I FZ 118/13

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-04-25

Skład orzekający: Krystyna Chustecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesione przez radcę prawnego, spełnia wymogi formalne, jeśli z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika umocowanie do sporządzenia i wniesienia tego środka zaskarżenia?
Ratio decidendi
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesione przez radcę prawnego, obarczone jest brakiem formalnym, jeśli z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika umocowanie do sporządzenia i wniesienia tego środka zaskarżenia. Brak ten uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu pismu procesowemu i powinien zostać uzupełniony przez stronę w trybie określonym przepisami P.p.s.a.
Stan faktyczny
G. T. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 830/12, dotyczące decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki formalne w zażaleniu, dotyczące zakresu umocowania pełnomocnika skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Zażalenie zostało zwrócone Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. zażalenia G. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 830/12 ze skargi G. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W wyniku wstępnego badania zażalenia G. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 grudnia 2012 r., Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymagań formalnych. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie zażalenie w imieniu skarżącego wniósł i podpisał radca prawny T. N. Ze złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa z dnia 10 stycznia 2012 r. (k. 14 akt sądowych) nie wynika, że wskazany pełnomocnik został umocowany do sporządzenia i wniesienia zażalenia do NSA. Tym samym zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 194 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., celem wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło