III SA/Kr 180/12

Sygn. akt III SA/Kr 180/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner, Sędziowie WSA Dorota Dąbek, WSA Tadeusz Wołek (spr.), , Protokolant Ewelina Knapczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r., sprawy ze skargi F.H.U. "A" T. K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 14 grudnia 2011 r. Nr [...], w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego skargę oddala Firma F.H.U. "A" T. K. z K w dniu [...] 2008 r. za zgłoszeniem celnym SAD nr [...], zadeklarowała do procedury celnej dopuszczenia do obrotu towar importowany z USA, opisany w zgłoszeniu, jako "Samochód marki [...] /Pojazd kolekcjonerski o wartości historycznej/ -1 szt., Marka: [...], Nr nadw./podw.: [...], Pojemność: 2998 cm3, Rodzaj paliwa: benzyna, Rok produkcji: 1981", zgłoszony na podstawie faktury o numerze [...] z dnia [...] 2008 r., opiewającej na kwotę 6.110, 00 USD. Zgłaszający zaklasyfikował towar do kodu Taryfy Celnej 97050000 (kod Taric 9705000090) jako "pozostałe przedmioty kolekcjonerskie", ze stawką celną 0 %. Do zgłoszenia celnego załączono zaświadczenie o kolekcjonerskim charakterze pojazdu wydane przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia 7.10.2008r. Towar został zwolniony do deklarowanej procedury. Naczelnik Urzędu Celnego w związku z przeprowadzoną kontrolą prawidłowości taryfikacji towarów w trakcie tzw. kontroli postimportowej zgłoszenia celnego, na podstawie art. 78 WKC postanowieniem z dnia [...] 2011r., wszczął z urzędu postępowanie celne i decyzją z dnia [...] 2011r. znak: [...], określił kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.575,00 zł, powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu w/w kwoty długu celnego, poinformował o powstaniu długu celnego zgodnie z art. 201 ust. 2 WKC, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego od kwoty 1575, 00 zł, oraz określił, jako dłużnika firmę F.H.U. "A" T. K. Organ określił także, jako prawidłowy kod towaru (kod CN) dla towaru objętego zgłoszeniem celnym - CN 8703.23.90 (kod TARIC 8703.23.90.00) oraz kod dodatkowy X030. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 53 § 3, art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (tj.: Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej "O.p."; art. 4 pkt 5 i pkt 18, art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a), c), ust. 6, art. 67, art. 78, art. 201 ust. 1 lit. a), ust. 2, ust. 3, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 lit. a), art. 243, art. 244 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. z późniejszymi zmianami; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 4, str. 307) dalej "WKC"; art. 65 ust. 1, ust. 5 i ust. 6, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., nr 68, poz. 622 ze zm.); art. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 07.09.1987 r., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 2, str. 382) zmienionego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286 z 31.10.2007 r.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w toku postępowania pismem z dnia 24.08.2011r. pełnomocnik strony wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków - funkcjonariuszy dokonujących odpraw celnej przedmiotowego samochodu. Wskazał, iż z dokumentów wynika, że zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu [...] 2008r., natomiast zgłaszający uzyskał zgodę na pobranie towaru z miejsca odpraw celnych dopiero w dniu [...] 2008r. Z tych dokumentów nie wynika, jakie czynności były dokonywane przez funkcjonariuszy celnych od dnia [...] 2008r. do [...] 2008r. Postanowieniem z dnia [...] 2011r., organ poinformował stronę o uprawieniu wynikającym z art. 200 § 1 O.p. Pełnomocnik strony poinformował pismem z dnia 5.09.2011r., iż złożył wnioski o przeprowadzenie dowodów niezbędnych do wyjaśnienia czy istnieją podstawy do retrospektywnej rejestracji długu celnego. Ponieważ wnioskowane dowody nie zostały przeprowadzone, ani nie zostało wydane postanowienie o odmowie ich przeprowadzenia, przedwczesnym jest wydanie postanowienia z którego wynika, iż postępowanie dowodowe zostało zakończone. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] 2011r., znak: [...] odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób wymienionych w piśmie pełnomocnika strony z dnia 24.08.2011r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w sprawie odprawy celnej dokonano w trybie bezweryfikacyjnym, zatem podstawę zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą został objęty towar stanowiły dane zawarte w zgłoszeniu celnym zgodnie z art. 71 WKC. Ponadto ze zgromadzonych w sprawie dokumentów jednoznacznie wynika, iż towar zgłoszony w dniu [...] 2008r. do odprawy celnej został zwolniony do deklarowanej procedury w tym samym dniu tj. [...] 2008r. i również w tym dniu funkcjonariusz celny dokonał potwierdzenia zwolnienia do wyjazdu. Organ wskazał również, że dowody znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają jednoznacznie, iż importowany towar nie spełnia kryteriów umożliwiających jego klasyfikację do deklarowanej przez stronę pozycji Taryfy celnej. Organ postanowieniem z dnia [...] 2011r., powiadomił stronę, o uprawieniu wynikającym z art. 200 § 1 O.p. Pełnomocnik strony pismem z dnia 14.09.2011r., wniósł o odstąpienie od retrospektywnego księgowania długu celnego. Zdaniem pełnomocnika z dokumentu SAD ani z innych dokumentów nie wynika, iż odprawy celnej dokonano w trybie bezweryfikacyjnym, zaś na dokumencie zezwalającym na wyjazd z parkingu widnieje datownik z datą [...] 2008r. Pełnomocnik podniósł argumenty, które jego zdaniem przemawiają za odstąpieniem od retrospektywnego księgowania. Organ wskazał, że mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS zaklasyfikował towar objęty zgłoszeniem celnym do pozycji taryfy celnej kod CN 8703 23 90 (kod Taric 8703 23 90 00), która obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, o pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nie przekraczającej 3 000 cm3, używane - ze stawką celną 10 %. Wobec powyższego prawnie należna kwota należności celnych wynosi 1575,00 zł. Organ celny zaksięgował kwotę długu celnego zadeklarowaną przez zgłaszającego w wysokości 0,00 zł. Zatem kwota długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, z tytułu importu towaru, wynosi 1575.00 zł i zachodzą przesłanki do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o art. 220 ust. 1 WKC . Odnosząc się do żądania odstąpieniu od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego organ wskazał, że w sprawie, żadne dane zawarte w zgłoszeniu celnym nie były weryfikowane. Organ celny przyjął dane, podane przez zgłaszającego, jako prawdziwe i wiarygodne. Dane te stały się, zgodnie z art. 71 WKC, podstawą stosowania przepisów regulujących procedurę celną. Skoro nie weryfikowano taryfikacji (kodu CN), to nie można mówić o potencjalnym błędzie popełnionym przez organ celny w tym zakresie. Obowiązkiem organów celnych, wynikających z przepisów WKC, było przyjęcie zgłoszenia celnego spełniającego wymogi formalne, zatem takim działaniom nie można przypisać błędu. Weryfikacja zgłoszenia celnego, czy rewizja towaru są uprawnieniem , a nie obowiązkiem organów celnych. Wobec powyższego zaniżenie zaksięgowania kwoty długu celnego, nie było następstwem błędu organu celnego . Skoro zaniżenie zaksięgowanej kwoty długu celnego nie było następstwem błędu organów celnych dalsze rozważanie, czy błąd mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności celnych, która to osoba działała w dobrej wierze i przestrzegała przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego -jest bezprzedmiotowe. Do obowiązków podmiotu należy zbadanie, jakie przepisy stosowane są do dokonanej przez niego czynności oraz jakie związane są z nią należności. Zatem podmiot zajmujący się importem samochodów, winien zapoznać się z obowiązującymi w tym zakresie przepisami celnymi i stosować je w praktyce. Strona nie uwzględniła treści not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskiej, które wskazują, jakie warunki muszą spełniać pojazdy mechaniczne, aby zaklasyfikować je do kodu CN 9705 00 00. Organ przywołując treść art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne wskazał, że w sprawie sprawie dłużnik nie udowodnił, że zaksięgowanie kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, tak, więc zasadnym jest naliczenie odsetek. Strona złożyła odwołanie od decyzji. Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 122 w zw. z art. 180 O.p., prawa materialnego - art. 220 ust. 2 lit. b WKC przez zaksięgowanie retrospektywne kwoty długu celnego mimo zaistnienia przesłanek odstąpienia od zaksięgowania. Dyrektor Izby Celnej decyzją znak: [...] z dnia 14.12.2011r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie art. 207, art. 210 § 1 i § 4, art. 233 § 1 ust. 1 O.p., art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 r. - Prawo celne, art. 4 pkt 5, pkt 18; art. 6 ust. 3 i ust. 4; art. 7, art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6; art. 67, art. 78; art. 201, 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 WKC, oraz na podstawie art. 1 Rozporządzenia Rady /EWG/ Nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej, zmienionego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 r. zmieniającym załączniki do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Organ odwoławczy uznał, iż klasyfikacja towaru objętego zgłoszeniem celnym do kodu CN 8703.23.90 (kod Taric 8703.23.90.00) dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa. Zgodnie z Taryfą Celną zakres pozycji 9705 obejmuje kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne. Pozycja 9705 dzieli się na niżej wymienione podpozycje: - Przedmioty kolekcjonerskie z drewna - Przedmioty kolekcjonerskie z drewna, srebra lub złota - 9705 00 00 90 - Pozostałe Odnosząc się do klasyfikacji taryfowej importowanego samochodu tj. samochodu marki Porsche 911, z roku 1981, w pierwszej kolejności wskazać należy, że organ I instancji słusznie stwierdził, iż zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.U. UE 2008/C 133/01), aby można było zaklasyfikować pojazd mechaniczny, jako kolekcjonerski do kodu CN 9705 00 00 (kod TARIC 9705 00 00 90), należy spełnić łącznie wszystkie warunki w nich wymienione. Zatem jeżeli nie będzie spełniony, choć jeden z warunków, to samochód nie będzie mógł być zaklasyfikowany do w/w kodu CN. Zgodnie z notami wyjaśniającymi warunkami wstępnymi zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to, aby: pojazd był w swoim oryginalnym stanie, bez znacznych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika, itp., pojazd był, co najmniej 30 letni, oraz był to model lub typ, który nie jest już produkowany. Pojazdy te muszą mieć również niezbędne cechy charakterystyczne do włączenia do kolekcji - wskazane w orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości nr C200/84 - tzn.: są stosunkowo rzadkie, nie są normalnie stosowane do ich oryginalnego celu, są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi artykułami użytkowymi oraz posiadają znaczną wartość. Zauważyć jednak należy, iż w/w cechy charakterystyczne do włączenia do kolekcji podlegają ocenie dopiero, gdy zostaną spełnione łącznie warunki wstępne do zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00, których łączne spełnienie stanowi podstawę do oceny dalszych kryteriów. Ponadto pozycja 9705 00 00 obejmuje także egzemplarze kolekcji o wartości historycznej: pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym, samochody wyścigowe, które co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach. Dowodem może być odpowiednia dokumentacja na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów. W sprawie organ I instancji po przeanalizowaniu zgłoszenia celnego prawidłowo uznał, iż przedmiotowy towar nie spełnia jednego z zasadniczych kryteriów tj. pojazd musi być co najmniej 30 letni w chwili zgłoszenia celnego. Jak wynika, bowiem z dokumentów załączonych do akt tj. S, faktury z dnia [...] 2008r., nr [...], oceny technicznej (ostatecznej) nr [...] oraz zaświadczenia o kolekcjonerskim charakterze pojazdu wydanym przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia 7.10.2008r., przedmiotowy samochód został wyprodukowany w 1981 r. Tym samym w chwili zgłoszenia pojazdu do procedury dopuszczenia do obrotu samochód miał 27 lat, zamiast wymaganych 30 lat. Również z załączonych dokumentów nie wynika, aby był to pojazd mechaniczny, który brał udział w wydarzeniu historycznym, niezależnie od daty produkcji ani samochód wyścigowy zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa, który osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach, co również wyklucza jego klasyfikację do kodu CN 9705 00 00. Mając, zatem na uwadze powyższe okoliczności oraz reguły 1 i 6 ORINS organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zaklasyfikował towar objęty zgłoszeniem celnym, do pozycji taryfy celnej kod CN 8703 23 90 (kod Tarick 8703 23 90 00), która obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, o pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nie przekraczającej 3 000 cm3, używane - ze stawką celną 10 %. Organ odwoławczy nie podzielił też zasadności zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 122 w zw. z art. 180 O.p. organ odwoławczy wskazał, że w sprawie zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji do deklarowanej procedury celnej w dniu [...] 2008r. o godz. 8.45, zaś towar został zwolniony do deklarowanej procedury również w dniu [...] 2008r (pole J SAD), a importer tj. T. K. potwierdził podpisem w dniu [...] 2008r. odbiór karty nr 8 oraz potwierdził otrzymanie informacji o kwocie należności wynikającej z długu celnego. Ponadto na przepustce wjazdu/wyjazdu nr [...] samochodu przy potwierdzeniu zwolnienia pojazdu do wyjazdu również znajduje się stempel funkcjonariusza celnego z datą [...] 2008r. oraz godziną 8.55. Organ odwoławczy podkreślił, że nie ma znaczenia odręczna data [...] 2008r. wpisana na dokumencie nr [...] i podpisana zgodnie z drukiem w tym dniu przez portiera, w związku z którą pełnomocnik skarżącego podważa fakt przyjęcia przez organy celne zgłoszenia celnego bez weryfikacji oraz podstawę do uwzględnienia wniosku pełnomocnika o przeprowadzenie dowodu. Zgodnie z urzędową pieczęcią tj. ze stemplem funkcjonariusza zarówno na w/w dokumencie, a przede wszystkim na dokumencie SAD, importer na opuszczenie placu odpraw miał już zgodę w dniu [...] 2008r, albowiem również w tym dniu zwolniono towar do deklarowanej procedury. Zatem już w dniu [...] 2008r. nie istniały przeszkody do opuszczenia pojazdu z odpraw celnych przez importera, a importer mógł swobodnie dysponować towarem. Tym samym organ I instancji w postanowieniu odmawiającym przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób wymienionych w piśmie pełnomocnika strony z dnia 24.08.2011r., słusznie wskazał, iż w sprawie organ celny po przyjęciu zgłoszenia celnego nie przeprowadził jego weryfikacji, a podstawą zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą został objęty towar stanowią dane zawarte w zgłoszeniu celnym zgodnie z art. 71 WKC. Z akt sprawy wynika zaś, iż towar zgłoszony przez stronę do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu [...] 2008r., został zwolniony do deklarowanej procedury w dniu [...] 2008r. (na co wskazuje zapis o tej treści w polu J w/w zgłoszenia potwierdzony pieczęcią organu celnego z datą [...] 2008r.), należności wynikające z w/w zgłoszenia uiszczono również w dniu [...] 2008r. (potwierdzenie wpłaty: dokument kasowy seria A [...] z dnia [...] 2008r.) oraz na przepustce wjazdu/wyjazdu nr [...] dot. samochodu przy potwierdzeniu zwolnienia pojazdu do wyjazdu również znajduje się stempel funkcjonariusza celnego z datą [...] 2008r. oraz godziną 8.55. To wskazuje, iż w dniu [...] 2008r. importer mógł swobodnie dysponować towarem, a organ celny nie podejmował żadnych innych czynności urzędowych. Zatem postanowienie odmawiające przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób wskazanych we wniosku z dnia 24.08.2011 r. celem ustalenia, jakie czynności były dokonywane przez poszczególnych funkcjonariuszy od [...] 2008 r. do [...] 2008r., zostało wydane prawidłowo w oparciu o znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy, a także nie narusza obowiązujących zasad postępowania. Ponadto w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów takich jak np. protokół (raport) z czynności kontroli zgłoszenia celnego czy też lista kontrolna dla dokumentacji czynności weryfikacji zgłoszenia celnego, które świadczyłyby, iż w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego dokonywano jakichkolwiek czynności weryfikacyjnych. Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 240 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z 11.10.1993, ze zm.; Dz.U. Polskie wydanie specjalne z 2004, roz. 2, t. 6, str. 3 ze zm.) - dalej "RWKC" – "Jeżeli organy celne podejmą decyzję o zbadaniu towarów informują o tym zgłaszającego lub jego przedstawiciela.". Z akt sprawy nie wynika, aby organ celny przyjmujący zgłoszenie celne wysyłał jakiekolwiek zawiadomienie do zgłaszającego, o przystąpieniu do czynności weryfikacyjnych zgłoszenia celnego, co również świadczy o tym, iż zgłoszenie celne zostało przyjęte w trybie bezweryfikacyjnym. W świetle art. 247 ust. 1 RWKC w sytuacji, kiedy organy celne nie przystąpiły do weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego nie miały obowiązku umieszczania żadnych informacji na zgłoszeniu celnym lub załączonym do niego dokumencie, a więc i w polu J zgłoszenia celnego. Istotna jest również w sprawie treść art. 74 WKC oraz 218 WKC ust. 1. Te przepisy wskazują, bowiem, iż jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje powstanie długu celnego, towary, których dotyczy to zgłoszenie, mogą zostać zwolnione jedynie w przypadku, gdy kwota długu celnego została zapłacona lub zabezpieczona..."(art. 74), zaś jeżeli dług celny powstaje w wyniku przyjęcia zgłoszenia towaru do innej procedury niż odprawa czasowa z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych lub w wyniku każdej inne czynności mającej taki sam skutek prawny jak przyjęcie zgłoszenia, to jego kwota jest zaksięgowana niezwłocznie po jej obliczeniu i nie później niż w ciągu dwóch dni, licząc od dnia, w którym towar został zwolniony. Udzielenie zwolnienia stanowi podstawę zaksięgowania należności celnych przywozowych ustalonych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym. (...) - art. 248 RWKC. Zgodnie z dowodem wpłaty nr [...] z dnia [...] 2008r., T. K. dokonał również w dniu [...] 2008r. wpłaty całości należności wynikających z w/w zgłoszenia celnego. To wskazuje, iż w dniu [...] 2008r. organy celne po uiszczeniu należności wynikających ze zgłoszenia celnego miały obowiązek zwolnić towar - co uczyniły, a co również stanowiło podstawę do zaksięgowania należności. Ponadto pełnomocnik powołując się na analogiczną sytuację w przypadku innego dokumentu SAD, wskazał, iż to z dokumentów załączonych do tego zgłoszenia wynika, iż w przypadku tego zgłoszenia była przeprowadzona pełna weryfikacja. W niniejszym przypadku jak wskazano, w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów, które świadczyłyby o tym, iż weryfikacja taka była przeprowadzona. Tym samym w sprawie, żadne dane zawarte w zgłoszeniu celnym nie były weryfikowane. Organ celny przyjął te dane, podane przez zgłaszającego, jako prawdziwe i wiarygodne. Dane zawarte w zgłoszeniu celnym stały się, zatem, zgodnie z art. 71 WKC, podstawą stosowania przepisów regulujących procedurę celną, w tym przypadku procedurę dopuszczenia do obrotu. Jednocześnie w sprawie zakwestionowanie prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym miało miejsce w trakcie tzw. kontroli postimportowej zgłoszenia celnego na podstawie art. 78 WKC, który daje organom celnym podstawę do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów do deklarowanej procedury celnej. Czynności te mogą, lecz nie muszą doprowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie konkretnego zgłoszenia celnego. Aby jednak można było ustalić, jakie postępowanie organu celnego jest właściwe, koniecznym jest podjęcie czynności w rozumieniu przepisu art.78 WKC. Z kolei art. 78 ust. 3 WKC stanowi: jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów, iż przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organy celne podejmują niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Postępowanie zostało wszczęte na skutek przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego kontroli poprawności klasyfikacji taryfowej importowanych towarów, w okresie od 1.07.2008r. - 31.12.2010r. To w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] 2011r. stwierdzono w przypadku zgłoszenia SAD [...] błędna taryfikację i na tej podstawie wszczęte zostało przez organ I instancji postępowanie w zakresie określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru objętego w/w zgłoszeniem. Przywołując treść art. 122 O.p oraz art. 180 i 187 O.p. organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 188 O.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenia dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż sporne zgłoszenie celne zostało przyjęte w tym dniu tj. [...] 2008r. przez organy celne bez weryfikacji. Jak wynika również z powyższych ustaleń zgromadzone dokumenty w pełni pozwalają na określenie stanu faktycznego sprawy tj. co do faktu, iż przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte bez weryfikacji, zgodnie z art. 71 WKC, zaś towar będący przedmiotem importu nie mógł być zaklasyfikowany do kodu taryfy celnej wskazanego w zgłoszeniu celnym, albowiem jak wynika z ustaleń poczynionych zarówno w protokole kontroli oraz pozostałych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy pojazd., nie spełniał jednego z głównych kryteriów tj. kryterium wieku - nie miał, co najmniej 30 lat w dniu przyjęcia w/w zgłoszenia celnego tj. w dniu 10.10.2008r. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego, organ celny prawidłowo wydał postanowienie z dnia [...] 2011r. znak: [...] odmawiające przeprowadzenia dowodu oraz brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 233 § 2 O.p., albowiem nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub znacznej części, zaś zgromadzone dokumenty w pełni pozwalają na prawidłowe określenie stanu faktycznego sprawy. Odnośnie naruszenia przepisów materialnych tj. art. 220 ust. 2 lit. b WKC organ odwoławczy wskazał, że możliwość odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego wymaga spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek w sposób kumulatywny. W sprawie przesłanki te nie zaistniały. W odniesieniu do przesłanki błędu organu celnego organ odwoławczy wskazał, że żadne dane zawarte w zgłoszeniu celnym nie były weryfikowane. Skoro, więc nie weryfikowano taryfikacji (kodu CN), to nie można mówić o potencjalnym błędzie popełnionym przez organ celny w tym zakresie. Obowiązkiem organów celnych, wynikającym z przepisów WKC, było przyjęcie zgłoszenia celnego spełniającego wymogi formalne, zatem takim działaniom nie można przypisać błędu. Ponadto weryfikacja zgłoszenia celnego, czy rewizja celna towaru są uprawnieniem, a nie obowiązkiem organów celnych. Sytuacje, w których organ pełni rolę pasywną, nie stanowią błędu, ponieważ organ celny w takim przypadku nie jest faktycznie odpowiedzialny za błąd. Z tego względu błąd organu celnego występuje jedynie w sytuacji, gdy organ ten go popełnia, a nie w sytuacji, gdy mu jedynie podlega (por. wyrok ETS w spr. C-348/89"Mecanarte" z dnia 27.06.1991 r., pkt. 23; wyrok w spr. C-251/00 "Illumitronica" z dnia 14.11.2002 r., pkt. 42). Zatem w praktyce błąd wystąpi w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały rzeczywiście sprawdzone i wynik został przyjęty, jako podstawa określenia należności celnych (np. dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały wyraźnie potwierdzone jako prawidłowe). Błąd nie wystąpi natomiast w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały przyjęte, tzn. bez kwestionowania przyjęte za podstawę należności, co miało miejsce w niniejszej sprawie (zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji). W okresie objętym kontrolą postimportową tj. okres od 1.07.2008 do 31.12.2010 r., odwołujący dokonał 18 zgłoszeń celnych, w których zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochody kolekcjonerskie do kodu Taryfy celnej 9705 00 00. Zgodnie z orzecznictwem ETS, za błędy uznawane są niektóre działania "bierne" organów celnych, np. sytuacje, w których organy celne nie zgłosiły żadnego zastrzeżenia dotyczącego klasyfikacji taryfowej towarów, w odniesieniu do znacznej liczby przywozów oraz przez długi okres, podczas gdy zwykłe porównanie między zgłoszoną pozycją taryfową a wyraźnym (dokładnym) oznaczeniem towarów zgodnym ze specyfikacjami nomenklatury pozwalało na stwierdzenie błędnej klasyfikacji taryfowej (wyrok ETS w sprawie Hewlettt PackardFrance sygn. 250/91 z dnia 01.04.1993 oraz 314/85 z 22.10.1987). Pojazdy deklarowane przez stroną do kodu Taryfy celnej 9705 00 00, były w okresie wskazanych ponad dwóch lat deklarowane, do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu, tylko w 18 zgłoszeniach celnych. Zatem nie można mówić o znacznej liczbie ich przywozów. Pełnomocnik wskazuje, iż T. K. od 2008 r. do 2010r., a więc przez okres trzech lat zgłaszał do procedury dopuszczenia do obrotu samochody kolekcjonerskie importowane ze Stanów Zjednoczonych. Do dnia [...] 2010r. dokonał 15 zgłoszeń celnych samochodów od wyprodukowania których minęło od 25 do 39 lat. Rok produkcji samochodów był wprost podany w polu 31 SAD. Do każdego ze zgłoszeń dołączono Zaświadczenie Konserwatora Zabytków potwierdzające, iż importowane samochody są pojazdami kolekcjonerskimi o wartości historycznej. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy ponownie wskazał, że żadne dane podane w zgłoszeniu celnym nie były poddane weryfikacji przez organy celne, a więc również opis towaru w polu 31 SAD. Ponadto nie w każdym przypadku data produkcji samochodu decyduje o tym, że pojazd nie może być zaklasyfikowany do kodu Taryfy celnej 9705 00 00, albowiem z treści Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej dot. klasyfikacji taryfowej pojazdów do kodu 9705 00 00 jako kolekcjonerskie/historyczne mogą być również zaklasyfikowane pojazdy mechaniczne bez względu na datę ich produkcji, które co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym oraz samochody wyścigowe, które co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach. Ponadto opis zamieszczony w polu 31 SAD w zgłoszeniu celnym, jako "Samochód marki [...]/pojazd kolekcjonerski o wartości historycznej/-1 szt. - nie stał w sprzeczności do kodu Taryfy celnej 9705 00 00, zaś organ celny przyjął zgłoszenie w trybie bezweryfikacyjnym, uznając tym samym zgłoszenie celne za oświadczenie woli strony, co do m.in. procedury celnej, kodu CN dla sprowadzonego towaru oraz w zakresie wysokości długu celnego. Powołując się na wyrok ETS C-15/99 pełnomocnik stwierdził, iż ETS przyjmował, iż błąd organów celnych może polegać także na powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego polegających przykładowo na niewłaściwym zastosowaniu klasyfikacji taryfowej, gdy organy celne mogły łatwo wykryć ten błąd na podstawie danych zawartych w deklaracji celnej. Odnosząc się do powołanego wyroku ETS organ odwoławczy wskazał, iż sama akceptacja zgłoszenia celnego bez jego weryfikacji oraz bez rewizji celnej przez organy celne jest czynnością techniczną. Zgodnie, bowiem z art. 63 WKC pod warunkiem przedstawienia towaru organom celnym zgłoszenia celne, które spełniają warunki określone w art. 62 WKC (tj. sporządzone w formie pisemnej na formularzu z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem, są podpisane i zawierają wszystkie elementy niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której są zgłaszane oraz do zgłoszenia załączone są dokumenty, których przedłożenie jest wymagane) są natychmiast przyjmowane przez te organy. Dane zaś zawarte przez importera w zgłoszeniu celnym organ celny przyjmuje, jako wiarygodne i prawdziwe. W związku z czym stają się one zgodnie z art. 71 WKC podstawą do stosowania przepisów regulujących procedurę celna, w tym przypadku procedurę dopuszczenia do obrotu. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie. Tym samym przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest jednoznaczne z akceptacją "przez organy błędów zgłaszającego polegających przykładowo na niewłaściwym zastosowaniu klasyfikacji taryfowej", albowiem organ celny przyjmując zgłoszenie celne bez weryfikacji i rewizji celnej nie poddaje merytorycznej ocenie prawidłowości konkretnych pól zgłoszenia celnego w tym pola 33 SAD, w którym wpisuje się kod Taryfy celnej. W tym przypadku kod Taryfy Celnej został zakwestionowany dopiero w ramach tzw. kontroli postimportowej. Nie ma tu również miejsca sytuacja wskazana przez pełnomocnika, iż organ celny dokonując pełnej weryfikacji zgłoszenia, w którym były zawarte pełne dane uznał, iż towar został zakwalifikowany do właściwego kodu CN, a następnie po upływie prawie trzech lat na podstawie tych samych dowodów uznał, iż kod podany w zgłoszeniu jest błędny, albowiem nie była przeprowadzana weryfikacja zgłoszenia celnego ani rewizja celna, zaś kod taryfy celnej został zakwestionowany dopiero w ramach tzw. kontroli postimportowej. Zatem nie można tu mówić o błędzie organów celnych. W odniesieniu do przesłanki, że błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności celnych, która to osoba działała w dobrej wierze i przestrzegała przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego organ odwoławczy wskazał, że skoro zaniżenie zaksięgowanej kwoty długu celnego nie było następstwem błędu organów celnych dalsze rozważania na temat, czy błąd, (który faktycznie nie zaistniał) mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności celnych, która to osoba działała w dobrej wierze i przestrzegała przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego - jest bezprzedmiotowe. Do obowiązków podmiotu należy zbadanie, jakie przepisy stosowane są do dokonywanej przez niego czynności oraz jakie związane są z nią należności. Zatem podmiot zajmujący się zawodowo m.in. importem samochodów kolekcjonerskich, winien zapoznać się z obowiązującymi w tym zakresie przepisami celnymi i stosować je w praktyce. Strona nie uwzględniała treści not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, które wskazują, jakie warunki musza spełniać pojazdy mechaniczne, aby je zakwalifikować do Kodu CN 9705 00 00. W sprawie samochód nie spełniał jednego z podstawowych kryteriów tj. kryterium wieku- samochód, co najmniej 30 letni - w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tj. [...] 2008r. zgodnie z datą produkcji - importowany samochód miał 27 lat. Działania skarżącego wskazywały, więc albo na niedbałość, albo na celowe działanie w celu obchodzenia przepisów lub wprowadzenia organów celnych w błąd. Tym samym doszło do zadeklarowania błędnego kodu towaru (kodu CN) na skutek nieprzestrzegania obowiązujących przepisów. Podsumowując zdaniem organu odwoławczego - nie zostały spełnione warunki dopuszczające możliwość odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego, określone w art. 220 ust. 2 lit. b WKC, wobec czego zarzut jego naruszenia jest bezzasadny. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej zarzucając jej naruszenie przepisów: prawa procesowego - art. 122 oraz art. 180, 187 i 188 O.p., prawa materialnego - art. 220 ust. 2 lit. b WKC. Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego organ l instancji naruszył wynikający z Ordynacji podatkowej obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy przez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Z adnotacji zawartej w zgłoszeniu nie wynika, czy była przeprowadzona weryfikacja zgłoszenia, czy też zostało ono przyjęte bez weryfikacji. Brak w zgłoszeniu zapisu o przeprowadzeniu weryfikacji, czy też o jej nieprzeprowadzeniu nie pozwala na przyjęcie domniemania, iż weryfikacja nie była przeprowadzona. Wśród dokumentów dołączonych do znajdującego się w Urzędzie Celnym egzemplarza zgłoszenia znajduje się dokument określony w decyzji Organu II Instancji "dokument nr 461" z wpisanymi dwoma datami; to jest [...] 2008r. oraz datą [...] 2008r. Złożony wniosek dowodowy zmierzał do ustalenia znaczenia tych dat. Z żadnego z przeprowadzonych przez organ l Instancji dowodów nie wynika, aby, jak twierdzą organy był to zapisek portiera. W celu ustalenia czyj to jest zapis, niezbędne jest przesłuchanie świadków, funkcjonariusza dokonującego odprawy, a gdyby on stwierdził, że nie dokonał tej adnotacji to przesłuchanie portiera. Bez przeprowadzenia tych dowodów twierdzenie organów obu instancji oparte jest na domniemaniu nie mającym oparcia w przepisach ani w faktach. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że w sytuacji gdy wniosek dowodowy dotyczący istotnych okoliczności sprawy został złożony w toku postępowania podatkowego, organ podatkowy nie może żądania jego przeprowadzenia nie uwzględnić, skoro okoliczności, które miały być stwierdzone przez zgłoszone dowody, nie były stwierdzone za pomocą innych dowodów. Decyzja wydana w wyniku postępowania, w którym nie przeprowadzono wnioskowanych przez podatnika dowodów, co do faktów mogących mieć znaczenie dla sprawy jest decyzją wadliwą. Takie jest stanowisko sądów administracyjnych, Nawet gdyby przyjąć, iż określenie kwoty długu celnego w sprawie nastąpiło bez naruszenia przepisów proceduralnych, to i tak należałoby uznać, iż zaskarżona decyzja w części dotyczącej retrospektywnego księgowania długu celnego narusza art. 220 ust. 2 lit. b WKC. Organ II Instancji uznał, iż przepis ten nie został naruszony, gdyż nie było błędu organu celnego, gdyż organ nie przeprowadzał weryfikacji zgłoszenia. Bezspornym jest, iż organy celne w ciągu trzech lat przyjęły 18 zgłoszeń dotyczących przywożonych przez skarżącego samochodów osobowych ze Stanów Zjednoczonych zgłaszanych jako pojazdy kolekcjonerskie. Podstawą uznania ich przez zgłaszającego za samochody kolekcjonerskie były dołączone do każdego ze zgłoszeń zaświadczenia Konserwatora Zabytków. W przypadku części zgłoszeń była przeprowadzana weryfikacja. Zarówno w przypadku zgłoszeń poddanych weryfikacji jak i przyjętych bez weryfikacji organy celne nie kwestionowały zaliczenia samochodów do pozycji CN 9705 00 00. Również w przypadku weryfikacji zgłoszeń obejmujących samochody młodsze niż trzydziestoletnie organy uznawały za właściwą pozycję CN 9705 00 00. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku samochodu zgłoszonego według SAD nr [...] z dnia [...] 2009r. Zdaniem skarżącego, jeżeli nawet przyjąć, że ten kod jest nieprawidłowy, to organ celny błędnie interpretował przepisy. Skoro organy celne błędnie interpretowały przepisy przez okres 3 lat to oznacza, że problem był trudny do rozwiązania, a tym samym błąd organów trudny do wykrycia (Wyrok ETS w sprawie Fotos Import Sn, C-38/95, pkt 30). Zgłaszający działał w dobrej wierze w pełnym zaufaniu do organów celnych. Skoro po przeprowadzonej rewizji celnej uznano, że podany w zgłoszeniu kod CN importowanych towarów jest prawidłowy, to ewentualny błąd organów nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez zgłaszającego. Fakt, iż nie przeprowadzono weryfikacji niektórych zgłoszeń, nie może być podstawą uznania, iż organy celne popełniały błąd tylko w tych przypadkach, gdy weryfikowały dokumenty SAD, nie popełniały zaś błędu wówczas, gdy nie weryfikowały SAD-ów obejmujących towary tego samego rodzaju. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. W trakcie rozprawy skarżący ponownie podniósł, że odmowa przeprowadzenia dowodów na okoliczność dokonania weryfikacji zgłoszenia ma podstawowe znaczenie dla odstąpienia od retrospektywnego księgowania długu celnego. O ile była dokonana weryfikacja to organ ma obowiązek odstąpienia od retrospektywnego księgowania długu celnego. W materiałach zgromadzonych w trakcie postępowania nie ma żadnych dowodów na okoliczność odstąpienia od weryfikacji zgłoszenia. Nawet, jeżeli przyjąć, że zwolnienie towaru nastąpiło w dniu przyjęcia zgłoszenia to nie stanowi to dowodu na fakt przyjęcia zgłoszenia w trybie bezweryfikacyjnym. Dowodami na okoliczność odstąpienia od weryfikacji mogą być zeznania funkcjonariuszy lub zapisy z systemu "Celina". Żaden z tych dowodów nie został przeprowadzony. Ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających retrospektywną rejestrację ciąży na organie celnym. Z ostrożności procesowej skarżący podniósł, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do nałożenia na stronę na podstawie art. 65 ust. 5 prawa celnego obowiązku zapłaty odsetek. Zgodnie z tym przepisem obowiązek zapłaty odsetek powstaje, gdy kwota długu celnego nie została zarejestrowana na podstawie nieprawdziwych lub niekompletnych danych. W sprawie wszystkie dane zawarte w zgłoszeniu celnym były prawdziwe i kompletne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sąd – zgodnie z ustawowymi kompetencjami – badał, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi. Nie był trafny zarzut naruszenia art. 122 oraz art. 180, 187 i 188 O.p. Zgodnie z art. 4 pkt 17 WKC zgłoszenie celne rozumiane jest, jako czynność, przez którą osoba wyraża w wymaganej formie i w określony sposób zamiar objęcia towaru procedurą celną. Natomiast "zwolnienie towarów" oznacza czynność podjętą przez organy celne umożliwiającą użycie towarów w celach określonych przez procedurę celną, jaką zostały objęte (art. 4 pkt 20 WKC). W sprawie zasadnie w ocenie Sądu, organ odwoławczy przyjął, że przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji do deklarowanej procedury celnej w dniu [...] 2008r. o godz. 8.45, zaś towar zgodnie ze zgłoszeniem został zwolniony do deklarowanej procedury również w dniu [...] 2008r (pole J SAD), a importer tj. T. K. potwierdził swoim podpisem w dniu [...] 2008r. odbiór karty nr 8 oraz potwierdził otrzymanie informacji o kwocie należności wynikającej z długu celnego. Ponadto na przepustce wjazdu/wyjazdu nr [...] dot. samochodu [...] przy potwierdzeniu zwolnienia pojazdu do wyjazdu również znajduje się stempel funkcjonariusza celnego z datą [...] 2008r. oraz godziną 8.55. Nie mogła przynieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego, że wśród dokumentów dołączonych do znajdującego się w Urzędzie Celnym egzemplarza zgłoszenia znajduje się dokument określony w decyzji organu II instancji, jako "dokument nr [...]" z wpisanymi dwoma datami: tj. [...] 2008r. oraz [...] 2008r. Złożony wniosek dowodowy zmierzał do ustalenia znaczenia tych dat. Trafnie w tym zakresie organ odwoławczy wskazał, iż to zgodnie z urzędową pieczęcią tj. ze stemplem funkcjonariusza zarówno na w/w dokumencie, a przede wszystkim na dokumencie SAD świadczy, iż importer na opuszczenie placu odpraw miał już zgodę w dniu [...] 2008r., albowiem również w tym dniu zwolniono towar do deklarowanej procedury, na co wskazuje umieszczony w polu J w/w zgłoszenia celnego stempel funkcjonariusza (pieczęć urzędowa) również z datą [...] 2008r., zaś jak wskazano powyżej importer tj. T. K. potwierdził swoim podpisem w dniu [...] 2008r. odbiór karty nr 8 oraz potwierdził otrzymanie informacji o kwocie należności wynikającej z długu celnego. Zatem z powyższych dokumentów wynika, iż już w dniu [...] 2008r. nie istniały przeszkody do opuszczenia pojazdu z odpraw celnych, a importer mógł swobodnie dysponować towarem. Odnośnie wpisanej odręcznie daty [...] 2008r. zasadnie organ stwierdził, iż podpisana została ona przez portiera albowiem wynika to ze znajdującego się na przepustce wjazdu/wyjazdu z placu odpraw nr [...] zapisu tj. "Podpis portiera", który mając na przepustce stempel funkcjonariusza stwierdzający zwolnienie pojazdu do wyjazdu po dopuszczeniu do deklarowanej procedury (w tym przypadku był to stempel funkcjonariusza celnego z datą [...] 2008r. stwierdzający zwolnienie do wyjazdu przedmiotowego samochodu), potwierdził swoim podpisem jedynie faktyczny dzień opuszczenia samochodu z placu odpraw przez importera, który w tym dniu podjął towar będący do jego dyspozycji już w dniu [...] 2008r. Nietrafne jest tym samym również twierdzenie skarżącego, iż "w celu ustalenia czyj to jest zapis, niezbędne jest przesłuchanie świadków, funkcjonariusza dokonującego odprawy, a gdyby on stwierdził, że nie dokonał tej adnotacji to przesłuchanie portiera. Bez przeprowadzenia tych dowodów twierdzenie organu obydwu instancji oparte jest na domniemaniu nie mającym żadnego oparcia w obowiązujących przepisach ani w dowiedzionych faktach". W związku z powyższym - jak również zasadnie wskazał w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy - Naczelnik Urzędu Celnego w postanowieniu z dnia [...] 2011r., znak: [...] odmawiającym przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób wymienionych w piśmie pełnomocnika strony z dnia 24.08.2011r., słusznie wskazał, iż w sprawie organ celny po przyjęciu zgłoszenia celnego nie przeprowadził jego weryfikacji, a podstawą zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą został objęty towar stanowią dane zawarte w zgłoszeniu celnym zgodnie z art. 71 WKC. Ponadto zasadnie organ odwoławczy podkreślił również w zaskarżonej decyzji, iż w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów takich jak np. protokół (raport) z czynności kontroli zgłoszenia celnego czy też lista kontrolna dla dokumentacji czynności weryfikacji zgłoszenia celnego, które świadczyłyby, iż w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego dokonywano jakichkolwiek czynności weryfikacyjnych . Zgodnie z art. 240 ust. 1 RWKC: jeżeli organy celne podejmą decyzję o zbadaniu towarów informują o tym zgłaszającego lub jego przedstawiciela. Z akt sprawy nie wynika, aby organ celny przyjmujący zgłoszenie celne w dniu [...] 2008r. wysyłał jakiekolwiek zawiadomienie do zgłaszającego o przystąpieniu do czynności weryfikacyjnych zgłoszenia celnego, co również świadczy o tym, iż zgłoszenie celne zostało przyjęte w trybie bezweryfikacyjnym. Ponadto zgodnie z art. 247 ust. 1 RWKC: jeżeli organy celne przystępują do weryfikacji zgłoszeń i załączonych do nich dokumentów lub do badania towarów, wskazują przynajmniej na kopii zgłoszenia przeznaczonej dla organów celnych lub na załączonym do niej dokumencie, podstawę i wyniki każdej takiej weryfikacji lub badania. Jeżeli organy celne nie przystępują do weryfikacji zgłoszenia lub badania towarów, mogą nie umieszczać żadnych informacji na zgłoszeniu lub na załączonym do niego dokumencie określonym w ust. 1 (art. 247 ust. 4 RWKC). W związku z powyższym w sytuacji kiedy organy celne nie przystąpiły do weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego, nie miały obowiązku umieszczania żadnych informacji na zgłoszeniu celnym lub załączonym do niego dokumencie, a więc i w polu J zgłoszenia celnego. Zatem nietrafne jest twierdzenie skarżącego, iż "z adnotacji zawartej w zgłoszeniu nie wynika, czy była przeprowadzona weryfikacja zgłoszenia, czy też zostało ono przyjęte bez weryfikacji. Brak w zgłoszeniu zapisu o przeprowadzeniu weryfikacji, czy tez o jej nieprzeprowadzeniu nie pozwala na przyjęcie domniemania, iż weryfikacja nie była przeprowadzona". Nie trafnie jest także twierdzenie, że w materiałach zgromadzonych w trakcie postępowania nie ma żadnych dowodów na okoliczność odstąpienia od weryfikacji zgłoszenia. Istotna jest również w sprawie treść art. 74 WKC oraz 218 ust. 1 WKC. Przepisy wskazują, bowiem, iż: jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje powstanie długu celnego, towary, których dotyczy to zgłoszenie, mogą zostać zwolnione jedynie w przypadku, gdy kwota długu celnego została zapłacona lub zabezpieczona...(art. 74), zaś jeżeli dług celny powstaje w wyniku przyjęcia zgłoszenia towaru do innej procedury niż odprawa czasowa z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych lub w wyniku każdej inne czynności mającej taki sam skutek prawny jak przyjęcie zgłoszenia, to jego kwota jest zaksięgowana niezwłocznie po jej obliczeniu i nie później niż w ciągu dwóch dni, licząc od dnia, w którym towar został zwolniony. Udzielenie zwolnienia stanowi podstawę zaksięgowania należności celnych przywozowych ustalonych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym. ...(art. 248 RWKC). Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy dowodem wpłaty nr [...] z dnia [...] 2008r., T. K. dokonał również w dniu [...] 2008r. wpłaty całości należności wynikających ze zgłoszenia celnego. To wskazuje, iż w dniu [...] 2008r. organ celny po uiszczeniu należności wynikających ze zgłoszenia celnego miał obowiązek zwolnić towar importowany do deklarowanej procedury - co zgodnie ze znajdująca się dokumentacją w aktach uczynił, a co również stanowiło podstawę do zaksięgowania należności zgodnie z w/w przepisami. Tym samym zasadnie organy przyjęły, że w sprawie, żadne dane zawarte w zgłoszeniu celnym nie były weryfikowane. Organ celny przyjął te dane, podane przez zgłaszającego, jako prawdziwe i wiarygodne. Dane (zawarte w zgłoszeniu celnym) stały się, zatem, zgodnie z art. 71 WKC, podstawą stosowania przepisów regulujących procedurę celną, w tym przypadku procedurę dopuszczenia do obrotu. Jednocześnie w sprawie zakwestionowanie prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym miało miejsce w trakcie tzw. kontroli postimportowej zgłoszenia celnego na podstawie art. 78 WKC, który daje organom celnym podstawę do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów do deklarowanej procedury celnej. Z akt sprawy wynika, iż postępowanie zostało wszczęte na skutek przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego kontroli poprawności klasyfikacji taryfowej importowanych towarów deklarowanych do kodu 9705000090 przez T. K., w okresie od 1.07.2008r. - 31.12.2010r. To w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] 2011r. stwierdzono w przypadku zgłoszenia SAD [...] błędna taryfikację i na tej podstawie wszczęte zostało przez organ celny I instancji postępowanie w zakresie określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru objętego zgłoszeniem. Zgodnie z art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W świetle zaś art. 180 i 187 O.p. organy prowadzące postępowanie mają obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Wobec faktu, iż prawidłową decyzję organ celny może podjąć tylko wówczas, gdy rozporządza całokształtem materiału dowodowego pozwalającym mu na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ celny całokształtu materiału dowodowego oznacza, że organ ten nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem, co do konieczności udowodnienia mających znaczenie dla sprawy faktów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego, mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. W myśl art. 188 O.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenia dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. W sprawie jak już wskazano, przedmiotowe zgłoszenie celne z dnia [...] 2008r. zostało przyjęte w tym dniu tj. [...] 2008r. przez organy celne bez weryfikacji. Jak wynika również z ustaleń, zgromadzone dokumenty w pełni pozwalały na określenie stanu faktycznego sprawy tj. przede wszystkim co do faktu, iż przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte bez weryfikacji, zgodnie z art. 71 WKC, zaś towar będący przedmiotem importu nie mógł być zaklasyfikowany do kodu taryfy celnej wskazanego w zgłoszeniu celnym, albowiem nie spełniał jednego z głównych kryteriów tj. kryterium wieku - nie miał co najmniej 30 lat w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tj. w dniu [...] 2008r. W związku z tym, jak trafnie wskazano w treści zaskarżonej decyzji, organ I instancji prawidłowo wydał postanowienie z dnia [...] 2011r. znak: [...] odmawiające przeprowadzenia dowodu. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 122 oraz art. 180,187 i 188 O.p., jest bezzasadny. Nie był trafny zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 220 ust. 2 lit. b WKC, który określa, że organ celny nie dokonuje retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego, gdy kwota opłat celnych należnych zgodnie z przepisami prawa nie została wykazana w rachunkach w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Możliwość odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego wymaga spełnienia wskazanych przesłanek w sposób kumulatywny. Trafnie zdaniem Sądu, organy uznały, że nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do odstąpienia od zastosowania tej instytucji. W odniesieniu do przesłanki jaką jest błąd organu celnego w sprawie, żadne dane zawarte w zgłoszeniu celnym nie były weryfikowane. Organ celny przyjął te dane, podane przez zgłaszającego, jako prawdziwe i wiarygodne. Dane (zawarte w zgłoszeniu celnym) stały się, zgodnie z art. 71 WKC, podstawą stosowania przepisów regulujących procedurę celną, w tym przypadku procedurę dopuszczenia do obrotu. Fakt, że w wyniku kontroli postimportowej kod taryfy dla przywiezionych towarów okazał się być nieprawidłowy, mogłoby wskazywać, że organ celny popełnił błąd przyjmując, jako prawidłowy kod zadeklarowany przez stronę w zgłoszeniu celnym. W sprawie, funkcjonariusz celny nie poddawał weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego, zatem i pola 33 SAD, w którym wpisuje się kod Taryfy celnej. Skoro, więc nie weryfikowano taryfikacji (kodu CN), to nie można mówić o potencjalnym błędzie popełnionym przez organ celny w tym zakresie. Obowiązkiem organów celnych, wynikającym z przepisów WKC, było przyjęcie zgłoszenia celnego spełniającego wymogi formalne, zatem takim działaniom nie można przypisać błędu. Ponadto weryfikacja zgłoszenia celnego, czy rewizja celna towaru są uprawnieniem, a nie obowiązkiem organów celnych. Sąd w pełni podziela stanowisko, że sytuacje, w których organ pełni rolę pasywną, nie stanowią błędu, ponieważ organ celny w takim przypadku nie jest faktycznie odpowiedzialny za błąd. Zatem w praktyce błąd wystąpi w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały rzeczywiście sprawdzone i wynik został przyjęty, jako podstawa określenia należności celnych (np. dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały wyraźnie potwierdzone, jako prawidłowe). Błąd nie wystąpi natomiast w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu celnym zostały przyjęte, tzn. bez kwestionowania przyjęte za podstawę należności, co miało miejsce w sprawie (zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji). Nie była trafna argumentacja skarżącego, że organy celne w ciągu trzech lat przyjęły 18 zgłoszeń dotyczących przywożonych przez skarżącego samochodów osobowych ze Stanów Zjednoczonych zgłaszanych, jako kolekcjonerskie. Odnosząc się do powyższego zarzutu, zasadnie w ocenie Sądu, Dyrektor Izby Celnej podniósł, że zgodnie z poczynionymi ustaleniami, w przypadku 15 zgłoszeń celnych dokonanych przez skarżącego, objętych kontrolą postimportową, organy celne tylko w jednym przypadku dokonały rewizji celnej mającą na celu identyfikację/tożsamość importowanego towaru, a nie kodu taryfy celnej oraz w jednym przypadku dokonano weryfikacji zgłoszenia celnego, w tym także pola 33 SAD, w którym wpisywany jest kod Taryfy celnej, wraz z powtórną kontrolą, dotyczyło to zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010r. SAD [...] - co wynika z załączonych dokumentów do przedmiotowego zgłoszenia. Czynności te nie wykazały wówczas nieprawidłowości, co jednak nie wyklucza, aby organ celny nie mógł dokonać sprostowania zgłoszenia celnego w trybie art. 78 WKC (organ celny dokonał, bowiem sprostowania przedmiotowego zgłoszenia celnego w decyzji z dnia [...] 2011r., znak: [...] - będącej przedmiotem postępowania odwoławczego). Niewątpliwie w powyższym przypadku organy celne nie zakwestionowały podczas weryfikacji w/w zgłoszenia celnego zaliczenia importowanego wówczas towaru do kodu CN 9705 00 00, co zostało skorygowane przez organy celne w trybie art. 78 WKC, jednakże niewątpliwie sytuacja ta była jednostkowa, a przede wszystkim dotyczyła zgłoszenia celnego dokonanego w okresie późniejszym, niż będące przedmiotem niniejszego postępowania. Zatem ten błąd organu nie mógł wywrzeć negatywnego skutku dla zgłaszającego w przypadku zgłoszenia celnego będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Ponadto w pozostałych przypadkach organ celny przyjmował zgłoszenia celne bez weryfikacji, tym samym żadne dane zawarte w pozostałych zgłoszeniach celnych nie były weryfikowane. Przyjęcie zgłoszenia celnego i zwolnienie towaru nie jest równoznaczne z uznaniem zgłoszenia, celnego za prawidłowe, zatem i pola 33 SAD, w którym wpisuje się kod Taryfy celnej. Wobec powyższego nie znajduje uzasadnienia twierdzenie, iż "zarówno w przypadku zgłoszeń poddanych weryfikacji jak i przyjętych bez weryfikacji organy celne nie kwestionowały zaliczenia przywiezionych samochodów do pozycji CN 9705 00 00." Nie mogła przynieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego, iż w przypadku weryfikacji zgłoszeń obejmujących samochody młodsze niż trzydziestoletnie organy celne uznawały za właściwą pozycję CN 9705 00 00. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku samochodu zgłoszonego według dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] 2009r. Niewątpliwie trafnie odnosząc się do tej argumentacji Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż wskazane zgłoszenie celne SAD [...] z dnia [...] 2009r., które również było przedmiotem postępowania, zostało także przyjęte bez weryfikacji, co oznacza, iż również w tym przypadku organ celny przyjął te dane, podane przez zgłaszającego, jako prawdziwe i wiarygodne. W związku z powyższym twierdzenie, iż "również w przypadku weryfikacji zgłoszeń obejmujących samochody młodsze niż trzydziestoletnie Organy celne uznawały za właściwą pozycję CN 9705 00 00. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku samochodu zgłoszonego według dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] 2009r", jest nieprawdziwe i wprowadza organ celny w błąd. Jak wykazano powyżej w sprawie żadne dane podane w przedmiotowym zgłoszeniu celnym nie były poddane weryfikacji przez organy celne, a więc również pole 33 SAD, w którym wpisuje się kod Taryfy celnej. Ponadto opis zamieszczony w polu 31 SAD podany w zgłoszeniu celnym z dnia [...] 2008r., jako "Samochód marki [...]/pojazd kolekcjonerski o wartości historycznej/-1 szt. - nie stał w sprzeczności do kodu Taryfy celnej 9705 00 00, zaś organ celny przyjął w/w zgłoszenie w trybie bezweryfikacyjnym, uznając tym samym w/w zgłoszenie celne za oświadczenie woli skarżącego, co do m.in. procedury celnej, kodu CN dla sprowadzonego towaru oraz w zakresie wysokości długu celnego. Ponadto przyjęcie zgłoszenia celnego w dniu [...] 2008r., bez jego weryfikacji oraz bez rewizji celnej przez organy celne jest czynnością techniczną, "niedecyzyjną". Organ celny przyjmując zgłoszenie celne, sprawdza jedynie jego zgodność i kompletność przedstawionych informacji w zgłoszeniu i załączonych do niego dokumentów. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie. Tym samym, przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest jednoznaczne z akceptacją "przez organy błędów zgłaszającego polegających przykładowo na niewłaściwym zastosowaniu klasyfikacji taryfowej", albowiem organ celny przyjmując zgłoszenie celne bez weryfikacji i rewizji celnej - w myśl powyższych przepisów - nie poddaje merytorycznej ocenie prawidłowości konkretnych pól zgłoszenia celnego w tym pola 33 SAD, w którym wpisuje się kod Taryfy celnej. W tym przypadku kod Taryfy Celnej w polu 33 SAD został zakwestionowany dopiero w ramach tzw. kontroli postimportowej, z uwagi na co wszczęte zostało postępowanie celne. W świetle powyższych ustaleń nie była trafna argumentacja skarżącego, iż organ celny błędnie interpretował przepisy, albowiem w sytuacji przyjmowania zgłoszeń celnych, w tym i przedmiotowego zgłoszenia celnego, w trybie bezweryfikacyjnym, organ celny nie dokonywał interpretacji przepisów celnych. Ponadto mając na względzie, iż jedynie w jednym przypadku organ celny dokonywał weryfikacji zgłoszenia celnego (skorygowanego w okresie późniejszym), popełniając tym samym błąd, nie można stwierdzić, iż organ celny błędnie interpretował przepisy przez okres 3 lat, co oznacza, że problem był trudny do rozwiązania, a tym samym błąd organów trudny do wykrycia, jak podnosi w skardze pełnomocnik. Zatem nie można tu mówić o błędzie organów celnych. Odnosząc się do kolejnej przesłanki, iż błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności celnych, która to osoba działała w dobrej wierze i przestrzegała przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego trafnie należy zauważyć, że skoro zaniżenie zaksięgowanej kwoty długu celnego nie było następstwem błędu organów celnych dalsze rozważania na temat, czy błąd, (który faktycznie nie zaistniał) mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności celnych, która to osoba działała w dobrej wierze i przestrzegała przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego – rozważanie jest bezprzedmiotowe. Do obowiązków podmiotu należy zbadanie, jakie przepisy stosowane są do dokonywanej przez niego czynności oraz jakie związane są z nią należności. Zatem podmiot zajmujący się zawodowo m.in. importem samochodów kolekcjonerskich, winien zapoznać się z obowiązującymi w tym zakresie przepisami celnymi i stosować je w praktyce. Strona nie uwzględniała treści not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, które wskazują, jakie warunki musza spełniać pojazdy mechaniczne, aby je zakwalifikować do Kodu CN 9705 00 00. W sprawie samochód nie spełniał jednego z podstawowych kryteriów tj. kryterium wieku- samochód, co najmniej 30 letni - w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tj. [...] 2008r. zgodnie z datą produkcji - importowany samochód miał 27 lat. W sprawie - opis pozycji 9705 00 00, zawarty w Notach Wyjaśniających, w brzmieniu cytowanym w treści zaskarżonej decyzji - wprost wskazują główne kryteria, które muszą zostać spełnione obligatoryjnie, aby pojazdy takie mogły zostać zaklasyfikowane, jako kolekcjonerskie. Wskazują przede wszystkie kryterium wieku dla tego typu pojazdów, które musi być spełnione obligatoryjnie, a nie było spełnione w sprawie. Zatem w sprawie przy niewątpliwym stanie prawnym wynikającym z przepisów, przy niedołożeniu należytej staranności, jak również z faktu dokonania zgłoszenia celnego przez podmiot będący profesjonalistą wynika, iż w tym zakresie nie zostały spełnione przesłanki odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania należności celnych. Ponadto skarżący miał świadomość i wiedzę, że nie posiada dokumentów świadczących o tym, iż importowany pojazd jest pojazdem mechanicznym bez względu na datę jego produkcji, brał udział w wydarzeniu historycznym oraz jest samochodem wyścigowym, które może zostać udowodnione, został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach, co umożliwiałoby jego klasyfikację taryfową do kodu CN 9705 00 00, bez względu na datę jego produkcji. Zatem zasadnie organy przyjęły, że działania skarżącego wskazywały, więc albo na niedbałość, albo na celowe działanie w celu obchodzenia przepisów lub wprowadzenia organów celnych w błąd. Tym samym doszło do zadeklarowania błędnego kodu towaru (kodu CN) na skutek nieprzestrzegania obowiązujących przepisów. Podsumowując zasadnie organy uznały, że nie zostały spełnione warunki dopuszczające możliwość odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego, określone w art. 220 ust. 2 lit. b WKC, wobec czego zarzut naruszenia tego przepisu jest bezzasadny. Nie mogła przynieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego dotycząca nałożenia obowiązku zapłaty odsetek. Zgodnie z art. 65. ust. 5 ustawy Prawo celne organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie. W sytuacji, gdy w postępowaniu celnym dochodzi do retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności wynikającej z długu celnego, będącego następstwem uprzedniego zaksięgowania długu celnego na podstawie przyjętego zgłoszenia celnego opartego na nieprawidłowych lub niekompletnych danych, konieczne jest rozstrzygnięcie przez organ celny również o obowiązku uiszczenia odsetek za zwłokę lub o jego braku. Przede wszystkim jednak wbrew twierdzeniom skarżącego, konstrukcja art. 65 ust. 5 Prawa celnego jest tego rodzaju, że udowodnieniem okoliczności zwalniających od zapłaty odsetek obciążona jest strona. Organy celne winny natomiast dokonać oceny czy przesłanki omawianym artykułem objęte zostały spełnione i na tej podstawie dokonać ustaleń, co do istnienia bądź braku obowiązku zapłaty odsetek. W sprawie zasadnie, więc organy wskazały, że dłużnik nie udowodnił, że zaksięgowanie kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, tak, więc zasadnym jest naliczenie odsetek. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.