r. Z ustaleń poczynionych przez organ odwoławczy wynika jednak, że skarżący W. C. decyzję tę odebrał sam w dniu [...] r., co zostało przez niego potwierdzone własnoręcznym podpisem na potwierdzeniu odbioru decyzji, dołączonym do akt administracyjnych. Zatem z prostego obliczenia, po dodaniu czternastu dni, termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r. podczas gdy przedmiotowe odwołanie napisane zostało w dniu [...] r. (taką datą zostało opatrzone) i w tym dniu zostało nadane w placówce pocztowej. Nie podlega więc wątpliwości, że nie zostało wniesione w ustawowym terminie. Dodatkowo trzeba podkreślić, że wraz z wniesieniem odwołania nie został złożony wniosek o przywrócenie uchybionego terminu - art. 58 § 2 zdanie 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak więc nie mogła być w pierwszej kolejności, jak sugeruje pełnomocnik skarżącego, rozpatrzona kwestia ewentualnego przywrócenia uchybionego terminu, gdyż nie było odpowiedniego w tym zakresie wniosku. Stąd też organ odwoławczy, po ocenie, iż wniesione odwołanie złożone zostało w uchybieniem terminu, prawidłowo potwierdziło ten fakt w postanowieniu stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wobec złożenia stosownego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu przez pełnomocnika skarżącego, już po odebraniu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, organ rozpatrzył ten wniosek, wydając stosowne rozstrzygniecie. Nie mogło ono zadowolić skarżącego, gdyż nie mógł być kwestionowany fakt, niespełnienia przez skarżącego wskazanych w przepisie art. 58 Kodeksu przesłanek. Nie została także potwierdzona okoliczność wskazana przez pełnomocnika skarżącego – odebrania przedmiotowej decyzji przez żonę skarżącego i przekazania mu jej w dniu [...] r. Z tego twierdzenia zresztą na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. wycofał się i pełnomocnik skarżącego i sam skarżący, przyznając, że podpis na zwrotnym potwierdzeniu decyzji w dniu [...] r. znajdującym się w aktach, jest jego podpisem. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.