VII SA/Wa 1896/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego J. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2012r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...]. Powyższą decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006r., znak: [...], odmawiającą uchylenia i zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 1996r., znak: [...], nakazującą rozbiórkę budynku mieszkalnego, w stanie surowym, otwartym, wybudowanego na działce w miejscowości [...]. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007r., sygn. akt: VII SA/Wa 133/07 skargę oddalił. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] stycznia 2012r., uzupełnionym pismem z dnia [...] maja 2012r. J. G. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] WINB z dnia [...] listopada 2006r.,znak: [...], z uwagi na fakt, że dowody, na których oparto decyzję okazały się fałszywe. We wniosku J. G. podniósł, że w okolicach Świąt Bożego Narodzenia dowiedział się o podstawach wznowienia, po otrzymaniu pełną dokumentacji sprawy. Wówczas J. G. dowiedział się, iż treść decyzji dotyczącej rozbiórki odnosi się do budynku, który znajduje się w stanie surowym. Tymczasem w chwili obecnej ten budynek nie znajduje się w stanie surowym, ale jest wykończony i jego wartość jest znacznie większa niż budynek w stanie surowym. W ocenie skarżącego jest to okoliczność oparcia rozstrzygnięcia na fałszywych dowodach, która doprowadziła do fałszywych ustaleń w toku prowadzonego postępowania, a spowodowane było nienależytą reprezentacją skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmawiając wznowienia postępowania, wskazał w uzasadnieniu, że o tym, iż postępowanie w przedmiocie VII SA/Wa 1896/12 nakazu rozbiórki, dotyczyło budynku mieszkalnego, w stanie surowym, otwartym J. G. wiedział już w 1996r. Organ wskazał na tę okoliczność następujące dokumenty: 1. Decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 1996r., znak: [...]. 2. Pismo J. G. z dnia [...] listopada 1995r., skierowane do Urzędu Gminy w [...], w którym zwraca się z prośbą cyt: " o zalegalizowanie budynku mieszkalnego w stanie surowym otwartym (...). Przebudowę budynku mieszkalnego rozpocząłem w 1992r. (...) ukończyłem stan surowy otwarty w miesiącu październiku1994r.... " 3. Protokół kontroli z dnia [...] stycznia 1996r. 4. Wyrok NSA w Warszawie z dnia 12 maja 1999r., sygn. akt: II SA/Ka 472/99. 5. Pismo Wnioskodawcy z dnia [...] kwietnia 2005r., skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w którym Pan J. G. informuje, że wykonał prace, które doprowadziły, do ukończenia w całości budynku mieszkalnego, który obecnie jest już użytkowany. Biorąc powyższe po uwagę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie stwierdził, że J. G. o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia dowiedział się wcześniej niż na miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania, a zatem nie został zachowany termin określony w przepisie art. 148 § 1 Kpa. W skardze skierowanej do Sądu, J. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucił mu rażące naruszenie prawa połączone z błędem w ustaleniach faktycznych, a w szczególności art. 75 i nast. k.p.a. i art. 148 § 1 k.p.a. polegające na przyjęciu, iż wnioskodawca o wskazanych przez siebie okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania dowiedział się w okresie poprzedzającym miesiąc od złożenia wniosku, podczas gdy dowiedział się o nich w okresie miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, a błąd w ustaleniach w tym zakresie wynika z zaniechania przesłuchania wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. pod względem zgodności z prawem, w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn zm.), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, postanowienie to nie narusza przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, dlatego też skarga J. G. nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r., wskazując na oparcie się organu na fałszywych dowodach dot. stanu obiektu będącego przedmiotem postępowania czyli wskazując jako podstawę wznowienia postępowania przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Zdaniem Sądu, w toku postępowania wyjaśniającego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego bardzo wnikliwie przeanalizował podane przez Skarżącego przyczyny wznowienia i w ocenie Sądu niewadliwie uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania, przede wszystkim z uwagi na dyspozycję przepisu art. 148 § 1 K.p.a. Zgodnie z art. 148 § 1 Kpa " Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania Uchybienie wskazanego w tym przepisie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wprawdzie z treści uzasadnienia wniosku J. G. o wznowienie postępowania z dnia [...] stycznia 2012 r., wynika, jak słusznie zauważył organ, że wniosek ten został oparty na przesłance z art. 145 § 1 pkt 1 Kpa; to jednak w żaden sposób nie można przyjąć, że przedmiotowy wniosek został złożony w terminie o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. Mianowicie z treści wniosku wynika, że cyt: "w okolicach Świąt Bożego Narodzenia" Wnioskodawca otrzymał pełną dokumentację sprawy, z której dowiedział się, że orzeczona decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 1996 r., znak: [...] rozbiórka dotyczy budynku będącego w stanie surowym. Tymczasem - jak podnosi wnioskodawca - w chwili obecnej budynek jest wykończony, co — zdaniem wnioskodawcy - potwierdza okoliczność, że rozstrzygnięcie w przedmiocie rozbiórki zostało oparte na fałszywych dowodach, co z kolei jest również skutkiem nienależytej reprezentacji skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika jednak, że okoliczność stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania znana była stronie już w roku 1996 a nie jak strona podnosi we wniosku o wznowienie , że o tej okoliczności dowiedziała się w czasie 30 dni przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją GINB z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany i uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. nakazującej rozbiórkę spornego budynku mieszkalnego. Zatem, wobec wykazania przez organ, że wnioskodawca wznowienia nie zachował terminu wskazanego w art. 148 K.p.a. a jednocześnie nie udowodnienia przez Wnioskodawcę okoliczności zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jak również mając na względzie fakt, że organ zobowiązany jest do weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy i wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, jakie mogą pojawić się przy okazji wyjaśnienia kwestii zachowania przez wnioskodawcę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24.05.2007 r., sygn. akt: I SA/Wa 115/07, LEX nr 346393), uznać należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia wniosku J. G. z dnia [...] stycznia 2012 r. nie był uprawniony do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 2006 r., wydanej w przedmiocie odmowy zmiany i uchylenia innej decyzji ostatecznej. Jak bowiem jednoznacznie wynika z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy o tym, iż postępowanie w przedmiocie nakazu rozbiórki, dotyczyło budynku mieszkalnego, w stanie surowym, otwartym J. G. wiedział już w 1996r. i na tę okoliczność organ przytoczył wskazane w zaskarżonym postanowieniu dokumenty. Przypomnieć należy również, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. podstawą wznowienia postępowania jest wykazanie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. Aby można przyjąć wystąpienie tej przesłanki, muszą być spełnione dwa warunki, tj. w danej sprawie musi w prowadzonym postępowaniu dowodowym wystąpić fałszywy dowód oraz sfałszowanie tego dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 236/10, Lex nr 676051; wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999 r., sygn. akt I SA 989/99, Lex nr 48571). Strona, która domaga się wznowienia postępowania na tej podstawie, że dowód zgromadzony w prowadzonym postępowaniu dowodowym okazał się fałszywy (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.), musi przedłożyć właściwemu organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był sfałszowany; nie jest rzeczą organu administracji przeprowadzanie takiego dowodu we własnym zakresie (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa VII SA/Wa 1896/1 2214/09, Lex nr 760086; wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2000 r" sygn. akt I SA 1123/99, Lex nr 55743). VII SA/Wa 1896/12 Zważywszy na powyższe Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.