II FZ 1403/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1186/12 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1186/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie A. S. wniesione od postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd podał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 10 grudnia 2013 r. Niemniej jednak, skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 22 listopada 2013 r., a następnie po raz drugi w dniu 2 grudnia 2013 r., to doręczenie zgodnie z art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 6 grudnia 2013 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Okoliczność, że powtórne awizo doręczono dopiero w dniu 2 grudnia 2013 r., z uwagi na to, że dni 30 listopada 2013 r. i 1 grudnia 2013 r. przypadały na sobotę i niedzielę, nie mogło mieć wpływu na zmianę terminu wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo. Termin nie może być przedłużony, nawet gdy listonosz pozostawi w skrzynce adresata drugie awizo później niż siódmego dnia od daty dostarczenia pierwszego. Wobec tego, Sąd stwierdził, że siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 13 grudnia 2013 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast zażalenie w dniu 17 grudnia 2013 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Ponadto podkreślił, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według art. 73 p.p.s.a. W zażaleniu z dnia 17 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że sporna przesyłka została doręczona w dniu 10 grudnia 2013 r. i od tej daty należało liczyć termin do wniesienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na aprobatę zasługuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, z którego wynika, że postanowienie z dnia 18 listopada 2013 r. doręczone zostało Skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 6 grudnia 2013 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia od tego postanowienia upłynął zatem, stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., w dniu 13 grudnia 2013 r. Pełnomocnik skarżącego z zażaleniem wystąpił dopiero w dniu 17 grudnia 2013 r., a więc z uchybieniem terminu. Należy też uznać, że prawidłowo Sąd powołał się w tym względzie na art. 73 p.p.s.a., który reguluje instytucję doręczenia zastępczego. Z przepisów tych wynika, że nieodebraną, mimo skutecznego awizowania, w 14-dniowym terminie przesyłkę uznaje się za doręczoną z ostatnim dniem tego terminu. Ponieważ ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie, wynika jednoznacznie, że złożono ją w placówce pocztowej w dniu 22 listopada 2013 r. i tego dnia po raz pierwszy została awizowana, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w tym właśnie dniu rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin na odebranie przesyłki. Ponieważ adresat nie odebrał przesyłki w terminie, Sąd słusznie uznał przesyłkę za doręczoną w ostatnim dniu tego terminu, czyli w dniu 6 grudnia 2013 r. Ponadto słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, że "faktyczny odbiór przesyłki w dniu 10 grudnia 2013 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten wystąpił z mocy prawa w dniu 6 grudnia 2013 r. (w trybie doręczenia zastępczego)". W rozpoznawanej sprawie. Sąd, jak i Skarżący związani są 14-dniowym terminem, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. Zastosowanie instytucji doręczenia zastępczego nie ma charakteru fakultatywnego, tj. nie zależy od decyzji Sądu. Obowiązek wykorzystania tego trybu aktualizuje się w każdym przypadku "niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a." Sytuacja taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, a ponieważ przesyłki nie odebrano w terminie, pomimo dwukrotnego awizowania, Sąd pierwszej instancji słusznie zastosował art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji