I SA/Rz 1058/12

WyrokWSA w Rzeszowie2012-12-06

Skład orzekający: Tomasz Smoleń, Małgorzata Niedobylska, Kazimierz Włoch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy T.S. był podatnikiem podatku od nieruchomości za 2005 rok w związku z bezumownym użytkowaniem nieruchomości, oraz czy zasadne było zastosowanie stawek podatkowych właściwych dla działalności gospodarczej oraz odmowa zwolnienia z podatku dla zabytku?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że T.S. był posiadaczem nieruchomości bez tytułu prawnego, co czyniło go podatnikiem podatku od nieruchomości. Jednakże, organy nie wykazały, że cała nieruchomość była wykorzystywana na działalność gospodarczą, co uzasadniałoby zastosowanie wyższych stawek podatkowych. Ponadto, organy nie wykazały, że w 2005 roku nieruchomość nie była należycie utrzymywana i konserwowana, co jest warunkiem odmowy zwolnienia podatkowego dla zabytku.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia podatku od nieruchomości za 2005 rok dla T.S., który bezumownie zajmował nieruchomość stanowiącą własność Gminy Miasto R. Organy podatkowe uznały T.S. za podatnika i zastosowały stawki dla działalności gospodarczej, odmawiając jednocześnie zwolnienia dla zabytku. T.S. kwestionował swoją rolę jako podatnika, twierdząc, że to firma "A" jest użytkownikiem nieruchomości i że obiekt powinien być zwolniony z podatku jako zabytek. Po decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej decyzję organu I instancji, T.S. wniósł skargę do WSA.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i określił, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że decyzja wymieniona w pkt. 1) nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. I SA/Rz 1058/12 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] Prezydent Miasta R. ustalił T.S. (dalej: Podatnik) podatek od nieruchomości za 2005r. w kwocie 7.064 zł. Organ I instancji w uzasadnieniu wskazał, że podatek ustalony został od budynku i gruntu położonego na dz. ew. [...] w R. przy ul. J., wg stawek przewidzianych jak dla budynków i gruntów, na których prowadzona jest działalność gospodarcza. Organ powołał się na ustalenia dokonane w toku postępowania podatkowego, z których wynikało, że T.S. w 2005r. zajmował bezumownie w/w nieruchomość, której właścicielem jest Gmina Miasto R. Zdaniem organu okoliczność tę potwierdzają: wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] czerwca 2006r. I C 260/06, nakazujący eksmisję T.S. z przedmiotowej nieruchomości, wyrok Sadu Apelacyjnego w R. z dnia [...] października 2007r. I ACa 264/07, a także informacja uzyskana z Biura Gospodarki Mieniem Miasta R., dotycząca naliczania opłat za bezumowne korzystanie z tej nieruchomości w okresie od stycznia 2005r. do 29 lutego 2008r. Bezumowne zajęcie nieruchomości nastąpiło po wygaśnięciu w dniu 31 grudnia 2004r. umowy dzierżawy zawartej pomiędzy "A" w K, a Gminą Miastem R. Organ I instancji zastosował stawki jak dla prowadzenia działalności gospodarczej wobec ustalenia, że w 2005r. w budynku przy ul. J. prowadzona była działalność gospodarcza. Okoliczność ta wynikała również z oświadczenia T.S. co do tego, iż w budynku tym prowadzona była działalność gospodarcza przez "A", z zaświadczeń z ewidencji działalności gospodarczej oraz umów najmu zawartych pomiędzy "A", a innymi przedsiębiorcami. Powierzchnię działki [...] ustalono na podstawie operatu ewidencji gruntów i budynków z dnia [...] kwietnia 2005r. Od powyższej decyzji T.S. wniósł odwołanie, zarzucając decyzji - naruszenie przepisu art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm.) poprzez brak określenia przedmiotu od którego podatek jest naliczany tj. brak podania miasta, obrębu w której znajduje się nieruchomość oraz brak wskazania na podstawie jakich danych organ I instancji ustalił powierzchnię gruntu i budynku, - brak dowodów na okoliczność, iż jest podatnikiem, wskazując, że nigdy nie składał oświadczenia, które w jakikolwiek sposób potwierdzałoby, iż jest zobowiązany do zapłaty podatku od przedmiotowej nieruchomości, a w szczególności oświadczenia takiego nie złożył w piśmie z dnia [...] grudnia 2004r., * istnienie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na to, że podatek od przedmiotowej nieruchomości nałożono jednocześnie inną decyzją na H.J. - co godzi w zasadę pogłębiania zaufania do organów administracji, * powołanie jako dowodu w postępowaniu podatkowym dotyczącym lat 2005 - 2007 pisma z 2004r. * brak podstaw do powoływania się że w przedmiotowym postępowaniu na dowód z wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] czerwca 2006r. na okoliczność posiadania przez niego nieruchomości w 2005r., bowiem kwestia ta nie była badana w toku postępowania sądowego, a organ I instancji winien był przeprowadzić własne postępowanie dowodowe, * brak wskazania okresu za jaki podatek został ustalony oraz niezasadne wskazanie płatności podatku w ratach, podczas gdy cała należność wymagalna jest w jednym terminie, * brak dowodów na okoliczność, iż na nieruchomości prowadzona była działalność gospodarcza, * brak wskazania od kiedy i w jaki sposób Gmina Miasto R. weszła w posiadanie nieruchomości, * błąd polegający na przyjęciu pisma Wojewódzkiego Konserwatora Zabytów jako podstawy do stwierdzenia, że nie przysługuje zwolnienie z podatku, a okoliczność stanu budynku tj. jego utrzymania i konserwacji winna zostać ustalona w toku postępowania przeprowadzonego przez organ podatkowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.), podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości lub posiadanie jest bez tytułu prawnego. Zdaniem organu z akt przedmiotowej sprawy wynika, że opodatkowany budynek i grunt położony w R. przy ul. J.na dz. ew. [...] były w 2005r. w posiadaniu T.S.. Okoliczność ta wynika z dowodów zebranych przez organ I instancji, tj: - pisma T.S. do Biura Gospodarki Mieniem Miasta R. z dnia [...] grudnia 2004r., w którym stwierdza, że "to ja zajmuję się sprawami budynku przy ul. J. w R. i pozostaje on w mojej dyspozycji od wielu lat, co wynika z akt sprawy znajdujących się w Państwa posiadaniu, własnym kosztem i staraniem doprowadziłem do odbudowy budynku z gruzów, z wnioskiem o jego przekazanie zwróciłem się kilka lat temu". Treść pisma świadczy o tym, że pomimo iż Gmina nie zgodziła się na umowę cesyjną z dnia [...] lipca 1990r. o przeniesieniu praw z umowy dzierżawy na T.S. - to faktycznie ta umowa między "A" obowiązywała, " - wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] czerwca 2006r. (I C 260/06) nakazującego eksmisję T.S. z przedmiotowej nieruchomości oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia [...] października 2007r. (I ACa 264/07). Wyroki oparte zostały bowiem na oświadczeniu T.S., że zawartym w odpowiedzi na pozew w sprawie I C 260/06, w którym stwierdził, że jest samoistnym posiadaczem nieruchomości objętej żądaniem pozwu, jest w posiadaniu budynku i wykonuje jego kapitalny remont, - informacji uzyskanych z Biura Gospodarki Mieniem w R., w tym pisma z dnia [...] sierpnia 2010r. wskazującego, że za bezumowne korzystanie z opodatkowanej nieruchomości naliczono T.S. opłaty w okresie od 1 stycznia 2005r. do 29 lutego 2008r. oraz pism BGM o wezwaniu do uiszczenia kolejnych opłat za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Ponadto z treści pisma BGM z dnia [...] września 2011r. wynika, że wyrokiem z dnia [...] listopada 2008r. Sąd Rejonowy w R. utrzymał w mocy zaoczny wyrok z [...] września 2006r. (sygn. akt I C 521/06) o zapłatę przez T.S. kwoty 54.533,71 zł z tytułu bezumownego korzystania z opodatkowanej nieruchomości za okres 1.01.2005r. - 28.02.2006r. W ocenie organu odwoławczego, powołane dowody świadczą o tym, że T.S. był posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, ponieważ zajmował się nią oraz pozostawała ona w jego dyspozycji. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że przedmiot opodatkowania w decyzji określony został prawidłowo, tj. w uzasadnieniu podano od jakiej działki jest podatek ustalany, podano powierzchnię gruntu oraz budynku, za jaki rok i miesiące podatek został naliczony. Zdaniem organu, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji, ponieważ m.in. postępowanie podatkowe prowadzone w stosunku do H.J. zostało umorzone. Prawidłowym było nie zastosowanie zwolnienia z podatku od nieruchomości, określonego w art.7 ust.1 pkt 6 u.p.o.l. przedmiotowej nieruchomości, pomimo wpisania jej na listę zabytków, z uwagi na to, że nieruchomość ta zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie T.S. zarzucił brak niezbędnych ustaleń i dowodów, stwierdził, że nie jest stroną w tej sprawie, bo użytkownikiem nieruchomości jest "A", a on nie użytkował przedmiotowej nieruchomości, ani nie korzystał z budynku. Dodał, że do grudnia 2004r. był zatrudniony w "A" na umowie o pracę, a potem przeszedł na rentę, zaś obecnie jest emerytem, który zajmuje się sprawami budynku (tj. ratuje zabytek), ale go nie użytkuje. Nie zgadza się z wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia [...] czerwca 2006r. , bo nie ma żadnych dowodów na to, że zajął nieruchomość w dniu [...] grudnia 2004r. Nigdy nie zawierał żadnych umów z właścicielem nieruchomości, umowę dzierżawy zawarło "A", ale umowa cesyjna była nieskuteczna, bo przedsiębiorstwo nie uzyskało zgody na cesję. Ze zgromadzonych dokumentów wynika, że użytkownikiem nieruchomości jest "A", które pismem z dnia [...] grudnia 2011r. skierowanym do SKO, wyraziło chęć przystąpienia do sprawy celem jej wyjaśnienia. Skarżący podniósł też, że w trakcie remontu obiekt zabytkowy powinien być zwolniony z podatku, jednak konserwatorzy zabytków nigdy oficjalnie nie wizytowali obiektu, nie został sporządzony żaden protokół. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wniósł o dopuszczenie dowodu z wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2011r. sygn. I Ca 195/11, oddalającego apelację T.S. od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] listopada 2008r. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2012r. skarżący stwierdził, że nie zgadza się z wyrokiem sądu o sygn. I Ca 195/11 i że będzie domagał się zawieszenia jego wykonania i kasacji. Dodał, że ustalenie przez Kolegium, że użytkownik nieruchomości tj. "A" został wykreślony z rejestru, jest sprzeczne z decyzją UW w R. zezwalającą na prowadzenie działalności do 2024r. Przedsiębiorstwo to nie działa na zasadach określonych w kodeksie handlowym. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012r. dodał, że w analogicznej sytuacji dotyczącej 2007r. SKO przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, przychylając się do jego uwag na temat użytkownika nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269-) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270; dalej: ustawa p.p.s.a), kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze. Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Sąd podziela stanowisko orzekających organów podatkowych w zakresie dotyczącym uznania T.S. za podatnika podatku od nieruchomości w związku z bezumownym użytkowaniem nieruchomości położonej w R. przy ul. J., oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność Gminy Miasto R. Stosownie do treści art.3 ust.1 pkt 4 u.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości lub posiadanie jest bez tytułu prawnego. W ocenie Sądu, w oparciu o zebrany materiał dowodowy organy podatkowe były uprawnione do przyjęcia, że T.S. posiadał bez tytułu prawnego przedmiotową nieruchomość. Okoliczność tę potwierdzają szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji wyroki Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] czerwca 2006r. I C 260/06 i Sądu Apelacyjnego w R. z dnia [...] października 2007r. I ACa 264/07 – z powództwa Gminy Miasto R. o eksmisję, stwierdzające, że T.S. posiada przedmiotową nieruchomość i nie wykazał do niej żadnego tytułu prawnego, a także wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2011r. I Ca 195/11 oddalający apelację od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] listopada 2011r. I C 521/06 - z powództwa Gminy Miasto R. o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości, w których uznano skarżącego za władającego sporną nieruchomością bez podstawy prawnej. Ponadto znajdujące się w aktach informacje uzyskane z Biura Gospodarki Mieniem w R. wskazują, że T.S., jako posiadacz przedmiotowej nieruchomości, był obciążany opłatami za bezumowne korzystanie z nieruchomości w okresie od 1 stycznia 2005r. do 29 lutego 2008r. Słusznie też organ odwoławczy wskazał na to, że sam skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2004r. przyznał, że budynek przy ul. J. pozostaje w jego dyspozycji od wielu lat, że odbudował go z gruzów i już kilka lat wcześniej zwrócił się o jego przekazanie. W związku z powyższym zasadnie uznał organ, że T.S. był posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, ponieważ zajmował się nią i pozostawała ona w jego dyspozycji. W rozpoznawanej sprawie nie zostały jednak wyjaśnione wszystkie kwestie związane z dokonaniem wymiaru podatku od nieruchomości. Organy nie ustaliły bowiem, czy T.S. jest jedynym posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, a w szczególności czy "A" jest istotnie jej użytkownikiem, tak jak to wynika z twierdzeń skarżącego i oświadczenia przedstawiciela tego przedsiębiorstwa w piśmie z dnia [...] grudnia 2011r. Wskazywać by na to mógł fakt zawierania przez to przedsiębiorstwo umów najmu lokali znajdujących się w budynku na cele związane z działalnością gospodarczą. Należy przy tym zaznaczyć, że organy nie wykazały zasadności zastosowania wobec T.S. stawek podatku właściwych dla przedmiotów opodatkowania związanych z działalnością gospodarczą. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby skarżący był przedsiębiorcą lub prowadził działalność gospodarczą, ani aby wynajmował pomieszczenia na działalność gospodarczą. Stosownie do art.1 a ust.1 pkt 3 u.p.o.l., grunty, budynki i budowle znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, powinny podlegać opodatkowaniu właściwemu dla gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W aktach sprawy znajdują się umowy najmu lokali z dwoma podmiotami gospodarczymi zawarte przez "A", z tym, że w okresie, którego dotyczy decyzja tj. w 2005r. wynajmowany był tylko jeden lokal o pow. 40m kw. Brak zatem uzasadnienia dla opodatkowania całego budynku i gruntu stawkami właściwymi dla działalności gospodarczej. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy jest zatem ustalenie, jaka część gruntu i budynku zajęta była na prowadzenie działalności gospodarczej. W szczególności ustalenia wymaga, czy "A" posiadało przedmiotową nieruchomość w 2005r., czy prowadziło działalność gospodarczą, a jeśli tak, to w jakim zakresie. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy brak również podstaw do wyłączenia zwolnienia określonego w art.7 ust.1 pkt 6 u.p.o.l. W myśl tego przepisu, zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej. Zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w tym przepisie ma charakter obligatoryjny, organ ma obowiązek zbadać z urzędu i wykazać istnienie przesłanki należytego utrzymania obiektu. Powinien zwrócić się zatem do konserwatora zabytków celem przeprowadzenia oględzin obiektu. Zalegające w aktach sprawy zaświadczenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lutego 2009r. stwierdza jedynie, że obecnie budynek nie jest utrzymywany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Nie wykazano natomiast, że również w 2005r. obiekt ten nie był należycie utrzymywany i na jakiej podstawie to stwierdzono. Organ I instancji nie zastosował zwolnienia powołując się na ww pismo konserwatora i okoliczność, że budynek nie jest utrzymywany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Natomiast SKO uznało, że prawidłowo nie zastosowano zwolnienia wobec tego, że nieruchomość zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, żadna z okoliczności wyłączających zwolnienie z opodatkowania nieruchomości wpisanej na listę zabytków nie została wykazana w niniejszym postępowaniu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego tj. art.120, art.122, art.187 § 1 i art.191 Ordynacji podatkowej, dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c i art.152 ustawy p.p.s.a. Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej z uwagi na to, że będąc pouczona o treści art.210§1 ustawy p.p.s.a nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło