IV SO/Wa 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwniec po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy S. na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi z dnia 4 kwietnia 2012 r. na niewłaściwość rozpatrywania skargi postanawia: 1. wymierzyć Radzie Gminy S. grzywnę w wysokości 400 (czterysta) złotych, 2. zasądzić od Rady Gminy S. rzecz J. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2012 r. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Radę Gminy S. w przedmiocie “niewłaściwości rozpoznania skargi na uchwałę Rady Gminy S. przez Radę Gminy S.". Z uwagi na okoliczność, że skarga nie została wniesiona za pośrednictwem organu, Sąd przy piśmie z dnia 12 kwietnia 2012 r. doręczył Radzie Gminy S. skargę w celu udzielenia na nią odpowiedzi. Pismo to wpłynęło do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2012 r. organ zwrócił się o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na skargę w celu umożliwienia zwołania sesji Rady Gminy i podjęcia stosownej uchwały. Jednoczesnie podkreślono, że najbliższa sesja planowana była na trzeci tydzień maja 2012 r. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2012 r. J. K. wniosła o wymierzenie grzywny Radzie Gminy S. na podstwie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie jej skargi wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie do Sądu. Sąd przy piśmie z dnia 5 września 2012 r. przesłał organowi wniosek skarżacej o wymierzenie grzywny, celem ustosunkowania się do niego. W odpowiedzi, pismem z 17 września 2012 r., Rada Gminy S. poinformowała, że nie jest jej znany fakt złożenia skargi przez J. K. Jednocześnie zwrócono się o wskazanie przedmiotu sprawy. Sąd przy piśmie z dnia 24 września 2012 r. wyjaśnił organowi, że wniosek dotyczy nieudzielenia przez Radę odpowiedzi na skarge z dnia 4 kwietnia 2012 r. Przy piśmie z dnia 5 października 2012 r. organ poinformował Sąd, iż skarga zaginęła i nie jest możliwe jego odtworzenie, bowiem nie zostały sporządzone kopie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej zwaną Ppsa) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 Ppsa, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stwierdzić należy, że celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużania postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 Ppsa. Samo wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Wymierzana grzywna stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. Jak wynika z akt sprawy skarga J. K. na Radę Gminy S. w przedmiocie “niewłaściwości rozpoznania skargi na uchwałę Rady Gminy S. przez Radę Gminy S." została doręczona organowi w dniu 16 kwietnia 2012 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Wobec tego od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę i upłynął on dnia 16 maja 2012 r. Organ w ustawowym terminie nie nadesłał do Sądu oryginału skargi, ani odpowiedzi na skargę. Jak wynika z wyjaśnień organu otrzymał on przedmiotową skargę bowiem w piśmie z 20 kwietnia 2012 r. zwrócił się o przedłużenie terminu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę, w związku z koniecznością zwołania sesji rady gminy. Po tym piśmie, jak wynika z akt sprawy, organ nie podjął żadnych czynności w celu spełnienia ustawowego obowiązku i przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dopiero wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny, skłonił organ do zainteresowania się przedmiotem sprawy. Organ nie udzielił jednak odpowedzi na skargę, bowiem jak oświdczył oryginał skargi przesłanej przez Sąd “zaginął". Jednocześnie za wysokie naganne i nieznajdujace usprawiedliwienia należy uznać wyjaśnienia organu, że skarga została zagubiona. Tego rodzaje sytuacje nie mogą mieć miejsca, bowiem podważają autorytet władz gminy S. Reasumując stwierdzić należy, że wniosek skarżącej jest zasadny, gdyż do dnia 16 maja 2012 r. Rada Gminy obowiązana była przekazać skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Do dnia rozpoznania wniosku obowiązek ten nie został wykonany. Jednocześnie Sąd uznał, że wysokość wymierzonej grzywny stanowi wystarczający środek dyscyplinujący, a także represyjny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 Ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 1, 210 § 2 i 64 § 3 Ppsa.