I OZ 525/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 1001/12 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił S.J., reprezentowanemu przez adwokata ustanowionego z urzędu, przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2012 r.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia wynikało z długotrwałej procedury przyznawania skarżącemu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, odmawiając przywrócenia terminu, podkreślił, iż odpis wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., wraz z uzasadnieniem, doręczony był skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r., a w dniu 14 lutego 2013 r. strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu złożenie wniosku o ustanowienie adwokata nastąpiło po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał w dniu 13 lutego 2013 r., zatem nie można było przyjąć, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Zażalenie na to postanowienie wniósł S.J., reprezentowany przez adwokata z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, iż skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika dla sporządzenia skargi kasacyjnej, co spowodowało, że strona przekonana była iż skutecznie dokonała czynności, a pełnomocnikowi przysługiwał będzie ustawowy termin do wniesienia środka zaskarżenia. Ponadto S.J. przekonany był o tym, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony w terminie miesiąca od dnia doręczenia orzeczenia, co skutkowało złożeniem go w dniu 14 lutego 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy stanowi, iż to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia braku jej winy. W przedmiotowej sprawie przychylić się trzeba do stanowiska jakie wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, iż S.J. nie wskazał okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego przez niego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w zażaleniu, że za taką okoliczność można było uznać fakt, iż skarżący działał w przeświadczeniu, że przysługuje mu miesięczny termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, zatem wniosek – złożony w dniu 14 lutego 2013 r. – złożony był w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Strona pouczona była bowiem o tym, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy 30 dni od chwili doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, co miało miejsce w dniu 14 stycznia 2013 r. Działanie wbrew wyraźnemu pouczeniu bez wątpienia może być uznane za niedbałe, nawet mając na uwadze niewielkie uchybienie, jakie zaistniało w niniejszej sprawie. Uznać zatem trzeba, iż skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie odmówił skarżącym przywrócenia uchybionego terminu, a co za tym idzie wydane w tym przedmiocie postanowienie odpowiada prawu. Podkreślić trzeba też, iż dla oceny powyższej nie ma znaczenia fakt, iż w sprawie ustanowiono dla strony adwokata w ramach przyznanego prawa pomocy. Działaniom ustanowionego adwokata nie można bowiem zarzuć jakiejkolwiek opieszałości, jednakże uchybienie terminu zaistniało w istocie jeszcze przed umocowaniem go do działania w sprawie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.