II FZ 961/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 993/12 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 16 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie. II FZ 961/12 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 18 października 2012 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M. K. (dalej: "skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 16 sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie". Na powyższe zarządzenie strona wniosła zażalenie, w uzasadnieniu którego wskazała, że jest emerytką, wdową wychowującą dwoje dzieci w wieku 21 i 13 lat oraz opiekującą się siostrzenicą o znacznym stopniu niepełnosprawności. Skarżąca podała ponadto, iż sama jest po dwóch operacjach nowotworowych, a także, że nie stać jej na opłaty związane z wyżywieniem i utrzymaniem siebie i osób wspólnie z nią zamieszkujących. Podatniczka wniosła także o zwolnienie z wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonego zarządzenia jest wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Należną opłatą w rozumieniu omawianego przepisu jest opłata uiszczona w wysokości wynikającej z unormowań rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na osobie wnoszącej pismo podlegające opłacie(art.214 § 1 p.p.s.a.). Pismem podlegającym opłacie jest m.in. skarga (art.230 i art. 231 p.p.s.a.) Przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 16 sierpnia 2012 r. odmawiające uwzględnienia zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje wpis stały w wysokości 100 zł. Zaskarżone zarządzenie zatem odpowiada prawu – strona jako wnosząca skargę została wezwana do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości. Trudna sytuacja majątkowa strony, przywołana w uzasadnieniu zażalenia, nie ma żadnego znaczenia przy ustalaniu wysokości wpisu sądowego i powstaniu obowiązku jego uiszczenia. Dlatego też argumenty podniesione przez skarżącą w zażaleniu, a odnoszące się do jej stanu zdrowia oraz trudnej sytuacji majątkowej, nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Podniesione przez stronę okoliczności wskazujące na brak środków do pokrycia ustalonego wpisu sądowego mogą jednak stać się przedmiotem badania sądu, o ile strona złoży wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu jej z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczyna się na wniosek strony, który - zgodnie z dyspozycją art. 252 § 2 p.p.s.a. – należy złożyć na urzędowym formularzu. Wzór formularza przeznaczonego dla osób fizycznych, oznaczonego symbolem "PPF", określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Strona może formularz taki otrzymać w wojewódzkim sądzie administracyjnym. Dopiero postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy stronie może doprowadzić do zwolnienia jej z ponoszenia opłat sądowych. W postępowaniu tym strona, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić.