I OZ 383/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 516/12 odrzucające zażalenie B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lutego 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Prokuratora Okręgowego w G. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 516/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie wniesione przez B. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 lutego 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Prokuratora Okręgowego w G. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r. został doręczony skarżącej w dniu 26 lutego 2013 r. Mając zatem na uwadze siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia wynikający z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) przyjąć należało, że termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał dla skarżącej w dniu 5 marca 2013 r. (Sąd niewłaściwie wskazał 2011 r.). Tymczasem skarżąca wniosła zażalenie w dniu 12 marca 2013 r., a zatem już po upływie terminu do jego wniesienia. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że próba wniesienia w dniu 5 marca 2013 r. zażalenia drogą elektroniczną nie miała znaczenia dla ustalenia terminu faktycznego wniesienia zażalenia. Wobec powyższego termin do wniesienia zażalenia nie został przez skarżącą zachowany, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. J. zwracając się o jego uchylenie i rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że zażalenie skierowała w terminie na właściwy adres elektroniczny Sądu. Tym samym nieskuteczność wpływu tego zażalenia może mieć tylko jedną przyczynę – awarii technicznej albo celowej blokady serwera przed wpływem jej korespondencji. Podniosła, że fakt wniesienia drogą elektroniczną jest udokumentowany doręczonym wydrukiem błędu technicznego, zatem zarzut Sądu należy uznać za bezpodstawny, a pozostawienie jej zażalenia i wniosku bez rozpoznania, krzywdzące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny uprawniony jest do odrzucenia na posiedzeniu niejawnym zażalenia wniesionego po upływie terminu. Jak wynika z akt sprawy, odpis postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r. skarżąca otrzymała w dniu 26 lutego 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 49). Zażalenie zaś na to postanowienie zostało osobiście przez nią złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 12 marca 2013 r., a zatem, jak prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Powyższe więc, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, skutkowało odrzuceniem zażalenia, jako spóźnionego. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu dotyczącej nieuwzględnienia przez Sąd faktu podjęcia próby złożenia przez skarżącą zażalenia drogą elektroniczną w dniu 5 marca 2013 r. stwierdzić należy, co jest bezsporne, że drogą tą zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lutego 2013 r. do Sądu nie wpłynęło. Wobec braku stosownej regulacji w ustawie procesowej, mogącej odnosić się do przedmiotowej sytuacji, należy stwierdzić, że próba nadania wiadomości drogą elektroniczną z załącznikiem w postaci pisma procesowego, które strona chciała w ten sposób złożyć, nie może być równoznaczna z wniesieniem tego pisma do Sądu. Skoro pismo skarżącej nadane drogą elektroniczną nigdy nie dotarło do adresata (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) z uwagi na zaistnienie nieustalonych przeszkód technicznych, Sąd ten nie miał nawet możliwości rozważenia, jaki nadać mu bieg. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.