II OZ 547/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1066/12 o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1066/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że E. W. (dalej skarżąca) złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. S. (dalej inwestor) pozwolenia na budowę dwu elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, wg projektu indywidualnego, kat. obiektu XXIX, na działkach położonych w obrębie J., gm. K., oznaczonych nr geod.[...]. Wskazał, że z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej Kolegium bądź SKO) postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wznowiło z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na działkach o nr ewid. [...], obręb J., gm. K. (k. 346-348 akt IV SA/Po 1066/12). Mając na uwadze, że wskazana wyżej decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia była jednym z dokumentów załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę wszczynającego przedmiotowe postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę dwu elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, wg projektu indywidualnego, kat. obiektu XXIX, na wskazanych działkach, Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zakończenie przez Kolegium postępowania w trybie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na wskazanych działkach, zdaniem Sądu I instancji niewątpliwie będzie miało wpływ na orzeczenie sądu administracyjnego dokonującego kontroli legalności decyzji wydanych w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej elektrowni wiatrowej. Dopiero po zakończeniu wskazanego postępowania jasnym będzie, czy i jakiej treści będzie w obrocie prawnym decyzja ostateczna określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Decyzja taka jest jednym z istotnych elementów podlegających ocenie w trakcie objętego skargą postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiodła skarżąca reprezentowana przez r. pr. M. Ś., zarzucając naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa przez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależne jest od wyniku toczącego się postępowania administracyjnego przed Kolegium i w związku z tym należy zawiesić postępowanie toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wskazując na powyższe naruszenia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazała, że rozstrzygnięcie przez WSA owej sprawy, w żaden sposób nie jest zależne od rozstrzygnięcia postępowania toczącego się przed SKO. Są to dwie różne i zupełnie oddzielne od siebie sprawy, z których żadna nie wpływa na rozstrzygnięcie drugiej. W odpowiedzi na zażalenie inwestor wniósł o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od skarżącej na rzecz inwestora kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz winno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania winno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej (M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, a decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na działkach o nr ewid. [...], obręb J., gm. K., wydana została na podstawie art. 71 ust. 1 i 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej u.d.i.ś.) jest jednym z dokumentów załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę, wszczynającego postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę inwestorowi dwu elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi (k. 154, 143-139 akt administracyjnych). Wznowienie z urzędu przez SKO postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy i Miasta K., wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 u.d.i.ś., określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego przedsięwzięcia jest bez wątpienia istotne, ponieważ dopiero po zakończeniu tego postępowania będzie wiadomym czy i jakiej treści jest w obrocie prawnym decyzja ostateczna określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wymienionego przedsięwzięcia. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że wynik postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na wskazanych działkach może mieć bezpośredni wpływ na ocenę zaskarżonej decyzji wydanej przez Wojewodę [...], bowiem w postępowaniu o pozwolenie na budowę właściwy organ obowiązany jest sprawdzić w szczególności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o których mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane j.t. Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. P.p.s.a. nie daje podstaw do orzekania o kosztach postępowania zażaleniowego.