II OW 134/12

Dnia 8 stycznia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak sędzia del. WSA Maciej Dybowski Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dolnośląskim Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska we Wrocławiu a Starostą Powiatu Wrocławskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej art. 79 b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach postanawia: wskazać Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska jako organ właściwy do wydania pisemnej interpretacji zgodnie z wnioskiem Hamburger Recycling Polska Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Opolu z dnia 3 lipca 2012 roku. Wnioskiem z dnia 30 lipca 2012 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą Powiatu Wrocławskiego poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku Hamburger Recycling Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Opolu (dalej jako "spółka") o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm. - dalej jako "ustawa o swobodzie działalności gospodarczej"). W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu 3 lipca 2012 r. spółka złożyła wniosek do Starosty Powiatu Wrocławskiego o wydanie pisemnej interpretacji w zakresie możliwości nałożenia na nią kary pieniężnej, o której mowa wart. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 185, poz. 1243 ze zm. - dalej jako "ustawa o odpadach"), w sytuacji, jeśli spółka nie wystąpi o wydanie zezwolenia na zbieranie i transport odpadów, lecz skorzysta z zezwolenia posiadanego przez inną spółkę, z którą spółka Hamburger Recycling Polska zamierza się połączyć poprzez przejęcie w trybie przepisu art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1036 ze zm. - dalej jako "k.s.h."). Pismem z dnia 12 lipca 2012 r. Starosta Powiatu Wrocławskiego uznał, że organem właściwym do wydania interpretacji jest Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska i przekazał wniosek. W uzasadnieniu Starosta Powiatu Wrocławskiego wskazał, że kary pieniężne, o których mowa w art. 79b ustawy o odpadach, wymierza właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Zdaniem jednak wnioskodawcy, organem właściwym do wydania interpretacji jest starosta, z uwagi na fakt, że to do kompetencji starosty należy wydawanie zezwoleń na zbieranie i transport odpadów, a zatem także rozstrzyganie w kwestii przenoszenia zezwoleń w przypadku połączenia się spółek prawa handlowego. W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu Wrocławskiego wniósł o wskazanie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska jako organu właściwego w sprawie. Starosta wskazał, że żądanie spółki dotyczyło interpretacji przepisu art. 79b ust.2 pkt 5 ustawy o odpadach i związanych z tym możliwości podlegania karze pieniężnej, którą to zgodnie z art. 79d ust. 1 ustawy o odpadach wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. rozstrzyganie powyższych sporów należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spór kompetencyjny ma miejsce wówczas, gdy rozbieżność poglądów, co do zakresu działania organów administracji publicznej dotyczy jednoczesnego przyjmowania lub wyłączania przez te organy własnych kompetencji do załatwiania indywidualnej sprawy administracyjnej. Stosownie do treści art. 10 ust 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 10 ust. 2 cytowanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, że przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. Elementy te są obligatoryjne, bowiem konstytuują treść wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2010 r., III UK 117/10, LEX nr 898257). Oznacza to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa wiąże organ wydający decyzję w aspekcie zakresu i przedmiotu sprawy. Organ administracji publicznej zobowiązany jest dokonać oceny stanowiska strony występującej z wnioskiem o udzielenie interpretacji. Obowiązkiem organu jest więc dokonanie wykładni treści przepisów prawa, które znajdują zastosowanie w sprawie oraz sposób ich zastosowania w odniesieniu do indywidualnej sprawy. Nie może więc ulegać wątpliwości, że wykładni określonych przepisów w trybie interpretacji może dokonać wyłączenie ten organ, któremu ustawodawca udzielił kompetencji do wydania konkretnego rozstrzygnięcia na podstawie tych przepisów. Dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu koniecznym jest więc sięgnięcie do wniosku skarżącej spółki. Wniosek ten w sposób jednoznaczny wskazuje, że jego przedmiotem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisu art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli posiadacz odpadów lub transportujący odpady prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Natomiast stosownie do treści art. 79d ust. 1 ustawy o odpadach, kary pieniężne, o których mowa w art. 79b, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Skoro więc organem właściwym do wydania decyzji na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach jest Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, to jest on również organem właściwym do wydania pisemnej interpretacji co do zakresu zastosowania cytowanego przepisu, na podstawie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wbrew więc twierdzeniom wnioskodawcy, Starosta Powiatu Wrocławskiego nie był organem właściwym do wydania przedmiotowej interpretacji, bowiem brak jest normy kompetencyjnej, która umożliwiałaby mu wydanie decyzji na podstawie cytowanego art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach. Z powyższych względów i na podstawie art. 15 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wskazać Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska jako organ właściwy do wydania pisemnej interpretacji zgodnie z wnioskiem Hamburger Recycling Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Opolu z dnia 30 lipca 2012 r.