I SA/Gd 1289/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi G.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 20 kwietnia 2010r., nr [...]; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. WYROKIEM Z DNIA 24 LISTOPADA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 901/10 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODDALIŁ SKARGĘ NA POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 7 LIPCA 2010 R., W PRZEDMIOCIE ODMOWY P. G. K. (DALEJ OKREŚLANEJ ZAMIENNIE SKARŻĄCA, STRONA, PODATNICZKA LUB WNIOSKODAWCZYNI) WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA. WYŻEJ WYMIENIONY WYROK ZAPADŁ W NASTĘPUJĄCYM STANIE FAKTYCZNYM. PODATNICZKA PISMEM Z DNIA 18 MARCA 2010 R. WYSTĄPIŁA DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O PRZEKSIĘGOWANIE WYKAZANEGO DO ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG W DEKLARACJI VAT-7 ZA MIESIĄC LUTY 2010 R. W KWOCIE 214 ZŁ NA POCZET ZALICZKI I LINIOWEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZA MIESIĄC LUTY 2010 R. POSTANOWIENIEM Z DNIA 20 KWIETNIA 2010 R. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ODMÓWIŁ - NA PODSTAWIE ART. 165A § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U. NR 8, POZ. 60 Z 2005 R. Z PÓŹN. ZM. - DALEJ OKREŚLANEJ ZAMIENNIE SKRÓTEM "O.P.") - WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA ZAINICJOWANEGO WNIOSKIEM STRONY. NA POSTANOWIENIE TO WNIESIONO ZAŻALENIE, W KTÓRYM ZARZUCONO ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZENIE ART. 239A ORDYNACJI PODATKOWEJ, PODNOSZĄC, ŻE W DNIU 28 MAJA 2009 R., ZOSTAŁA WYDANA DECYZJA USTALAJĄCA PODATNICZCE PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW W WYSOKOŚCI 2.292 ZŁ., JEDNAKŻE DECYZJA TA ZOSTAŁA ZASKARŻONA I JAKO NIEOSTATECZNA NIE PODLEGA WYKONANIU. ZAZNACZONO PRZY TYM, ŻE DECYZJI TEJ NIE ZOSTAŁ NADANY RYGOR NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE PODZIELIŁ ARGUMENTACJI PODNIESIONEJ W ZAŻALENIU I TYM SAMYM UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. CYTUJĄC TREŚĆ ART. 76 § 1, ART. 76A I ART. 76B ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZAŁ, ŻE WNIOSEK PODATNIKA DOTYCZĄCY ZALICZENIA NADPŁATY NA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWE WINIEN BYĆ UWZGLĘDNIONY PRZEZ ORGAN PODATKOWY JEDYNIE W SYTUACJI NIEWYSTĘPOWANIA NA KONCIE PODATNIKA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH, BIEŻĄCYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH O WCZEŚNIEJSZYM TERMINIE PŁATNOŚCI NIŻ TE WSKAZANE PRZEZ STRONĘ. ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ RÓWNIEŻ, ŻE ART. 239 A ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE WYKLUCZA MOŻLIWOŚCI STOSOWANIA PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ DOTYCZĄCYCH ZALICZANIA NADPŁAT, BĄDŹ ZWROTÓW NA POCZET ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH. BRAK RYGORU WYKONALNOŚCI OZNACZA, ŻE NALEŻNOŚCI WYNIKAJĄCE Z DECYZJI NIE MOGĄ BYĆ DOCHODZONO W DRODZE EGZEKUCJI. W SYTUACJI, GDY ORGAN PODATKOWY MA OBOWIĄZEK DOKONANIA ZWROTU PODATKU, BĄDŹ NADPŁATY, A JEDNOCZEŚNIE NA PODATNIKU CIĄŻY OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU ISTNIEJE MOŻLIWOŚĆ ZALICZENIA ZWROTU PODATKU BĄDŹ NADPŁATY NA POCZET ZALEGŁOŚCI, BĄDŹ BIEŻĄCYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH. ZDANIEM ORGANU, PRZEPIS ART. 239A ORDYNACJI PODATKOWEJ - W PRZYPADKU ISTNIENIA NA KONCIE PODATNIKA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ, BĄDŹ BIEŻĄCEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO WYNIKAJĄCEGO Z DECYZJI NIEOSTATECZNEJ, KTÓREJ NIE NADANO RYGORU NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI I JEDNOCZESNYM ZAISTNIENIU NADPŁATY LUB PODATKU PODLEGAJĄCEGO ZWROTOWI NAKAZUJE ORGANOM PODATKOWYM ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW ART. 76 § 1 ORAZ 76A I ART. 76B O.P., POPRZEZ DOKONANIE W TYM ZAKRESIE STOSOWNEGO ZALICZENIA. UZNAJĄC ZASADNOŚĆ ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ART. 165 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, ZAAKCENTOWAŁ, ŻE ZA PRZYCZYNĘ UZASADNIAJĄCĄ ODMOWĘ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA MOŻNA UZNAĆ FAKT DOKONANIA ZALICZENIA Z URZĘDU ZWROTU PODATKU NA ISTNIEJĄCĄ ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ, ZGODNIE Z ART. 76 § 1 I 76B WW. USTAWY. W SKARDZE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE SKARŻĄCA WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE ZARZUCIŁA ORGANOM NARUSZENIE ART. 239A ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEZ BŁĘDNĄ JEGO WYKŁADNIĘ. ZDANIEM SKARŻĄCEJ ORGANY W SPOSÓB NIEUPRAWNIONY DOKONAŁY ZAWĘŻAJĄCEJ INTERPRETACJI W/W PRZEPISU, BOWIEM ZWROT "NIE PODLEGA WYKONANIU" NALEŻY ROZUMIEĆ W TEN SPOSÓB, ŻE DECYZJA W OGÓLE NIE MOŻE BYĆ WYKONANA. TAKIE ROZUMIENIE W/W PRZEPISU SPRAWIA, ŻE WYKLUCZONE SĄ WSZELKIE MOŻLIWOŚCI OBOWIĄZKOWEGO UREGULOWANIA NALEŻNOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z DECYZJI, W TYM TAKŻE POPRZEZ ZALICZENIE NADPŁAT CZY ZWROTÓW NA POCZET TYCHŻE ZALEGŁOŚCI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ODDALAJĄC SKARGĘ PODATNICZKI, W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI ODWOŁAŁ SIĘ DO TREŚCI ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, STWIERDZAJĄC, ŻE JEDNĄ Z PRZYCZYN ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA JEST TOCZĄCE SIĘ POSTĘPOWANIE PODATKOWE. W TYM PRZYPADKU PRZYCZYNA NIEDOPUSZCZALNOŚCI MOŻE WYNIKAĆ WPROST Z FAKTU PROWADZENIA W TOŻSAMEJ SPRAWIE POD WZGLĘDEM PRZEDMIOTOWYM I PODMIOTOWYM - POSTĘPOWANIA. INNĄ Z PRZYCZYN JEST ZAISTNIENIE SYTUACJI, W KTÓREJ W SPRAWIE ZAPADŁA JUŻ DECYZJA I TO NIEZALEŻNIE CZY OSTATECZNA CZY NIEOSTATECZNA. W TYM ZAKRESIE SĄD WSKAZAŁ NA POGLĄDY NAUKI, ZAWARTE W KOMENTARZU DO ORDYNACJI PODATKOWEJ (B. ADAMIAK [W:] JB. ADAMIAK, J. BORKOWSKI, R. MASTALSKI, J. ZUBRZYCKI, ORDYNACJA PODATKOWA. KOMENTARZ B. ADAMIAK, J. BORKOWSKI, R. MASTALSKI, J. ZUBRZYCKI, ORDYNACJA PODATKOWA. KOMENTARZ 2006, OFICYNA WYDAWNICZA UNIMEX, WROCŁAW 2006, S. 655). ZDANIEM SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, W BADANEJ SPRAWIE NIE BYŁO PRAWNIE MOŻLIWE WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ZALICZENIA ZWROTU PODATKU VAT NA POCZET ZALICZKI W PODATKU DOCHODOWYM ZA MIESIĄC LUTY 2010 R., A TO Z TEJ PRZYCZYNY, ŻE W DNIU 19 KWIETNIA 2010 R., A WIĘC PRZED ROZPOZNANIEM WNIOSKU SKARŻĄCEJ, WYDANE ZOSTAŁO PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POSTANOWIENIE O ZALICZENIU ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄC LUTY 2010 R. NA POCZET NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNADUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2004 R. SĄD UZNAŁ, ŻE WOBEC TOŻSAMOŚCI ELEMENTÓW PODMIOTOWYCH I PRZEDMIOTOWYCH (TREŚCI PRAW I OBOWIĄZKÓW ORAZ ICH PODSTAWY PRAWNEJ I FAKTYCZNEJ) ODMOWA ZARACHOWANIA ZWROTU PODATKU NA WSKAZANĄ ZALICZKĘ PODATKU BYŁA ZGODNA Z PRAWEM. PRZYJĄŁ PRZY TYM, ŻE KWESTIA ZALICZENIA ZWROTU PODATKU VAT ZA (MIESIĄC LUTY 2010 R. ZOSTAŁA ZAŁATWIONA - ACZ NIEZGODNIE Z WNIOSKIEM PODATNICZKI - POPRZEZ ZALICZENIE NA POCZET PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2004 R. I ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD TEJ ZALEGŁOŚCI. NA POWYŻSZY WYROK SKARGĘ KASACYJNĄ ZŁOŻYLI PEŁNOMOCNICY WNIOSKODAWCZYNI ZARZUCAJĄC NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO - ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE I NIEUCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, Z UWAGI NA NARUSZENIE ART. 165A § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA, POLEGAJĄCE NA ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W ZWIĄZKU Z ZASTOSOWANIEM ART. 76 § 1 W/W USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA I ODMOWĄ ZASTOSOWANIA ART. 239A W/W (USTAWY. W OCENIE PEŁNOMOCNIKÓW, NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. PEŁNOMOCNICY WNIEŚLI O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO WEDŁUG WŁAŚCIWYCH NORM. UZASADNIAJĄC SKARGĘ WSKAZANO, ŻE W BADANEJ SPRAWIE NIE ZASZŁA ŻADNA Z PRZESŁANEK OKREŚLONYCH W ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, A TO ZOBOWIĄZYWAŁO ORGAN DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. AKCENTUJĄC, ŻE NINIEJSZA SPRAWA JEST "POCHODNĄ" SPRAWY DOTYCZĄCEJ WYKŁADNI ART. 239 A ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZWRÓCONO UWAGĘ NA DOKONANIE PRZEZ SĄD ZAWĘŻAJĄCEJ INTERPRETACJI UŻYTEGO W TYM PRZEPISIE ZWROTU "WYKONANIE DECYZJI". ZDANIEM STRONY SKARŻĄCEJ, USTAWODAWCA UŻYWAJĄC SFORMUŁOWANIA "NIE PODLEGA WYKONANIU" JASNO OKREŚLIŁ, ŻE DECYZJA W OGÓLE NIE MOŻE BYĆ WYKONANA, CO WYKLUCZA WSZELKIE MOŻLIWOŚCI OBOWIĄZKOWEGO UREGULOWANIA NALEŻNOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z DECYZJI, W TYM TAKŻE POPRZEZ ZALICZENIE NADPŁAT CZY ZWROTÓW NA POCZET TYCHŻE ZALEGŁOŚCI. GDYBY USTAWODAWCA SPROWADZIŁ ZASADĘ SUSPENSYWNOŚCI TYLKO DO OGRANICZENIA EGZEKUCJI, TO WÓWCZAS PRZEPIS BRZMIAŁBY "NIE PODLEGA EGZEKUCJI". PEŁNOMOCNIK ORGANU WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI KASACYJNEJ I ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYROKIEM Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2012 R., SYGN. AKT II FSK 624/11 UCHYLIŁ ZASKARŻONY WYROK W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA. ODNOSZĄC SIĘ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI DO ISTOTY SPORU WIĄŻĄCEGO SIĘ Z ROZSTRZYGNIĘCIEM PROBLEMU, CZY W REALIACH FAKTYCZNYCH SPRAWY ZASADNA BYŁA ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, ZAINICJOWANEGO WNIOSKIEM STRONY SKARŻĄCEJ O ZALICZENIE ZWROTU WYKAZANEGO W DEKLARACJI VAT-7 PODATKU VAT ZA MIESIĄC LUTY 2010 R. NA POCZET ZALICZKI W LINIOWYM PODATKU DOCHODOWYM ZA MIESIĄC LUTY 2010 R., W SYTUACJI GDY W DNIU 19 KWIETNIA 2010 R., A WIĘC PRZED WYDANIEM POSTANOWIENIA O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, ORGAN PODATKOWY DOKONAŁ ZALICZENIA Z URZĘDU - NA PODSTAWIE ART. 76 § 1 O.P. - ZWROTU PODATKU NA ISTNIEJĄCĄ ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2004 R., NIEZNAJDUJĄCĄ POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2004 R. I ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD TEJ ZALEGŁOŚCI, NSA STWIERDZIŁO, ŻE W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WYMAGA ODNIESIENIE SIĘ DO KWESTII ZASTOSOWANIA W SPRAWIE ART. 165A O.P., ZGODNIE Z KTÓRYM ORGAN ODMAWIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, GDY ŻĄDANIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 165, ZOSTAŁO WNIESIONE PRZEZ OSOBĘ NIEBĘDĄCĄ STRONĄ LUB Z JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZYCZYN POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE. STRONA SKARŻĄCA WNIOSŁA O ZALICZENIE ZWROTU PODATKU VAT, NA ZALICZKĘ W LINIOWYM PODATKU DOCHODOWYM, A WIĘC O ZASTOSOWANIE W SPRAWIE ART. 76 § 1 O.P. ZDANIEM SĄDU WNIOSEK O ZALICZENIE ZWROTU PODATKU NA POCZET PRZYSZŁYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH, NIE WSZCZYNA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, GDYŻ DOTYCZY W ISTOCIE CZYNNOŚCI MATERIALNO - TECHNICZNEJ TJ. ZALICZENIA WYKAZANEGO W DEKLARACJI ZWROTU PODATKU NA POCZET PRZYSZŁYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH, ZATEM W TEJ SPRAWIE PRZESŁANKA OKREŚLONA W ART. 165A O.P. NIE ZAISTNIAŁA. ORGAN BŁĘDNIE UZNAŁ ZA TAKOWĄ WNIOSEK O ZALICZENIE ZWROTU PODATKU VAT NA POCZET PRZYSZŁEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. PODSUMOWUJĄC TĘ CZĘŚĆ ROZWAŻAŃ SĄD DOSZEDŁ DO WNIOSKU, ŻE ZŁOŻONY PRZEZ SKARŻĄCĄ WNIOSEK O ZALICZENIE ZWROTU PODATKU NA POCZET PRZYSZŁEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, NIE STANOWIŁ ŻĄDANIA O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, A TO W KONSEKWENCJI OZNACZA, ŻE NIE ZAISTNIAŁA PODSTAWA DO ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 165A O.P. I WYDANIA W TYM TRYBIE POSTANOWIENIA O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. ODNOSZĄC SIĘ DO ZASADNICZEGO PROBLEMU, KTÓRY NALEŻAŁO ROZSTRZYGNĄĆ W SPRAWIE, TJ. KWESTII ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW ART. 76 § 1 I ART. 76B ORDYNACJI PODATKOWEJ, W ODNIESIENIU DO ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ I ODSETEK OD TEJ ZALEGŁOŚCI WYNIKAJĄCEJ Z NIEOSTATECZNEJ DECYZJI PODATKOWEJ, SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE W TEJ MATERII UKSZTAŁTOWAŁY SIĘ W ORZECZNICTWIE SĄDOWO - ADMINISTRACYJNYM DWIE LINIE ORZECZNICZE, PRZY CZYM W PIERWSZEJ PRZYJĘTO POGLĄD, ŻE REGULACJA ZAWARTA W ART. 239A ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE WYŁĄCZA ZASTOSOWANIA W/W PRZEPISÓW, GDYŻ ART. 239A OZNACZA TYLKO TYLE, ŻE DECYZJA NIEOSTATECZNA, KTÓREJ NIE NADANO RYGORU NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI NIE MOŻE BYĆ WYKONANA W DRODZE PRZEPISÓW O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. DRUGI Z KOLEI POGLĄD PRZYJMUJE, ŻE - NA PODSTAWIE ART. 239A O.P. - NIE MOŻE BYĆ WYKONANA DECYZJA, KTÓREJ NIE PRZYSŁUGUJE PRZYMIOT OSTATECZNOŚCI, PRZY CZYM PRZEZ WYKONANIE NALEŻY ROZUMIEĆ KAŻDĄ CZYNNOŚĆ ZMIERZAJĄCĄ DO WYGASZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, W TYM TAKŻE ZALICZENIE NADPŁATY, CZY ZWROTU PODATKU NA POCZET CZY TO ZALEGŁOŚCI, CZY BIEŻĄCEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. SKŁAD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE, PRZYCHYLIŁ SIĘ DO POGLĄDU, ŻE ZALICZENIE CZY TO NADPŁATY, CZY ZWROTU PODATKU NA POCZET ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ PROWADZI DE FACTO DO "WYKONANIA DECYZJI" W SYTUACJI, GDY ZALEGŁOŚĆ TA WYNIKA Z WYMIAROWEJ DECYZJI PODATKOWEJ (W CZĘŚCI ODPOWIADAJĄCEJ KWOCIE ZALICZENIA). TAKA KONSTATACJA UZASADNIONA JEST REGULACJĄ DOTYCZĄCĄ WYKONANIA DECYZJI WYNIKAJĄCĄ Z TREŚCI ART. 239A O.P. W KONSEKWENCJI SĄD PRZYJĄŁ, ŻE ZASTOSOWANIE CZY TEŻ NIE INSTYTUCJI ZALICZENIA, WYMAGA PRZEDE WSZYSTKIM OD ORGANÓW PODATKOWYCH ZBADANIA, CZY ZALEGŁOŚCI, NA KTÓRĄ ORGAN ZAMIERZA DOKONAĆ ZALICZENIA NADPŁATY CZY ZWROTU PRZYSŁUGUJE PRZYMIOT "OSTATECZNOŚCI", PRZY CZYM NIE JEST MOŻLIWY INNY SPOSÓB WERYFIKACJI TEGO PRZYMIOTU, JAK POPRZEZ ZBADANIE "WYKONALNOŚCI" DECYZJI. NIE MA PRZY TYM PRAWNEGO ZNACZENIA FAKT, ŻE PRZEPIS ART. 76 § 1 O.P., POSŁUGUJE SIĘ SFORMUŁOWANIEM ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ, A WIĘC - ODWOŁUJĄC SIĘ DO DEFINICJI ZAWARTEJ W ART. 51 § 1 O.P. PODATKIEM NIEZAPŁACONYM W TERMINIE PŁATNOŚCI - GDYŻ TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU OZNACZONY W DECYZJI USTALAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA, WSKUTEK REGULACJI ZAWARTEJ W ART. 239A ORDYNACJI PODATKOWEJ - PODOBNIE JAK CAŁA DECYZJA - "NIE PODLEGA WYKONANIU" (W TYM SENSIE, ŻE WIERZYCIELOWI TJ. ORGANOWI NIE PRZYSŁUGUJE PRAWNA MOŻLIWOŚĆ ŻĄDANIA REALIZACJI ZOBOWIĄZANIA W TERMINIE WSKAZANYM W DECYZJI - DO CZASU, KIEDY DECYZJA NIE STANIE SIĘ OSTATECZNA), A TO W KONSEKWENCJI OZNACZA, ŻE ZALEGŁOŚĆ WYNIKAJĄCA Z NIEOSTATECZNEJ DECYZJI PODATKOWEJ TAKŻE NIE PODLEGA WYKONANIU, A TO POZBAWIA ORGANY PODATKOWE MOŻLIWOŚCI ZALICZENIA NADPŁATY I ZWROTU PODATKU NA TAKĄ ZALEGŁOŚĆ. ZA NIEUZASADNIONY SĄD UZNAŁ ZATEM POGLĄD, ŻE UŻYTE W ART. 239A O.P. SFORMUŁOWANIE "NIE PODLEGA WYKONANIU" OZNACZA TYLKO TYLE, ŻE DECYZJA NIE MOŻE BYĆ EGZEKWOWANA W DRODZE PRZYMUSU ADMINISTRACYJNEGO. W KONSEKWENCJI POCZYNIONYCH ROZWAŻAŃ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ UCHYLAJĄC ZASKARŻONY WYROK, ŻE OCENA PRAWNA ZAWARTA W UZASADNIENIU NINIEJSZEGO WYROKU WINNA BYĆ UWZGLĘDNIONA PRZEZ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI W TOKU KOLEJNEGO POSTĘPOWANIA. ZADANIEM WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU BĘDZIE PRZEDE WSZYSTKIM ODNIESIENIE SIĘ DO WZAJEMNEJ RELACJI PRZEPISÓW ART. 76 § 1 I ART. 239A O.P. ORAZ ZASADNOŚCI WYDANIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE POSTANOWIENIA O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, IŻ STOSOWNIE DO TREŚCI 190 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2003 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270) ZWANEJ DALEJ P.P.S.A., SĄD KTÓREMU SPRAWA ZOSTAŁA PRZEKAZANA, ZWIĄZANY JEST WYKŁADNIĄ PRAWA DOKONANĄ W TEJ SPRAWIE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE STWIERDZIĆ NALEŻY, IŻ SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE ALBOWIEM ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NARUSZA PRZEPISY PRAWA W STOPNIU SKUTKUJĄCYM WYELIMINOWANIE Z OBROTU PRAWNEGO. OTÓŻ PISMEM Z DNIA 18 MARCA 2010 R. G. K. ZWRÓCIŁA SIĘ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z WNIOSKIEM O PRZEKSIĘGOWANIE WYKAZANEJ W DEKLARACJI DLA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG VAT-7 ZA MIESIĄC LUTY 2010 R., KWOTY ZWROTU PODATKU W WYSOKOŚCI 214 ZŁ NA POCZET ZALICZKI LINIOWEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZA MIESIĄC LUTY 2010 R., W KWOCIE 626 ZŁ. ORGANY PODATKOWE ODMÓWIŁY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA WSKAZUJĄC W PODSTAWIE PRAWNEJ ROZSTRZYGNIĘCIA ART. 165A § 1 O.P. Z POWYŻSZĄ FORMĄ ROZSTRZYGNIĘCIA NIE SPOSÓB SIĘ ZGODZIĆ. WNIOSEK O ZALICZENIE ZWROTU PODATKU NA POCZET PRZYSZŁYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH NIE WSZCZYNA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, GDYŻ DOTYCZY W ISTOCIE CZYNNOŚCI MATERIALNO - TECHNICZNEJ A ZATEM W SPRAWIE NIE ZAISTNIAŁA PRZESŁANKA OKREŚLONA W ART. 165A O.P. RÓWNIEŻ W OCENIE SĄDU ORGANY PODATKOWE DOKONAŁY BŁĘDNEJ WYKŁADNI ART. 76 W ZW. Z ART. 239A O.P. W ROZWAŻANEJ SPRAWIE SĄD REPREZENTUJE POGLĄD, ŻE PRZY ZASTOSOWANIU ART. 76 § 1 O.P., NIE MOŻNA POMINĄĆ REGULACJI ZAWARTEJ W ART. 239A O.P. NATOMIAST PRZEPIS ART. 239A O.P., NALEŻY ROZUMIEĆ W TEN SPOSÓB, ŻE NIE MOŻE BYĆ WYKONANA DECYZJA, KTÓREJ NIE PRZYSŁUGUJE PRZYMIOT OSTATECZNOŚCI, PRZY CZYM PRZEZ WYKONANIE NALEŻY ROZUMIEĆ KAŻDĄ CZYNNOŚĆ ZMIERZAJĄCĄ DO WYGASZENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, W TYM TAKŻE ZALICZENIA NADPŁATY CZY ZWROTU PODATKU NA POCZET CZY TO ZALEGŁOŚCI, CZY BIEŻĄCEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. ZALICZENIE CZY TO NADPŁATY, CZY ZWROTU PODATKU NA POCZET ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ PROWADZI DE FACTO DO "WYKONANIA DECYZJI" W SYTUACJI, GDY ZALEGŁOŚĆ TA WYNIKA Z WYMIAROWEJ DECYZJI PODATKOWEJ (W CZĘŚCI ODPOWIADAJĄCEJ KWOCIE ZALICZENIA). ZASTOSOWANIE INSTYTUCJI ZALICZENIA WYMAGA OD ORGANÓW PODATKOWYCH ZBADANIA, CZY DECYZJI "PRZYSŁUGUJE PRZYMIOT OSTATECZNOŚCI". NIE MOŻNA ZATEM PRZYJĄĆ W OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH SPRAWY, JAK UCZYNIONO W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU, ŻE DOSZŁO DO SKUTECZNEGO ZARACHOWANIA ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W DACIE ZŁOŻENIA DEKLARACJI VAT-7 ZA MIESIĄC LUTY 2010 R., GDYŻ W TEJ DACIE DECYZJA USTALAJĄCA WYSOKOŚĆ PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ZA 2004 R. BYŁA DECYZJĄ NIEOSTATECZNĄ, GDYŻ STRONA SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA OD TEJ DECYZJI ODWOŁANIE. TAKI STAN FAKTYCZNY PRZESĄDZIŁ O BRAKU PRAWNYCH MOŻLIWOŚCI DO UZNANIA, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO DOTYCZĄCEGO USTALENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO MOŻLIWE JEST DOKONANIE ZARACHOWANIA ZWROTU PODATKU NA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ WYNIKAJĄCĄ Z NIEOSTATECZNEJ DECYZJI, W TYM KONKRETNYM PRZYPADKU DECYZJI KONSTYTUTYWNEJ. NIE MOŻE BOWIEM DOJŚĆ DO WYGAŚNIĘCIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO WYNIKAJĄCEGO Z DECYZJI, OD KTÓREJ ZŁOŻONO ODWOŁANIE W OKRESIE, KIEDY DECYZJA TA JEST NIEOSTATECZNA. NIE PODLEGA ONA BOWIEM WYKONANIU W ROZUMIENIU ART. 239A O.P. ZATEM PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ORGAN OBOWIĄZANY BĘDZIE ROZPOZNAĆ WNIOSEK SKARŻĄCEJ Z DNIA 18 MARCA 2010 R., O ZALICZENIE ZWROTU VAT ZA NA POCZET PODATKU DOCHODOWEGO ZA LUTY 2010 R., MAJĄC NA UWADZE PRZEDSTAWIONĄ WYŻEJ WYKŁADNIĘ PRZEPISÓW PRAWA. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), ART. 152, ART. 200 P.P.S.A., ORZECZONO JAK W WYROKU.