II SA/Wa 735/11
WyrokWSA w Warszawie2011-09-07
Skład orzekający: Janusz Walawski, Przemysław Szustakiewicz, Sławomir Antoniuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wydana w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) jest prawidłowa, jeśli została wydana przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu decyzji poprzedzającej?Ratio decidendi
Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wydana w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 KPA) jest wadliwa, jeśli została wydana przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu decyzji poprzedzającej. Stanowi to naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 KPA, które daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, a w konsekwencji do uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) PPSA.Stan faktyczny
Skarżący J. M. złożył wniosek o udostępnienie danych osobowych dotyczących użytkownika działki rolnej oraz informacji o płatnościach. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (GIODO) utrzymał w mocy własną decyzję odmawiającą uwzględnienia wniosku, wskazując na brak należytego uzasadnienia potrzeby pozyskania danych przez skarżącego zgodnie z art. 29 ustawy o ochronie danych osobowych. Skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie, domagając się uchylenia decyzji GIODO. WSA w Warszawie uwzględnił skargę, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, określono, że decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądzono od GIODO na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędziowie WSA Przemysław Szustakiewicz Sławomir Antoniuk Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącego J. M. kwotę 200 (dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.
Generalny Inspektor Danych Osobowych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 12 pkt 2, art. 22 w zw. z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją własną z dnia [...] grudnia 2010 r., którą odmówiono uwzględnienia wniosku ww. o nakazanie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa udostępnienia mu danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska, adresu i numeru telefonu użytkownika działki rolnej nr [...] położonej w miejscowości R., gmina M., powiat p., województwo l. oraz udostępnienia daty złożenia przez ww. wniosku o przyznanie płatności z tytułu użytkowania działki, rodzaju i powierzchni upraw oraz kwoty płatności należnej użytkownikowi w bieżącym roku, w dniu [...] lutego 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzje poprzedzającą.
W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że J. M. wystąpił o udostępnienie danych osobowych w celu innym niż włączenie ich do zbioru. Wskazał, że zgodnie z art. 29 ustawy o ochronie danych osobowych, w przypadku udostępnienia danych osobowych w celach innych niż włączenie do zbioru, administrator danych udostępnia posiadane w zbiorze dane osobom lub podmiotom uprawnionym do ich otrzymania na mocy przepisów prawa (ust. 1). Dane osobowe, z wyłączeniem danych, o których mowa w art. 27 ust. 1, mogą być także udostępnione w celach innych niż włączenie do zbioru, innym osobom i podmiotom niż wymienione w ust. 1, jeżeli w sposób wiarygodny uzasadnią potrzebę posiadania tych danych, a ich udostępnienie nie naruszy praw i wolności osób, których dane dotyczą (ust. 2). Dane osobowe udostępnia się na pisemny, umotywowany wniosek, chyba, że przepis innej ustawy stanowi inaczej. Wniosek powinien zawierać informacje umożliwiające wyszukanie w zbiorze żądanych danych osobowych oraz wskazywać ich zakres i przeznaczenie (ust. 3). Udostępnione dane osobowe można wykorzystać wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem, dla którego zostały one udostępnione (ust. 4).
W ocenie organu, J. M. występując do administratora danych (ARiMR) nie "uwiarygodnił" należycie potrzeby ich pozyskania.
Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2011 r. stała się przedmiotem skargi ww. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, która jego zdaniem została wydana z naruszeniem art. 29 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.
Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Zdaniem Sądu, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych rozpoznając w trybie art. 127 § 3 Kpa, wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 § 3 Kpa. Naruszenie to polega na wydaniu zaskarżonej decyzji przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu decyzji, od której złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 Kpa, przesłanką obligatoryjnego wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu jest fakt, że brał on udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Reguła określona w tym przepisie ma zastosowanie także do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 Kpa.
W rozpoznawanej sprawie, obie decyzje zostały wydane przez działającego z upoważnienia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, jego zastępcę A. L.
Należy podkreślić, że pracownik organu upoważniony do działania w imieniu organu, w żadnym przypadku nie może być uznany za osobę piastującą funkcje organu, która nie podlegałaby wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 Kpa, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy na podstawie art. 127 § 3 Kpa.
Wydanie zatem zaskarżonej decyzji przez tę samą osobę, która brała udział w wydaniu decyzji poprzedzającej stanowi istotne naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 Kpa.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 Kpa.
Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze dyspozycję zawartą w powyżej przytoczonym przepisie, Sąd na podstawie tego przepisu orzekł jak sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 powołanej powyżej ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, natomiast o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło