II FZ 127/13

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. [...] spółki jawnej w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1511/12 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. [...] spółki jawnej w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; 2) oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W skardze D. [...] spółki jawnej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 23 lipca 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r., zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący powołał się na rażące naruszenie prawa przy wydaniu decyzji oraz szkodę w majątku, jaką poniesie skarżąca Spółka w wyniku wykonania decyzji. Postanowieniem z 29 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1511/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej. Wydając to rozstrzygniecie Sąd przyjął, że wnioskodawca nie uzasadnił bliżej swojego żądania, nie przedstawił żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę, czy konieczność, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazał żadnych dokumentów przemawiających na rzecz wniosku, czym uniemożliwił jego merytoryczną ocenę. Sąd podkreślił, że powołanie się na szkodę w majątku Spółki, wynikającą z pozbawienia jej możliwości korzystania z środków pieniężnych, nie zwalniało wnioskodawcy z obowiązku przybliżenia sądowi jego sytuacji majątkowej oraz odniesienia do zapisów ustawowych, w celu należytego wykazania przesłanek ustawowych zastosowania ochrony tymczasowej. Od tego postanowienia podatnik wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), polegające na przyjęciu przez Sąd, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skierowany był do Sądu, podczas gdy podstawą prawną wniosku był art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek nie wzywając strony do uzupełnienia podstawy prawnej. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, jak trafnie wskazała strona skarżąca, żądanie wstrzymania zaskarżonej decyzji było skierowane od organu administracji, nie zaś do Sądu. Jako podstawę prawną wniosku wskazano wyraźnie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., nie zaś art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym pierwszym przepisem, w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części. Zatem wniosek zawarty w skardze należy traktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skierowany do organu, nie zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z kolei stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zatem, aby Sąd pierwszej instancji mógł wszcząć postępowanie wpadkowe w sprawie wstrzymania wykonania decyzji, niezbędny był wniosek strony skarżącej w tym zakresie, gdyż zgodnie z art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Sąd podziela przy tym powołany w zażaleniu pogląd doktryny, zgodnie z którym rozpoznanie przez Sąd wniosku skierowanego wprost do organu administracji, w sytuacji gdy organ nie odniósł się do tego wniosku, możliwe jest dopiero po wezwaniu strony do uzupełnienia wniosku przez wskazanie odpowiedniej podstawy prawnej, to jest art. 61 § 3 p.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2013, s. 361; B. Dauter (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, str. 202). W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji, przed rozpoznaniem wniosku strony, nie zadbał o jego uzupełnienie we wspomnianym zakresie, co trafnie wytknął w zażaleniu pełnomocnik skarżącej spółki. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. W ponownym postępowaniu Sąd pierwszej instancji, z uwagi treść zażalenia, będzie uprawniony do merytorycznego zbadania wniosku strony skarżącej, przy czym ocena wniosku powinna nastąpić także z uwzględnieniem argumentów podniesionych w zażaleniu. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie został uwzględniony, ponieważ ustawa procesowa nie przewiduje takiej możliwości w razie uwzględnienia zażalenia w postępowaniu wpadkowym. Koszty te powinny zostać uwzględnione w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji kończącym postępowanie w sprawie, w razie uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.).