I OZ 238/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Uniwersytetu Łódzkiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 grudnia 2012 r., sygn. akt III SO/Łd 5/12 o wymierzeniu Komisji Stypendialno - Socjalnej Doktorantów Wydziału Ekonomiczno – Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić Uniwersytetowi Łódzkiemu od Skarbu Państwa – Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 zł (sto) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 20 września 2012 r. K. N. –Z., na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 oraz art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniosła o wymierzenie Komisji Stypendialno-Socjalnej dla Doktorantów Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego grzywny w wysokości 7000 złotych oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 31 lipca 2012 r. wniosła skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ nie przekazał skargi sądowi. Do skargi załączyła kserokopię skargi na bezczynność z dnia 28 lipca 2012 r. oraz zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie z dnia 28 maja 2012 r. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył Komisji Stypendialno - Socjalnej Doktorantów Wydziału Ekonomiczno – Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę w wysokości 1500 zł za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Jak wskazał Sąd, skarga została złożona w organie w dniu 31 lipca 2012 r., o czym świadczy adnotacja pracownika, jego podpis oraz pieczątka Uniwersytetu Łódzkiego. Zatem termin na przekazanie skargi wraz z aktami upłynął bezskutecznie w dniu 30 sierpnia 2012 r. Sąd zaznaczył, że do dnia rozprawy organ nie przekazał Sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Nie budzi w związku z tym wątpliwości Sądu fakt, iż organ uchybił obowiązkowi wynikającemu wyraźnie z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. Zostały zatem spełnione przesłanki wynikające z art. 55 § 1 p.p.s.a., przy czym przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Rektor Uniwersytetu Łódzkiego domagając się jego uchylenia, zarzucając naruszenie przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Rektora UŁ, Sąd I instancji nie rozważył wszystkich okoliczności sprawy. Komisja Stypendialno – Socjalna UŁ jest wyjątkową stroną postępowania albowiem specyfika jej działania stanowi przyczynę zaniechania dopełnienia obowiązków przez organ. Uczelnia nie kwestionuje, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminu w zakresie przekazania skargi do sądu, jednak biorąc pod uwagę specyfikę sprawy i osobę strony postępowania wydaje się, że wymierzenie grzywny organowi nie było słuszne. Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżane postanowienie nie dostrzegł, iż Uczelniana Komisja Stypendialno -Socjalna Doktorantów Uniwersytetu Łódzkiego rozpoznała skargę Pani N.-Z. na posiedzeniu w dniu 3.10.2012 i uznała ją, tym samym wniosek o wymierzenie grzywny stal się bezprzedmiotowy. Następnie komisja przekazała sprawę celem rozstrzygnięcia do Komisji Stypendialno -Socjalnej Doktorantów Wydziału Ekonomiczno - Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego, która wydała w tej sprawie w dniu 19.10.2012 r. decyzję odmowną wobec braku przesłanek do przyznania stypendium. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w rozpoznawanej sprawie przez Rektora Uniwersytetu Łódzkiego skarga kasacyjna została potraktowana jako zażalenie. W myśl bowiem uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42) od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. zgodnie z art. 173 § 1 in fine p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 p.p.s.a. służy stronie zażalenie a nie skarga kasacyjna. Stosownie natomiast do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sprawie niniejszej termin ten został przekroczony ponieważ zaskarżone postanowienie zostało doręczone organowi w dniu 15 stycznia 2013 r., a skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 13 lutego 2013 r. – a zatem z przekroczeniem terminu przewidzianego w powołanym wyżej przepisie. W takiej sytuacji złożona "skarga kasacyjna" – zażalenie, jako wniesione po upływie terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. podlegało odrzuceniu. Na marginesie należy jednak zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi doręczając zaskarżone postanowienie błędnie pouczył stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni, zamiast pouczyć o przysługującym jej prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni. Błędnie również dokonano doręczenia pomijając ustanowionego przez organ pełnomocnika, co stanowi naruszenie przepisu art. 67 § 5 p.p.s.a. Powyższe okoliczności mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie niniejszej, co wymaga wystąpienia ze stosownym wnioskiem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.