III SA/Wa 1765/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (SKO), po rozpatrzeniu odwołania J. R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2011 r. Z motywów rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji wynika, że Prezydent W., ustalił wobec Skarżącego wymiar podatku od nieruchomości, położonej przy ul. [...] w W., na 2011 r. w wysokości 261 zł. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zakwestionował zastosowaną do opodatkowania garażu stawkę podatku. Zdaniem Skarżącego organ I instancji powinien zastosować dla garażu stawkę podatku jak dla budynków mieszkalnych. Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Z 2010 r. Nr 95, poz. 613 z późn. zm., zwana dalej: "u.p.o.l."). Wyjaśnił, że do opodatkowania podatkiem od nieruchomości w 2011 r. organ I instancji przyjął: budynki mieszkalne o pow. 60,10 m 2, budynki pozostałe - garaż o pow. 27,26 m2 oraz grunty pozostałe o pow. 69,86 m 2. Garaż został nabyty aktem notarialnym z dnia 17 lutego 2009 r. rep. [...] jako lokal niemieszkalny. Z wypisu z rejestru lokali wynika, iż funkcja ww. garażu oznaczona jest jako niemieszkalna. SKO powołało się na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z którym garaż (udział) umiejscowiony jako odrębny przedmiot własności w większej całości - budynku mieszkalnym z własną księgą wieczystą nie może podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych, ani ich części, gdyż nie sposób zaliczyć go do obiektów tego rodzaju, zarówno z funkcjonalnego, jak i prawnego punkt widzenia. Lokal o innym przeznaczeniu niż mieszkalne (garaże), powinien być opodatkowany według stawki przewidzianej dla budynków (ich części) pozostałych. SKO podniosło, że w dniu 27 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w składzie 7 sędziów sygn. akt II FPS 4/11, w której przesądził, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.ol. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. Wskazało, że stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w formie uchwały wiąże pośrednio wszystkie składy sądów administracyjnych do momentu zmiany wykładni określonego przepisu przez inną uchwałę. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W ocenie Skarżącego zaskarżona decyzja jest wadliwa. Skarżący utrzymywał, że stwierdzenie SKO, iż garaż został nabyty aktem notarialnym z dnia 17 lutego 2009 r. rep. [...] jest niezgodne z prawdą, ponieważ użytkownikiem garażu został na podstawie przydziału garażu Nr [...] na zasadach spółdzielczego własnościowego prawa w dniu 1 czerwca 2000 r. po uiszczeniu wkładu budowlanego w wysokości 25.500 zł. Następnie na podstawie aktu notarialnego repertorium A Nr [...] z dnia 3 grudnia 2012 r. zawarł umowę przeniesienia własności udziału w nieruchomości na rzecz członka spółdzielni. Zatem w zaskarżonej decyzji mylnie podano datę i numer aktu notarialnego oraz fakt nabycia garażu, ponieważ nie jest to garaż, a jedynie miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym oraz nie było to nabycie, a jedynie przeniesienie własności udziału. Skarżący powołał się na interpelację poselską nr [...] posła na Sejm RP J. K. z dnia 26 stycznia 2009 r. w sprawie zmniejszenia stawki podatku od garażu będącego oddzielnym budynkiem w celu jej ujednolicenia ze stawką podatku od garażu będącego częścią budynku mieszkalnego. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów M. G. odpowiadając na tę interpelację poselską wskazał, że dla budynków będących garażami nie przewiduje się odrębnej stawki podatku od nieruchomości. Garaże należące do osób fizycznych, jeśli nie stanowią części budynku mieszkalnego, co do zasady są opodatkowane stawką właściwą dla budynków "pozostałych". Stosowanie odmiennej wysokości stawki podatku od nieruchomości od garaży, które znajdują się w bryle budynku mieszkalnego, wynika z przyjętej dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości definicji budynku mieszkalnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, ze zm.) podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W § 65 rozporządzenia ministra rozwoju regionalnego i budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) określono rodzaje budynków oraz stwierdzono, że przynależność budynku do odpowiedniego rodzaju ustala się zgodnie z zasadami Klasyfikacji Środków Trwałych. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 112, poz. 1317, ze zm.) budynki mieszkalne zostały określone jako obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana na cele mieszkalne. W związku z powołanymi przepisami garaż mieszczący się w bryle budynku mieszkalnego, jeśli jego powierzchnia nie przekracza połowy budynku mieszkalnego, traktowany jest jako część budynku mieszkalnego, a co za tym idzie, stosuje się do jego opodatkowania stawkę właściwą dla budynku mieszkalnego. Zdaniem Skarżącego, posiadane przez niego miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym spełnia wszystkie warunki określone w ww. odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską, dlatego powinno być opodatkowane stawką właściwą dla budynku mieszkalnego. Zaznaczył, że w zaskarżonej decyzji SKO nie odniosło się do ww. argumentów. Skarżący zwrócił uwagę, że użytkownicy garażu posiadający wyodrębnioną własność zmuszeni są do płacenia stawki jak dla budynków niemieszkalnych, a użytkownicy tego samego garażu wielostanowiskowego nie posiadający prawa własności do części udziału, płacą stawki jak dla budynku mieszkalnego. W ocenie Skarżącego powyższe narusza zasadę równości zawartą w art. 32 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie może być uwzględniona. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest wysokość stawki podatkowej w podatku od nieruchomości jaka powinna być zastosowana przy opodatkowaniu miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, stanowiącym przedmiot odrębnej własności, znajdującym się w budynku mieszkalnym. O wyniku rozstrzygnięcia tego problemu przesądza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11, jako że rozstrzygnięto w niej kwestię stanowiącą przedmiot sporu występującego w rozpoznanej sprawie. Z art. 269 § 1 i art. 187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika bowiem moc wiążąca uchwał. Podkreślić należy, że uchwała wiąże nie tylko w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), ale również w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym. Dopóki nie nastąpi zmiana stanowiska zawartego w uchwale, dopóty sądy administracyjne stanowisko to powinny respektować. W ww. uchwale z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że przepis art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje, że samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W ust. 4 art. 2 wskazano także, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi". Z powyższych przepisów należy wyprowadzić wniosek, że garaż może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W pierwszej z tych sytuacji, nie będzie stanowił odrębnego, od samodzielnego lokalu mieszkalnego, przedmiotu opodatkowania. Będzie zatem podlegał opodatkowaniu tak jak lokal mieszkalny. Dotyczy to wszystkich tych sytuacji, w których nie wyodrębniono prawnie własności lokalowej np. miejsce postojowe w hali garażowej z podziałem quoad usum. W sytuacji, gdy garaż został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalnym przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). Dalej Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że dla potrzeb kwalifikacji przedmiotu opodatkowania w postaci odrębnej własności lokalowej – garażu niezbędne jest ustalenie, czy ma on charakter mieszkalny, czy też takiego charakteru nie można mu przypisać. NSA wskazał, że "garaż", w rozumieniu potocznym, to pomieszczenie przystosowane do przechowywania samochodów (Słownik współczesnego języka polskiego, pod. red. B. Dunaja, WILGA, Warszawa 1996, s. 166). Uwzględniając kryterium zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich, trzeba uznać, zdaniem NSA, że garaż nie spełnia funkcji mieszkalnych. W sytuacji, gdy stanowi on odrębny od innych części budynku, przedmiot opodatkowania nie dzieli losu innych części tego budynku (mieszkalnych), nawet jeżeli cały budynek ma charakter mieszkalny. NSA stwierdził, że w świetle art. 2 ust.1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy. W art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. mowa jest o budynkach lub ich częściach pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, dla których stawka opodatkowania jest wyższa niż dla budynków mieszkalnych. Mając na uwadze wiążącą moc uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że SKO prawidłowo przyjęło w zaskarżonej decyzji, iż dla miejsca postojowego znajdującego się w garażu wielostanowiskowym, stanowiącym odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot własności, należy zastosować stawkę podatku jak dla budynków pozostałych. Wobec wiążącej mocy uchwały Sąd nie może uznać za trafny zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Takiego naruszenia nie dopatrzył się bowiem NSA wydając ww. uchwałę. Odnośnie do zarzutu, iż w zaskarżonej decyzji powołano się na niewłaściwy akt notarialny, stwierdzić należy, że pomyłka ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Niesporne jest bowiem, że Skarżący posiada miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym w budynku położonym w W. przy ul. [...]. Garaż ten stanowi odrębną nieruchomość, stanowiącą lokal niemieszkalny (garaż wielostanowiskowy), który znajduje się na pierwszej kondygnacji podziemnej budynku posadowionego pod ww. adresem. Wynika to ze znajdującego się w aktach sprawy Aktu Notarialnego z dnia 3 grudnia 2009 r. Repertorium A Nr [...] oraz złożonej przez Skarżącego Informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych z dnia 21 grudnia 2009 r. Skarżący jest więc podatnikiem podatku od nieruchomości, stosownie zaś do treści art. 4 ust. 1 pkt 2 tej ustawy podstawę opodatkowania stanowi również część budynku. Wskazać trzeba, że w aktach sprawy znajduje się też wskazany w zaskarżonej decyzji Akt Notarialny z dnia 17 lutego 2009 r. Repertorium A Nr [...] (aczkolwiek tylko trzy strony tego Aktu), stąd być może nastąpiło omyłkowe powołanie się przez SKO na ten Akt Notarialny. Niemniej jednak, jak już powiedziano, istotne jest, że Skarżący jest podatnikiem podatku od ww. części nieruchomości, nie ma więc powodu, by uznać, że bezpodstawnie został obciążony podatkiem od nieruchomości. Brak odniesienia się przez SKO do wszystkich argumentów podniesionych w odwołaniu jest niewątpliwie wadą zaskarżonej decyzji, jednakże wada ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy, w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, zostałoby wydane takie samo rozstrzygnięcie, tylko uzasadnienie decyzji zostałoby uzupełnione o kwestię dotyczącą znaczenia w sprawie powoływanej przez Skarżącego odpowiedzi na interpelację poselską. Sąd wyjaśnia przy tym, że owa odpowiedź na interpelację poselską nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia, ani nie może być uwzględniona wobec wiążącej mocy uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270).