II OSK 897/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant: asystent sędziego Iwona Rzucidło - Grochowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2180/12 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2180/12 oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy: Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez M. M. na podstawie art.138 § 2 kpa uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy 2 MW na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne. W dniu [...] stycznia 2012 r. do Urzędu Gminy w [...] wpłynął wniosek skarżącej o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla powyżej opisanego przedsięwzięcia. Po wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wystąpił do organów współdziałających (tj. Państwowego Inspektora Sanitarnego oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska) o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji oraz wskazał elementy, na które należy zwrócić szczególną uwagę przy sporządzaniu raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Dnia [...] kwietnia 2012 r. Wójt Gminy [...] wydał postanowienie o niestwierdzeniu potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. w nawiązaniu do ww. postanowienia Wójta Gminy [...] ponownie wskazał, że planowana inwestycja znajduje się w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, ustanowionego rozporządzeniem Nr 24 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 kwietnia 2005 r., dla którego wprowadzono zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Wójt Gminy [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy 2 MW na działce nr ew. [...], w miejscowości [...], gmina [...]. Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie złożył M. M., wskazując, że planowana inwestycja znajduje się w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, na którym jest ustanowiony zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz wskazał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 3 pkt 8 i art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Rozpatrując to odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie wskazało w uzasadnieniu, że planowana inwestycja znajduje się w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, ustanowionego rozporządzeniem nr 24 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz.Urz.Woj.Maz. Nr 19, poz. 2456, ze zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia w Obszarze zabrania się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz.627 ze zm.). Zaś ust. 2 tego przepisu brzmi "zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy przedsięwzięć służących obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym". Organ drugiej instancji wskazał, że powyższy przepis, w celu określenia wskazanych w nim przedsięwzięć, odsyła nas do przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, który został uchylony przez przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), jednakże inwestycje, o których stanowił ten przepis zostały uregulowane w nowej ustawie i mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Ponadto rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, będące przepisem wykonawczym do ustawy prawo ochrony środowiska, w § 3 pkt 6 kwalifikowało przedmiotową inwestycję jako przedsięwzięcie, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagane. Obecnie reguluje te kwestie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), które zalicza tego typu przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zarówno pod rządami dotychczasowych przepisów, jak i przepisów obecnie obowiązujących przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, co zgodne jest z rozporządzeniem z dnia 15 kwietnia 2005 r., oznacza zakaz jego realizacji w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie wskazało, że w rozpatrywanej sprawie mają również zastosowanie przepisy art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220), który stanowi, że na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzone zakazy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zaś ust. 3 tego przepisu wprowadza odstępstwo od tej zasady, a mianowicie: "Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu". Podsumowując organ drugiej instancji wskazał, że ustawodawca powyższym przepisem dopuszcza możliwość realizacji tego typu przedsięwzięć na obszarach chronionego krajobrazu, jednak jedynie pod warunkiem, że ocena oddziaływania wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na jego ochronę. Zatem w celu ustalenia, czy realizacja przedmiotowej inwestycji jest w ogóle możliwa na nieruchomości niezbędnym jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Skargę na tę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła skarżąca, zarzucając jej naruszenie: 1/ art. 6 kpa w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 24 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu polegające: - na błędnym przyjęciu, iż zakaz ustanowiony w § 3 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia wciąż obowiązuje, pomimo uchylenia z dnia 15 listopada 2008 r. przez art. 144 pkt 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska; - i jednoczesnym błędnym przyjęciu, iż uchylenie art. 51 w/w ustawy, do którego odsyła wprost § 3 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia nie ma znaczenia dla ustalenia dalszego prawnego funkcjonowania zakazów statuowanych przez uchylony przepis, gdyż zakazy te można wywieść z nieskonkretyzowanych przepisów powyższej ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o oceanach oddziaływania na środowisko; 2/ art. 24 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zw. z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie ma zastosowanie zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, podczas gdy w sprawie tej sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko nie jest obowiązkowe, a przeprowadzona przez Wójta Gminy [...], działającego jako organ pierwszej instancji, ocena oddziaływania na środowisko, na podstawie szczegółowo sporządzonej karty informacyjnej zawierającej m.in. obliczenia emisji hałasu oraz wyniki screeningu i monitoringu rocznego wykonanych przez rzeczoznawcę przyrodniczego, która poprzedziła wydanie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r., wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na środowisko, ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ciechanowie wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd wskazał na rozumienie zasady bezpośredniego działania nowego prawa i stwierdził, że w niniejszej sprawie oznacza ona, że wskazane w § 3 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, a wymienione w art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska należy odnieść do takich przedsięwzięć wskazanych w art. 59 w zw. z art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem sądu argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uzasadniają uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto prawidłowo organ drugiej instancji powołał się również na art. 24 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, który stanowi, że na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzony zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; jednocześnie wskazuje, że zakaz ten nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Słuszne jest stanowisko organu, że ustawodawca powyższym przepisem dopuszcza możliwość realizacji tego typu przedsięwzięć na obszarach chronionego krajobrazu, jednak jedynie pod warunkiem, że ocena oddziaływania wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na jego ochronę. Zatem w celu ustalenia, czy realizacja przedmiotowej inwestycji jest w ogóle możliwa na ww. nieruchomości, niezbędnym jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Od tego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie: a/ art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie ustosunkowania się przez sąd I instancji do zarzutów sformułowanych przez skarżącą w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co umożliwia dokonanie oceny zapadłego rozstrzygnięcia w zakresie przesłanek, jakimi kierował się Sąd I instancji przy nieuwzględnieniu podstaw zaskarżenia oraz poprzez niedokładne i powierzchowne zbadanie sprawy oraz sporządzenie przez Sąd I instancji wadliwego i niepełnego uzasadnienia wyroku, nie zawierającego - poza zrelacjonowaniem dotychczasowego przebiegu stanu sprawy oraz przywołaniem treści przepisów poszczególnych ustaw - żadnych rozważań co do prawa, jak i wyjaśnienia podstaw rozstrzygnięcia poczynionego w sprawie, z którego wynikałoby z jakich przyczyn skarga została oddalona; b/ art. 145 § .1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw z § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Nr 24 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 kwietnia 2005r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zw. z art. art. 59 ust. l w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) poprzez nieuzasadnione oddalenie skargi, będące wynikiem nieuprawnionego przyjęcia przez Sąd I instancji, że dla przedsięwzięcia planowanego przez skarżącą niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy inwestycja planowana przez skarżącą nie narusza wymagań związanych z ochroną przyrody na obszarze chronionego krajobrazu, albowiem zalicza się do przedsięwzięć mogących "potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", a więc do kategorii przedsięwzięć względem których nie znajduje zastosowania zakaz, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Nr 24 Wojewody Mazowieckiego, z uwagi na to, że ww. przepis traktuje o zakazie realizacji na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 p.o.ś., który to artykuł został uchylony przez art. 144 pkt 9 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, od której to wejścia w życie ustawy (dokładnie od dnia 15 listopada 2008 r.) nastąpiło rozróżnienie pojęć na przedsięwzięcia mogące "zawsze znacząco oddziaływać na środowisko" i przedsięwzięcia mogące "potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", a więc zakazu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Nr 24 nie należy odnosić do przedsięwzięć mogących "potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", tym samym wobec tego, iż przedsięwzięcie planowane przez skarżącą należy określić jako mogące "potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", stanowienie co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na środowisko jest fakultatywne i pozostające w dyspozycji organu właściwego do rozstrzygania w tym zakresie. Wniosła o uchylenie tego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że sąd powinien był rozpoznać sprawę kompleksowo, także wykraczając poza podnoszone zarzuty skargi. Uzasadnienie wyroku jest sporządzone wadliwie. Zakaz ustanowiony przez Woj. Mazowieckiego nie jest w zasadzie możliwy do zastosowania. Przedsięwzięcie skarżącej należy do kategorii potencjalnie mogących oddziaływać na środowisko. Przeprowadzenie oceny jego oddziaływania na środowisko nie jest zatem niezbędne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny, jak stanowi art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to zatem, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do podniesionych zarzutów należy stwierdzić co następuje: Rozporządzenie nr 24 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 kwietnia 2005r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu w § 3 ust.1 określiło jakie zakazy obowiązują na terenie tego obszaru, w tym w pkt 2 zakazano realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art.51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. Przepis art.51 utracił moc z dniem 15 listopada 2008r. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.nr 199, poz.1227 z późn.zm.). Natomiast § 3 ust.1 pkt 2 rozporządzenia nr 24 został zmieniony dopiero z dniem 14 marca 2013r. uzyskując następującą treść, iż zakazano realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Z powyższej zmiany wynika, iż zakaz dotyczył i dotyczy " przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" w rozumieniu początkowo art.51 ustawy z 27 kwietnia 2001r., a obecnie ustawy z 3 października 2008r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się z stanowiskiem, że wraz z uchyleniem art.51 ustawy przestał obowiązywać zakaz z pkt 2 ust.1 § 3 rozporządzenia nr 24. Taki wniosek byłby zasadny tylko wówczas gdyby uchylony został ust.1 pkt 2 rozporządzenia, albo po uchyleniu art.51 nie obowiązywałaby inna ustawa, która regulowałaby problematykę przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Stąd też mając na uwadze, że decyzja organu II instancji została wydana w dniu 27 czerwca 2012r. należało stosować pojęcie przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu obowiązującej wówczas ustawy z 3 października 2008r. Zgodnie z art.59 ust.1 tej ustawy, Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Dostrzegamy zatem, że ustawa z 3 października 2008 w art.59 ust.1 posługuje się również pojęciem "przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko", a więc takim jakie występuje w pkt 2 rozporządzenia nr 24. Natomiast z art.59 ust.1 pkt 1 i 2 wynika, że w ramach ogólnego pojęcia "przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" możemy wyróżnić dwa rodzaje przedsięwzięć: przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art.63 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zaś art.71 ustawy w ust.2 stanowi, ze uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1 przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2 przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Podobnie w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 20010r., tytuł rozporządzenia wskazuje, że jest ono wydane w sprawie "przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" Natomiast § 2ust.1 rozporządzenia określa jakie przedsięwzięcia zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a § 3ust.1 rozporządzenia jakie przedsięwzięcia zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w tym pkt 6 dotyczący instalacji wykorzystujących energię wiatru inne niż wymienione w § 2 ust.1 pkt 5; a) lokalizowane na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art.6 ust.1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. Należy zaznaczyć, że powołany art. 6 dotyczy form ochrony przyrody, a pkt 4 obszarów chronionego krajobrazu, tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Ponadto zwrócenie uwagi na treść art. 24 ust.1 pkt 2 oraz ust.3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, który dotyczy zakazu realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na obszarach chronionego krajobrazu i nie może stanowić uzasadnionej podstawy zarzutu, zwłaszcza że w przedmiotowej sprawie występuje taka forma ochrony przyrody. W konsekwencji sformułowane zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych przepisów materialnoprawnych nie mogą być uwzględnione. Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tym w zarzut dotyczący art.141 §4 p.p.s.a jest niezasadny, Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a oddalił skargę kasacyjną,