II OZ 176/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2389/12 oddalające wniosek T. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2389/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek T.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w skardze na w/w decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Sąd podał, że skarżąca podniosła szereg zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, w tym w zakresie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 15, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), a także naruszenia prawa materialnego, w tym art. 10 i art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Oddalając wniosek T.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd I instancji wskazał, że orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę, co oznacza wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny nie dokonuje przy tym żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Sąd I instancji podał, że skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania przedmiotowego wniosku, bez wskazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W ocenie Sądu nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku same zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji, gdyż będą one przedmiotem oceny Sądu na etapie rozpatrywania skargi. Zdaniem Sądu powyższe argumenty nie stanowią uzasadnienia przesłanek wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie T.L. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędne zastosowanie i nieuwzględnienie, iż zarzuty skierowane przeciwko rozstrzygnięciu organu II instancji, przede wszystkim zarzuty dotyczące możliwości naruszenia przepisów prawa budowlanego, wskutek natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji, stanowią uzasadnienie także dla wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które to naruszenie, w ocenie skarżącej, miało istotny wpływ na wynik postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i nieuwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonanej decyzji, podczas gdy, zdaniem skarżącej, w niniejszym stanie faktycznym zachodziły obydwie wymienione w tym przepisie przesłanki, tj. istniało i nadal istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnośnie do zarzutu naruszenia powyższego przepisu skarżąca podała, że zamurowanie otworów okiennych spowoduje zaciemnienie pomieszczeń znajdujących się wewnątrz budynku, co będzie, w jej ocenie, sprzyjało powstaniu wewnątrz budynku wilgoci i grzyba, a nadto może mieć, jej zdaniem, negatywny wpływ na zdrowie. W tym miejscu podkreśliła, że ze względu na stan swojego zdrowia powinna przebywać w pomieszczeniach dobrze oświetlonych. Skarżąca podała też, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje też po jej stronie znaczne koszty, ze względu na konieczność usunięcia wstawionych nowych okien PCV i zamurowania otworów cegłą szklaną lub luksferą. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Określone w powołanym przepisie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia stanowią zamknięty katalog. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślić należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10). Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji to na skarżącej ciążył obowiązek rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami wykazującymi zaistnienie przesłanek udzielenia przez Sąd tymczasowej ochrony. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04)). Wniosek skarżącej, zawarty w skardze na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nie został w ogóle umotywowany, bowiem nie zawierał on odrębnego uzasadnienia, natomiast zarzutów zawartych w skardze, odnoszących się do zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i podlega odrębnemu uzasadnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 166/06). Ponadto wskazać należy, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku, gdyby przesłanki te były spełnione, jeżeli sądowi pierwszej instancji - tak jak w rozpoznawanej sprawie - nie można zarzucić naruszenia prawa. Jednakże oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności (tak J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 r., str. 212). Zgodnie bowiem z art. 61 § 4 p.p.s.a postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, co oznacza, iż strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.