II SA/Wa 1808/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (sprawozdawca), Sędziowie WSA Joanna Kube, Stanisław Marek Pietras, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu weterana poszkodowanego – oddala skargę – Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) oraz art. 3 w związku z art. 4 pkt 15, art. 5 ust. 1, art. 8, art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. nr 205, poz. 1203), utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. o odmowie przyznania J. R. P. (dalej skarżący) statusu weterana poszkodowanego. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. (uzupełnionym pismem z dnia [...] czerwca 2012 r.) skarżący zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o przyznanie statusu weterana poszkodowanego w związku z doznanym uszczerbkiem na zdrowiu podczas działań poza granicami państwa. Przedłożył następujące dokumenty: 1. zaświadczenie nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., wydane przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w R., potwierdzające, że skarżący w okresie od dnia [...] września 1996 r. do dnia [...] sierpnia 1997 r. uczestniczył w działaniach poza granicami państwa w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (dalej PKW ONZ) w [...] na stanowisku oficera logistyki oraz od dnia [...] marca 1999 r. do dnia [...] marca 2000 r. na stanowisku oficera wydziału logistyki, 2. zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego z dnia [...] października 2010 r. oraz z dnia [...] maja 2012 r. stwierdzające, że skarżący nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego, 3. odpis przebiegu służby wojskowej z akt personalnych, 4. potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię protokołu powypadkowego z dnia [...] lutego 2000 r., sporządzonego przez Jednostkę Wojskową [...] w C., z którego wynika, że w dniu [...] lutego 2000 r. skarżący schodząc z drogi asfaltowej, aby przepuścić nadjeżdżający samochód, doznał urazu lewej nogi, zaś przyczyną tego wypadku było nieszczęśliwe zdarzenie, 5. orzeczenie Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych trwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem zaistniałym w dniu [...] lutego 2000 r., która rozpoznała, że w wyniku wypadku skarżący doznał wykręcenia lewego stawu skokowego z utrzymującym się deficytem zgięcia grzbietowego stopy [...] i zgięcia podeszwowego [...] oraz lokalnym obrzękiem okolicy kostki bocznej będącym wyrazem niewydolności żylno-limfatycznej. W oparciu o powyższe ustalenia stwierdziła, iż uszczerbek na zdrowiu wynosi 10 %, 6. decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w R. nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. o przyznaniu jednorazowego odszkodowania z tytułu doznanego uszczerbku na zdrowiu w kwocie 9.488,39 zł i uznaniu, że przedmiotowy wypadek jest wypadkiem pozostającym w związku ze służbą wojskową, 7. kopię pisma Centrali Wojskowej Misje Pokojowe z dnia [...] lipca 2003 r. dotyczącego odszkodowania z Organizacji Narodów Zjednoczonych. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Minister Obrony Narodowej odmówił przyznania skarżącemu statusu weterana poszkodowanego, wskazując że wypadek, któremu uległ skarżący nie mieści się w definicji wypadku, zawartej w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, ponieważ nie ma bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonywania zadań, dla których powołano i wysłano PKW Od powyższej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniósł, że spełnia wszystkie ustawowe wymogi, aby uzyskać status weterana poszkodowanego. Podkreślił m.in., iż wypadek wydarzył się w czasie wykonywania zadań mandatowych PKW [...]. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący załączył (obok pisma skierowanego do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich o udzielenie mu pomocy w związku z odmową przyznania statusu weterana poszkodowanego) potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię protokołu powypadkowego z dnia [...] maja 2000 r., sporządzonego przez Jednostkę Wojskową [...] w R., z którego wynika, że w dniu [...] lutego 2000 r. [...] skarżący szedł ulicą [...] razem z innym żołnierzem i nagle zauważył nadjeżdżający z przeciwka samochód. Towarzyszący mu żołnierz ustępując miejsca pchnął skarżącego w kierunku pobocza. Skarżący stawiając stopę na uskoku pomiędzy drogą asfaltową a poboczem doznał urazu lewej stopy w kostce. Następnego dnia skarżący udał się na konsultację do laboratorium. Po wykonaniu zdjęcia RTG w szpitalu w Z. lekarz stwierdził skręcenie lewego stawu skokowo-goleniowego. Według ustaleń niniejszego protokołu przyczyną wypadku było nieszczęśliwe zdarzenie. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (organ omyłkowo w komparycji drugoinstancyjnej decyzji podał "po rozpatrzeniu odwołania... "), Minister Obrony Narodowej wydał powołaną na wstępie decyzję, podnosząc, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może zostać uwzględniony, ponieważ przepisy ustawy o weteranach działań poza granicami państwa odnoszą się do uprawnień nadanych osobom poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa. Przepisy te nie kolidują z przepisami ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą, na podstawie których skarżący otrzymał jednorazowe odszkodowanie. W ocenie organu, opisany w protokole powypadkowym z dnia [...] lutego 2000 r. oraz w protokole powypadkowym z dnia [...] maja 2000 r. wypadek nie mieści się w definicji "wypadku" zawartej w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, lecz jest "zwykłym" wypadkiem, który nie ma bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonywania zadań, dla których powołano i wysłano PKW. W tym kontekście organ wyjaśnił, iż celem ustawodawcy przy projektowaniu przepisów ww. ustawy było przyznanie statusu weterana poszkodowanego osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaniem działań stricte bojowych. Dlatego w celu odróżnienia wypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, od wypadku określonego w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760 ze zm.), do ustawy o weteranach działań poza granicami państwa wprowadzono definicję "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" podejmowanymi bezpośrednio w realizacji celów, dla których została powołana misja. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J. R. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. oraz przyznanie mu statusu weterana poszkodowanego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił brak równoprawnego traktowania żołnierzy, którzy ulegli wypadkowi pełniąc służbę przed i po wejściu w życie ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa oraz brak "wrażliwości urzędniczej" celem przeprowadzenia wnikliwej analizy przyczyn i skutków wypadku, któremu uległ w dniu [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu skargi podniósł, że postępowanie organu jest krzywdzące zarówno dla niego, jak i innych żołnierzy zabezpieczenia logistycznego, którzy nie biorą bezpośredniego udziału w uderzeniach na przeciwnika lub odparciu jego uderzenia w działaniach stricte bojowych i pomimo wypadków doznanych poza granicami kraju nie mogą być weteranami poszkodowanymi. Skarżący zarzucił organowi wybiórcze (w odniesieniu do wnioskodawców) stosowanie przepisów i omyłkową ich interpretację. Jego zdaniem, wskazanie w protokole powypadkowym nieszczęśliwego zdarzenia jako przyczyny jego wypadku to "gra słów", która nie może zamykać mu drogi do uzyskania statusu weterana poszkodowanego. Dodał też, że w dniu [...] lipca 2003 r. otrzymał jednorazowe odszkodowanie z ONZ, a nie na podstawie ustawy o świadczeniach odszkodowawczych. Skarżący nie podzielił stanowiska organu, że jego wypadek nie mieści się w definicji wypadku zawartej w art. 4 pkt 15 ustawy weteranach działań poza granicami państwa. Stwierdził, że spełnił wszystkie przesłanki zawarte w ww. ustawie, ponieważ złożył wniosek wraz ze wszystkimi dokumentami, potwierdzającymi, iż uległ wypadkowi w czasie wykonywania zadań mandatowych PKW [...] Syria oraz na terenie tych działań, wypadek był skutkiem działań osób drugich, zaistniał w czasie wykonywania przez skarżącego obowiązków służbowych, wypadek spowodował także trwały uszczerbek na jego zdrowiu. W orzeczeniu Okręgowej Komisji Lekarskiej w K. stwierdzono trwały 10% uszczerbek na zdrowiu, który pozostaje w związku ze służbą wojskową skarżącego, ponieważ jest następstwem wypadku zaistniałego w czasie wykonywania obowiązków służbowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga J. R. P. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa, weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem", może być osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa w ramach: 1) misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub zapewniania bezpieczeństwa państwa, nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż przez okres 60 dni; 2) grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż 60 dni. Natomiast, stosownie do art. 3 cytowanej ustawy, weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem poszkodowanym", może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący w okresie od dnia [...] września 1996 r. do dnia [...] sierpnia 1997 r. uczestniczył w działaniach poza granicami państwa w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Syrii [...] na stanowisku oficera logistyki oraz od dnia [...] marca 1999 r. do dnia [...] marca 2000 r. na stanowisku oficera wydziału logistyki. Niesporne jest też, że w dniu [...] lutego 2000 r. [...] skarżący szedł ulicą z innym żołnierzem, który widząc nadjeżdżający samochód pchnął skarżącego w kierunku pobocza tak, że ten stawiając stopę na uskoku pomiędzy drogą asfaltową a poboczem doznał urazu lewej nogi w postaci skręcenia lewego stawu skokowo-goleniowego skutkującego trwałym 10% uszczerbkiem na zdrowiu. Między stronami sporna jest natomiast kwalifikacja tego wypadku i określenie, czy mieści się on w definicji wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa. Ustalenie tej okoliczności ma bowiem wpływ na uzyskanie, bądź też nie, przez skarżącego statusu weterana poszkodowanego. Zgodnie z art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy, przez wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa należy rozumieć zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z: a) działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, b) zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa, c) innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań: – przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, – określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub w skierowaniu do wykonywania zadań mających na celu zapewnianie bezpieczeństwa państwa. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa to takie zdarzenie nagłe i zewnętrzne, powodujące uszczerbek na zdrowiu, jeżeli zaistniało ono w sytuacjach wskazanych w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" została wprowadzona do ustawy w celu odróżnienia tego wypadku od wypadku, określonego w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służba wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760 ze zm.). Niewątpliwie wypadek, określony w ustawie o weteranach działań poza granicami państwa, ma postać kwalifikowaną w stosunku do wypadku, o którym mowa w ustawie z 11 kwietnia 2003 r. Strony niniejszego postępowania różnią się co do rozumienia określenia "innych działań pozostających w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza". Dla zrozumienia tego pojęcia istnieje zatem potrzeba dokonania jego wykładni, tak aby zrozumieć je zgodnie z treścią, nadaną mu przez prawodawcę (por. M. Zieliński "Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki". Warszawa 2008, Wydawnictwo LexisNexis, str. 61 i nast.). Wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł i kryteriów. Jakkolwiek przyjęło się dawać pierwszeństwo wykładni językowej, to coraz częściej stosuje się także pozostałe sposoby interpretacji lub wspólny wynik kilku spośród nich. W praktyce dominuje wykładnia stanowiąca kompilację różnych sposobów, niesprzecznych ze sobą, wśród których wykładnia językowa jest wzmacniana pozostałymi, szczególnie gdy reguły językowe nie doprowadziły do uzyskania jednoznaczności interpretacyjnej danego zwrotu (tamże). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1685/11 (publ. http://cbois.nsa.gov.pl) podkreślił, że prymat wykładni gramatycznej można zachować tylko w odniesieniu do przepisów sformułowanych w sposób niebudzący wątpliwości z punktu widzenia potocznie i powszechnie stosowanego języka oraz tylko wówczas, gdy ten sposób wykładni daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod. Zatem tylko wówczas poprzestanie na językowym ich wyłożeniu byłoby uzasadnione, bo wtedy znaczenie przepisów na gruncie językowym byłoby dla wszystkich jednoznaczne. W niniejszej sprawie stan taki jednak nie zachodzi, ponieważ pojawiły się różne wersje rozumienia omawianego zwrotu. Dlatego też, dla ustalenia jego sensu i znaczenia, należy odwołać się do innych metod wykładni, w tym wykładni celowościowej, cytowanego przepisu. Wskazówką przy dokonywaniu tego procesu może być uzasadnienie projektu ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa, w którym podkreślono, że projekt szanuje normę, wynikającą z art. 19 Konstytucji, nakazującą zagwarantowanie stosownych uprawnień weteranom walk o niepodległość. Stąd też zakłada przyznanie uprawnień dla weteranów poszkodowanych w wyniku działań bojowych, bądź działań skierowanych przeciwko tym weteranom. Weterani ci z narażeniem zdrowia, a bardzo często również życia, wypełniali i wypełniają nadal postawione przed nimi zadania poza granicami państwa, tak aby pomóc w utrzymaniu pokoju na świecie, którego stabilność jest gwarantem pokoju dla Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego uzasadnionym jest, aby weteranom poszkodowanym pomóc w powrocie do pełnej kondycji fizycznej i psychicznej, po ranach doznanych w trakcie pełnionej służby/odbywanej pracy na rzecz pokoju. Ważne jest, aby za swoje poświęcenie i trud nie zostali wyrzuceni na margines życia społecznego z powodu posiadanego kalectwa. Dlatego też podstawowym celem projektu ustawy jest przywrócenie ich do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Będzie to możliwe przez udzielenie dodatkowej pomocy zdrowotnej, w tym wsparcia psychologicznego, pomocy w podniesieniu kwalifikacji zawodowych w postaci podniesienia poziomu wykształcenia lub jego zmiany, czy też przyznanie dodatkowego wsparcia finansowego, często koniecznego na zakup drogich leków, bądź dostosowanie mieszkania (domu) do potrzeb osób niepełnosprawnych. Nie można zapominać o tym, że świat weteranów poszkodowanych po powrocie do domu uległ całkowitym zmianom, ich plany życiowe, związane zarówno z dalszą drogą zawodową, jak również rodziną, często legły w gruzach. Wszystko trzeba budować od nowa i tylko od zakresu wsparcia zewnętrznego zależy w jakim stopniu ta odbudowa może się dokonać. W uzasadnieniu projektu ustawy jako jeden z celów do osiągnięcia przez projektowane rozwiązanie wskazano zapewnienie pomocy w przystosowaniu do życia i pracy osobom poszkodowanym. Odnosząc się natomiast do art. 3 ustawy, w uzasadnieniu projektu wyjaśniono, że o status weterana poszkodowanego będzie mogła ubiegać się osoba, która brała udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa i doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadania lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których osoba została poszkodowana w wyniku np. wybuchu miny pułapki lub zachorowała na chorobę, występującą tylko w rejonie działania misji, czy kontyngentu (np. choroby tropikalne). Nie przewiduje się możliwości nadania statusu weterana poszkodowanego osobie ewakuowanej do kraju z innych powodów medycznych, niezwiązanych z wypadkiem lub chorobą nabytą w rejonie działania poza granicami państwa (por. uzasadnienie projektu ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa (Sejm RP VI kadencji, nr druku 3754). Z powyższego wynika, że wolą ustawodawcy było przyznanie statusu weterana poszkodowanego osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaniem działań stricte bojowych lub w wyniku działań skierowanych przeciwko nim, przy założeniu, że działania te mają bezpośredni związek z wykonywaniem zadań, dla wypełnienia których została powołana misja. Samo zaistnienie wypadku podczas pobytu poza granicami państwa, do którego doszło z jakiejkolwiek przyczyny, pozostającej bez związku z realizacja celów misji, nie może skutkować przyznaniem statusu weterana poszkodowanego. Z uzasadnienia projektu ustawy jednoznacznie wynika, że ustawodawca dążył do wyróżnienia i docenienia osób, które narażają swoje życie i zdrowie, mają bezpośredni kontakt z wydarzeniami i sytuacjami, do których nie dochodzi w warunkach pokojowych i które w wyniku tych wydarzeń i sytuacji doznają uszczerbku na zdrowiu. Dlatego też szersze, zaproponowane przez skarżącego, określenie podmiotów uprawnionych do przyznania przedmiotowego statusu, doprowadziłoby do zmiany charakteru tego uprawnienia - na równi traktowano by osoby podejmujące działania bojowe, czy też osoby, których te działania dotykają, bądź np. chorujące na choroby występujące tylko w rejonie działania misji, czy kontyngentu, które znalazły się w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia oraz osoby, które co prawda biorą udział w działaniach poza granicami państwa, jednak w chwili wypadku pozostają poza zagrożeniami wiążącymi się z charakterem misji. Należy dodatkowo zaznaczyć, że ustawodawca zagwarantował odpowiednią ochronę osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku, który nie mieści się w definicji z art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy, ustawą o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową. Skarżący otrzymał jednorazowe odszkodowanie pieniężne w związku z uszczerbkiem na zdrowiu pozostającym w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej. Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że wypadek, któremu uległ skarżący podczas schodzenia z pobocza (przed nadjeżdżającym pojazdem), nie mieści się w definicji wypadku z art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy. Skarżący nie działał bowiem w sytuacji bezpośredniego zagrożenia, związanego z realizacją zadań Polskiego Kontyngentu Wojskowego, stąd też, w ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że status weterana poszkodowanego mu nie przysługuje. Organ zasadnie uznał, iż opisany w protokole powypadkowym wypadek jest "zwykłym" wypadkiem, który nie ma bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonania zadań, dla których powołano i wysłano PKW. Reasumując, Sąd uznał, że organ dokonał prawidłowej wykładni przepisu art. 4 ust. 15 lit. c ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, jak również prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego sprawy pod tę normę prawną, co czyni zarzuty skargi nieuprawnionymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.