IV SA/Wa 1884/12
WyrokWSA w Warszawie2012-12-05
Skład orzekający: Anna Falkiewicz-Kluj, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Anna Szymańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy błędne wskazanie daty postanowienia organu pierwszej instancji w treści postanowienia organu drugiej instancji, które zostało sprostowane z urzędu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., stanowi naruszenie tego przepisu, jeśli oczywistość błędu wynika z porównania z dokumentami sprawy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że błędne wskazanie daty postanowienia organu pierwszej instancji w treści postanowienia organu drugiej instancji, które zostało sprostowane z urzędu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., nie stanowi naruszenia tego przepisu, jeśli oczywistość błędu wynika z porównania z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Oczywistość błędu można stwierdzić, porównując treść postanowienia z jego uzasadnieniem, treścią wniosku lub innymi okolicznościami sprawy, co pozwala na przywrócenie rzeczywistej woli organu.Stan faktyczny
Prokurator złożył skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju, które utrzymało w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Omyłka polegała na błędnym wskazaniu daty postanowienia organu pierwszej instancji (Prezydenta Miasta K.). Prokurator zarzucił naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., twierdząc, że wskazanie innej daty nie stanowi oczywistej omyłki. Sąd administracyjny rozpatrywał sprawę, oceniając zgodność z prawem postanowienia Głównego Geodety Kraju.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - oddala skargę -
Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w treści swojego postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], poprzez zmianę w piątym wierszu postanowienia wyrażenia: "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r." na "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr. [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r."
Pismem z dnia [...].04.2012 r. Prokuratura Okręgowa w K. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] do Głównego Geodety Kraju.
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, art. 113 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia Prokuratury Okręgowej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r., orzekające o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.
Rozpatrując złożone zażalenie oraz całość materiału dowodowego zebranego w sprawie Główny Geodeta Kraju stwierdził, że zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie oczywistość popełnionego błędu można stwierdzić porównując je z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, z których wynika bezspornie, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego
i Kartograficznego Województwa [...] rozpatrywał zażalenie G. Spółka Akcyjna z dnia [...] września 2011 r. na postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Organ podkreślił, że w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się również zawiadomienie z dnia [...] października 2011 r., o niezałatwieniu sprawy w terminie oraz wezwanie Prezydenta Miasta K. do uzupełnienia akt z dnia [...] października 2011 r., z których jednoznacznie wynika, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] postępowanie zażaleniowe prowadził w stosunku do postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...]. Ponadto analiza uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r., również wskazuje, że rozpatrywał on zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. W opisie stanu faktycznego wskazuje, że rozpatruje zażalenie G. S.A. z dnia [...] września 2011 r., na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2011 r.
Wobec powyższego za zasadne organ uznał zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 113 § 1 k.p.a.
Pismem z dnia [...] czerwca 2012r. Prokurator Okręgowy w K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając zaskarżonemu postanowieniu:
- obrazę art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez organ administracji publicznej, iż w przedmiotowej sprawie "oczywistość popełnionego błędu można stwierdzić porównując je z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy z których wynika bezspornie, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] rozpatrywał zażalenie G. Spółka Akacyjna z dnia [...] września 2011 r. na postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r." podczas gdy analiza przedmiotowego postanowienia w kontekście treści art. 113 § 1 k.p.a. prowadzi do wniosku o jego naruszeniu przez organ administracji publicznej, albowiem wskazanie w rozstrzygnięciu innej daty postanowienia organu I instancji, już wcześniej stanowiącego podstawę rozpoznania na skutek zażalenia strony w innym postępowaniu odwoławczym, nie stanowi oczywistości omyłki pisarskiej nawet w sytuacji wskazania w opisie stanu faktycznego sprawy prawidłowej daty postanowienia organu I instancji.
Wobec powyższego zarzutu Prokurator wniósł o uchylenie, w całości zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2012r., z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi Prokurator wskazał, iż z argumentacją, przedstawioną przez organ II instancji nie sposób się zgodzić, albowiem przeczy ona treści i interpretacji jurysdykcyjnej art. 113 § 1 k.p.a. Twierdzenie zatem, iż omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie daty, stanowi własną interpretację przepisu dokonaną przez organ administracji publicznej.
W doktrynie jak i w świetle aktualnego orzecznictwa wyrażony został pogląd, który neguje przedstawione powyżej stanowisko Głównego Geodety Kraju w przedmiocie granic sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Andrzej Wróbel w zaktualizowanym Komentarzu do art. 113 kodeksu postępowania administracyjnego (LEX/el. 2012) wskazał, iż "Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu".
W ocenie strony skarżącej nie jest możliwym zaklasyfikowane wskazanie w postanowieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2011 r. innej daty - [...] kwietnia 2011 r. zamiast [...] sierpnia 2011 r. - postanowienia Prezydenta Miasta K., jako błędu nieistotnego nie mającego wpływu na treść aktu administracyjnego w sytuacji, kiedy data [...] kwietnia 2011 r. nie jest datą abstrakcyjną lecz datą faktu administracyjnego, zaistniałego w tym dniu, polegającego na wydaniu po raz, pierwszy przez Prezydenta Miasta K. postanowienia o odmowie wydania, "G. " S.A. z siedzibą w G., wypisów z ewidencji gruntów i budynków.
Jednocześnie Prokurator wskazał, iż Główny Geodeta Kraju wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], w sentencji którego organ wskazał datę [...] kwietnia 2011 r. jako datę postanowienia Prezydenta Miasta K. o. odmowie wydania, Spółce Akcyjnej G. z siedzibą w G., wypisów z ewidencji gruntów i budynków po rozpatrzeniu zażalenia Spółki z dnia [...] września 2011 r., która to data jest przedmiotem postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki i zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając iż Główny Geodeta Kraju wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w związku z pismem Prokuratora Okręgowego w K. z dnia [...] kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie narusza ono prawa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Geodety Kraju utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], który na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w treści swojego postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], poprzez zmianę w piątym wierszu postanowienia wyrażenia: "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r." na "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r."
W ocenie Sądu zarówno stanowisko Głównego Geodety Kraju jak i organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Stosownie do treści art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Jest to regulacja wyczerpująca i samodzielna. Uregulowana w tym przepisie instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu a jej wyrażeniem na piśmie. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyroki NSA z dnia 10 lutego 1994 r, SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2/65, z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, opublikowany zbiór Lex Nr 75522). Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w treści swojego postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], poprzez zmianę w piątym wierszu postanowienia wyrażenia: "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia[...] kwietnia 2011 r." na "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r."
W ocenie Sądu analiza uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011r., jednoznacznie wskazuje, że rozpatrywał on zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. W opisie stanu faktycznego wskazuje, że rozpatruje zażalenie Spółki Akcyjnej G. z dnia [...] września 2011 r., na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia[...] sierpnia 2011 r. Tym samym użycie zwrotu "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r." zamiast "postanowienie Prezydenta Miasta K. nr G[...] z dnia [...] sierpnia 2011 r." stanowiło oczywistą omyłkę. Albowiem wbrew zamierzeniu organu, w sposób niewłaściwy przywołano uchylone już postanowienie. Oczywistość tego rodzaju błędu można było stwierdzić, porównując komparycję decyzji z jej uzasadnieniem.
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art.151 p.p.s.a.
oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło