III SO/Kr 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy z wniosku Starosty o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Starostą a Wojewodą postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu. Starosta złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowany na 17 października 2012 r. wniosek, na podstawie art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a.", o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wojewodą Małopolskim, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Przebudowa stawu zlokalizowanego na działkach nr [...], [...] obręb B, jedn. ewid. Z". W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 1 października 2012 r. do Starosty wpłynęło pismo Wojewody nr [...] z dnia 27 września 2012 r., przekazujące wniosek złożony w dniu 10 września 2012 r. przez inwestora - Gminę Z, o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Z treści wniosku inwestora wynika, iż roboty budowlane polegają na przebudowie stawu zlokalizowanego na działce nr [...] i [...], obejmującej odmulenie dna, naprawę i profilowanie skarp brzegowych wraz z ich umocnieniem, a także przebudowanie odpływu poprzez dobudowanie do istniejącego przepustu betonowego stojaka mnicha prefabrykowanego oraz umocnienie rowu. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 19c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków, rekreacji lub innych celów są urządzeniami wodnymi służącymi kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich. Zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi, jest wojewoda. Ze względu na powstały spór kompetencyjny Starosta wniósł o jego rozstrzygnięcie i wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. Z przedłożonych wraz z wnioskiem akt wynika, że w piśmie z dnia 27 września 2012 r. Wojewoda przekazał Staroście wniosek inwestora na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. Wskazał w nim, że Wojewoda, jako organ administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) realizuje zadania w sprawach obiektów i robót budowlanych hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi (art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy). Wojewoda nie jest w sprawie organem właściwym, ponieważ zamierzenie objęte wnioskiem nie jest obiektem, o którym mowa w art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, lecz zbiornikiem wodnym okresowym zasilanym wodami opadowymi, stanowiącym zbiornik przepływowy dla wód opadowych z okolicznych terenów. Zgodnie z przepisem w art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane organem właściwym w pierwszej instancji jest Starosta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a. W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Starostą a Wojewodą, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dlatego też, na podstawie art. 59 §1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.