II OZ 70/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2564/12 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...]. [...] Sp. z o.o. w skardze na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję PINB dla m. st. Warszawy z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] i nakazującej Spółce rozbiórkę trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego znajdującego się w północnej części działki nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] róg ul. [...] w Warszawie, składającego się z podświetlanej jednostronnej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 6,00 x 3,00 m, zamocowanej do stalowego słupa o średnicy 30 cm i wysokości ok. 7,00 m [licząc od stopy fundamentowej do szczytu], zakotwionego w stopie fundamentowej o wymiarach ok. 2,30 x 3,80 m, opisanego jako nośnik reklamowy nr [...] w protokole PINB dla m. st. Warszawy nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie podała, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność zerwania umów na umieszczanie reklam na przedmiotowym urządzeniu reklamowym i zapłacenia wysokich kar umownych. Fakt ten spowoduje wysokie i nieuzasadnione straty finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca Spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka we wniosku podniosła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zmuszona będzie do zerwania umów na umieszczanie reklam na przedmiotowym urządzeniu reklamowym i zapłacenia wysokich kar umownych. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Ogólnikowe twierdzenia strony, dotyczące konieczności zerwania umów i zapłacenia wysokich kar umownych, nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie Spółki powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Co prawda wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, to jednak nie oznacza, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie wniosła Spółka [...], podnosząc, że sama rozbiórka nie powoduje uszkodzenia reklamowego, przez co nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, jednakże nakaz rozbiórki nośnika reklamowego spowoduje szkodę w postaci zapłacenia kar umownych i konieczność ponoszenia kosztów dzierżawy terenu do kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r, sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Chociaż w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. W okolicznościach niniejszej sprawy wstrzymanie jej wykonania jest uzasadnione. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej Spółki trafnie podnosi, iż wykonanie decyzji określającej nakaz rozbiórki może spowodować znaczne szkody finansowe w postaci poniesienia kosztów dzierżawy gruntu oraz kosztów wypowiedzenia umów o świadczenie usług reklamowych. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia