II SA/Wa 1916/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Jacek Fronczyk (spr.), Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję T. S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od T. S.A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącego M. H. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. M. H., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwrócił się do T. S.A. z siedzibą w W. o udostępnienie następujących informacji: 1) wykazu wszystkich służbowych numerów telefonicznych (zarówno stacjonarnych, jak i komórkowych) wraz z przypisaniem do poszczególnych (nawet podstawowych) komórek organizacyjnych T. S.A. oraz stanowisk; 2) wykazu wszystkich służbowych adresów poczty elektronicznej wraz z ich przypisaniem do poszczególnych (nawet podstawowych) komórek organizacyjnych T. S.A. oraz stanowisk. Zainteresowany zaznaczył, że wniosek dotyczy zarówno danych z siedziby [...], jak i wszystkich placówek poza [...]. Wskazał przy tym, że udzielenie informacji winno nastąpić w formie pliku elektronicznego programu Exel lub odpowiednika. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. T. S.A. poinformowała M. H., że żądane przez niego informacje nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, toteż nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w jej przepisach. Natomiast struktura organizacyjna [...] S.A. została zawarta w Regulaminie organizacyjnym przedsiębiorstwa Spółki [...] S.A., dostępnym na stronie Biuletynu Informacji Publicznej [...] S.A. Wobec nieudzielania żądanej informacji, M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność T. S.A. z siedzibą w W., który wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 22/12 zobowiązał Spółkę do rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Realizując treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2011 r., T. S.A. z siedzibą w W. udostępniła wnioskodawcy wyłącznie numery telefonów stacjonarnych pracowników [...] S.A., natomiast decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówiła M. H. udostępnienia informacji publicznej dotyczącej numerów telefonów komórkowych pracowników, a także adresów poczty elektronicznej. Decyzja została podpisana przez radcę prawnego w Biurze Prawnym [...] S.A. – I. P. W motywach rozstrzygnięcia wyjaśniono, że numery telefonów oraz adresy poczty elektronicznej wraz z przypisanymi komórkami organizacyjnymi [...] S.A. stanowią zestaw danych, pozwalających na identyfikację tożsamości poszczególnych pracowników [...] S.A., natomiast ustawa o dostępie do informacji publicznej w takim przypadku ogranicza prawo do informacji, zwłaszcza że jej udzieleniu sprzeciwiają się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j.: Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.). Nie zgadzając się z podjętą decyzją, M. H. uczynił ją przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że ustawa o ochronie danych osobowych nie może być podstawą do ograniczania informacji o osobach zatrudnionych w instytucjach publicznych, zważywszy że tego rodzaju dane wchodzą w zakres kontroli społecznej, zaś odmawianie obywatelowi do nich dostępu nie może wynikać jedynie z obawy ich niewłaściwego wykorzystania. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] T. S.A. z siedzibą w W., mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku. Decyzja została podpisana przez radcę prawnego w Biurze Prawnym [...] S.A. – I. P. W uzasadnieniu decyzji podano, że przez wzgląd na ochronę danych osobowych dostęp do żądanych informacji podlega ograniczeniu, jako że wymaga tego prywatność osób fizycznych, a ponadto odmowa podyktowana jest także koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję M. H. podniósł zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazując, że Spółka w sposób nieuzasadniony odmawia dostępu do danych publicznych. Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Udzielając odpowiedzi na skargę, T. S.A. z siedzibą w W. wniosła o jej oddalenie, powołując się na argumenty, jakie przedstawiła w podjętych w sprawie decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w razie wystąpienia w sprawie jednej z przesłanek wznowieniowych, określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), sąd administracyjny jest zobligowany do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według treści art. 145 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 kpa. W świetle art. 24 § 1 pkt 5 kpa, pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, ponieważ przepis art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) odsyła do odpowiedniego stosowania Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie wydania decyzji, natomiast obie decyzje w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wydała i podpisała I. P. – będąca radcą prawnym w Biurze Prawnym [...] S.A., działająca z upoważnienia Prezesa T. S.A. z siedzibą w W. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 2010 r. o sygn. akt I OPS 13/09 (publ. ONSAiWSA 2010/5/82; LEX nr 579940), przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa nie ma zastosowania jedynie do osoby piastującej funkcję ministra, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 kpa, w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 kpa. Należy zatem a contrario przyjąć na podstawie rozważań zawartych w przedmiotowej uchwale, że przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa ma zastosowanie w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 kpa, w przypadku, gdy funkcję organu wykonuje upoważniony pracownik organu, który wydał decyzję objętą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpoznając raz jeszcze wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, T. S.A. winna uwzględnić poczynione przez Sąd wskazania, biorąc pod uwagę, że I. P. na tym etapie postępowania podlega wyłączeniu od udziału w sprawie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasądzona od T. S.A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącego M. H. kwota 200 zł stanowi wartość uiszczonego wpisu sądowego od złożonej skargi.