II GSK 805/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędziowie NSA Jan Bała Stanisław Gronowski (spr.) Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. M. Spółki z o.o. Spółka komandytowa w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 736/12 w sprawie ze skargi G. M.Spółki z o.o. Spółka komandytowa w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 czerwca 2012 r. nr Sp. . w przedmiocie wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz G. M.Spółka z o.o. Spółka komandytowa w R.2534 (dwa tysiące pięćset trzydzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 736/12, wydanym w sprawie ze skargi G. M. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 czerwca 2012 r. nr . w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, oddalił skargę. Wyrok zapadł na tle następującego stanu faktycznego sprawy: W dniu 10 sierpnia 2007 r. pod numerem 11846 F. P. Sp. z o.o. w K. zgłosiła do Urzędu Patentowego RP celem ochrony wzór przemysłowy pod tytułem "Etykieta", załączając jego postać wraz ze szczegółowym opisem. Decyzją z dnia 10 grudnia 2007 r. Urząd Patentowy RP udzielił zgłaszającej spółce prawo z rejestracji tego wzoru. Dnia 14 kwietnia 2011 r. G. M. Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w R., zwana dalej "skarżącą", wystąpiła do Urzędu Patentowego RP, działającego w trybie postępowania spornego, z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wspomnianego wzoru przemysłowego. Jako podstawę prawną żądania skarżąca wskazała przepisy art. 117 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej "p.w.p."). W myśl art. 117 ust. 1 tej ustawy, do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przepisy art. 89 stosuje się odpowiednio. Zgodnie zaś z ust. 2, podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Podnosi również, że z tytułu nabycia udziałów w spółce skarżącej (dawniej: B. Sp. z o.o.) uprawniona do spornego znaku, tj. F. P.Sp. z o.o. w K., wniosła do spółki skarżącej prawa do znaków towarowych, prawa ze zgłoszeń znaków towarowych oraz etykiet i wzorów opakowań oraz wszystkie majątkowe prawa autorskie do receptur i wzorów opakowań/etykiet. W tej sytuacji zgłoszenie przez uprawnioną do rejestracji wzoru przemysłowego, zawierającego elementy słowne, które wcześniej wniosła do spółki skarżącej i uzyskanie ochrony na ten wzór, narusza prawa majątkowe skarżącej. Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia 5 czerwca 2012 r. Sp. oddalono wniosek o unieważnienie spornego prawa z rejestracji. W ocenie organu, w dacie 13 sierpnia 2007 r., kiedy został zgłoszony przez skarżącą do ochrony znak towarowy słowno-graficzny "T. G." nr ., był już wcześniej zgłoszony przez F. P. Sp. z o.o. w Krakowie, bo w dniu 10 sierpnia 2007 r., sporny wzór przemysłowy. Ponadto, według Urzędu Patentowego RP, kwestia, czy uprawniona ze spornego wzoru F. G. Sp. z o.o. w K. wniosła w postaci aportu do spółki G. M. Sp. z o.o. (dawniej: Brema Sp. z o.o.) wszystkie majątkowe prawa autorskie do receptur i wzorów opakowań/etykiet, a w tym także prawo do spornego wzoru przemysłowego, nie mieści się w ramach postępowania przed Urzędem Patentowym RP działającym w trybie postępowania spornego o unieważnienie spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., rozpoznając skargę na powyższą decyzję, skargę tę oddalił, o czym była mowa na wstępie. Sąd pierwszej instancji podzielił w całej rozciągłości stanowisko Urzędu Patentowego RP. Skarżąca wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarga kasacyjna zarzuca naruszenie: • art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez nie przeprowadzenie kontroli zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego mimo wydania jej z naruszeniem art. 255 ust. 4 p.w.p. oraz art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. • art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi na wspomnianą decyzję, pomimo wydania jej z naruszeniem art. 255 ust. 4 p.w.p. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. i art. 107 § 3 k.p.a. • art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nie odniesienie się do wszystkich okoliczności sprawy i zarzutów zawartych w skardze i bezkrytyczne zaakceptowanie stanowiska Urzędu Patentowego oraz uczestnika, a także niedostateczne wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia i niedostateczne odniesienie się do argumentacji skarżącej. W uzasadnieniu skargi skarżąca akcentuje, iż Urząd Patentowy, co zaakceptował Sąd pierwszej instancji, z naruszeniem przepisu art. 255 ust. 4 p.w.p. nie rozpoznał sprawy, czy rejestracja spornego znaku narusza prawa majątkowe skarżącej, o których mowa w art. 117 ust. 2 p.w.p. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji. W myśl art. 255 ust. 4 p.w.p., którego naruszenie zarzuca skarga kasacyjna, Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. W świetle wniosku skarżącej o unieważnienie spornego wzoru przemysłowego, którego podstawę prawną stanowił m.in. przepis art. 117 ust. 2 p.w.p., jego podstawę, o czym była już mowa, stanowił zarzut, iż uprawniona ze spornego wzoru przemysłowego wykorzystała w nim elementy słowne, stanowiące przedmiot prawa własności skarżącej, które przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony zostały przekazane do majątku skarżącej przez uprawnioną w zamian za udziały w spółce skarżącej. Zarzut skargi kasacyjnej co do braku rozpatrzenia przez Urząd Patentowy wniosku skarżącej, w granicach objętych zakresem postępowania spornego, jest trafny. Nie sposób zaakceptować stanowiska Urzędu Patentowego, jakoby w kognicji tego organu nie należało zbadanie w sprawie, czy sporne, słowne elementy wzoru przemysłowego zostały przez F. P. Sp. z o.o. w K. przekazane skarżącej na jej stan majątkowy, jako aport w zamian za udziały w spółce, a następnie ponownie wykorzystane w spornym wzorze przemysłowym. Dokumenty, na które powoływała się skarżąca, stanowiły istotny w sprawie materiał dowodowy na okoliczność posiadania przez skarżącą prawa do spornych elementów omawianego wzoru przemysłowego, które wbrew jej woli i z naruszeniem jej praw zostały wykorzystane w tym wzorze. W rezultacie, odmawiając zbadania dokumentów, na które powoływała się skarżąca w postępowaniu spornym, Urząd Patentowy, będąc do tego nieuprawnionym, odmówił w swej istocie dopuszczenia dowodu z tych dokumentów na okoliczności wskazane przez skarżącą, w jej ocenie istotne w sprawie. Tym samym Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia powołanego w skardze kasacyjnej przepisu art. 255 ust. 4 p.w.p. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. Z powyższych względów wnioskowany przez skarżącą wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku jest zasadny. Skarga kasacyjna uzasadnia jednak dalej idący wniosek, jakim jest uchylenie również zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego. Urząd Patentowy dopuścił się bowiem naruszenia art. 255 ust.4 p.w.p. odmawiając zbadania istotnej w sprawie przesłanki, jaką jest kwestia istnienia po stronie skarżącej praw majątkowych, o których mowa w art.117 ust.2 p.w.p., a na które powołuje się skarżąca. Uzasadnia to uchylenie również zaskarżonej decyzji (art.188 p.p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.