I SO/Wr 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. i P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 9 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący – J. i P. K. w złożonym wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołali się na przesłankę uzasadnionej obawy wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów w majątku skarżących oraz przesłankę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu obu przesłanek skarżący wskazali na wysokość zobowiązania podatkowego nałożonego zaskarżoną decyzją (475 038,00 zł), trwające od 2009 r. osłabienie kondycji finansowej przedsiębiorstwa skarżącego z uwagi na kryzys gospodarczy, lokalny charakter tej działalności, odnotowaną w styczniu i lutym 2012 r. stratę, a także, kilkunastotysięczne zadłużenie spowodowane nieodprowadzaniem (z powodu braku środków pieniężnych) przez firmę skarżącego składek ZUS. Z treści wniosku wynika również, że skarżąca J.K. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Na utrzymaniu skarżących pozostaje dwoje dzieci. Wskazując na powyższe skarżący podnosili, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie upadkiem gospodarstwa domowego skarżących, jak również, upadkiem firmy prowadzonej przez skarżącego, co skutkować będzie także utratą pracy przez trzech pracowników zatrudnianych przez skarżącego (na pół etatu). W uzupełnieniu wniosku skarżący przedłożyli: zaświadczenie z dnia 11 kwietnia 2012 r., wydane przez Powiatowy Urząd Pracy w T., stwierdzające, że J.K. jest osobą bezrobotna od dnia 2 kwietnia 2012 r., bez prawa (od tego też dnia) do zasiłku; podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za styczeń i luty 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.), Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jakkolwiek powołany przepis posługuje się - w odniesieniu do przesłanek wstrzymania wykonalności aktu - zwrotami niedookreślonymi, niemniej, już samo językowe znaczenie pojęcia "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" czy "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" wskazuje, że nie każdy uszczerbek majątkowy związany z wykonalnością decyzji podpadać będzie pod hipotezę tego przepisu. Tak też obie przesłanki interpretowane są w orzecznictwie, gdzie przyjmuje się, że przesłanki wstrzymania wykonalności aktów administracyjnych, statuowane przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., dotyczą tylko takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W orzecznictwie sądowym powszechnie aprobowany jest pogląd, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym zwraca się również uwagę, że dla uznania zasadności wniosku nie wystarczą same twierdzenia strony, co oznacza, że niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. strona winna poprzeć stosowną dokumentacją. W stanie faktycznym sprawy, skarżący, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w ich majątku w postaci przede wszystkim niebezpieczeństwa zaprzestania działalności gospodarczej prowadzonej przez P.K., który jest jedynym żywicielem rodziny. Wskazali skarżący także na społeczne skutki zaprzestania tej działalności w postaci likwidacji zatrudnienia (trzech osób zatrudnionych na pół etatu). Ocena tak skonstruowanego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie, odniesiona do ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., rozważanych jako prawne podstawy możliwości wstrzymania aktów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie uprawniała – w ocenie Sądu – do orzeczenia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonego aktu. Przesłanką pozytywnej oceny wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest przede wszystkim uprawdopodobnienie w nim przez wnioskodawcę, na ile odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację strony w kontekście ujemnych następstw o jakich mowa w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sygnalizowanego wymogu nie spełnia w stanie faktycznym sprawy zarówno sama tylko wysokość zobowiązania podatkowego jaki ciąży na skarżących, jak i wyrażana we wniosku obawa co do niebezpieczeństwa zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, która stanowi jedyne źródło dochodu ich rodziny. Wymaga podkreślenia, że de facto ogólnikowa treść wniosku nie pozwalała Sądowi na realną ocenę kondycji finansowej przedsiębiorstwa skarżącego, zaś pełnego i rzetelnego obrazu tej działalności nie może stanowić w szczególności, znajdujące się w aktach sprawy, podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za styczeń i luty 2012 r. z odnotowaną w obu miesiącach stratą. Okoliczność odnotowania w urządzeniach księgowych straty nie oznacza bowiem jeszcze faktu, że skarżący nie dysponuje środkami pieniężnymi. Z odnotowanego w podsumowaniu przychodów i rozchodów za styczeń i luty 2012 r. zestawienia wynika bowiem, że ujemny wynik tej działalności jest spowodowany przede wszystkim wysokimi kosztami uzyskania przychodu. Oznacza to, że strata ta jest jedynie stratą podatkową, skutkującą brakiem dochodu do opodatkowania. Okoliczność, że skarżący poza wymienionymi dokumentami nie przedłożyli bardziej szczegółowej dokumentacji o stanie majątkowym i przychodach firmy skarżącego, uniemożliwiała Sądowi przeprowadzenie oceny co ewentualnych następstw wykonania zaskarżonej decyzji w kontekście dalszego funkcjonowania tego przedsiębiorstwa. Uzupełniająco należy dodać, że - rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji - Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.