I SA/Wa 1141/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Przemysław Żmich WSA Marek Leszczyński Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej po rozpatrzeniu odwołania Nadleśniczego Nadleśnictwa M. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] w całości i orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatu M. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomości położonej w M., obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi obwodowej miasta M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w R. wnioskiem z dnia 2 lutego 2011 r. zwrócił się do Wojewody [...] o ustalenie wysokości odszkodowania m. innymi za działki nr: [...] położone w obrębie [...], gmina m. [...] przejęte z mocy prawa na rzecz Województwa [...] w celu realizacji inwestycji pn "Budowa drogi obwodowej [...] w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...], przebiegającej od miejscowości [...] - etapy III, I i II wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami urządzeniami budowlanymi. Z załączonej do wniosku dokumentacji geodezyjno - prawnej wynika, że w/w działki powstały z podziału pierwotnych działek, oznaczonych numerami [...]. Według ewidencji gruntów działki te stanowią własność Skarbu Państwa w zarządzie Państwowego Gospodarstwa [...] Lasy Państwowe Nadleśnictwo M. Przedmiotowe działki nie posiadają założonej księgi wieczystej. W dziale "[...]" wykazu [...] figuruje jako właściciel Skarb Państwa, a wpisu dokonano na podstawie wniosku Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w R. i zaświadczenia z dnia [...] lipca 1946, znak: [...]. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 193, poz. 1194 ze zm.) – dalej jako ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji) organ pierwszej instancji zauważył, że zgodnie z operatem szacunkowym wykonanym przez rzeczoznawcę majątkowego T. S. wartość rynkowa nieruchomości położonych w obrębie [...] - Lasy, gmina m. M., oznaczonych jako działki nr: [...] o łącznej powierzchni [...] ha, bez drzewostanu wynosi [...] zł. Na wartość działek tych składa się wartość gruntu i składników budowlanych. Z operatów szacunkowych wynika, że na działkach nr [...] znajdują się składniki roślinne. Organ pierwszej instancji powołał się na przepis art. 20 b ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji, Lasy Państwowe zarządzające nieruchomościami, o których mowa w art. 11 f ust. 1 pkt 6 ustawy, otrzymują, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.) nieodpłatnie, drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, znajdujących się na nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Wojewoda [...] zauważył również, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59) Nadleśniczy reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania. Odszkodowanie za nieruchomości, które stały się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego ustalane jest w drodze administracyjnej. Wojewoda [...] wskazał, że przepis ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U., nr 102, poz. 651 ze zm.) – dalej jako u.g.n.) stanowi, że organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarki nieruchomościami jest starosta. Powyższe oznacza, że określona w punkcie 1 decyzji wartość odszkodowania za w/w działki wynosi [...] zł i przysługuje Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Starostę Powiatu M. Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatu M. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomości położonej w M., obręb [...] - Lasy, oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi obwodowej miasta M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury złożył Nadleśniczy Nadleśnictwa M., wskazując, iż Wojewoda [...] błędnie przyjął, iż uprawnionym do wypłaty odszkodowania jest Skarb Państwa - Starostwo Powiatowe w M., a nie Państwowe Gospodarstwo [...] Lasy Państwowe. Skarżący wskazał, iż zgodnie z ustawą o lasach przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w zarządzie Państwowego Gospodarstwa [...] Lasy Państwowe Nadleśnictwo M., co oznacza, że odszkodowanie powinno zostać przyznane na rzecz skarżącego. W toku postępowania odwoławczego organ drugiej instancji w pierwszej kolejności dokonał analizy przepisów mających zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy, to jest przepisu art. 12 ust. 1, 2 i 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., jak również przepisu art. 4 pkt 17, art. 134 ust. 1 i 154 ust. 1 i ust. 2 u.g.n. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyjaśnił, że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] stanowią operaty szacunkowe sporządzone na zlecenie Wojewody [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. przez rzeczoznawcę majątkowego T. S. Operaty te zostały zaktualizowane pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wynika z nich, że biegły ustalił, iż wyceniana nieruchomość stanowi las, drogę leśną i rów. W jej sąsiedztwie znajdują się tereny leśne. Najbliższa zwarta zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna znajduje się w odległości od [...] m. Przez nieruchomość nie przebiegają żadne sieci uzbrojenia terenu i posiada ona zróżnicowane ukształtowanie terenu. Na jednej z działek zinwentaryzowano utwardzenie drogi leśnej tłuczniem o [...] zużyciu technicznym. Na każdej z szacowanych działek (za wyjątkiem działki nr [...]) zinwentaryzowano drzewostan leśny. Biegły ustalił również, że wyceniane działki nie były objęte obowiązującymi planami miejscowymi. Natomiast w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy M. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., znajdowały się na obszarze przeznaczonym pod drogę obwodową. Rzeczoznawca majątkowy, wyceniając grunt, zastosował podejście porównawcze, metodę porównywania parami. Na potrzeby określenia wartości wycenianych działek dokonano analizy rynku nieruchomości gruntowych niezabudowanych nabywanych pod budowę i rozbudowę dróg na terenie miasta [...]. Do wyceny wyselekcjonowano z rynku [...] transakcji sprzedaży tego rodzaju działek. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że rynek obrotu nieruchomościami gruntowymi niezabudowanymi sprzedawanymi w M. jest w miarę rozwinięty. Ceny sprzedaży gruntów pod drogi zawierały się w przedziale [...] zł/m2. Biegły stwierdził, że ceny przeanalizowanych transakcji uzależnione były w szczególności od takich czynników jak: położenie ogólne (waga [...]%), lokalizacja szczegółowa (waga [...]%) oraz sposób użytkowania gruntu (waga [...]%). Dokonana analiza rynku wykazała brak wpływu na ceny transakcyjne cech nieruchomości takich jak wielkość działki, kształt, ukształtowanie terenu, klasa bonitacji gruntu. Do ostatecznej analizy porównawczej przyjęto [...] transakcje położone na peryferiach miasta, stanowiące tereny rolne, bardzo słabo zurbanizowane. Analiza tych nieruchomości wykazała, iż spełniają one wystarczające kryteria podobieństwa. W piśmie z dnia 29 grudnia 2011 r. biegły wyjaśnił, że ze względu na zróżnicowany charakter części składowych brak było podstaw i danych do wyceny nieruchomości (gruntu wraz z naniesieniami) w podejściu porównawczym. Wobec powyższego wartość składników budowlanych, tj. drogi leśnej utwardzonej tłuczniem określono w podejściu kosztowym, metodą kosztów odtworzenia. Z kolei wartość drzewostanu obliczono w oparciu o wartość drewna na pniu. Dokonując oceny poprawności sporządzonego operatu szacunkowego biegły zauważył, że jest ona dokonywana przy uwzględnieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r., Nr 207, poz. 2109 ze zm.) w tym § 36 rozporządzenia. W oparciu o powyższe wytyczne organ odwoławczy zauważył, że operat szacunkowy w przedmiotowej sprawie został sporządzony prawidłowo. Rzeczoznawca majątkowy określił wartość przedmiotowej nieruchomości w oparciu o treść § 36 ust. 4 ww. rozporządzenia, przyjmując do porównań transakcje gruntami o przeznaczeniu drogowym, czyli tożsamym jak wyceniane działki, tym samym zdaniem organu odwoławczego omawiane operaty szacunkowe mogą stanowić podstawę ustalenia odszkodowania. Jednocześnie za nieprawidłowe organ odwoławczy uznał to, że organ wojewódzki przyznał odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa - reprezentowanego przez Starostę Powiatu [...]. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zauważył, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr, 12, poz. 59 ze zm.) lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo [...] Lasy Państwowe, zwane dalej "Lasami Państwowymi". Stosownie do art. 4 ust. 3 tej ustawy w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, nadzór nad gospodarką leśną sprawuje starosta - w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa. Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Lasy Państwowe zarządzają wszystkimi lasami będącymi własnością Skarbu Państwa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto tylko Lasy Państwowe mogą zarządzać lasami Skarbu Państwa, ponieważ innego podmiotu prawodawca polski nie wyposażył w takie kompetencje. Ustawa o lasach nie zawiera też żadnych instrumentów prawych pozwalających na przyjęcie, że inny podmiot może taki zarząd sprawować. Powierzenie zarządu lasami Skarbu Państwa Lasom Państwowym nastąpiło z mocy prawa. Organ odwoławczy wskazał również, że w piśmiennictwie pojęcie zarządu nie zostało należycie zdefiniowane na gruncie polskiego prawa. Jest ono niejednoznaczne i używane w niejednolitych znaczeniach w różnych aktach prawnych. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyjaśnił, że zakres zarządzania lasami obejmuje i czynności faktyczne i czynności prawne. Jednak w przypadku zarządzania lasami trzeba uwzględniać specyfikę tego zarządzania. Bez wątpienia w zakres zarządzania wchodzą czynności faktyczne i prawne, tak jak w przypadku zarządzania nieruchomościami. Zarządzanie lasami obejmuje czynności wymienione w ustawie (np. zbywanie i nabywanie nieruchomości). Ponadto zarządzanie to obejmuje prowadzenie gospodarki leśnej, gospodarowanie gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzenie ewidencji majątku Skarbu Państwa oraz ustalanie jego wartości. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy wyjaśnił, że bez znaczenia pozostaje fakt, iż w księdze wieczystej nr [...] w dziale II własność wpisany został Skarb Państwa - Starostwo Powiatu. Organ wyjaśnił, że skoro nieruchomość ta znajduje się zgodnie z ustawą o lasach w zarządzie Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa [...] Lasy Państwowe Nadleśnictwa M., to w zakres uprawnień i obowiązków zarządcy w rozumieniu tej ustawy wchodzą wszelkie czynności zarówno faktyczne jak i prawne. Tym samym podmiot ten staje się beneficjentem wszelkich skutków, które może wywodzić z tych praw. Skoro zatem ustawa o lasach przyznaje Lasom Państwowym prawo nabywania i zbywania nieruchomości, tym bardziej podmiot ten jest uprawniony w imieniu Skarbu Państwa do przyjęcia odszkodowania z tytułu przejęcia nieruchomości pod inwestycję drogową. W tej sytuacji nie będzie nim Starosta Powiatu [...]. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyjaśnił również, że organ pierwszej instancji błędnie pominął przy ustaleniu odszkodowania wartość drzewostanu posadowionego na wycenianym gruncie. Zdaniem organu brak było podstaw do pomniejszenia odszkodowania z uwagi na fakt, że drewno pozyskane z wycinki drzew objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nieodpłatnie otrzymują Lasy Państwowe. Organ przyznał, że zgodnie z art. 20 b ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji, Lasy Państwowe zarządzające nieruchomościami, o których mowa w art. 11 f ust. 1 pkt 6, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. Zm.), są obowiązane do dokonania nieodpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 3, wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Lasami Państwowymi a właściwym zarządcą drogi. Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych (ust. 2), jednak zauważył, że przepis ten nie stanowi lex specialis wobec art. 18 ustawy o szczególnych zasadach przygotownia i realizacji inwestycji obligującego organ administracji do ustalenia odszkodowania za nieruchomość w stanie obowiązującym w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej. Z kolei zgodnie z zasadą superficies solo cedit drzewa stanowią część składową nieruchomości, za którą należy przyznać stosowne odszkodowanie. Z kolei regulacja powołanego art. 20 b nie odnosi się do przedmiotu ustalenia odszkodowania oraz jego wysokości. Przepis ten reguluje zasady przygotowania do realizacji inwestycji drogowej terenów stanowiących uprzednio lasy. Nakłada on na Lasy Państwowe obowiązek wycinki drzew z terenu przeznaczonego pod drogę publiczną. Rekompensatę tego obowiązku stanowi zaś drewno uzyskane z wycinki. Mając na uwadze powyższe Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] w całości i orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatu M. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomości położonej w M., obręb [...] - Lasy, oznaczonej jako działki nr [...], przeznaczonej pod budowę drogi obwodowej miasta M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r., [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 20 b ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w myśl powołanego przepisu art. 20 b ust. 1 i ust. 3 Lasy Państwowe są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów w wieku powyżej 20 lat oraz ich uprzątnięcia przy czym pozyskane z tej wycinki drewno staje się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych, a zatem Lasy Państwowe, Województwo Podkarpackie przejmuje nieruchomość pozbawioną drzewostanu. Analizując operat szacunkowy sporządzony na potrzeby prowadzonego postępowania przez rzeczoznawcę T. S., skarżący zauważył, że wartość drzewostanu ustalona jako wartość drewna na pniu stanowi około [...] % wartości rynkowej drewna pozyskanej z tego drzewostanu, natomiast koszty pozyskania i zrywki to jedynie około [...]% wartości rynkowej drewna. Zatem rekompensata obowiązku wycinki drzew z terenu przeznaczonego pod drogę drewnem uzyskanym z wycinki jest niewspółmierna do samych kosztów wycinki jakie poniosły Lasy Państwowe. Interpretacja powołanego art. 20b w decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. mówiąca, że "przepis ten reguluje zasady przygotowania do realizacji inwestycji drogowej terenów stanowiących uprzednio lasy" jest częściowa, ponieważ pomija karczowanie pniaków, które jest niezbędne do przygotowania terenu pod inwestycję. Koszty karczowania pniaków ponosi [...] Urząd Dróg Wojewódzkich w R. działający w imieniu Zarządu Województwa [...] jako inwestor. Skarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] powoduje, że [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w R. działający w imieniu Zarządu Województwa [...] wypłaca odszkodowanie Lasom Państwowym za przejętą nieruchomość w wysokości równej wartości nieruchomości, nie otrzymując wszystkich składników stanowiących część składową nieruchomości, a więc płaci za coś czego nie otrzymuje. Zdaniem [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w R. działającego w imieniu Zarządu Województwa [...], organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił odszkodowanie za grunt oraz inne składniki budowlane stanowiące część składową przedmiotowej nieruchomości pomijając wartość drzewostanu, który niewątpliwie stanowi część składową nieruchomości, ale zgodnie z art. 20b, ust. 2 staje się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że nie stanowią one nowych okoliczności w sprawie, lecz były znane organowi w przeprowadzonym postępowaniu, gdzie się do nich ustosunkowano. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na bezzasadność skargi. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem kontroli Sądu są decyzje orzekające o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość zajętą pod budowę drogi obwodowej miasta M. przejętą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa. Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 193, poz. 1194 ze zm.), a w szczególności przepis art. 18 statuujący zasady ustalenia odszkodowania za nieruchomość, który przewiduje, że wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. W kontrolowanej sprawie, podstawę dla ustalenia odszkodowania za nieruchomość stanowił operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego T. S. w dniu [...] grudnia 2010 r. Główny zarzut skargi dotyczy tego, czy w omawianych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy w sporządzonym operacie szacunkowym należało doliczyć wartość drzewostanu znajdującego się na gruncie. Zdaniem skarżącego przepis ten powinien zostać uwzględniony przy szacowaniu przez biegłego wysokości odszkodowania poprzez doliczenie wartości drzewostanu, skoro na skarżącym ciąży obowiązek wycinki drzew z terenu przeznaczonego pod drogę. W ocenie Sądu powyższy zarzut skargi jest chybiony. Jak słusznie zauważył bowiem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej przepis art. 20 b nie stanowi lex specialis wobec art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., który – jak wskazano już wcześniej – nakazuje ustalenie odszkodowania – za nieruchomość w stanie obowiązującym w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej. Podkreślić należy, że przepis art. 20 b ustawy nie odnosi się do przedmiotu ustalenia odszkodowania oraz jego wysokości, i reguluje zasady przygotowania do realizacji inwestycji drogowej terenów stanowiących uprzednio lasy, w tym nakłada na Lasy Państwowe obowiązek wycinki drzew z terenu przeznaczonego pod drogę publiczną. Właśnie drewno uzyskane z wycinki jest rekompensatą dla tego obowiązku. Innymi słowy kwestia rozliczeń uregulowanych w tym przepisie nie ma zastosowania dla szacowania odszkodowania w trybie art. 18 ustawy o szczególnych zasadach realizacji inwestycji. A skoro tak to uznać należy, że w operacie szacunkowym z dnia [...] grudnia 2010 r. biegły prawidłowo określił wartość nieruchomości uwzględniając wartość gruntu i wartość nasadzeń na tym gruncie, według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Brak bowiem podstaw materialno – prawych do pomniejszenia odszkodowania z tego powodu, że drewno pozyskane z wycinki drzew objętej decyzją o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej nieodpłatnie otrzymują Lasy Państwowe. W toku niniejszego postępowania organy miały obowiązek rozstrzygnąć o odszkodowaniu i zastosować przepis art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., a kwestie dotyczące wycinki drzew, ich uprzątnięcia i pozyskania drewna stanowi zagadnienie odrębne od będącego przedmiotem niniejszej sprawy. Również w kwestii określenia legitymacji podmiotu uprawnionego do wypłacenia odszkodowania stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe. Reasumując należy uznać, że Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśnił motywy, jakimi się kierował przy jej rozstrzyganiu. Uzasadnił przy tym przekonująco swoje stanowisko - zyskując całkowitą aprobatę Sądu - zaś wydane decyzje zawierają niezbędne elementy, o jakich mowa w art. 107 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.