I OZ 873/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Miasta W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II SO/Gd 8/12 o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta W. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi R. Cz. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II SO/Gd 8/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wymierzył Burmistrzowi Miasta W. grzywnę w wysokości 20.000 zł z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi R. Cz. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że R. Cz. - pismem z dnia 11 czerwca 2012 r., wniósł o wymierzenie Burmistrzowi Miasta W. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi R. Cz. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż pismem z dnia 25 kwietnia 2012 r. (złożonym w Urzędzie Miejskim Władysławowo 27 kwietnia 2012 r.) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Burmistrza Miasta W. ze skargą na nieudostępnienie mu informacji publicznej w postaci wyników kontroli spółki komunalnej Gminy Miasta W. (tzw. audytu) w formie określonej w art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazał również, iż do dnia złożenia wniosku skarga nie została doręczona adresatowi tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Miasta W. wniósł o jego oddalenie jako niezasadnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek i wymierzając Burmistrzowi Miasta W. grzywnę wskazał, że stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z przepisu zawartego w § 2 cytowanego artykułu wynika przy tym, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Ponadto zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie bezspornym pozostawało, iż skarga R. Cz. na bezczynność organu - Burmistrza Miasta W., dotycząca nieudostępnienia skarżącemu informacji publicznej, stanowiąca pismo z dnia 25 kwietnia 2012 r., została złożona w Urzędzie Miejskim Władysławowo dnia 27 kwietnia 2012 r. W skardze - w ocenie Sądu prawidłowo, określony został adresat skargi - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Prawidłowo określono w niej również strony postępowania tj. skarżącego (R. Cz.) oraz stronę przeciwną tj. Burmistrza Miasta W., jako organ, którego skarga dotyczy. Zdaniem Sądu, w skardze skarżący nie był obowiązany wyraźnie napisać, iż wnosi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Burmistrza Miasta W. W sposób oczywisty z czynności podjętych przez skarżącego i treści pisma wynikało bowiem, iż skargę kieruje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (adresata pisma) i że prawidłowo tj. zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę skierowaną do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu (Burmistrza Miasta W.), którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Obowiązkiem organu tj. Burmistrza Miasta W. było zatem tak złożoną skargę przekazać wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, tj. w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, czego organ nie uczynił. Zdaniem Sądu oczywiste jest zatem naruszenie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i dlatego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny. Wymierzając grzywnę w wysokości 20.000 zł, czyli w górnych jej granicach, Sąd wziął pod uwagę, iż do dnia rozpoznania wniosku, skarga nie została przekazana do Sądu. Sąd zważył również, iż wniosek R. Cz. dotyczy nieprzekazania skargi złożonej w przedmiocie bezczynności organu administracji w sprawie udzielenia informacji publicznej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Burmistrz Miasta W., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 55 w związku z art. 154 p.p.s.a. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku; ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m. in. że przedmiotowa skarga została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku bez wskazania, iż składana jest ona za pośrednictwem Burmistrza Miasta W., zatem bez określenia organu, do którego została złożona. Skarżący mimo obligatoryjnego wymogu, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a. nie określił organu za pośrednictwem którego wnosi skargę. W przekonaniu Burmistrza skarga ta wpłynęła jedynie do wiadomości, Burmistrza, a skarżący złożył ją bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. W odpowiedzi na zażalenie R. Cz. wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiot zaskarżenia w postępowaniu o wymierzenie grzywny organowi został określony w art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia jest zatem niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten statuuje obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Zgodnie zaś z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. został skrócony do 15 dni. Z przepisu art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku należy podkreślić, iż skarżący nie musiał wyraźnie określić, że skargę kieruje "za pośrednictwem" organu. Z treści skargi wynikało bowiem, że skargę kieruje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i składa ją za pośrednictwem Burmistrza W.. Ponadto w skardze prawidłowo zostały określone strony postępowania, tj. skarżący oraz organ, którego dotyczy skarga. W takiej sytuacji prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, iż Burmistrz Miasta W. obowiązany był przekazać skargę R. Cz. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc się natomiast do wysokości wymierzonej grzywny, należy wskazać, iż rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu. Miarkując grzywnę w przedmiotowej sprawie, Sąd I instancji, uwzględniając przede wszystkim okres zwłoki w wykonaniu obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., słusznie wskazał na długi okres zwłoki w przekazaniu skargi, fakt nieprzekazania skargi do Sądu do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, zasadnie ustalił wysokość nałożonej grzywny, którą stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie.