II OZ 166/13

Dnia 14 marca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. i J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 935/12 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Kwestionowaną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Suwałk, ustalającą T. i J. M. warunki zabudowy na budynek gospodarczy, położony przy ul. [...] w Suwałkach, na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...] i umorzyło postępowanie organu I instancji w całości. Decyzja ta została inwestorom skutecznie doręczona w dniu 23 sierpnia 2012 r. (korespondencję odebrała T. M.). W dniu [...] października 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) T. i J. M. wnieśli skargę do sądu administracyjnego od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku (podtrzymanym przez pełnomocnika) skarżący podali, że T. M. chorowała na zapalenie płuc w okresie od [...] sierpnia 2012 r. do [...] października 2012 r. (jako dowód dołączono do akt sprawy odpis karty pacjenta z przychodni rodzinnej). Wskazano, że podczas choroby nie miała ona wiele sił, choroba powodowała u niej bardzo złe samopoczucie i konieczność odpoczywania w domu, nieprzemęczania się i nie denerwowania się. Z uwagi na zalecenia lekarza i wiek skarżącej wykonywała ona jedynie konieczne czynności z zakresu obowiązków życia codziennego. Brak wniesienia skargi w ustawowym terminie przez J. M. wynika z faktu, że to zwykle T. M. jest "bardziej aktywna w sprawach administracyjnych lub sądowych" i to głównie ona pilnuje wszelkich terminów i załatwia formalności. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 87 § 1 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (test jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy odpisu karty pacjenta z przychodni rodzinnej przeszkoda uniemożliwiająca złożenie skargi ustała w dniu 8 października 2012 r. Stąd też siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu winien być liczony od tej właśnie daty, co powoduje iż upłynął on w dniu 16 października 2012 r. (poniedziałek). Tymczasem w rozpoznawanym przypadku skarżący z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpili dopiero w dniu 25 października 2012 r., a więc przeszło z tygodniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zdaniem Sądu pierwszej instancji stwierdzenie, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiu dni od ustania przeszkody uzasadniającej uchybienie terminowi, nie daje podstaw do merytorycznej oceny czy okoliczności utrudniające dochowanie terminu dla dokonania określonej czynności procesowej były przez stronę zawinione, czy też nie. orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w ujęciu art. 86 § 1 P.p.s.a. zalicza się między innymi chorobę, ale nie każdą, a wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter (powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji) i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. W ocenie Sądu pierwszej instancji z okoliczności przedmiotowej sprawie nie wynika aby choroba T. M. była na tyle poważna, aby nie pozwalała jej na wyręczenie się inną osobą. To T. M. w dniu [...] sierpnia 2012 r., a więc już w trakcie trwania choroby, osobiście odebrała zaskarżoną decyzję. Stan choroby umożliwiał jej sporządzenie skargi, natomiast mogła być ona wysłana za pośrednictwem męża. Brak pomocy męża powoduje, że skarżącym można postawić zarzut niedbalstwa w prowadzeniu swoich spraw. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyła pełnomocnik skarżących domagając się jego uchylenia i przekazania wniosku do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oraz wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przedmiotowemu postanowieniu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku pełnomocnik skarżonych zarzuciła naruszenie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. – poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu skarżący wnieśli po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, oraz naruszenie art. 163 § 2 w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. – poprzez brak pełnego uzasadnienia przyczyn, dla których wniosek skarżonych o przywrócenie terminu został odrzucony. W odpowiedzi na powyższe zażalenie uczestnik postępowania J. B. wnosi o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Mając na uwadze okoliczności sprawy niniejszej należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zastosował powyższy przepis prawidłowo odrzucając zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z dokumentacji medycznej załączonej przez skarżących do wniosku, T. M. chorowała wprawdzie na zapalenie płuc w okresie od [...] sierpnia 2012 r. do [...] października 2012 r., to jednak w takiej sytuacji złożony w dniu 25 października 2012 r. wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. na jego wniesienie. Przyczyna uchybienia terminu, którą była choroba skarżącej, ustała bowiem w dniu 16 października 2012 r. Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był spóźniony to podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a. Jak słusznie zauważył też Sąd pierwszej instancji T. M. mogła w tej sprawie również zostać wyręczona przez swojego męża J. M. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącej, że wskazany w art. 87 § 1 P.p.s.a. 7-dniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być liczony od dnia 19 października 2012 r. (z uwagi na termin rozmowy telefonicznej odbytej w tym dniu z Urzędem Miejskim w Suwałkach, w wyniku której skarżący definitywnie zdecydowali się na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi) - a nie jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny – od dnia 8 października 2012 r. Nieskuteczny jest zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 163 § 2 w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. Skarżąca w ramach tego zarzutu podnosi, że Sąd I instancji nie uzasadnił w pełni przyczyn, dla których wniosek skarżących został odrzucony. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego. Ewentualne wady oceny przedstawionej w ramach wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie stanowią naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Nie oznaczają one bowiem tego samego, co brak tejże oceny. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.