I SAB/Wa 369/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Maria Tarnowska Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku A. B. z dnia 2 czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] i [...], oznaczoną Nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz A. B. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku A. B. z dnia 2 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu) o przyznanie, w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość [...], położoną przy ul. [...] i [...], składającej się z [...] działek ewidencyjnych o łącznej pow. [...] m2, objętej nr hip. [...] (obecnie działka nr [...]). W skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 35 § 3 Kpa oraz art. 36 § 1 Kpa przez ich niezastosowanie. W skardze wniosła o zobowiązanie Prezydenta W. do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, w terminie 14 dni, od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej od Prezydenta W. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że pismem z dnia 27 maja 2010 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 maja 2010 r.) do Prezydenta W. został skierowany wniosek o odszkodowanie z tytułu przejęcia nieruchomości objętej działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Skarżąca podała, że organ, dopiero pismem z dnia 23 grudnia 2010 r. poinformował pełnomocnika skarżącej, że z uwagi na konieczność zgromadzenia dokumentacji dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i stopień skomplikowania sprawy, nie będzie mógł wydać decyzji w terminie wskazanym w art. 35 § 3 Kpa. Jednocześnie Prezydent W., działając na podstawie art. 36 § 1 Kpa wskazał, że decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do dnia 30 kwietnia 2011 r. Termin ten został następnie przedłużony do dnia 31 października 2011 r. Po upływie tego terminu skarżąca, działając na podstawie art. 37 § 1 Kpa złożyła w dniu 22 listopada 2011 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W dniu [...] lutego 2012 r. Wojewoda [...] wydał w sprawie postanowienie nr [...] uznając zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin do załatwienia sprawy do dnia 31 maja 2012 r. W tym samym czasie w piśmie z dnia 6 lutego 2012 r. Prezydent W. wskazał, iż decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do dnia 31 maja 2012 r. Skarżąca zauważyła, że do dnia złożenia niniejszej skargi, pomimo wyznaczenia terminu załatwienia sprawy przez organ wyższego stopnia, Prezydent W. nie wydał decyzji. Nie załatwiając sprawy w zakreślonym terminie organ administracyjny dopuścił się naruszenia art. 35 § 3 Kpa. Nadto, organ pierwszej instancji nie zawiadamiając skarżącej o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy i nie wyznaczając nowego terminu, dopuścił się naruszenia art. 36 § 2 Kpa. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Nie budzi Wątpliwości Sądu to, że w niniejszej sprawie Prezydent W. pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "Ppsa". Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został przekroczony. Poza sporem jest też to, że wniosek A. B. o odszkodowanie Prezydent W. otrzymał w dniu 2 czerwca 2010 r. (prezentata widniejąca na podaniu), a akta sprawy organ otrzymał w dniu 13 lipca 2010 r. (pismo z dnia 2 lipca 2010 r., nr [...]). Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby wystąpiły okoliczności wstrzymujące bieg terminu załatwienia sprawy, o których mowa w art. 103 Kpa. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana, jednakże organ prowadzący postępowanie zgromadził materiał dowodowy (zawiadomienie z dnia 27 listopada 2012 r., [...]). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można postawić organowi zarzutu, że pozostaje w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc się do tego zagadnienia zacząć należy od tego, że na mocy art. 14 pkt 2 w zw. z art. 16 i 17 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz.173) uległ zmianie art. 149 Ppsa. Od dnia 17 maja 2011 r. sądy administracyjne obowiązane są ocenić (poczynając od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej) jaki charakter ma stwierdzona w sprawie bezczynność organu. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ podejmował czynności procesowe mające na celu zgromadzenie materiału dowodowego. Pismami z dnia 1 lipca 2011 r. organ wystąpił do Archiwum Urzędu W. o przesłanie dokumentacji inwestycyjnej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości i poinformował pełnomocnika skarżącej o tym fakcie oraz wyznaczył nowy termin na załatwienie sprawy. Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. zwrócił się do sądu wieczystoksięgowego o wydanie zaświadczenia z księgi hipotecznej Nr [...]. Po otrzymaniu wnioskowanej dokumentacji z Archiwum i sądu wieczystoksięgowego Prezydent W. pismem z dnia 31 sierpnia 2011 r. wystąpił do Urzędu Dzielnicy [...] o przesłanie akt lokalizacyjnych. Pismami z dnia 6 lutego 2012 r. i 29 sierpnia 2012 r. organ wskazał stronie nowe terminy załatwienia sprawy – odpowiednio 31 maja 2012 r. i 30 listopada 2012 r. Zawiadomieniem z dnia 27 listopada 2012 r., nr [...]) Prezydent W. poinformował stronę w trybie art. 10 § 1 Kpa o możliwości zapoznania się z zgromadzonym materiałem dowodowym i prawie wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. W piśmie tym organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 stycznia 2013 r. Wobec powyższego nie można uznać, że organ jest w sprawie zupełnie bezczynny. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ podjął czynności procesowe, zmierzające do wyjaśnienia stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości i ustalenia wynikającej z przepisu art. 215 ust. 2 ugn przesłanki pozbawienia następców prawnych faktycznej możliwości władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r. Sąd zwraca też uwagę, że organ w pismach wskazujących nowy termin załatwienia sprawy miał na uwadze przepis art. 36 § 2 kpa. W pismach z dnia 23 grudnia 2010 r., 1 lipca 2011 r., 6 lutego 2012 r., 29 sierpnia 2012 r. organ podał przyczyny z powodu których nie załatwił sprawy: bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań, konieczność zgromadzenia dokumentacji: planistycznej, dotyczącej zagospodarowania nieruchomości. Mając na uwadze to, że sprawy dotyczące odszkodowań za nieruchomości warszawskie są sprawami szczególnie skomplikowanymi uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie 2 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).