II SA/Wa 2011/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku G. P., rozstrzygnął o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu go na liście osób oczekujących na najem lokalu. Naczelnik Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...], na kolejne wystąpienie strony o uregulowanie tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] po śmierci najemcy, pismem z dnia [...] lipca 2012 r. poinformował G. P., że przedmiotowa sprawa została już definitywnie rozstrzygnięta uchwałą Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Wskazał też, że Sąd Rejonowy [...] prawomocnym wyrokiem z dnia [...] marca 2011 r., sygn. akt [...], oddalił powództwo strony o wstąpienie w stosunek najmu przedmiotowego lokalu i wezwał do rozliczenia się z tego lokalu z Administracją [...]. G. P. pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] września 2012 r. nr [...], oddalił wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Zarządu Dzielnicy z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. G. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] października 2012 r. wniósł skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że na powyższą uchwałę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Pełnomocnik skarżącego, ustosunkowując się do stanowiska organu, w piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2012 r. stwierdził, że zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2012 r. dotyczy odmowy zawarcia umowy najmu, tj. stanowi podtrzymanie niezgodnego z prawem stanowiska organu, polegającego na odmowie zawarcia umowy najmu ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. W niniejszej sprawie G. P. przedmiotem skargi uczynił uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy stwierdzić, że przedmiotowa uchwała nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego. Nie podlega odrębnemu zaskarżeniu uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego, w której nie uwzględniono wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 624/11). Trzeba też podkreślić, że warunkiem zaskarżenia aktu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku kwestionowania przed sądem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego – należy uprzednio wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, do którego to wezwania organ może, ale nie musi się ustosunkować (w szczególności wówczas, gdy nie podziela stanowiska wzywającego i pozostaje przy swoim, wyrażonym w pierwotnej uchwale). Negatywne ustosunkowanie się do wezwania nie stanowi odrębnego przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Jest jedynie wyrazem odniesienia się organu do stanowiska wzywającego i podtrzymania własnego stanowiska z kwestionowanej uchwały, wyrazem spełnienia przez skarżącego formalnego wymogu zaskarżenia uchwały, którą uważa za nieprawidłową. W niniejszej sprawie jest tylko etapem na drodze do zaskarżenia uchwały w sprawie niezakwalifikowania i nieumieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.