III SA/Po 792/12

Dnia 22 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi R S na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... r. nr .... w przedmiocie odmowy załatwienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 rok oddala skargę Decyzją z dnia 14.01.2011 r. Prezydent Miasta P ustalił dla R S wymiar podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 5.909,00 zł. Decyzje zaadresowano na adres strony : ... . Została ona uznana za doręczoną w trybie awizo. Odwołanie od decyzji złożył R S, wnosząc równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Strona podniosła, iż nie otrzymała decyzji organu I instancji, pomimo poinformowania go o zmianie adresu. Podatnik neguje w związku z tym dokonanie skutecznego doręczenia decyzji. O wydaniu decyzji I instancji podatnik dowiedział się dopiero z pisma organu z 24.05.2011 r. ( doręczonego w dniu 27.05.2011 r. na nowy adres ). R S podniósł ponadto merytoryczne argumenty dotyczące decyzji, wnosząc o jej uchylenie. SKO w P postanowieniem z dnia 28.09.2011 r. na podstawie art. 162 §1 i 163 § 2 Ordynacji podatkowej odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 14.01.2011 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona stronie w trybie awizo i stała się ostateczna z dniem 10.03.2011 r. Zgodnie bowiem z art. 146 Ordynacji podatkowej w toku postępowania strona winna powiadomić organ o zmianie swojego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy zostawia je w aktach sprawy. Na R S ciążył również taki obowiązek w zakresie postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 rok. Podatnik zawiadomił skutecznie organ o zmianie swojego adresu dopiero w dniu 19.04.2011 r., a wymeldowanie z dotychczasowego miejsca zamieszkania nastąpiło z dniem 13.04.2011 r., czyli po dacie wydania decyzji wymiarowej I instancji. Strona nie uprawdopodobniła wobec tego w swoim wniosku braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W skardze do WSA strona wniosła o uchylenie postanowienia SKO z powodu naruszenia art. 107 § 3 kpa. Organ nie dokonał własnych ustaleń faktycznych w sprawie, a w szczególności nie przesłuchał skarżącego w charakterze strony. W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej oddalenia, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania i nie są uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin ( § 2 ). Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Zasadnie bowiem SKO w P powołało się na art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego, jeżeli wniesiono o zastosowanie takiego sposobu doręczania albo wyrażono na to zgodę. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy ( § 2 ). W toku trwającego postępowania podatkowego, obowiązek określony w art. 146 § 1 O. p. rozciąga się od wszczęcia postępowania podatkowego, aż do czasu doręczenia ostatecznej decyzji. W razie zaniedbania obowiązku zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem. Celem osiągnięcia skutku doręczenia konieczne jest ustalenie następujących okoliczności. Po pierwsze, należy ustalić, że to strona (przedstawiciel, pełnomocnik) zmieniła w toku postępowania adres bez powiadomienia organu podatkowego. Po drugie, trzeba dokonać doręczenia pod dotychczasowym adresem. Skuteczne doręczenie następuje z zachowaniem obowiązujących przepisów, tyle tylko, że pismo kieruje się pod "stary" adres ( zob. P. Pietrasz, komentarz do art. 146 O. p., lex nr 2013). W toku postępowania sądowego organ I instancji załączył do akt sprawy dokument potwierdzający powiadomienie organu przez skarżącego o zmianie adresu ( ... ), dokonanego z dniem 21.04.2011 r. ( k. 71 akt sądowych). Potwierdza to tezy SKO w P, że na dzień wydawania decyzji I instancyjnej organ podatkowy dysponował jedynie starym adresem skarżącego, wobec czego zasadnie doręczono decyzję pod ten adres. W przedmiotowej sprawie nie wydano wprawdzie odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania, gdyż nie było to niezbędne w myśl art. 165 § 5 pkt. 1 Ordynacji. Chodziło bowiem o ustalenie zobowiązania podatkowego określanego corocznie, przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy ( w zakresie przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości ). Z tego względu Sąd uznał, że na skarżącym ciążył obowiązek odpowiednio wczesnego powiadomienia organu o zmianie adresu ( z art. 146 § 1 Ordynacji ). A skoro skarżący nie dopełnił tego obowiązku w odpowiednim czasie, to decyzja wymiarowa organu I instancji została prawidłowo zaadresowana na stary adres i uznana za doręczona w trybie awizo. Wobec powyższych okoliczności, SKO w P zasadnie stwierdziło brak przesłanek z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej i odmówiło skarżącemu uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.