II SA/Łd 741/12

Dnia 14 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Joanna Sekunda – Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - uchyla zaskarżoną decyzję. II SA/Łd 741/12 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak: [...] Burmistrz [...] na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), a także § 3 ust. 1 pkt 40a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a. po ponownym rozpoznaniu wniosku G. K. orzekł o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego (piasku i piasku ze żwirem) "[...]" w miejscowości R.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie należy do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 40a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest niezbędna przed uzyskaniem koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze. Organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające. Złożony przez inwestora Raport o oddziaływaniu na środowisko został poddany ocenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., który uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunków jego realizacji. Uzasadniając odmowę określenia środowiskowych uwarunkowań Burmistrz [...] argumentował swoje stanowisko naruszeniem stosunków wodnych oraz zagrożeniem degradacją oraz dewastacją sąsiednich gruntów rolnych. Zdaniem organu I instancji naruszenie to może ulec zwielokrotnieniu ze względu na działania podjęte przez innych właścicieli w tym terenie, którzy również zamierzają uzyskać zgodę na eksploatację kruszywa. Eksploatacja kruszywa grozi także dewastacją dróg. Ponadto, odmowa uzasadniona jest ze względu na liczne protesty mieszkańców wsi R., które to protesty podzieliły lokalną społeczność. Odwołanie od tej decyzji w ustawowym terminie złożył G. K. wnosząc o rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Odwołujący się wyjaśnił, iż zgodnie z załączonym raportem o oddziaływaniu na środowisko na terenach sąsiednich nie przewiduje się zmiany stosunków wodnych ponieważ w wyniku prowadzonej działalności nie będzie następowało obniżanie poziomu lustra wody pierwszego poziomu wodnego (lustro wody występuje na głębokości od 6 do 8,9 m ppt). Odwołujący szczegółowo przedstawił sposób wydobycia kopaliny w celu wykazania, ze nie dojdzie do obniżenia lustra wody, co mogłoby oddziaływać na tereny sąsiednie. Odwołujący się podniósł, że zgodnie z postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska eksploatacja kopalni prowadzona będzie przy wykorzystaniu w pierwszej kolejności możliwości dowozu na budowę autostrady, co przy jej bezpośrednim sąsiedztwie z terenem górniczym wyklucza jakikolwiek transport przez wieś. Wskazał, też, że zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2011 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko możliwość wydania decyzji odmownej przysługuje jedynie w przypadku sprzeczności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w zw. z przekroczeniem standardów środowiska. Protesty i uwagi ze strony mieszkańców nie stanowią natomiast podstawy do wydania decyzji odmownej. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 4, art. 79 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zmianami), § 3 ust. 1 pkt 40a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] i ustaliło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego (piasku i piasku ze żwirem) "[...]" w miejscowości R.. Organ odwoławczy ustalił, że projektowane przedsięwzięcie to eksploatacja złoża kruszywa naturalnego (piasku i piasku ze żwirem) "[...]" w miejscowości R., gmina R., na działkach o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...]. Kolegium określiło też warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, nadto określiło wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do uzyskania koncesji na wydobywanie kopaliny. Kolegium nie nałożyło natomiast obowiązku przeprowadzenia ponownej procedury oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania koncesji na eksploatację czy też przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Do decyzji załączono charakterystykę przedsięwzięcia. Organ podniósł, że w związku z treścią art. 80 ust. 2 w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność badania zgodności inwestycji z planem miejscowym z uwagi na wyłączenie obejmujące przedsięwzięcia wymagające koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin. Jest to działalność w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a tym samym, stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981), może być wykonywana po uzyskaniu koncesji. SKO wskazało, że Inwestor przedłożył raport o ocenie oddziaływania inwestycji na środowisko Zarówno organ I instancji, jak też Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. ocenili raport zawierający ocenę oddziaływania inwestycji na środowisko i uznali go za prawidłowy. Kolegium wskazało, że stosownie do brzmienia art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowisko państwowego powiatowego inspektora sanitarnego w tej sprawie było zbędne. Organ podał, że z treści raportu wynika, że planowane przedsięwzięcie polega na eksploatacji kopaliny z udokumentowanego złoża kruszywa naturalnego. Teren inwestycji to grunty rolne. Od strony północnej i południowej graniczy z polami uprawnymi (głównie kukurydzy oraz owsa). W związku realizacją inwestycji z rolniczego wykorzystania wyłączone zostaną grunty o V i VI klasie bonitacyjnej. Po stronie zachodniej znajduje się zwarte zadrzewienie sosnowe, po stronie wschodniej natomiast przebiega droga lokalna o nawierzchni bitumicznej. W odległości ok. 4 km na północ przebiega droga wojewódzka nr [...]. Na zachód od inwestycji projektowana jest autostrada [...]. Złoże udokumentowano na powierzchni 13991 m2 (ok. 1,4 ha), ze względu na przebieg przez teren linii energetycznej w dwóch polach: w Polu A i Polu B. Powierzchnia projektowanego obszaru górniczego wyniesie: dla Pola A - 10182,5 m2, dla Pola B - 3808,5 m2. Przewidywana wielkość wydobycia to nie więcej niż 30000 m3/rok kopaliny. Szacowany czas eksploatacji złoża wynosi max. 10 lat. Przy założeniu, że eksploatacja odbywać się będzie na potrzeby budowanej trasy [...] lub autostrady [...] okres ten ulegnie znacznemu skróceniu. Przyjęto eksploatację złoża do głębokości 10,0 m p.p.t. tj. do rzędnej 194,7-197,6 m n.p.m. Zastosowane będą pasy ochronne: 10 m dla linii energetycznej i terenów leśnych, 6 m dla pozostałych terenów, tzn. działek nie będących własnością inwestora. Grubość nadkładu wynosi od 0,3 do 1,8 m, średnio 0,7 m, natomiast kubatura nadkładu 6863 m3. Nadkład będzie zdejmowany sukcesywnie, w miarę postępu eksploatacji i składowany w obrębie terenu górniczego, w jego wschodniej części. Lokalizacja tymczasowego zwałowiska nadkładu od strony wschodniej ograniczy oddziaływanie akustyczne kopalni na zabudowania miejscowości R.. Nadkład posłuży do rekultywacji wyrobiska. SKO szczegółowo ustaliło sposób eksploatacji. Po zakończeniu eksploatacji teren zostanie zrekultywowany w proponowanym kierunku leśnym. W toku oceny oddziaływania na środowisko stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych, obszarach wybrzeży, obszarach górskich i leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym w strefie ochronnej ujęć wód i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Ryzyko wystąpienia emisji, innych uciążliwości, czy też wystąpienia poważnej awarii przy zastosowaniu przedstawionych w raporcie rozwiązań technicznych i technologicznych będą zminimalizowane. Działka, na której planowane jest zamierzenie inwestycyjne znajdują się poza terenami występowania siedlisk przyrodniczych oraz obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszarów sieci Natura 2000 oraz pozostałych form ochrony przyrody. Cennymi przyrodniczo obszarami w najbliższym otoczeniu inwestycji są rezerwaty przyrody: W. i M., oddalone w kierunku południowo-zachodnim o odpowiednio: ok. 3,8 km oraz 5,7 km. Najbliższy Obszar Natura 2000 to Proponowany Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk B., zlokalizowany w odległości ok. 12,9 km na północny wschód. Zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie stanowić zagrożenia dla integralności, spójności oraz prawidłowego funkcjonowania ww. obszarów. Kolegium dodało, że informacje zawarte w raporcie i jego uzupełnieniu są na tyle szczegółowe, że na ich podstawie można w pełni ocenić oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. W rozpatrywanej sprawie postępowanie toczyło się z udziałem społeczeństwa. W tym trybie wpłynęły uwagi W. M., które nie mogły one zostać wzięte pod uwagę przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bowiem kwestie te zostały wyjaśnione szczegółowo w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Dalej organ wskazał, że podczas zebrania mieszkańców w 2011 r. większość mieszkańców opowiedziała się "za kopalniami". Kolegium dodało, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008r. autorem raportu może być każdy. Kompetencje autorów raportu i prawidłowość wykonania dokumentacji potwierdzone zostały pozytywnym uzgodnieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł.. SKO wyjaśniło, że organ I instancji powołując przesłanki odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań, nie wskazuje przede wszystkim źródła informacji, z którego wynika, iż zagrożenia te rzeczywiście wystąpią. W szczególności brak jest w uzasadnieniu decyzji jakichkolwiek danych, że eksploatacja kruszywa doprowadzi do naruszenia stosunków wodnych. W kwestii zaś zagrożenia dla istniejących dróg, autorzy raportu podnoszą, że uruchomienie projektowanej kopalni i wielu innych oraz wykorzystanie bezpośredniego dostarczania kruszywa w kierunku budowanych dróg (autostrady i trasy [...]) wyeliminuje ujemne oddziaływanie. Ponadto, zgodnie z postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. eksploatację kopalni należy prowadzić wykorzystując w pierwszej kolejności możliwość dowozu na budowę autostrady, co przy jej bezpośrednim sąsiedztwie z terenem górniczym wyklucza jakikolwiek transport przez wieś. W istocie jedynym i wystarczającym argumentem, uzasadniającym odmowę ustalenia uwarunkowań środowiskowych decyzji, w ocenie organu odwoławczego, był sprzeciw społeczności lokalnej, jednak w świetle zebranego materiału okoliczność ta nie mogła uzasadniać odmowy wydania wnioskowanej decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Strona podniosła, że przedmiotowe przedsięwzięcie zgodnie z art. 80 u.o.ś.i.o.ś. wymaga zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem strony zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] wskazują, że teren na którym planowane jest przedsięwzięcie jest terenem o funkcji rolniczej, na którym nie ma możliwości realizacji inwestycji z zakresu przemysłu górniczego (eksploatacji surowców) i jako takie jest niezgodne z zapisami planu. Dlatego też wymaga przeprowadzenia procedury planistycznej celem zmiany przeznaczenia terenów rolnych na celem nierolnicze. Strona skarżąca poparła stanowisko organu I instancji, wedle którego planowane przedsięwzięcie naruszy stosunki wodne, spowoduje degradację i dewastację gruntów sąsiednich, a nadto przyczyni się do dewastacji dróg. Tym samym strona skarżąca zarzuciła naruszenie przez organ II instancji art. 7, 9, 77 i 80 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżone decyzji. Ustosunkowując się do treści skargi, organ wskazał, że zgodnie z art. 80 ust. 2 zd. drugie nie jest wymagane stwierdzanie zgodności przedsięwzięcia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla przedsięwzięć wymagających koncesji na m.in. poszukiwanie, rozpoznawanie złóż kopalin. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz.270) dalej powoływanej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada zgodność zaskarżonego aktu z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane powołanym przepisie, skarga podlega oddaleniu (art.151 p.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona. Na marginesie jedynie wspomnieć wypada, ze trafnie SKO uznało, że decyzja organu I instancji nie wskazywała uzasadnionych przesłanek odmowy uwzględnienia wniosku. Okoliczność powyższa nie ma jednak znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wydał bowiem decyzję reformatoryjną bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, zatem ocenić ją należy jako co najmniej przedwczesną. Zasadnie w skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7, 77 i 80 k.p.a. Nie wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mianowicie, jakie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym i czy sporne przedsięwzięcie nie koliduje z tymi zapisami. Wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego obligują do dokonania takich ustaleń przepisy art., 77 i 80 ustawy o z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, dalej u.i.o.ś.) Trafny jest zarzut niewłaściwej wykładni unormowania art. 80 u.i.o.ś. Przepis ten brzmi następująco: "art. 80. 1. Jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. 2. (80) Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących." Fundamentalne znaczenie dla oceny zaskarżonej decyzji ma brzmienie ust. 2 cytowanego przepisu. Wprowadza on jako generalną zasadę wymóg stwierdzenia zgodności inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W zdaniu drugim ust.2 art. 80 u.i.o.ś. ustawodawca wprowadził wyjątki od tej zasady, uwarunkowane rodzajem inwestycji. Na potrzeby niniejszej sprawy wskazać należy, że wyraźnie w tym fragmencie unormowania wskazano, że wymóg uzgodnienia z planem nie dotyczy decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin. Trafnie zatem skarżące Stowarzyszenie podnosi, że sporne przedsięwzięcie - eksploatacja złoża kopalin - , wymagające wszak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz koncesji na wydobycie kopalin nie należy do tych przedsięwzięć, co do których ustawa zwalnia organ z obowiązku badania zgodności zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Koncesja na wydobycie jest bowiem odrębną koncesją od koncesji na rozpoznawanie i poszukiwanie złóż kopalin. Odmienny jest wszak rodzaj każdej z tych działalności, przede wszystkim zaś zupełnie różny jest zakres ingerencji w środowisko naturalne, jego degradacji przy każdym z tych działań. Wskazać przy tym należy, że ustawa z dnia 9 czerwca 2011 roku Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2011r., nr 163, poz.981 ze zm.) również i rozróżnia te rodzaje działalności i przypisuje im odrębne koncesje. Wynika to i z zapisu art. 6 ust.1 tej ustawy, w którym ustawodawca przytacza legalną definicję i poszukiwania i rozpoznawania, jak i z brzmienia art. 21 i 22, w którym określono, że każda z tych działalności - poszukiwanie, rozpoznawanie, jak i wydobycie - wymagają odrębnych koncesji. Dodatkowo zauważyć wypada, że art. 7 ustawy Prawo geologiczne i górnicze stanowi, iż podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dozwolone tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz w odrębnych przepisach, zaś w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w odrębnych przepisach. Tak więc z woli ustawodawcy przedsięwzięcia o charakterze górniczym i geologicznym w tym polegające na eksploatacji złóż co do zasady wymagają zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. Reasumując – w przypadku przedsięwzięcia wymagającego koncesji na wydobycie, stosownie do art. 80 ust.2 ustawy u.i.o.ś. organ orzekający w sprawie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia winien dokonać oceny zgodności inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z tych samych względów uznać należy, że organ nie zastosował się do wymogu określonego w art. 77 ust.1 pkt 3 u.i.o.ś., który przed wydaniem decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia wymaga załączenia wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku. I znów wymóg ten nie dotyczy uzgodnień i opinii dla (...) przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin. A contrario w przypadku inwestycji wymagającej koncesji na wydobycie organ zobowiązany jest powyższą dokumentację załączyć. Organ II instancji wadliwie zinterpretował powołane przepis art. 77 ust.1 pkt 3 i art. 80 u.i.o.ś i niesłusznie uznał, że w sprawie nie ma obowiązku załączenia do wniosku wypisu z m.p.z.p. ani badania zgodności przedsięwzięcia z zapisami m.p.z.p. (wyjątek przewidziany w art. 77 ust. 2 pkt 3 oraz art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Tak więc wadliwa interpretacja przepisu prawa materialnego - art. 80 ust.2 u.i.o.ś. – skutkowała uchybieniem procesowym w postaci niewyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii zgodności spornej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na powyższe sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uzupełni postępowanie wyjaśniające we wskazanym powyżej zakresie co do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zgodności przedsięwzięcia z jego zapisami oraz zastosuje regulację zawartą w art. 80 ust.2 u.i.o.ś. Jeżeli bowiem z zapisów miejscowego planu zagospodarowania, na wskazuje skarżący, nie wynika możliwość prowadzenia takiej działalności na spornym terenie, decyzja organu I instancji mimo wadliwych motywów i argumentów w istocie odpowiadałaby prawu. n.k-o.