I SAB/Wa 361/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Joanna Skiba Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku W.S. z [...] grudnia 1991 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. ozn. jako działka nr [...] pochodząca z osady włościańskiej zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod Nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego W.S. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 25 lipca 2012 r. W. S., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną W. przy ul. [...] pochodząca z [...] zapisanej tab. Likw. [...] nr [...] o pow. [...]m2. W uzasadnieniu swojej skargi wyjaśnił, że z początkiem lat 90 –tych wystąpił z wnioskiem o odszkodowanie za ww nieruchomość w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący wskazał, że wszczęte na skutek niniejszego wniosku postępowanie administracyjne zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] maja 1994 r., nr [...] a następnie podjęte orzeczeniem z dnia [...] października 2010 r., nr [...]. od tego czasu organ nie podjął, jego zdaniem, żadnych działań w sprawie. Dopiero na skutek licznych pism jego pełnomocnika organ wykonał trzy czynności tj. Wystąpił do Sądu Okręgowego w Warszawie o zwrot wypożyczonych akt sprawy, zwrócił się o nadesłanie akt lokalizacyjnych oraz poinformował stronę, że termin załatwienia sprawy nastąpi do dnia 30 czerwca 2012 r. Skarżący wskazał przy tym, że jak wynika z akt sprawy Sąd Okręgowy poinformował, że nigdy w toku postępowania sądowego nie wypożyczał akt postępowania administracyjnego. Również akta o które zwrócił się Prezydent W. zostały już przesłane do tego organu w 1992 r. Skarżący zauważył ponadto, że wyznaczenie terminu w miesiącu grudniu 2011 r. na załatwienie sprawy do dnia 30 czerwca 2012 r. czyli przeszło sześć miesięcznego w świetle art. 35 kpa nakładającego na organ obowiązek załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej w terminie 2 miesięcy, należy uznać za rażące naruszenie tego przepisu. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (DZ. U. Nr 50, poz. 279) . Na mocy art. 1 tego dekretu ww. grunt przeszedł na własność gminy W., a następnie stał się własność Skarbu Państwa. Organ wskazał ponadto, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość ta spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W związku z trudnościami w ustaleniu dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania omawianą działką pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. wystąpiono do Zarządu Dróg Miejskich w W. o udzielenie informacji na temat zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości. Organ wskazał jednocześnie, że pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. poinformował pełnomocnika strony o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – daje "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku W. S. z dnia 28 grudnia 1991 r. o ustalenie oraz wypłatę odszkodowania za przejętą dekretem z dnia 26 października 1945 r. działkę ozn. nr [...] pochodzącą z [...] zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod nr [...]. Wskazać należy, że jak wynika z treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie natomiast z treścią § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Opisana powyżej sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. oznaczoną nr [...] organ przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku przez skarżącego (tj. 28 grudnia 1991 r.) do dnia wyrokowania, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Co prawda jak wynika z akt sprawy postępowanie niniejsze było zawieszone postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] maja 1994 r. Z akt sprawy wynika jednak, że postępowanie to zostało podjęte w październiku 2010 r. Wskazane powyżej okoliczności uzasadniają w sposób wystarczający, zdaniem Sądu, uwzględnienie skargi na przewlekłość Prezydenta W. Organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył bowiem wniosku strony skarżącej, czym naruszył dyspozycje przepisu art. 35 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe oraz charakter i przedmiot niniejszej sprawy, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, do załatwienia niniejszej sprawy. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Postępowanie w niniejszej sprawie trwa bowiem tak naprawdę od 1991 r. Poza tym jak wynika z akt sprawy organ (już po podjęciu postępowania) poinformował stronę o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy dopiero pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. Na marginesie zauwazyć należy, że wskazując na termin załatwienia sprawy tą organ wyznaczył go z naruszeniem terminów określonych w art. 235 kodeksu postępowania administracyjnego. Wyznaczył go bowiem na 30 czerwca 2012 r. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.