II FZ 920/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2012r., sygn. akt I SA/Łd 770/12 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi T. [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 13 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 770/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi T. [...] w W. - zwanej dalej "Spółką", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 13 kwietnia 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że Spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowego w oparciu o art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Spółka podniosła, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wszczęte zostało postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, która objęta jest skargą w niniejszej sprawie, oraz w związku ze złożeniem skargi konstytucyjnej. Spółka podniosła, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wszczęte zostało postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, która objęta jest skargą w niniejszej sprawie, a następnie z powodu odmowy stwierdzenia nieważności tej decyzji spółka złożyła odwołanie, które załączyła do akt sprawy. Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do art. 56 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zażaleniem z dnia 14 września 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zaskarżyło powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 P.p.s.a., poprzez uznanie, że w razie wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności, mającym za przedmiot zaskarżoną decyzję, zachodzi określona w art. 56 P.p.s.a. podstawa do zawieszenia postępowania. - art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. - polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie Spółka wniosła o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że regulacji z art. 56 P.p.s.a. nie można interpretować bez uwzględnienia innych powiązanych z nią przepisów - zwłaszcza art. 128 P.p.s.a. Art. 56 P.p.s.a. zawiera przesłankę, której wystąpienie uzasadnia obligatoryjne zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., natomiast nie przesądza bezpośrednio kwestii - kiedy należy to zawieszone postępowanie podjąć. W tym zakresie, przy braku szczególnych unormowań odnoszących się do przypadku zawieszenia postępowania na podstawie tego ostatniego przepisu P.p.s.a., miarodajna jest ogólna regulacja zawarta na wstępie art. 128 P.p.s.a., w świetle której, sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Uregulowanie zawarte w art. 56 P.p.s.a. służyć ma zachowaniu pewności obrotu prawnego, poprzez zapobieżenie możliwości powstania sytuacji, gdy w dwóch toczących się równolegle postępowaniach sądowych, dotyczących tej samej decyzji, zapadną nie dające się ze sobą pogodzić rozstrzygnięcia. Wydana w toku postępowania administracyjnego decyzja ostateczna, stosowanie do art. 3 P.p.s.a., może podlegać kontroli sądowej, a od jej wyniku zależeć będzie, czy decyzja pozostanie w obrocie prawnym. Należy przy tym zwrócić uwagę na możliwość podjęcia przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 § 1 P.p.s.a., a więc w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy. Z powyższych względów należy opowiedzieć się za stanowiskiem, iż przy zawieszeniu postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., w przypadku gdy uruchomiona została kontrola sądowa wobec decyzji ostatecznej wydanej w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56 P.p.s.a., ustanie przyczyny zawieszenia następuje po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Jeżeli zatem postępowanie takie jest w toku, nadal istnieją przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Za niezasadny uznać zatem należy sformułowany w zażaleniu zarzut naruszenia art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 56 tej ustawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. wskazać trzeba, iż wprawdzie uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji jest nader zwięzłe, jednakże wskazuje zasadnicze powody wydanego rozstrzygnięcia i tym samym nie uniemożliwia objęcia zaskarżonego aktu merytoryczną kontrolą instancyjną. Skoro zaś postanowienie to jest co do swojej istoty trafne, nie ma podstaw do jego uchylenia. Kierując się wyżej przedstawionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.