II OZ 87/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2012 roku, sygn. akt IV SA/Wa 1466/12 wstrzymujące wykonanie decyzji w sprawie ze skargi [...] we L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 3.000 euro, co w przeliczeniu na złote według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski wynosi 12.877 zł. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że uiszczenie przedmiotowej kary może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), może bowiem rodzić trudności w utrzymaniu stabilności finansowej skarżącego. W zażaleniu na powyższe postanowienie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zarzucił mu naruszenie art. 61 § 3 w związku z art. 63 p.p.s.a. poprzez orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji przy braku wniosku uprawnionego podmiotu skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, naruszenie art. 47 i art. 49 p.p.s.a. poprzez rozpoznanie wniosku bez uprzedniego doręczenia go organowi, jeżeli wniosek taki został złożony bezpośrednio do Sądu oraz naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprze orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji mimo braku wskazania przez skarżącego okoliczności uzasadniających takie wstrzymanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, jak słusznie wskazał w rozpoznawanym zażaleniu organ, pełnomocnik profesjonalny reprezentujący stronę skarżącą podał jako podstawę prawną wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części. Zatem wniosek zawarty w skardze należy traktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skierowany do organu, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zatem aby Sąd I instancji mógł wszcząć postępowanie wpadkowe w sprawie wstrzymania wykonania decyzji niezbędny był wniosek strony skarżącej w tym zakresie, gdyż zgodnie z art. 63 p.p.s.a jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji