II SA/Rz 737/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A. B. i M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych -skargę oddala- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. B. i M. B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy inwestycji: "budynek mieszkalny (4 mieszkania), z usługami w parterze, na działkach nr 2200 obr. [...] wraz z przyłączami wody, energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej, gazu na działkach nr 2200, 2204 obr. [...] położonych przy ul. L. w R." z uwagi na ich realizację przez inwestora A. B. w sposób odbiegający od warunków pozwolenia na budowę oraz nakazujące A. B. zabezpieczenie ww. inwestycji przed negatywnym wpływem czynników atmosferycznych oraz przed dostępem osób postronnych. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że PINB po przeprowadzeniu czynności kontrolnych stwierdził, że w trakcie realizacji robót budowlanych przy ww. inwestycji odstąpiono od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Odstępstwo polegało na zmianie wysokości i kubatury obiektu, gdyż wysokość parteru do spodu podciągu wynosi 4,11m – zamiast 3,35m, a do stropu 4,79m – zamiast 4,02m. Wysokość piętra zmieniono z 2,83m na 3,04m. Wysokość od stropu piętra do kalenicy wynosi 1,90m zamiast 2,90m, zmieniono także wysokość poziomu kalenic lukarn z 8,78m na 9,43m. W związku z podniesieniem wysokości parteru i piętra zwiększyła się wysokość ścian zewnętrznych, która obecnie wynosi 5,90m zamiast 5,49m, co skutkuje zmianą kubatury budynku. Organ I instancji ustalił również, że zwiększono zakres utwardzenia terenu działki oraz podwyższono poziom terenu działki nr 2200 do ok. 50 cm w stosunku do terenu działek sąsiednich, czego nie przewidywał projekt zagospodarowania działki. Wprowadzona także została zmiana w zakresie zamierzonego sposobu użytkowania parteru z funkcji usługowej (związanej z działalnością rolniczą – suszarnia nasion) – na produkcyjną (produkcja okien aluminiowych), co narusza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Obiekt usytuowany jest na terenie działki położonej na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z elementami usług i handlu. W ocenie organu I instancji powyższe zmiany jako dotyczące charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego i zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu oraz ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przesądziły o uznaniu, że doszło do istotnego odstąpienia od pozwolenia na budowę i projektu budowlanego. Zwrócono uwagę, że wprowadzono również inne zmiany, m.in. wykonano dodatkowe okna i drzwi w elewacji północnej, zmieniono układ funkcjonalny na parterze, schody na piętro wykonano w układzie 13+3+12 zamiast 11+3+11, zmieniono rozwiązanie więźby dachowej zmieniając ilość słupków i ich rozstaw, które jednak nie noszą cech istotnego odstąpienia. Wyżej opisane ustalenia skutkowały wydaniem przez PINB, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r., którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych przy opisanej na wstępie inwestycji. Jednocześnie nakazano wykonanie zabezpieczeń przed negatywnym wpływem czynników atmosferycznych oraz przed dostępem osób postronnych. W uzasadnieniu tego postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że stwierdzone zmiany, dotyczące charakterystycznych parametrów obiektu i objętego projektem zagospodarowania działki oraz zmiana sposobu użytkowania, jak również ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania stanowią istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego. W złożonym zażaleniu M. B. i A. B. zarzucili rażące naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4, ust. 2, ust. 4 i ust. 5 w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 1, pkt 2, pkt 6 i pkt 7 Prawa budowlanego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, mimo, że wprowadzone do obiektu zmiany są nieznaczne i nie odbiegają w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę. Zarzucili naruszenie art. 75 i art. 77 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niewyjaśnieniu okoliczności sprawy, nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Wnieśli o jego uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem składających zażalenie, wprowadzone do obiektu drobne zmiany nie naruszające przepisów warunków technicznych, warunków bezpieczeństwa, nie godzące w interesy sąsiadów i niezmieniające zasadniczo gabarytów i przeznaczenia obiektu są dopuszczalne. Wskazali na fakt, że budynek znajdował się na etapie prac wykończeniowych, wymienili protokoły dotyczące prawidłowości wykonanych robót, wskazali na skierowane w dniu 11 stycznia 2012 r. zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do użytkowania budynku. Zarzucili pominięcie okoliczności, że najemca dokonywał technologicznego rozruchu, nieustalenie czy znajdujące się na parterze kilka sztuk okien było przeznaczonych do sprzedaży komercyjnej, czy też miały one zostać zamontowane w obiekcie. Po przeanalizowaniu sprawy WINB wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu, powołując się na dokonane przez organ I instancji ustalenia, organ odwoławczy uznał zasadność wydania nakazu wstrzymania robót budowlanych z powodu istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jego zdaniem, wydane rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Organ przytoczył treść art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, (pkt 1); charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, (pkt 2); zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, pkt 5); zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, (pkt 6); ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (pkt 6). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy przy realizacji robót budowlanych inwestor dokonał zmian charakterystycznych parametrów obiektu (pkt 2 przepisu) tj. jego wysokości, co w konsekwencji skutkuje zmianą kubatury. Inwestor dokonał także zmian dotyczących projektu zagospodarowania działki (pkt 1 przepisu) poprzez zmianę wielkości i miejsca utwardzenia oraz podwyższenie terenu działki. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje także, iż dokonano zmiany w zakresie zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu tj. parteru poprzez wprowadzenie produkcji stolarki okiennej, zamiast funkcji usługowej (pkt 6 przepisu). WINB stwierdził, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego z usługami na parterze realizowana jest z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, przy czym inwestor nie posiada ostatecznej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W okolicznościach sprawy roboty nie zostały wykonane w całości i zakończone (wykonanie warstw posadzkowych i ścian działowych na piętrze, teren wokół budynku nie był docelowo zagospodarowany), co uzasadnia podjęcie działań w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 tj. wstrzymanie robót budowlanych oraz stosownie do art. 50 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy podanie przyczyn wstrzymania robót i ustalenie wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń, co też w sprawie uczyniono. Takie działania są obligatoryjnym obowiązkiem organu nadzoru budowlanego, a ich celem jest wyeliminowanie stwierdzonego naruszenia prawa, doprowadzenie realizowanej budowy do stanu zgodnego z prawem i zalegalizowanie wprowadzonych odstępstw w ramach postępowania naprawczego. Organ odnosząc się do argumentów zażalenia podał, że nie mają one znaczenia i wpływu na merytoryczną ocenę przedmiotowej sprawy. Ustawodawca poprzez zdefiniowanie pojęć "istotnego" i "nieistotnego odstąpienia" w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego nie pozostawił organom nadzoru budowlanego uznaniowości w zakresie kwalifikacji odstępstw od pozwolenia na budowę i projektu. Ustalenia organu I instancji dotyczące zakresu i charakteru zaistniałych odstępstw znajdują potwierdzenie w aktach sprawy i nie budzą wątpliwości. Organ bezsprzecznie stwierdził zmiany w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu (wysokość, kubatura), w zakresie objętym planem zagospodarowania działki i w zakresie sposobu użytkowania części obiektu, co obligowało go do podjęcia działań w oparciu o treść art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. B. i A. B. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 36a ust. 1 i 5 Prawa budowlanego poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie, naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez brak zgromadzenia i szczegółowego rozpatrzenia materiału dowodowego, naruszenie art. 10 K.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, a także naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez brak działań, które budowałyby zaufanie obywateli do organów administracji. W uzasadnieniu skarżący rozwinęli podniesione zarzuty, kwestionując w szczególności dokonane przez organy ustalenia dotyczące zmiany wysokości i kubatury obiektu. Podali, że wbrew twierdzeniom organu ustawodawca nie definiuje pojęć "istotnych i nieistotnych odstępstw". Usytuowanie przedmiotowego obiektu pozostaje zgodne z warunkami ujętymi w pozwoleniu na budowę. Nie zostało zmienione przeznaczenie obiektu. Wykonywane w budynku prace (montaż okien) były pracami związanymi wyłącznie z jego budową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonywana przez sąd administracyjny ocena działalności organów administracji publicznej sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego jej przedmiotem pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego, co wynika z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Sąd eliminuje kontrolowany akt z obrotu prawnego, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy bądź też istnienie przyczyn nieważności określonych w art. 156 K.p.a., na co wskazuje art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej następnie jako "P.p.s.a." W razie, gdy poddany kontroli akt nie jest dotknięty którąkolwiek z powyższych wad, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Skarga A. B. i M. B., jako niezasadna, nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy rozpoznawaniu sprawy organy administracji nie naruszyły prawa w sposób wyżej wskazany. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu stanowi postanowienie WINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych przy inwestycji w postaci budynku mieszkalnego (cztery mieszkania) z usługami w parterze na działce nr 2200 obr. [...] wraz z przyłączami wody, energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej, gazu na działkach nr 2200 i 2204 obr. [...] położonych przy ul. L. w R. i o nałożeniu na inwestora A. B. obowiązku zabezpieczenia powyższej inwestycji przez negatywnym wpływem czynników atmosferycznych oraz przed dostępem osób postronnych. Podstawę powyższych rozstrzygnięć stanowiło ustalenie, że inwestor A. B. przy realizacji wymienionego obiektu w sposób istotny odstąpił od warunków pozwolenia na budowę. W podstawie prawnej swych rozstrzygnięć organy nadzoru budowlanego wymieniły art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 (a zatem, gdy obiekt wzniesiono pomimo braku wymaganego pozwolenia na budowę, zgłoszenia, bądź mimo sprzeciwu właściwego organu) właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Kwestia zaliczenia określonych odstępstw jako istotnych uregulowana została w art. 36a ust. 5 cyt. ustawy, wskazującym, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu (pkt 1) , charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji (pkt 2), zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne (pkt 5), zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (pkt 6) bądź też ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (pkt 7) oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. W myśl powołanych regulacji prawnych, zastosowanie zatem przez organ nadzoru budowlanego przewidzianej w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego instytucji wstrzymania prowadzenia robót budowlanych wymaga poczynienia ustaleń zasadniczo w zakresie dwóch okoliczności. Po pierwsze, roboty, które miałyby podlegać wstrzymaniu muszą być w toku, a prowadzone są na podstawie pozwolenia na budowę. Po drugie zaś istotnie odbiegają one od ustaleń i warunków określonych w tym pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, iż prace polegające na budowie budynku mieszkalnego na działce nr 2200 przy ul. L. w R. miały miejsce w związku z uzyskaniem przez A. B. pozwolenia na budowę – decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].01.2008r. Nr [...]. Nie jest też kwestionowane, że w trakcie realizacji przedmiotowej inwestycji inwestor dopuścił się odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, chociaż skarżący kwestionują niektóre ustalenia organów w tym zakresie. A. B. i M. B. zmienili przy tym zdanie w tym przedmiocie. W zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji przyznawali, że przez podniesienie wysokości piętra doszło do zwiększenia wysokości ścian zewnętrznych, a w konsekwencji do zmiany kubatury obiektu, jednak zmiana ta – w ich ocenie – jest marginalna. W zażaleniu tym podnieśli także, iż "drobne zmiany, nienarusząjące przepisów o warunkach technicznych, warunków bezpieczeństwa, nie godzące w interesy sąsiadów i nie zmieniające zasadniczo gabarytów i przeznaczenia obiektu są dopuszczalne". W skardze natomiast składający ją zauważają, że do zmiany kubatury przedmiotowego obiektu nie doszło. Przede wszystkim jednak skarżący mają odmienne niż organy stanowisko odnośnie do zakwalifikowania stwierdzonych odstępstw. Twierdzą mianowicie, że nie mają one charakteru istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, a tym samym nie uzasadniają zastosowania instytucji wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Ze stanowiskiem tym trudno się jednakże zgodzić. W świetle protokołu z przeprowadzonych w dniu 21 grudnia 2011r. przez pracowników PINB czynności kontrolnych nie budzi wątpliwości, iż budynek, którego dotyczy niniejsza sprawa znajdował się w dniu kontroli w stanie wykończeniowym. Do wykonania pozostawały prace wykończeniowe wewnątrz obiektu, ścianki działowe na piętrze oraz miejsca postojowe wokół budynku. Roboty budowlane były więc w toku. Z protokołu tego (co należy zaznaczyć - podpisanego przez A. B.) wynika również, że wysokość parteru do spodu podciągu wynosi 4,11m, zamiast przewidzianej w projekcie budowlanym 3,35m, a do stropu 4,79m, zamiast 4,02m. Wysokość piętra zmieniona została z 2,83m na 3,04m. Wysokość od stropu piętra do kalenicy wynosi 1,90m, zamiast 2,90m. Zmieniona została też wysokość poziomu kalenic lukarn z 8,78m na 9,43m. Wobec podniesienia wysokości parteru i piętra doszło do zmiany wysokości ścian zewnętrznych z 5,49m do 5,90m. Powyższe spowodowało zaś zmianę kubatury budynku, co mieści się niewątpliwie w zakresie treściowym art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego. Należy w tym miejscu podkreślić, że bez znaczenia jest dla przyjęcia, że nastąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, w jakim rozmiarze nastąpiła zmiana charakterystycznego parametru obiektu budowlanego w postaci kubatury. Powołany przepis (art. 36a ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy) nie zawiera bowiem jakiejkolwiek gradacji w odniesieniu do tego parametru. Nie można się tym samym zgodzić ze skarżącymi, że drobne zmiany obiektu w tym zakresie są dopuszczalne, w sytuacji, gdy nie przewidują tego obowiązujące regulacje prawne. Protokół z czynności kontrolnych wskazuje także na fakt zwiększenia przez inwestora zakresu utwardzenia terenu działki oraz podwyższenia poziomu tego terenu do ok. 50cm w stosunku do terenu działek sąsiednich, czego nie przewidywał projekt zagospodarowania działki. Jest to zatem istotne odstąpienie określone w art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego i nie ma tutaj również znaczenia jak duża jest to zmiana. Zmieniono także sposób użytkowania parteru przedmiotowej inwestycji z przewidzianej funkcji usługowej – działalności rolniczej (suszarnia nasion) na produkcyjną (produkcja stolarki budowlanej), czego dotyczy z kolei art. 36a ust. 5 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. W tym zakresie nie sposób uznać racji składających skargę, że "wykonywane w budynku czynności nie miały żadnego innego ekonomicznego znaczenia ponad doprowadzenie budynku do stanu w którym możliwe będzie jego zgodne z prawem zaużytkowanie". Materiał dowodowy sprawy (podpisany przez inwestora protokół z czynności kontrolnych oraz dokumentacja fotograficzna) świadczy bowiem, w ocenie Sądu, jednoznacznie, iż w przedmiotowym obiekcie prowadzona była produkcja okien, nie zaś czynności zmierzające do ukończenia inwestycji. Ponadto, jak wynika z decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2007r. (znak: [...]) ustalającej dla A. B. warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, teren tej inwestycji położony jest na obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z elementami usług i handlu. Zmiana zatem wskazanego wyżej zamierzonego sposobu użytkowania parteru inwestycji pozostaje w sprzeczności z ustaleniami powyższej decyzji, co wyczerpuje z kolei treść art. 36a ust. 5 pkt 7 ustawy Prawo budowlane. Bezzasadny, w ocenie Sądu jest zarzut skargi dotyczący naruszenia wynikającej z art. 10 K.p.a. zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. W zażaleniu na postanowienie PINB z dnia [...] grudnia 2011r. składający go nie zawarli jakichkolwiek wniosków dowodowych. Nadto, organ II instancji nie zauważył potrzeby odnośnie do przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, dlatego też go nie prowadził, opierając się na zgromadzonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym dowodach. Następnie WINB doręczył swoje postanowienie skarżącym. Niezależnie od tego warto podkreślić, że skuteczność zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. uzależniona jest od wykazania przez podnoszącego go, iż uchybienie organu pozbawiło go możliwości dokonania konkretnej czynności, na co niniejsza skarga nie wskazuje. Odnosząc się z kolei do twierdzenia skarżących, że organy pozostają w stosowaniu prawa "nieobiektywne i nieżyciowe", bowiem "nie można zapominać o interesie inwestora i skutkach całkowitego wstrzymania procesu inwestycyjnego" Sąd wskazuje, że inwestor, realizując określony obiekt budowlany, nie może z kolei zapominać, iż związany jest treścią decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej konkretny projekt budowlany. Oznacza to brak po stronie inwestora dowolności w zakresie wprowadzania do tego projektu nowych rozwiązań konstrukcyjnych. Działanie takie, o ile nie będzie się bowiem mieściło w pojęciu nieistotnego odstępstwa od projektu spowoduje konieczność wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego określonej przepisami prawa procedury, która właśnie w niniejszej sprawie została wszczęta. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, prawidłowo organy nadzoru budowlanego oceniły, że w sprawie doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, co spełnia przesłankę wstrzymania prowadzonych robót budowlanych określoną w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Uznając skargę za bezzasadną Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 P.p.s.a. Art. 50. 1.