V SA/Wa 987/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skarg A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... lutego 2012 r. nr ... w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia ... grudnia 2011 r. nr ... Przedmiotem skargi wniesionej przez A.G. (zwanej dalej Skarżącą) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z ... lutego 2012r., nr ... utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. nr ... z ... grudnia 2011r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres 03/2011. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w M., w dniu ... maja 2011r. wystawił wobec ... S.C. z siedzibą w M. tytuły wykonawcze od nr ..., którymi objął zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za 03/2011r. w łącznej kwocie należności głównej ...zł. Jako podstawę prawną przedmiotowych tytułów wykonawczych wskazał deklaracja/zgłoszenie. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano zawiadomieniem z ... maja 2011r. zajęcia rachunku bankowego. Zobowiązana powyższe zawiadomienie wraz z odpisami tytułów wykonawczych otrzymała w dniu 3 czerwca 2011r. Pismem z 8 czerwca 2011r., uzupełnionym pismem z 16 czerwca 2011r. zatytułowanym "Skarga na czynności egzekucyjne wraz z wnioskiem o uchylenie czynności egzekucyjnych z powodu nieistnienia stosunku prawnego byłej ... S.C. Skarżąca stwierdziła, że nie powinna składać oświadczenia majątkowego o sytuacji ekonomiczno - finansowej, bowiem nie jest dłużnikiem prowadzonej egzekucji. Podkreśliła, że nie jest przedsiębiorcą, co skutecznie udowadniała w poprzednio wniesionych pismach. Oświadczyła, że korzysta z pomocy MOPS-u w M., w grudniu 2010r. otrzymała zasiłek celowy, a także uczestniczyła w kursie aktywnego poszukiwania pracy. Ponadto wskazuje na poniesione straty za winy urzędników ZUS w M. oraz na brak dokumentów dotyczących firmy, bowiem od trzech lat jest nie obecna w Spółce. Ponadto po dodatkowym wezwaniu do sprecyzowania charakteru pisma Skarżąca w piśmie z 18 sierpnia 2011r. wyjaśniła, że sprecyzowała jasno i wyraźnie swoje żądania wobec ZUS, dostarczyła dokumenty całkowicie wyjaśniające całą sprawę. Stwierdziła, że urzędnik państwowy bierze udział w przerzucie długów Sp. z o.o. ... do byłej, nie istniejącej Spółki Cywilnej. Powyższe, zdaniem Skarżącej potwierdza złożony do ZUS wyciąg z księgi wieczystej oraz wszystkie zajęcia egzekucyjne. Ponadto stwierdziła, że dług Spółki z o.o. nie ma żadnego związku ze Spółką Cywilną, za dług ten odpowiada prezes tej Spółki – A. W. .Zarzuciła ZUS udział w oszustwie ukrywania długu na ogromne sumy, nie przyjmowanie do wiadomości faktu, że Spółka Cywilna nie istnieje, została prawidłowo rozwiązana wskutek wystąpienia z niej jednego ze wspólników A. G.. W związku z powyższym Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał przedmiotowe pisma jako zarzuty oraz wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego postanowieniem z ... sierpnia 2011r. nr ..., uznał wniesione zarzuty za bezzasadne oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w W., w wyniku rozpoznania zażalenia, postanowieniem z ... grudnia 2011r. nr ..., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Uwzględniając zalecenia wskazane przez organ nadzoru, Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z ... grudnia 2011r. odmówił uznania zarzutów. Pismem z ... grudnia 2011r. Skarżąca złożyła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. zażalenie zaskarżając w całości to postanowienie. Stwierdziła, że jest ono rażąco wadliwe, niezgodne z rzeczywistością. W związku z tym wniosła o uchylenie postanowienia w całości, gdyż w dalszym ciągu niewiadomym jest, na jakiej podstawie były wspólnik A. W., wnosi dokumentację rozliczeniową byłej spółki cywilnej, tj. podmiotu który nie istnieje oraz dlaczego Dyrektor ZUS tę dokumentację przyjmuje. Odniosła się również do zasadności wydania decyzji nr ... w związku z wydaniem decyzji nr ... Ponadto, zarzuciła Dyrektorowi ZUS, że przedmiotowe postanowienie w jego imieniu wydał M. B., podejrzany o oszustwo, wobec którego toczy się postępowanie karne, przed Sądem Rejonowym w M.. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżonym postanowieniem z ... lutego 2012r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektorat w M. z ... grudnia 2011r. W uzasadnieniu organ nadzoru zauważył, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w M., decyzją nr ... z ... sierpnia 2011r. stwierdził, że Skarżąca jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60 % kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia u płatnika składek ... S.C. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu, chorobowemu od 1 sierpnia 2005 do 31 stycznia 2007r. oraz od 1 sierpnia 2008r. do nadal. Powyższa decyzja jest prawomocna, gdyż Skarżąca nie złożyła odwołania do Sądu Okręgowego Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie organem egzekucyjnym jest Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P., będący równocześnie wierzycielem egzekwowanej należności, zatem nie powstała konieczność - przewidziana w art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) zwanej dalej ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwracania się do wierzyciela o uprzednie zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, że przedmiotem prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest zaległość związana ze składkami na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz FP i FGSP, za miesiąc marzec 2011r. Zgodnie z art. 6 ust. 5 i art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z mocy ustawy podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ww. ustawy, składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą obliczają i przekazują co miesiąc do Zakładu. W przedmiotowej sprawie termin zapłaty należnych składek za marzec 2011r, upłynął w dniu 15 kwietnia 2011r. Zobowiązanie to wynika ze złożonej przez ... S.C., "Deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA" za miesiąc marzec 2011r., w której to deklaracji płatnik wykazał zestawienie należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, oraz FP i FGŚP. Złożony dokument stwierdza fakt obowiązku na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na skutek zaistniałych okoliczności, z którymi prawo łączy powstanie takiego zobowiązania. Biorąc pod uwagę fakt, że płatnik składek nie wykonał dobrowolnie ciążącego na nim obowiązku wynikającego ze złożonej deklaracji, organ nadzoru stwierdził, że istniały podstawy do podjęcia czynności zmierzających do wykonania obowiązku przez płatnika, tj. prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o wystawione tytuły wykonawcze. Podkreślono, że celem postępowania egzekucyjnego nie jest modyfikacja, ani też weryfikacja konkretnych obowiązków zawartych w treści konkretnej deklaracji. Służy ono bowiem i jest nakierowane na wykonanie tychże obowiązków. Oceniając legalność wypowiedzi organu egzekucyjnego Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, że ZUS ustalił, iż ... S.C. A. G., A. W. nadal istnieje, gdyż według informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego w M. Skarżąca nadal figuruje w ewidencji tegoż urzędu jako wspólnik spółki cywilnej ... i która rozlicza się z Urzędem Skarbowym w N.. Urząd Miasta w M. również nie potwierdził zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie organu nadzoru, organ egzekucyjny w zaskarżonym postanowieniu udowodnił podjęte rozstrzygnięcie poprzez wskazanie dowodów na podstawie, których zostało ono oparte. Tym samym wyjaśnił wyczerpująco brak podstaw do uwzględnienia zarzutów. Ponadto, za istotną okoliczność uznał także fakt, że w ramach prowadzonej działalności podejmowane są czynności prawne polegające m.in. na założeniu w kwietniu 2009r. wspólnie z A. W. rachunku bankowego w ... na podmiot o nazwie ... S.C. A. G., A. W., wydanie upoważnienia pisemnego dla E. S. oraz składanie podpisów na przelewach bankowych i sprawozdaniach. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w W. wyjaśnił, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania zastrzeżeń podnoszonych przez Skarżącą, które nie są związane z samym postępowaniem egzekucyjnym, ale dotyczą postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W tym względzie podkreślił, że z przedmiotowych tytułów wykonawczych jednoznacznie wynika, iż jako podstawę egzekwowanych obowiązków - należności pieniężnych - wskazano "deklaracja/zgłoszenie", jak również wskazano w nich rodzaj należności, okres za który jest dochodzona, jej wysokość oraz akt normatywny stanowiący podstawę sporządzenia deklaracji/zgłoszenia. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że przedmiotowe postanowienie w imieniu Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. wydał M. B., podejrzany o oszustwo, wobec którego toczy się postępowanie karne, przed Sądem Rejonowym w M. stwierdził, iż zarzut ten nie znajduje potwierdzenia. Z akt sprawy wynika, że Prokuratura Rejonowa w M. oraz Sąd Rejonowy w M., nie prowadzą postępowania przeciwko M. B.. Pismem z 30 marca 2012r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z ... lutego 2012r. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 10 § 1 i § 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Wskazała, że postanowienie jest błędne z uwagi na wadliwą reprezentację podmiotu gospodarczego, którego sprawa dotyczy. Dodatkowo wniosła na podstawie art. 13 k.p.a. do załatwienia sprawy ugodowo, ze względu na toczące się postępowanie karne wobec kierownika Inspektoratu ZUS w M. M. B.. W uzasadnieniu skargi zarzuciła skarżonemu postanowieniu nie wyjaśnienie okoliczności, iż osoba składająca deklaracje do ZUS Inspektorat w I. - nie posiada upoważnienia, do dokonywania tych czynności. Wskazała, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. odesłał jej zażalenie z ... stycznia 2012r., tym samym odmówił merytorycznego rozpoznania sprawy. Ponownie zarzuciła ZUS, że przedmiotowe postanowienie w jego imieniu wydał M. B., podejrzany o oszustwo, wobec którego toczy się postępowanie karne, przed Sądem Rejonowym w M.. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo procesowe, w związku z tym podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji sformułowano definicję zobowiązanego. Zgodnie z powołanym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o zobowiązanym rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają. W związku z powyższym, spółkę cywilną jako jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej można uznać za zobowiązaną w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i prowadzić egzekucję z jej majątku. Dopiero bowiem wydanie decyzji o odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej jako osoby trzeciej pozwala na prowadzenie egzekucji w stosunku do majątku wspólnika pozostającego poza majątkiem spółki (wyrok NSA z dnia 14.09.2005 r., sygn. akt I FSK 483/05 LEX nr 173129). Sąd zauważa, że Skarżąca konsekwentnie podnosi zarzut nieistnienia prowadzonej przez nią spółki cywilnej ..., co organ zakwalifikował jako zarzut z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organy obydwu instancji konsekwentnie twierdza, że ... istnieje i to ta spółka jest zobowiązaną zgodnie z cytowanym wyżej art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednakże należy zauważyć, że z akt administracyjnych wynika, że istniały co najmniej dwie spółki cywilne o nazwie ... pod tym samym adresem, tj. ... S.C. A.G., A. W. z siedzibą w M., ... oraz ... S.C. A. G., A. G., A. G. z siedzibą w M., ... (wyrok Sadu Rejonowego w N. z ... kwietnia 2010r. oraz dane z bazy REGON). Dokonując określonych ustaleń organy obydwu instancji nie wskazują wprost, o którego przedsiębiorcę chodzi i w jakim składzie osobowym. Wątpliwości tych również nie rozwiewają tytuły wykonawcze oraz zajęcia wierzytelności, gdyż brak jest w nich tzw. rdzenia firmy, tj. nazwisk i imion wspólników. Należy podkreślić, że w polu 10 tytułu wykonawczego, zgodnie z opisem tego pola wpisuje się pełną nazwę zobowiązanego (art. 27 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Można się jedynie domyślać, że przedsiębiorcą tym jest ... S.C. A. G., A. W.. Jednakże Sąd, ze względu na brak zgłoszenia przez Skarżącą tego zarzutu nie dokonywał oceny prawidłowości wystawienia tytułu egzekucyjnego w kontekście przesłanek z art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na marginesie należy także zauważyć, iż wydane postanowienia organów obydwu instancji w zakresie oznaczenia strony są niespójne z treścią uzasadnienia oraz z wystawionymi tytułami wykonawczymi. Należy bowiem zauważyć, że zobowiązanym zgodnie z art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest spółka cywilna i na nią (bez wskazania wspólników) został wystawiony tytuł wykonawczy, natomiast zaskarżone postanowienia zostały wydane na osobę fizyczną mimo, że z treści uzasadnienia wynika, że organy rozpoznające zarzuty traktują osobę fizyczną jako wspólnika spółki cywilnej. Co więcej postanowienia w przedmiocie zarzutów zostały doręczone nie zobowiązanemu (spółce cywilnej), tylko osobie fizycznej bez wskazania zobowiązanego do uregulowania dochodzonej należności. Zgodnie z art. 432 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U., Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, przedsiębiorca działa pod firmą. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej (432 § 2 Kodeksu cywilnego). W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.) zwanej dalej ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (art. 4 ust. 2 ustawy). Rejestrem w który ujawnia się firmę przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 432 § 2 Kodeksu cywilnego, jest Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, która została utworzona na podstawie art. 23 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W rejestrze tym (CEiIDG), zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wpisowi podlegają m.in. firma przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada. Dodatkowo należy zauważyć, że w myśl art. 433 § 1 Kodeksu cywilnego firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. Firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia. Natomiast art. 434 Kodeksu cywilnego stanowi, że firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Mając powyższe na uwadze z powyższego przepisu wynika, że na firmę przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną składa się co najmniej jej imię i nazwisko. Stanowi ono obligatoryjny rdzeń (korpus) firmy każdego przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną. Firmą spółki cywilnej, a więc jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będą natomiast imiona i nazwiska wszystkich wspólników, którzy zawarli umowę spółki z dodatkiem, że chodzi o spółkę cywilną. Powyższe wynika również z art. 438 § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że w przypadku utraty członkostwa przez wspólnika, którego nazwisko było umieszczone w firmie, spółka może zachować w swojej firmie nazwisko byłego wspólnika tylko za wyrażoną na piśmie jego zgodą (...). Dodatkowo należy również zauważyć, że zdaniem Sądu organ w sposób nieprawidłowy ustalił stan faktyczny, bowiem zupełnie nie odniósł się do twierdzeń Skarżącej o rozwiązaniu ... S.C. Co prawda w tym zakresie ZUS przeprowadził postępowanie wyjaśniające, czego efektem było zgromadzenie części materiału dowodowego w sprawie (brak jest w aktach dołączonych do odpowiedzi na skargę całej dokumentacji np. decyzji ZUS nr ..., na którą powoływała się Skarżąca, dokumentów które były podpisywane przez Skarżącą po dacie, w której Skarżąca wskazuje, że spółka cywilna przestała istnieć, a na które organy zwracały uwagę w zaskarżonych postanowieniach), jednakże ZUS i Dyrektor Izby Skarbowej w W. w żaden sposób nie odnieśli się do dowodów dostarczonych przez Skarżącą. W zaskarżonych postanowieniach brak jest odniesienia się do twierdzeń Skarżącej dotyczących wystąpienia jej ze spółki, na dowód czego przedstawiała uzasadnienia wyroków oraz inne dokumenty np. wniosek drugiego wspólnika spółki cywilnej o ustanowienie zarządcy z ... stycznia 2010r. (karta 125 akt administracyjnych), w którym wskazuje on, że spółka cywilna ... została rozwiązana z dniem 31 grudnia 2009r. (do tego faktu również nawiązał Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. w piśmie z 25 marca 2009r. – karta 61 akt administracyjnych). Organ, co prawda starał się wykazać, że A. G. była nadal wspólnikiem spółki cywilnej wskazując, że w 2009r. dokonywała czynności prawnych w imieniu spółki, łącznie z drugim wspólnikiem jednak organ nie przedstawił żadnego dokumentu, że po tym okresie (po 2009 roku) Skarżąca uczestniczyła w działalności spółki. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że wierzyciel dochodzi należności określonych tytułami wykonawczymi, które dotyczą marca 2011r., a więc odnoszą się do okresu, co do którego Skarżąca konsekwentnie twierdzi, że odeszła ze spółki cywilnej. Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że z bazy REGON prowadzonej przez Główny Urząd Statystyczny wynika, że podmiot ... S.C. A. G., A. W. zakończył działalności w dniu ... lutego 2009r. Z kolei z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że A. G. prowadząca działalność gospodarczą o nazwie ... A. G. zaprzestała działalności dopiero w dniu 14 września 2012r. Na marginesie należy także zauważyć, że Skarżąca na rozprawie wskazała, iż ... grudnia 2012r. zapadł wyrok Sądu Apelacyjnego w L. mocą którego Sąd uwzględnił jej apelacją uchylając wyrok Sądu Okręgowego w L.. Zdaniem Skarżącej Sąd Apelacyjny nakazał w ustnych motywach zbadanie stanu faktycznego dotyczącego istnienia spółki cywilnej. W związku z powyższym w wypadku, gdyby okazało się, że powyższe rozstrzygnięcie ma znaczenie w sprawie organ winien włączyć go do dowodów i właściwie ocenić. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Oddziału ZUS ponownie rozpoznając sprawę winien w pierwszej kolejności wyjaśnić, do jakiego podmiotu kieruje egzekucję, czy jest to spółka cywilna, a jeśli tak to która i jaki posiada skład osobowy. Co więcej winien ustalić, czy A. G. jest nadal wspólnikiem spółki cywilnej, czy tylko figuruje w jej nazwie, co jest dopuszczalne w świetle cytowanego art. 438 § 1 Kodeksu cywilnego. Ustalając powyższe organ winien dokonać analizy całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, również załączonego przez Skarżącą. Dopiero właściwie zgromadzony materiał dowodowy pozwoli na prawidłową kontrolę zapadłego rozstrzygnięcia. Organ ponadto musi załączyć do akt wszelkie zgromadzone dokumenty (bez dokonywania selekcji) i przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien dokonać oceny zebranych faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodów których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W związku z powyższym, uznając, iż w sprawie doszło do naruszenia przepisu 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 7, art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. z ... grudnia 2011r.