II OZ 802/12

II OZ 802 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 321/12 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku S. S. o wyłączenie sędziów oraz pracowników Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1187/11 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt II OZ 802 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2012 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego S. S. o wyłączenie sędziów oraz pracowników Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wskazano, zarządzeniem z dnia 7 maja 2012 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania ww. wniosku poprzez podanie imion i nazwisk osób, o wyłączenie których wnosi oraz przyczyn wyłączenia i powołanie okoliczności oraz dowodów uprawdopodobniających ich istnienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2012 r., lecz pomimo upływu zakreślonego terminu nie wykonano go. Wskazując na charakter instytucji wyłączenia sędziego, na treść art. 24 § 1 i art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślono w zaskarżonym zarządzeniu, że wniosek o jego wyłączenie musi zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, uprawdopodobnienie tej przyczyny poprzez wskazanie dowodów, które podane okoliczności czyniłyby prawdopodobnymi. Wniosek o wyłączenie sędziów i pracowników, który nie zawiera wymogów powołanych powyżej nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku, jednakże mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych w zarządzeniu braków formalnych wniosku, co uzasadniało na mocy art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył S. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Na mocy art. 24 § 1 p.p.s.a. powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego oraz prokuratora. Instytucja wyłączenia pracownika sądu ogranicza się, zatem jedynie do osób protokolanta i referendarza sądowego. Kwestia wyłączenia innych pracowników jest natomiast niemożliwa w świetle powyższej regulacji. Podkreślić także trzeba, iż w sytuacji, gdy złożony wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym artykule, sąd wzywa stronę do jego uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak trafnie podkreślono w skarżonym zarządzeniu wniosek o wyłączenie sędziego musi w sposób precyzyjny i nie budzący wątpliwości określać przyczyny wyłączenia. Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie odpowiadał przedstawionym wyżej wymogom, został on wezwany do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie to nie zostało w zakreślonym terminie uzupełnione, gdyż nie usunięto braków formalnych wniosku. Za takie nie można z pewnością uznać twierdzeń skarżącego o popełnieniu licznych przestępstw na jego szkodę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i żądanie wyłączenia całego wydziału Sądu. Zasadnie, zatem pozostawiono przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, a więc zaskarżone zarządzenie należało uznać za zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.