II SA/Kr 1075/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B.D. i M.D. na decyzję Wojewody z dnia 11 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej zatwierdzającej projekt budowlany – po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących B.D. i M.D. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Prezydent Miasta K. decyzją z 19 grudnia 2011 r., na podstawie art. 150 § 1, art. 145 § 1 pkt 5 i 6, 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji własną Nr [....] z 28 listopada 2007 r., znak: [....] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych " Nadbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem na cele mieszkalne wraz ze wzmocnieniem (podbiciem) fundamentów oraz rozbudową wewnętrznych instalacji wod.-kan., c. o., elektrycznej i gazowej przy ul. [....] w K. na działce nr [....] obr. [....] wydanej na rzecz. M.D. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek B.D. i M.D. w sprawie wznowienia postępowania w opisanej wyżej sprawie wpłynął 18 marca 2011 r. i został uzupełniony 11 kwietnia 2011 r. Jako podstawę wniosku wskazano art. 145 § 1 pkt 5 i 6 kpa, tj. nieuwzględnienie: warunków gruntowych na działce nr [....] i [....] , poziomu posadowienia budynku nr [....] (wnioskodawców) oraz brak zabezpieczenia fundamentów tego budynku. Wskazano ponadto na niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie powierzchni zabudowy i wysokości budynku nr [....] przy ul. [....] . Podniesiono również, że projekt budowlany nie uwzględnia rozbudowy części podziemnej, zmniejszenie odległości od granicy z działką nr [....] . Wnioskodawcy podali, że dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w dniu 23 lutego 2011 r. z rozmowy z kierownikiem budowy budynku nr [....] . Organ uznał, że wniosek został wniesiony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Postanowieniem z 10 maja 2011 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 kpa wznowiono postępowanie w przedmiotowej sprawie. W pierwszej kolejności organ wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma podstaw do ingerencji w rozwiązania projektowe zawarte w projekcie budowlanym, jeżeli został on wykonany przez osoby uprawnione i zrzeszone w stosownych izbach zawodowych, które złożyły oświadczenie o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W doktrynie postępowania administracyjnego pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nie znane organowi, który wydal decyzję. Do okoliczności takich nie należy natomiast dokonana przez organ ocena materiału dowodowego sprawy ani też zastosowanie w danym stanie faktycznym określonych przepisów prawa lub ich interpretacja. Następnie organ przeprowadził analizę zatwierdzonego projektu w kontekście zgłoszonych zarzutów stwierdzając, że z projektu wynika, iż - wbrew twierdzeniom wnioskodawców - fundamenty nie miały być pogłębiane. Wynika to z rysunku "przekrój A-A projekt" (karta 55 projektu) przedstawiającego przekrój pionowy budynku. Wynika to również z rys. przedstawiającego sposób wzmocnienia fundamentów (karta 100 projektu) oraz docelowa szerokość fundamentów (rys. w projekcie na k. 43 i k. 55). Z rysunków wynika, że fundamenty miały zostać poszerzone z obecnych 55 cm do 90 cm. Z rys. na karcie 43 wynika, że fundamenty miały być poszerzone od strony północnej i południowej budynku, natomiast od strony wschodniej, a więc od strony granicy z działką nr [....] , na której znajduje się budynek przy ul. [....] ) fundamenty nie miały być poszerzane. W projekcie oznaczono również odległość budynku nr [....] od budynku nr [....] przy ul. [....] . Poszerzenie fundamentów od strony północnej i południowej stanowi rozbudowę części podziemnej budynku a zatem zarzuty nie uwzględnienia rozbudowy w części podziemnej budynku są niezrozumiałe. Odnośnie zarzutu nieprawidłowego określenia w projekcie wymiarowania fundamentów, przegród zewnętrznych i wewnętrznych organ wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może kwestionować jakości przygotowanego projektu budowlanego, o ile jest on zgodny z przepisami rozporządzenia z 3. 07. 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Organ nie ma prawa podważać poprawności wymiarowania, gdyż poprawność wykonania projektu jest poręczona stosownymi uprawnieniami zawodowymi. W kwestii niewykonania dokumentacji geotechnicznej oraz innego określenia kategorii geotechnicznej budynku nr [....] , organ wyjaśnił, że zgodnie z projektem budynek nr [....] podlegający nadbudowie został zaliczony przez uprawnionego projektanta do I kategorii geotechnicznej (k. 24 projektu). W wypadku projektowania rozbudowy lub nadbudowy do opisu technicznego jedynie w uzasadnionych przypadkach - zależnie od oceny projektanta - należy dołączyć ocenę aktualnych warunków geologiczno-inżynierskich i stan posadowienia budynku. Za prawidłowość klasyfikacji odpowiada projektant i organ nie może podważać tego stanowiska. Odnosząc się natomiast do zarzutu braku podstaw do lokalizacji drzwi wejściowych w odległości 1,2 m od granicy z działką nr [....] organ wyjaśnił, że z projektu nie wynika zmiana usytuowania drzwi wejściowych do budynku, miały one pozostać w dotychczasowym miejscu, w odległości (wg projektu) 3,25 m od granicy działki, ganek miał również pozostać w tym samym miejscu. Odnosząc się do zarzutu braku analizy wpływu inwestycji na sąsiednie budynki w trakcie realizacji inwestycji i po jej zakończeniu organ wyjaśnił, że zgodnie z § 204 ust.5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Równocześnie zgodnie z § 206 ust. 2 tego rozporządzenia nadbudowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Z uwagi na fakt wydania decyzji pozwolenia na nadbudowę budynku nr [....] , w której to inwestycji rozpatrywano równocześnie nadbudowę budynku nr [....] projektant przygotowujący projekt budowlany dla inwestycji nadbudowy budynku nr [....] oparł się na materiale zebranym do nadbudowy budynku nr [....] , co potwierdził złożonym przez siebie oświadczeniem. Na karcie 96 projektu budowlanego znajduje się ekspertyza konstruktora w zakresie nadbudowy obiektu. W przypadku lokalizacji budynków nr [....] i [....] w odległości 1 m pomiędzy ścianami szczytowymi znaczenie mają przede wszystkim przepisy przeciwpożarowe i w tym zakresie w aktach znajduje się właściwa ekspertyza. W projekcie budowlanym, jak i ekspertyzie technicznej sporządzonej przez A.P. i J.R. jest informacja, że zewnętrzne przegrody budynku posiadają własne fundamenty, a projekt konstrukcyjny został sporządzony przez projektanta branży konstrukcyjnej, który oświadczył, że wykonał go zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Organ podkreślił, że nie ma kompetencji do żądania ekspertyzy wpływu inwestycji na sąsiednie budynki po realizacji inwestycji. Odnosząc się do zarzutu niezgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z rozporządzeniem nr 70/05 Wojewody [....] z 23. 12. 2005 r. w sprawie określenia programu ochrony powietrza dla miasta K. (Dz. Urz. Województwa [....] Nr 749, poz. 5405) organ wyjaśnił, że powołany akt prawa miejscowego nie zawiera nakazu likwidacji sposobu ogrzewania przy użyciu paliwa stałego. W § 3 rozporządzenia wskazano jedynie "kierunki działań". Planowana przez inwestora nadbudowa obejmowała rozbudowę istniejącej instalacji c.o. bez zmian w zakresie źródła zasilania w energię cieplną. Inwestor może spełnić program zawarty w rozporządzeniu Wojewody [....] jeżeli będzie zasilał centralne ogrzewanie kotłem gazowym, który to sposób zasilania został ujęty w pozwoleniu na budowę. Na marginesie zwrócił uwagę, że pozwolenie na nadbudowę budynku nr [....] było wydane na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy, podczas gdy wydawane pozwolenie na rozbudowę budynku nr [....] wydawane było na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[....] ", który jednoznacznie określa w jaki sposób inwestycje mają być zaopatrzone w energię cieplną. Odnosząc się do zarzutu niezgodności opisu zamierzenia inwestycyjnego z zakresem prac i projektem organ podniósł, że zarzut ten jest niejasny, opis zamierzenia inwestycyjnego jest zgodny z projektem, natomiast organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada uprawnień do weryfikowania zgodności projektu budowlanego i wydanego na jego podstawie pozwolenia na budowę z wykonanym zakresem prac budowlanych. Odnosząc się do zarzutu braku tzw. linijki słońca oraz braku informacji jak rozbudowa wpłynie na zacienianie okna w budynku nr [....] organ wskazał, że na karcie 25 projektu budowlanego projektant oświadczył, że § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie warunków technicznych nie został naruszony, a otwory okienne znajdują się po stronie północnej i południowej budynku, a budynki sąsiednie zlokalizowane są po stronie zachodniej i wschodniej, zatem brak jest elementów, które zacieniałyby otwory okienne. Organ przychylił się do takiego stanowiska wskazując, że lokalizacja budynków sąsiednich wymusza zastosowanie w budynkach sąsiadujących ze sobą w odległości mniejszej niż 4 m brak okien w tych ścianach sąsiadujących, a charakter zabudowy ulicowej ukierunkowanej na osi wschód-zachód narzuca lokalizację otworów okiennych i drzwiowych w ścianach północnych i południowych budynków. Nadmienił, iż od strony południowo-zachodniej budynku nr [....] brak obiektów zarówno przesłaniających jak i o wysokości mogącej spowodować nieprawidłowe nasłonecznienie pomieszczeń. Od strony północno-wschodniej brak zabudowy, dla której planowana nadbudowa mogłaby stanowić ograniczenie w prawidłowym nasłonecznienia pomieszczeń lub spowodować przesłanianie. Odnosząc się do zarzutu o braku w dokumentacji projektowej informacji czy jest dopuszczalne dodatkowe ograniczenie drogi pożarowej przez lokalizację miejsc postojowych w ul. [....] organ wyjaśnił, że taka informacja nie była konieczna, ponieważ inwestycja polegająca na nadbudowie budynku jednorodzinnego nie zmienia istniejącego stanu obsługi komunikacyjnej, ponadto projektant nie wskazał, żeby miejsca parkingowe były zlokalizowane w ul. [....] Odnosząc się do zarzutu niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją ustalającą warunki zabudowy w zakresie powierzchni zabudowy oraz wysokości budynku organ wskazał, że w warunkach zabudowy ustalono, że wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki nr [....] pozostanie bez zmian, natomiast wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustala się jako przedłużenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej istniejącego budynku nr [....] na działce sąsiedniej [....] , wysokość głównej kalenicy budynku mieszkalnego: do poziomu kalenicy istniejącego budynku nr [....] na działce sąsiedniej [....] ". W projekcie określono "wskaźnik zabudowy -0,48 (bez zmian)" (k. 23), "górna elewacja frontowa znajduje się poniżej poziomu górnej elewacji frontowej budynku sąsiedniego (ul.....)" (k. 25). Na karcie 47 projektu znajduje się rysunek "elewacja frontowa - stan istniejący", z oznaczeniem wysokości budynków sąsiednich. Wysokość budynku nr [....] (kalenicy) wynosi wg rysunku 11,70 m a ściany szczytowej (ściany oddzielenia przeciwpożarowego) 12,30 m. Na karcie 55 projektu znajduje się rysunek "przekrój A-A projekt" (przekrój pionowy), z którego wynika, że projektowana wysokość budynku nr [....] mierzona do kalenicy miała wynosić 11,70 m. Na karcie 57 projektu znajduje się rysunek "elewacja frontowa - projekt" z projektowanej wysokości budynku: głównej kalenicy - 11,70 m, ściany szczytowej (ściany oddzielenia przeciwpożarowego) 12,00 m, kominów ponad kalenicą- 12,30 m. Takie same wysokości zostały oznaczone na rysunku "elewacja ogrodowa - projekt" (k. 58) oraz na rysunkach elewacji szczytowych (k. 59 i 60). O zarzutach wykonywania robót budowlanych w sposób niezgodny z udzielonym pozwoleniem na budowę organ zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki. Organ konkludował, że nie zostały potwierdzone zarzuty zawarte we wniosku i pismach wnioskodawców, nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, które istniałyby w dniu wydania decyzji a które nie byłyby znane organowi wydającemu decyzje. Wnioskodawcy uzupełniając wniosek o wznowienie powołali również art. 145 § 1 pkt 6 kpa. zarzucając, że pozwolenie na budowę zostało wydane pomimo braku odpowiedniej decyzji [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, natomiast budynek nr [....] jest oddalony od granicy z działką nr [....] i położonego na niej budynku o 1m, a projekt nie przewidywał wybudowania ściany przeciwpożarowej. W odpowiedzi organ podał, że w aktach znajduje się pismo [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 12. 10. 2007 r. którego wynika, że uzgodnienie w trybie § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dokonuje się jedynie wówczas, gdy przepisy rozporządzenia nie mogą zostać spełnione. Natomiast w przedłożonej przez inwestora ekspertyzie zawarte jest pozytywne stanowisko rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co do zgodności wykonania obiektu z przepisami z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Jak stwierdził [....] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w tej sytuacji sprawę pozostawiono bez rozpoznania, ponieważ nawet sporządzenie przedmiotowej ekspertyzy z uwagi na zachowanie warunków dotyczących bezpieczeństwa pożarowego wskazanych w ww. rozporządzeniu nie było konieczne. Zgodnie z ekspertyzą techniczną dotyczącą spełnienia wymagań ww. rozporządzenia wykonaną przez rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych budynek od strony wschodniej - gdzie odległość od sąsiedniego budynku nr [....] wynosi ok. 1 m, przy wymaganych 4 m posiada ścianę spełniającą wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej, co najmniej REI 60, ściana ta spełnia wymagania § 232 ust. 4 oraz 235 ust. l rozporządzenia, wzniesiona jest na własnym fundamencie żelbetowym o klasie odporności ogniowej nie niższym niż ściana, która jest pozbawiona otworów okiennych i drzwiowych, ściana jest wyprowadzona ponad pokrycie dachu na wysokość, co najmniej 0,3 m. Na marginesie organ odnosząc się do uwag wnioskodawców o stosowaniu innych wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na rozbudowę i przebudowę ich budynku przy ul. [....] wyjaśnił, że w § 4 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16. 06. 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 ze zm.) zostały określone obiekty budowlane wymagające uzgodnienia Państwowej Straży Pożarnej, a planowana przez wnioskodawców rozbudowa i przebudowa budynku przy ul. [....] miała na celu prowadzenie w budynku przedszkola. Od ww. decyzji B.D. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła, że organ I instancji w sposób nieprawidłowy przeprowadził postępowanie w ramach którego udzielono pozwolenia na budowę, w zakresie stosowanych przepisów, norm, określenia stron postępowania, oddziaływania na budynki sąsiednie jak i określenia przez osobę nieuprawnioną rodzaju gruntu na działce będącej terenem inwestycji. Wskazała, że budynek stanowiący ich własność na skutek wydanego pozwolenia na budowę, w szczególności nieuwzględnienia, że budynek nr [....] nie jest posadowiony na gruntach stałych i ulega stopniowej degradacji. Wojewoda [....] decyzją z 11 maja 2012 r. znak: [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, a okoliczności faktyczne na których wnioskodawcy oparli wniosek o wznowienie postępowania nie spełniają warunku określonego w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wojewoda wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej w ramach swojej kompetencji wynikającej z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego bada między innymi kompletność projektu budowlanego w tym ustala czy w projekcie budowlanym została określona kategoria geotechniczna. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych: kategorię geotechniczną określa projektant w porozumieniu z osobą upoważnioną, na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku budynku nr [....] projektant ustalił, że jest to pierwsza kategoria geotechniczna. Wpływ na określenie kategorii geotechnicznej ma rodzaj obiektu budowlanego i warunki gruntowe. Natomiast godnie z art. 206 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie rozbudowa, nadbudowa, przebudowa i zmiana sposobu użytkowania, powinny być poprzedzone ekspertyza techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Przedmiotowa inwestycja została poprzedzona ekspertyzą techniczną wykonaną przez inż. P.N. z której wynika dopuszczalność inwestycji. Inwestycja realizowana jest na działce nr [....] i polega między innymi na wzmocnieniu fundamentów. Wzmocnienie to polega na ich poszerzeniu, bez zmiany głębokości ich posadowienia. Budynek nr [....] przy ul. [....] na działce nr [....] nie jest związany konstrukcyjnie z budynkiem nr [....] i znajduje się od niego w odległości 0,95 m. W tej sytuacji brak jest dowodu, wskazującego, że przedmiotowa inwestycja związana winna być ze wzmocnieniem fundamentów budynku przy ul. [....] (budynek wnioskodawców). W odniesieniu do niezgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie powierzchni zabudowy czy wysokości budynku, organ II instancji wskazał, że z projektu budowlanego wynika, że powierzchnia zabudowy nie ulega zmianie, natomiast wysokość nadbudowy nie przekracza wysokości budynku nr [....] . Również część podziemna budynku nr [....] nie podlega rozbudowie, przy czym ocenie w powyższym zakresie podlega wyłącznie stan projektowany, nie faktyczny. Organ odwoławczy podzielił również stanowisko organu I instancji zgodnie z którym brak było wymogu uzyskania stanowiska Wojewódzkiego Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej. Nadto, zdaniem organu, nie mogą zostać uznane za skuteczne zarzuty odwołania, które wskazują na wadliwość postępowania poprzedzającego udzielenie pozwolenia na budowę w związku z brakiem czytelnej informacji w zakresie stosowanych przepisów, norm, określenia stron postępowania, oddziaływania na budynki sąsiednie jak i określenia rodzaju gruntu przez osobę nieuprawnioną oraz odmienne prowadzenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla budynku nr [....] od postępowania dla budynku nr [....] . Wniosek strony wszczyna postępowanie administracyjne w danej sprawie. Postępowania prowadzone w sprawach dotyczących budynku nr [....] i budynku nr [....] dotyczyły odmiennego stanu faktycznego. Jeden z obiektów miał być przedszkolem, a drugi budynkiem jednorodzinnym. Oznacza to, iż w sprawach miały zastosowanie inne przepisy i inne wymagania w stosunku do obiektów. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych Wojewoda [....] wskazał, że decyzja o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Wydanie tej decyzji jest bowiem następstwem ustalenia przez organ braku podstaw wznowieniowych, co wyłącza dopuszczalność rozstrzygania o istocie sprawy. B.D. i M.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] . Skarżący wskazali, że nie zgadzają się z wydaną decyzją i domagają się uchylenia wszystkich wydanych decyzji i przekazanie organowi I Instancji sprawy do ponownego rozpoznania. Podnieśli, że podtrzymują swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie nieprawidłowości wykazanych w złożonych pismach i dokumentacji odnośnie stron postępowania, braku wymaganej dokumentacji badania posadowienia budynków, dokumentacji geologicznej, określenia prawidłowej klasy gruntu, braku analizy w zakresie oddziaływania inwestycji na budynek nr [....] , wpływu inwestycji na pogorszenia stanu technicznego budynku nr [....] , braku możliwości w świetle istniejącej decyzji wykonania napraw z uwagi na obowiązek uzyskania decyzji od której sprzeciw wniósł W.D. , rażące naruszenie przepisów budowlanych (projekt nie zgodny z przepisami, wydanymi warunkami zabudowy, istnieją liczne rozbieżności w dokumentacji technicznej z samą decyzją i określonym zakresem robót, projekt niezgodny z przepisami ppoż, bhp, sanitarnymi i innymi). Podkreślili, że skala nieprawidłowości na etapie prowadzonego postępowania narusza rażąco prawo do dysponowania właścicieli nieruchomości budynku nr [....] . Powstały stan spowodował zagrożenie katastrofą budowlaną, utratą wartości mienia, stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi przebywających w budynku nr [....] W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t. j. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga jest zasadna jakkolwiek nie wszystkie zarzuty zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy poczynić kilka uwag o charakterze ogólnym. Wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną stanowi postępowanie nadzwyczajne, gdyż narusza ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnej z art. 16 kpa. Wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 oraz w art. 145a kpa, a przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego nie mogą być interpretowane rozszerzająco (por. wyrok WSA z Wa-wy z 6.09. 2011, sygn. akt 700/11, Lex nr 955801). Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego organ ma obowiązek zbadać we wstępnym etapie postępowania wznowieniowego, czy podanie o wznowienie zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie, czy został zachowany miesięczny termin do jego wniesienia oraz czy w podaniu o wznowienie postępowania została wskazana jedna z przesłanek enumeratywnie wyliczonych w art. 145 § 1 i art. 145a kpa. W zależności od poczynionych ustaleń we wstępnym etapie postępowania wznowieniowego organ administracji publicznej na podstawie art. 149 § 1 kpa w drodze postanowienia: wznawia postępowanie, lub gdy stwierdzi, że nie zostały spełnione wymagania formalne - odmawia wznowienia postępowania (149 § 3 kpa). W okolicznościach niniejszej sprawy Prezydent M. K. postanowieniem z 10. 05. 2011 wznowił postępowanie w sprawie zakończonej prawomocną decyzją własną z 28 listopada 2007 r., znak: [....] , którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych pn. "Nadbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem na cele mieszkalne wraz ze wzmocnieniem (podbiciem) fundamentów oraz rozbudową wewnętrznych instalacji w od.-kań., c. o., elektrycznej i gazowej przy ul. [....] w K. na działce nr [....] obr. [....] " wydaną na rzecz W.D. , wskazując jako przesłanki wznowieniowe art. 145 § 1 punkt 5 i 6 kpa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 i 6 kpa postępowanie zakończone decyzją ostateczną wznawia się jeżeli : 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Należy zważyć, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 kpa ma zastosowanie tylko w sytuacji łącznego spełnienia wskazanych w ww. przepisie warunków tj.: - ujawnione okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy są nowe, - nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej, - nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z 17. 05. 2000 r., I SA/Lu 9/00, Lex nr 51768). A zatem nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, musiały istnieć już w czasie wydawania decyzji ostatecznej, a dla organu są one nowe, ponieważ nie były mu wcześniej znane. Pojęcie dowodu zostało określone w art. 75 kpa natomiast przez okoliczności faktyczne należy rozumieć zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej wykładni prawa (por. M. Pułło, Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody jako podstawa wznowienia postępowania administracyjnego, PiP 2004, z. 8, s. 52). Zważyć należy, że skarżący powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt kpa 5 podnieśli, że w decyzji Prezydenta M. K. z 28 listopada 2007 r. nie uwzględniono warunków gruntowych na działce nr [....] i [....] , poziomu posadowienia budynku nr [....] (wnioskodawców) oraz brak zabezpieczenia fundamentów tego budynku. Wskazano nadto na niezgodność ww. decyzji z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie powierzchni zabudowy i wysokości budynku nr [....] przy ul. [....] . Podniesiono również, że projekt budowlany nie uwzględnia rozbudowy części podziemnej i zmniejszenia odległości od granicy z działką nr [....] . Zgodzić należy się z organami obu instancji, że żadna ze wskazanych wyżej okoliczności nie spełnia dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zarzuty powyższe mogłyby być przedmiotem rozważań w zwykłym postępowaniu tzn. gdyby skarżący wnieśli odwołanie w terminie odwołanie od decyzji z 28 .11. 2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Należy podkreślić, że Skarżący, podnosząc argument niezgodności zatwierdzonego projektu z warunkami zabudowy nie wskazują na nową okoliczność nieznaną organowi w dacie wydania decyzji z 28.11. 2007 r. Także pozostałe okoliczności nie spełniają warunku wymaganego przepisem art. 145 § 1 pkt 5, co szczegółowo zostało wykazane w decyzjach obu instancji i z czym w całej pełni zgadza się Sąd. Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki wskazanej przez Skarżących jako podstawy wznowieniowej tj. przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 należy zauważyć, że w tym przypadku wznowienie postępowania wiąże się z naruszeniem normy prawa materialnego, nakładającej na organy prowadzące postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obowiązek uzyskania opinii, uzgodnienia lub wyrażenia zgody przez inny organ. Zgodnie z wnioskiem wznowieniowym, jak również odwołaniem od decyzji pierwszoinstancyjnej i zarzutami skargi decyzja Prezydenta M. K. z 28.11. 2007 r. została wydana bez ekspertyzy dotyczącej stanu konstrukcji budynku i jego elementów z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego, a także z pominięciem stanowiska decyzji [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Wyjaśniając zarzut braku ekspertyzy [....] Komendanta Wojewódzkiego PSP w postępowaniu zakończonym wydaniem ww. decyzji z 28. 11. 2007 r. należy wskazać, że w ocenie Sądu nie zachodziła potrzeba uzyskania takiej ekspertyzy, co organy prawidłowo wykazały powołując § 2 ust. 2 rozporządzenia Min. Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania: 1) budynków o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1.000 m2, 2) budynków o powierzchni użytkowej przekraczającej 1.000 m2, o których mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1- 4 i 6 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane - wymagania, o których mowa w § 1 mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy. Trzeba podkreślić, że w przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się opinia [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 12. 10. 2007 r., w której Komendant uznał, iż ze względu na pozytywne stanowisko rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń ppoż. co do zgodności wykonania przedmiotowego projektu budowlanego z przepisami z zakresu ochrony ppoż. nie zachodzi potrzeba wykonania ekspertyzy , a co za tym idzie można uznać, że brak ekspertyzy nie uzasadnia spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 kpa. O ile jednak należy zgodzić się ze stanowiskiem organów w kwestii zarzutu wskazującego na brak ekspertyzy w sprawie warunków bezpieczeństwa pożarowego, to wątpliwości budzi stanowisko organów I i II instancji w kwestii ekspertyzy geotechnicznej w przedmiotowym postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z 28.11. 2007 r. Wyjaśniając czy rzeczywiście przywołana przez Skarżących okoliczność braku ekspertyzy geotechnicznej o jakiej mowa w mowa w § 8 ust 1 rozporządzenia Min. Spraw Wewnętrznych z 24. 09. 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. nr 126, poz. 839) stanowi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 6 kpa należy zważyć, że co prawda przepis art. 34 ustawy - Prawo budowlane nie stanowi o obligatoryjności obowiązku w zakresie uzgadniania projektu budowlanego w tym zakresie, tym niemniej zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 ww ustawy projekt powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Oznacza to, że dokumentacja taka powinna być opracowana wtedy, gdy projektant konstrukcji obiektu budowlanego uzna to za konieczne. Co do zasady nie ma zatem potrzeby sporządzania takiej ekspertyzy. Zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 24. 08. 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych - które stosownie do § 11 rozporządzenia z Min. Transportu , Budownictwa i Gosp. Wodnej z 25. 04. 2012 r. (Dz. U. poz. 483) należało stosować w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę - zakres czynności wykonywanych przy ustalaniu geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych jest uzależniony od zaliczenia obiektu budowlanego do kategorii geotechnicznej obiektów budowlanych, o której mowa w § 7, zwanej dalej kategorią geotechniczną (ust. 1). Zgodnie z ww. przepisem pierwsza kategoria geotechniczna (pkt 1) obejmuje niewielkie obiekty budowlane o statycznie wyznaczalnym schemacie obliczeniowym, w prostych warunkach gruntowych, dla których wystarczy jakościowe określenie właściwości gruntów, takie jak: a. 1- lub 2 –jednokondygnacyjne budynki mieszkalne lub gospodarcze, b. ściany oporowe i rozparcia wykopów, jeżeli różnica poziomów nie przekracza 2m, c. wykopy do głębokości 1,2 m i nasypy do wys. 3 m (....) Przepis § 5 ust. 3 pkt 1 cyt. rozporządzenia wprowadza rozróżnienie warunków gruntowych i określa, że proste warunki gruntowe występują w przypadku warstw gruntów jednorodnych genetycznie i litologicznie, równoległych do pow. terenu , nie obejmujących gruntów słabonośnych, przy zwierciadle wód gruntowych poniżej projektowanego poziomu posadawiania oraz braku występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych. W związku z tym trzeba zważyć, że jakkolwiek przepis § 6 ww. rozporządzenia wskazuje, że kategorie geotechniczną całego obiektu lub poszczególnych jego części określa projektant obiektu w uzgodnieniu z osobą upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów do ustalania geotechnicznych warunków posadawiania budynków, to ponieważ w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji z 28.11. 2007 r. (także w obecnym) brak przepisów wykonawczych w zakresie "uzgodnienia osoby upoważnionej na podstawie odrębnych przepisów do ustalania warunków geotechnicznych posadawiania budynków - powyższy przepis nie znajduje zastosowania. W konsekwencji ustaleń w zakresie geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych dokonuje projektant posiadający uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. W świetle dokonanej analizy przedłożonych akt administracyjnych sprawy wznowieniowej, w tym zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji należy wskazać, że w zatwierdzonym decyzją Prezydenta M. K. z 28.11. 2007 r. projekcie budowlanym znajduje się oświadczenie projektanta inż. P.N. – legitymującego się uprawnieniami do sporządzania projektów w zakresie konstrukcyjno-budowlanym wszelkich budynków i budowli nr upr. [....] - zgodnie z którym przedmiotowy budynek znajduje się w I kategorii geotechnicznej i nie wymaga ekspertyzy geotechnicznej. W projekcie w punkcie 8 części opisowej wskazano, że "w miejscu usytuowania budynku, który będzie nadbudowany nie występują powierzchniowe wody gruntowe, fundamenty są w stanie dobrym , po zwiększeniu ich przekroju będą w stanie przenieść dodatkowe obciążenia nadbudowanych pomieszczeń". Równocześnie jednak należy zważyć, że projekt ten dotyczy nadbudowy i przebudowy jednopiętrowego, podpiwniczonego budynku mieszkalnego, a w projekcie przewidziano "nadbudowę jednej kondygnacji i poddasza mieszkalnego" (k. 22 projektu). Zgodnie z § 3 pkt 16 przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pod pojęciem kondygnacji należy przez to rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą pomiędzy pow. posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia. Zważywszy na treść ww. § 5 ust. 1 pkt. 1 a rozporządzenia w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, w którym mowa, że "pierwsza kategoria geotechniczna obejmuje: 1 - lub 2 – jednokondygnacyjne budynki mieszkalne lub gospodarcze powstaje wątpliwość czy w takiej sytuacji organ administracji architektoniczno-budowalnej prowadzący postępowanie zakończone wydanie decyzji z 28.11. 2007 r. nie powinien przed jej wydaniem uzyskać ekspertyzy geotechnicznej, czy też wystarczające było w tym względzie oświadczenie projektanta. Konkludując, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane przedwcześnie, ponieważ organy I i II instancji rozstrzygające w postępowaniu wznowieniowym nie wyjaśniły tej kwestii jednoznacznie, a zatem nie rozpoznały sprawy z uwzględnieniem wymogów art. 7 i 77 § 1 i 107 § 3 kpa. Ponieważ nie jest rzeczą Sądu zastępować organy administracji publicznej, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uzupełni brakujące ustalenia celem stwierdzenia czy w sprawie została spełniona przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Mając na względzie zasadę dwuinstancyjności z art. 15 kpa, która sprowadza się do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy należało uchylić decyzje I i II instancji. Na koniec należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie organy nie rozpoznają kwestii związanych ze stanem technicznym budynków i ewentualnym zagrożeniem katastrofą budowlaną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.