II SA/Bd 967/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Tucholi na uchwałę Zarządu Powiatu Tucholskiego z dnia 31 stycznia 2008r. nr 70/140/2008 w przedmiocie zatwierdzenia rozkładu godzin pracy ogólnodostępnych aptek postanawia umorzyć postępowanie. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Zarząd Powiatu T. zatwierdził projekt rozkładu godzin pracy ogólnodostępnych aptek Powiatu T. Skargą z dnia [...] września 2011 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Prokurator Rejonowy w T. wniósł o stwierdzenie nieważności w/w uchwały, wskazując przy tym jako organ właściwy Radę Powiatu T. W ocenie Prokuratora zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem prawa, w szczególności art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu T. wniosła o jej oddalenie, ewentualnie umorzenie postępowania. W pierwszej kolejności organ wskazał, że z uwagi na to, iż zaskarżona uchwała była wydana przez Zarząd Powiatu T., Prokurator błędnie wskazał w skardze jako organ Radę Powiatu T. i z tego powodu winna ona podlegać oddaleniu. Niezależnie od tego organ merytorycznie ustosunkował się do zarzutów skargi i jednocześnie wskazał, że zaskarżona uchwała przestała obowiązywać na skutek wydania przez Radę Powiatu T. w dniu [...] września 2012 r. uchwały Nr [...], w której ustalono rozkład godzin pracy ogólnodostępnych aptek Powiatu T. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego z 2012 r. poz. [...] w dniu 17 października 2012 r. i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia opublikowania. Pismem z dnia [...] grudnia Prokurator Rejonowy w T. w związku z błędnym wskazaniem organu w skardze wniósł o zawiadomienie o terminie rozprawy Zarządu Powiatu T. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2012 r. zawiadomiono o terminie rozprawy Zarząd Powiatu T. Na rozprawie dnia [...] grudnia 2012 r. stawił się pełnomocnik Zarządu Powiatu T. wnosząc o oddalenie skargi i podtrzymując argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę wniesionej przez Radę Powiatu T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Chodzi zatem o przyczyny inne, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., które odnoszą się do umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi lub śmierci strony. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" – w rozumieniu powołanego wyżej przepisu – zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania – a przed wydaniem wyroku – przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpatrywanej sprawie doszło do podjęcia przez Radę Powiatu T. uchwały z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w sprawie ustalenia rozkładu godzin pracy ogólnodostępnych aptek Powiatu T., opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 17 października 2012 r., poz. [...]. Z dniem wejścia w życie powyższej uchwały - tj. z dniem 1 listopada 2012 r., uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania została wyeliminowana z obrotu prawnego. Fakt ten wynika z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 953), zgodnie z którym do czasu wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc dotychczasowe akty prawa miejscowego. W uchwale z dnia 14 września 1994 r. (W 5/94, OTK 1994/2/44) Trybunał Konstytucyjny przyjął, że zmiana lub uchylenie zaskarżonej do sądu uchwały nie czyni zbędnym wydania przez sąd wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej podjęcie. Natomiast w uchwale z dnia 14 lutego 1994 r. (K 10/93, OTK 1994/1/ 7) Trybunał stanął na stanowisku, że "przepis obowiązuje w danym systemie prawa, jeśli można go zastosować do sytuacji z przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości". Wejście w życie nowej uchwały wydanej przez Radę Powiatu T. oznacza wyeliminowanie poprzedniej uchwały ze skutkiem od daty uchylenia (skutek ex nunc). Oznacza to, że uchwała od daty jej podjęcia do daty uchylenia traktowana być musi jako istniejąca i wiążąca. Natomiast stwierdzenie nieważności uchwały, czego domagał się w skardze Prokurator, powoduje, że od samego początku taka uchwała jako nieważna nie obowiązuje. Tak więc skutki stwierdzenia nieważności (ex tunc) są dużo dalej idące niż skutek będący wynikiem utraty mocy, w związku z wejściem kolejnego aktu regulującego tę samą kwestię. Z dniem wejścia w życie uchwała z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] uchyliła skutki zaskarżonej uchwały, co należało uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Biorąc pod uwagę specyfikę uchwały w sprawie rozkładu godzin pracy ogólnodostępnych aptek należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała wywołała już określone skutki prawne i nie będzie już mogła mieć zastosowania do sytuacji z okresu poprzedzającego jej podjęcie. Reasumując, uchylenie sprzecznej z prawem uchwały nie wyłącza możliwości rozpoznawania sprawy przez Sąd, jeśli uchwała taka mogłaby być stosowana do sytuacji zaistniałych między jej podjęciem a uchyleniem, a to z uwagi na dalej idące skutki stwierdzenia nieważności takiej uchwały przez Sąd, to jednak w ocenie Sądu charakter zakwestionowanych w skardze unormowań pozwala stwierdzić, że tego rodzaju możliwość nie zachodzi. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzec jak w postanowieniu.