VII SA/Wa 1757/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r.; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją znak: [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r. umarzającą postępowanie wznowieniowe. W uzasadnieniu organ podał, że [...] Sp. z o.o. z siedziba w [...] w dniu [...] września 2006r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra z dnia [...] maja 2000 r. w sprawie zatwierdzenia tabel wynagrodzeń [...] – wskazując jako przesłankę wznowienia art. 145 a k.p.a. Organ podał, że w dniu 21 października 2010 r. weszła w życie ustawa zmieniająca ustawę o prawie autorskim – tj. ustawa z dnia 8 lipca 2010 r., która w art. 3 ust. 4 wskazuje, iż postępowania wszczęte na podstawie dotychczasowych przepisów w sprawach o zatwierdzeniu tabel wynagrodzeń i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, umarza się. W związku z tym zapisem, wobec tego, że postępowanie nie zostało zakończone a ustawodawca nie wyłączył spod zakresu przepisu art. 3 ust. 4 ustawy postępowań toczących się na podstawie rozdziału 12 w dziale II k.p.a. – zasadnym było na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych umorzyć postępowanie. Organ nadto podniósł, że w aktualnie obowiązującym stanie prawnym Minister nie uczestniczy w procesie zatwierdzenia tabel wynagrodzeń, a zatem brak jest podstawy prawnej do dalszego prowadzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Sp. z o.o. [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz art. 8, art. 12, art. 145 a, art. 149 i art. 151 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zmianami) Sądy Administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2011 r. umarzającą postępowanie wznowieniowe. W tym miejscy należy podnieść, że pismo jakie w dniu [...].09.2006 r. złożyła skarżąca spółka zawierało wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2000 r. Wznowienie postępowania jest jednym z trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji ostatecznych. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, których katalog, co należy podkreślić, ma charakter zamknięty, określone zostały przez ustawodawcę w przepisach art. 145 § 1 pkt 1-8 oraz art. 145 a k.p.a. Co do zasady, wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Jednakże wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145 a następuje tylko i wyłącznie na żądanie strony (art. 147 k.p.a.). Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które następnie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). Natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji (art. 149 § 3 k.p.a.). Omawiane postępowania składa się w zasadzie z dwóch etapów. W ramach pierwszego etapu, który można określić mianem "wstępnego", organ bada wyłącznie kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w kontekście podmiotowym i przedmiotowym a nadto ustala, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. Badając aspekt podmiotowym organ administracyjny winien zatem ustalić, czy podanie pochodzi od strony. Oceniając natomiast aspekt przedmiotowy, organ bada, czy decyzja, której dotyczy żądanie wszczęcia postępowania posiada przymiot ostateczności i nadal funkcjonuje w obrocie prawnym. Postanowienie o wznowieniu postępowania może zapaść wyłącznie, gdy organ ustali zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Pozytywna ocena wspomnianych przesłanek, które – co trzeba podkreślić – muszą być spełnione łącznie, nakłada dopiero wtedy właściwy organ obowiązek wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Tak więc wszczęcie postępowania wznowieniowego następuje nie poprzez wniesienie podania, ale w drodze postanowienia wznawiającego postępowania – bowiem o podjęciu tego postępowania lub odmowie podjęcia rozstrzyga stosownie do treści art. 149 k.p.a. właściwy organ. W rozpoznawanej sprawie takie postanowienie nie zostało wydane a więc postępowanie wznowieniowe nie toczyło się, gdyż w ogóle nie zostało wszczęte. Wobec tego decyzje objęte skargą zostały wydane z naruszeniem przepisów stanowiących ich podstawę prawną bowiem tak przepis art. 105 § 1 k.p.a. jak i przepis art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o prawie autorskim stanowią o umorzeniu toczącego się postępowania. Przy ponownym rozpatrzeniu pisma z dnia [...].09.2006 r. obowiązkiem organu będzie mieć na uwadze, że zawiera ono wniosek skarżącej spółki o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 145 a k.p.a., a wobec tego po rozpatrzeniu wniosku przeprowadzenie postępowania zgodnie z art. 145 do art. 158 k.p.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.