II SA/Ke 724/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2012r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J.S. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy I., wskazując jako podstawę prawną art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i 3, art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zmianami), dalej w skrócie określanej jako ustawa o udostępnianiu informacji..., określił na wniosek M.K. środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego do tuczu trzody chlewnej wraz z potrzebną infrastrukturą na terenie działki o numerze ewid. 166, obręb G., gmina I.. Opisując rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazał, że będzie ono realizowane na gruntach klasy IVa – V, a w jego ramach powstanie budynek chlewni o powierzchni 1348 m2, podzielony na dwie części hodowlane i pomieszczenie paszarni, z maksymalną obsadą 480 sztuk tuczników (powyżej 4 miesięcy) i 480 sztuk warchlaków (od 2 do 4 miesięcy) – łączna obsada 100,8 DJP, hodowanych w systemie bezściółkowym, rusztowym, zbiornik na gnojowicę zlokalizowany w północno – wschodniej części działki, dwa silosy paszowe o pojemności 18 ton i dwa silosy o pojemności po 100 ton każdy. Decyzja ta została wydana po sporządzeniu raportu oddziaływania na środowisko i po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz po zaopiniowaniu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J.. Odwołanie od tej decyzji wniósł J.S., zarzucając naruszenie: 1/ prawa materialnego, a mianowicie – art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji...poprzez nieprecyzyjne określenie wymagań technicznych planowanej inwestycji, nieuwzględnienie wszystkich potencjalnych zagrożeń, nieprzedstawienie szczegółowych danych, na podstawie jakich badań zostały przeprowadzone pozytywne analizy w zakresie środowiskowych uwarunkowań, z zakresu zagrożenia bakteriologicznego, zagrożenia owadami, gryzoniami, z zakresu badań geologicznych na działce aby wykazać jak wysoki jest poziom wód gruntowych, co jest niezbędne przy budowie zbiornika i słupów nośnych całej tuczarni, z zakresu emisji amoniaku i siarkowodoru oddziałującego na środowisko, z zakresu aspektu racjonalnego zużycia wody, szkodliwości emisji mikrobiologicznych i uciążliwości odorowych; - § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. poprzez niewłaściwe określenie obszaru oddziaływania planowanej inwestycji, nie uwzględniając sąsiednich nieruchomości w kwestii warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, gdyż nie uwzględniono planowanej na sąsiedniej działce inwestycji polegającej na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego oraz innych znajdujących się tam zabudowań mieszkalnych, co powoduje konieczność precyzyjnego określenia wymaganej odległości usytuowanego zbiornika na gnojowicę od okien i drzwi budynków mieszkalnych; - art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieprawidłowe zastosowanie i nieuwzględnienie faktu, że w bezpośrednim sąsiedztwie mającego powstać budynku inwentarskiego znajdują się budynku mieszkalne, a na sąsiedniej nieruchomości odwołujący uzyskał pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego; - stwierdzenie przez organ o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach kolejnych postępowań (o pozwolenie na budowę itp.), które jego zdaniem powinny być przeprowadzone; 2/ prawa procesowego - art. 7, art. 8, art. 9 kpa. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 sierpnia 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach decyzję tę utrzymało w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazało, że niewątpliwie projektowana inwestycja należy do przedsięwzięć, o których mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji..., a więc mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, została bowiem wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Wniosek inwestora spełnia wszystkie ustawowe wymogi, a jego część tekstowa odpowiada graficznej. W raporcie dokonano analizy poszczególnych wariantów przedsięwzięcia i wybrano ten najbardziej korzystny dla środowiska. Raport ten ma w sprawie zasadnicze znaczenie i podlega ocenie jak każdy dowód. Dalej Kolegium wskazało, że w jego ocenie wszystkie czynności obejmujące przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wskazane w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji... zostały dokonane. Wójt Gminy I., stosownie do art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji...podał do publicznej wiadomości informację o wszczęciu na wniosek inwestora postępowania i o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o możliwości zapoznania się z aktami i wnoszenia uwag i wniosków. Organ I instancji zastosował też kryteria, o jakich mowa w art. 80 ustawy o udostępnianiu informacji... , a wydana przez ten organ decyzja spełnia wymogi art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji... oraz art. 107 § 3 kpa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium stwierdziło, że wszystkie one są niezasadne. W szczególności nie znalazł oparcia w ustaleniach raportu jak i samej decyzji zarzut naruszenia art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji... Autor raportu, będący specjalistą z zakresu ochrony środowiska, dokonał stosownych badań, w wyniku których stwierdził, że planowana inwestycja nie narusza przepisów prawa oraz interesów osób trzecich. Wystarczająco dokładnie określono wymagania techniczne, z uwzględnieniem wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, a pozytywne analizy z zakresu środowiskowych uwarunkowań przeprowadzone zostały na podstawie doświadczeń specjalistów sporządzających raport. Organ odwoławczy wskazał także, że w/w ustawa nie nakłada na organ obowiązku badania w raporcie potencjalnego zagrożenia z tytułu zagrożenia bakteriologicznego czy też zagrożenia owadami i gryzoniami, aspektu racjonalnego zużycia wody, z zakresu szkodliwości emisji mikrobiologicznych i uciążliwości odorowych. Jak wynika z ustaleń raportu hodowla będzie prowadzona w sposób powodujący minimalną emisję amoniaku i siarkowodoru, która nie będzie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ zauważył, że sąsiednie działki, bezpośrednio graniczące z terenem inwestycji, dotychczas nie zostały zabudowane. Kwestia zgodności planowanej inwestycji z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie będzie mogła być skutecznie podnoszona dopiero na etapie pozwolenia na budowę dla zamierzonej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu, że na nieruchomości bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji odwołujący ma zamiar postawić dom mieszkalny organ odwoławczy wskazał, że faktycznie w ocenie oddziaływania na środowisko nie uwzględniono planowej budowy, ponieważ do chwili obecnej nie została ona zrealizowana, a w dniu wydania decyzji organu I instancji nie było jeszcze w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na budowę, co decyduje o braku konieczności stosowania analizy i oceny, w tym żądanego przez skarżącego precyzyjnego określenia wymaganej odległości usytuowania zbiornika na gnojowicę od okien i drzwi obiektów mieszkalnych. Kwestia zgodności planowanej inwestycji z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym może być badana dopiero na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Badania geotechniczne zostaną wykonane na etapie ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę. Z kolei kwestionowane przez odwołującego się stwierdzenie organu o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach innych postępowań wynika z ustaleń i warunków jakie określiły organy uzgodnieniowe, jak również z treści raportu, i brak jest podstaw do kwestionowania takiego stanowiska organu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów proceduralnych Kolegium wskazało, że ten zarzut także się nie potwierdził. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na tę decyzję J.S. zarzucił naruszenie: - art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. Nr 25 z 2008 r., poz. 150 ze zmianami), poprzez jego niezastosowanie i pominięcie zasady przezorności ekologicznej obligującej do przewidzenia wszystkich potencjalnych skutków ingerencji w środowisko i przedsięwzięcia kroków mających na celu zminimalizowanie takich szkodliwych skutków; - art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji... poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieprzeprowadzenie wnikliwej oceny raportu oddziaływania na środowisko sporządzonej przez Ł.N., poprzez brak przedstawienia konkretnych badań, z których wyprowadzone zostały pozytywne analizy, i arbitralne przyjęcie, że wskazywane zagrożenia nie będą znacząco oddziaływać na środowisko, nieobjęcie kwestii wpływu inwestycji na ujęcie wód gruntowych zlokalizowanych w sąsiedztwie, nieuwzględnienie w raporcie zagrożeń dla zdrowia i życia ludzi, w związku ze szkodliwością emisji mikrobiologicznych, zagrożeniami bakteriologicznymi, zagrożeniami owadami i gryzoniami i brak oceny skutków zdrowotnych wynikających z tych uciążliwości na mieszkańców sąsiednich nieruchomości, brak odniesienia się przez organy do kwestii emisji amoniaku i siarkowodoru i brak określenia, czy w obliczeniach, na podstawie których sporządzono raport, uwzględniono emisję tych substancji z procesu magazynowania gnojowicy pod budynkiem mieszkalnym, niewskazanie, czy na terenie lokalizacji inwestycji były przeprowadzone badania i pomiary stanu środowiska, brak opisania sposobu zaopatrzenia inwestycji w energię elektryczną, co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy, nieuwzględnienie średniej siły i kierunku wiatrów w obliczeniach stanu zanieczyszczenia powietrza, lakoniczne podjęcie analizy emisji substancji o nieprzyjemnym zapachu, brak analizy możliwości konfliktów społecznych jakie mogą powstać w związku z realizacją planowanej inwestycji; - § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; - przepisów procesowych – art. 7, 77 § 1, art. 11 w zw. z art. 107 § 3 , art. 80, 8, 9 i 11 kpa. W związku z tak sprecyzowanymi zarzutami J.S. domagał się uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr 153, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są uzasadnione. Jak trafnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przy przeprowadzaniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko najważniejszym dowodem jest raport o oddziaływaniu konkretnego przedsięwzięcia na środowisko, a przeprowadzenie oceny tego dowodu jest obowiązkiem organu. Art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji... wymienia szczegółowo, co raport powinien zawierać. Obowiązkiem organu jest więc sprawdzenie, czy złożony przez osobę, ubiegającą się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, raport powyższym wymogom odpowiada. Zdaniem Sądu ta ocena w niniejszej sprawie została przez organ przeprowadzona w sposób pobieżny, a ponadto z naruszeniem prawa Kolegium uznało, że nie ma obowiązku w ramach oceny oddziaływania na środowisko zajmować się kwestiami zagrożenia bakteriologicznego, a więc zagrożenia zdrowia i życia ludzi. Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy o Ochronie środowiska ilekroć mowa jest o oddziaływaniu na środowisko – rozumie się przez to również oddziaływanie na zdrowie ludzi. Również z przepisu art. 62 ust. 1 pkt 1 a ustawy o udostępnianiu informacji...wynika, że w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. Z przepisem tym koreluje regulacja zawarta w art. 66 ust. 1 pkt 8 i 9 tej samej ustawy, zgodnie z którą raport powinien zawierać opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływanie na środowisko, wynikające m. in. z istnienia przedsięwzięcia oraz emisji, a także opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie negatywnych oddziaływań na środowisko. Zaskarżona decyzja dotyczy środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego przeznaczonego do tuczu trzody chlewnej o obsadzie łącznie do 960 sztuk zwierząt. Zarówno z karty informacyjnej przedsięwzięcia jak i z raportu wynika, że odchody zwierząt będą magazynowane zarówno w zbiorniku na gnojowicę (bądź też w dwóch zbiornikach, jak bowiem wskazano w stanowiącej załącznik do decyzji organu I instancji charakterystyce przedsięwzięcia, mają powstać dwa takie zbiorniki o pojemności 632 m3 i 480 m3 łącznie 1212 m3, z samej natomiast decyzji wynika, że jeden zbiornik) oraz w kanałach gnojowicowych pod kojcami. Również z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że świeże powietrze do budynku będzie doprowadzane z zewnątrz budynku przez otwory w ścianie fundamentowej, dalej kanałami pod korytarzem centralnym będzie przepływało do kanałów w sektorach. Powietrze to będzie wychodziło z tych kanałów szczelinami w podłodze rusztowej. Tymi samymi szczelinami odchody zwierząt będą spadały do kanałów gnojowicowych. Nadto powietrze do budynku będzie wchodziło także otworami drzwiowymi i okiennymi (pkt 8 raportu uzupełniającego), a więc także i wychodziło. Gnojowica w kanałach pod budynkiem będzie składowana przez cały cykl produkcyjny. Z podanych wyżej danych zdaje się wynikać, że wszelkie owady będą miały dostęp do kanałów z gnojowicą: z jednej strony przez otwory w ścianie fundamentowej i z drugiej strony przez otwory drzwiowe i okienne i następnie poprzez szczeliny w podłodze rusztowej o szerokości 17 mm. Wątpliwości w związku z tym może budzić zawarte w raporcie stwierdzenie, że kanały z gnojowicą pod podłogą rusztową będą szczelne. Obowiązkiem organu było odniesienie się do zawartego już w odwołaniu zarzutu, że nie została przeprowadzona ocena w przedmiocie narażenia zdrowia ludzi na różnego rodzaju bakterie przenoszone przez owady. Nie trzeba bowiem posiadać wiedzy specjalistycznej aby wiedzieć, że odchody zwierząt przyciągają pewne gatunki owadów, które to owady następnie roznoszą bakterie znajdujące się w tych odchodach. Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jakoby ustawa o udostępnianiu informacji... nie nakładała na niego, jako organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, obowiązku badania zagrożenia bakteriologicznego narusza przywołane na wstępie rozważań przepisy art. 62 ust. 1 pkt 1 a tej ustawy. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do faktu, że nie jest wiadome, przez kogo został sporządzony – na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - dodatkowy, uzupełniający raport, skoro z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 19 ustawy o udostępnianiu informacji... nie zawiera on wskazania nazwiska osoby, która go sporządziła (na rozprawie przed sądem administracyjnym M.K. potwierdził, że znajdujący się w aktach na k. 60 dokument jest tym, który złożył na wezwanie organu). Jest to tym bardziej istotne, że odnosząc się do zarzutów dotyczących raportu Kolegium w zasadzie ograniczyło swoją ocenę tego dowodu do stwierdzenia, że został on sporządzony przez "specjalistów", "na podstawie doświadczeń". Organ nie odniósł się także do tego, że przedłożony raport zawiera tylko dwa warianty, zamiast wymaganych trzech: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, wariantu alternatywnego i wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (art. 66 ust. 1 pkt 5 lit. a) i b ustawy o udostępnianiu informacji...). Wskazać bowiem należy, że tak zwany wariant zerowy przewidziany w art. 66 ust. 1 pkt 4 tej samej ustawy – opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia – nie jest ani racjonalnym wariantem alternatywnym ani też wariantem najkorzystniejszym dla środowiska, o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o udostępnianiu informacji.... Nie można wykluczyć, że wariant zaproponowany przez wnioskodawcę jest jednocześnie wariantem najkorzystniejszym dla środowiska, w takiej zaś sytuacji można by uznać, że nie będzie zachodziła konieczność przedstawiania trzech wariantów. Jednak taką ocenę powinien wyrazić organ. Rolą sądu administracyjnego nie jest dokonywanie oceny zebranego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego, ale ocena prawidłowości takiej oceny dokonanej przez organ. Tymczasem w niniejszej sprawie organ poprzestał na tym, że faktycznie w raporcie zostały przedstawione i zanalizowane tylko dwa warianty, nie wypowiadając się co do braku konieczności zamieszczenia opisu trzeciego wariantu. Kolegium nie odniosło się również do podnoszonych w odwołaniu wątpliwości dotyczących tego, czy ustalając wielkość emisji amoniaku i siarkowodoru autor raportu uwzględnił tylko przewidywaną ilość tych gazów wydobywającą się poprzez wentylatory w ilości 9 sztuk, czy też wskazane przez niego wielkości emisji uwzględniają również emisję tych substancji, jaka będzie miała miejsce bezpośrednio z budynku – poprzez otwory okienne, drzwiowe oraz otwory w płycie fundamentowej, przez które, o czym była mowa na wstępie, ma dochodzić do wentylacji pomieszczeń chlewni tuczników. W ocenie Sądu również stanowisko Kolegium odnośnie budynku mieszkalnego skarżącego, jaki ma powstać na nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z planowaną chlewnią, jest niejasne. Z jednej strony bowiem organ ten podkreślił fakt, że na etapie sporządzania raportu oraz w dacie wydawania decyzji przez Wójta Gminy I. nie było jeszcze w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego, w związku z czym uznał, że organ I instancji nie miał obowiązku przeprowadzając ocenę oddziaływania na środowisko uwzględnienia tego domu mieszkalnego, z drugiej zaś strony z akt sprawy wiadomo, że Kolegium w dacie wydawania zaskarżonej decyzji (10 sierpnia 2012 r.) znany był fakt wydania w dniu 9 lipca 2012 r. przez Starostę J. decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J.J. pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego z garażem na działce nr 165/2. Mimo to Kolegium do tej kwestii się nie odniosło, zapominając, że jako organ odwoławczy jest jednocześnie organem merytorycznie orzekającym, a nie tylko kontrolującym prawidłowość działania organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium w zasadzie tylko do dwóch, zawartych w odwołaniu i powtórzonych w skardze, zarzutów odniosło się w sposób prawidłowy. Mianowicie słusznie organ ten wskazał, że na obecnym etapie postępowania inwestycyjnego przedwczesny jest zarzut naruszenia art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem kwestia zgodności inwestycji z przepisami tego artykułu będzie badana na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego, a mianowicie na etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Również trafnie Kolegium wskazało, że zgodność planowanej inwestycji polegającej na budowie tuczarni z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie będzie mogła być skutecznie podnoszona dopiero na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Odnośnie pozostałych, zawartych w odwołaniu i powtórzonych w skardze zarzutów Kolegium odniosło się w sposób ogólnikowy, z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, co nie pozwala na dokonanie przez sąd oceny prawidłowości rozstrzygnięcia. Przykładowo brak jest w zasadzie uzasadnienia, dlaczego za prawidłowe zostało uznane stanowisko Wójta Gminy I. odnośnie braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o środowiskowych uwarunkowaniach..., w szczególności chodzi tu o brak analizy pod kątem występowania przesłanek, o których mowa w art. 82 ust. 2 tej ustawy. Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. Na podstawie art. 152 tej samej ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, zaś stosownie do art. 200 zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 457 zł, na które składa się należny wpis w wysokości 200 złotych (nadpłacony wpis w kwocie 300 złotych zostanie zwrócony) oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 złotych wraz opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł). Ponownie rozpoznając sprawę organ winien wyeliminować wskazane wyżej nieprawidłowości i szczegółowo odnieść się do wszystkich podnoszonych przez skarżącego zarzutów.