II GSK 1037/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 42/13 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 42/13, odrzucił skargę J. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie – zaskarżona decyzja z dnia [...] października 2012 r. została doręczona skarżącemu 23 października 2012 r., termin więc do złożenia skargi upłynął 22 listopada 2012 r., natomiast skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym 30 listopada 2012 r. W terminie trzydziestodniowym skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 22 marca 2013 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie wskazanym we wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej od postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r. skarżący zaskarżył je w całości, wnosząc o jego uchylenie i nadanie sprawie dalszego biegu. Postanowieniu zarzucono mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 82 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi w uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia, podczas gdy skarżący złożył skargę w ustawowym terminie 30 dni, bowiem zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2012 r. odebrał 31 października 2012 r., zaś skargę nadał w placówce Poczty Polskiej 30 listopada 2012 r. Pełnomocnik skarżącego wniosła także o: zwrócenie się do organu II instancji o nadesłanie potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji; zwrócenie się do Filii Urzędu Pocztowego K. w G. o informację, w jakiej dacie skarżący odebrał list polecony od organu II instancji, ewentualnie o wskazanie w jakich dniach w okresie październik – listopad 2012 r. skarżący odbierał korespondencję kierowaną do niego od tego organu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że zaskarżona decyzja została odebrana przez skarżącego 23 października 2012 r., bowiem odebrał ją 31 października 2012 r. Pełnomocnik skarżącego wskazała, że znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru dotyczy innego pisma – informującego o przedłużeniu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że poza przypadkami nieważności postępowania związany jest jej zarzutami. W niniejszej sprawie przesądzającą dla odrzucenia skargi była kwestia natury formalnej tj. dochowania terminu do wniesienia skargi, którą Sąd obowiązany jest zawsze badać z urzędu. Przechodząc do rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione. Przyjęta przez Sąd I instancji zarówno data odbioru zaskarżonej decyzji, jak i data nadania na poczcie przesyłki pocztowej zawierającej skargę, znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Prawidłowo zatem stwierdzono, że decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2012 r. została doręczona skarżącemu w dniu 23 października 2012 r., zaś skarga została nadana w dniu 30 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego k. 11 akt sądowych). Skoro zatem powyższych ustaleń można było dokonać w oparciu o dokumentację zgromadzoną w aktach sprawy, to nie można skutecznie zarzucić Sądowi, że zaniechał dokonania odpowiednich ustaleń w powyższym zakresie. Zasadnie zatem stwierdził Sąd, że skarga J. B. wniesiona w dniu 30 listopada 2012 r., złożona została z uchybieniem ustawowego terminu, zaś postanowienie o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. uznać należy za wydane zgodnie z prawem. Wnioski o zwrócenie się do organu i filii Urzędu Pocztowego K. nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ z akt administracyjnych sprawy wynika, kiedy skarżący odebrał zaskarżoną decyzję. Nie sposób się zgodzić również z poglądem autora skargi kasacyjnej, że potwierdzenie odbioru nie dotyczy zaskarżonej decyzji, ale pisma informującego o przedłużeniu postępowania – wydaje się być mało prawdopodobne, żeby organ w odstępie kilku dni przesyłał informację o przedłużeniu toczącego się postępowania, a następnie wydawał decyzję. Wskazać również należy, że autor skargi kasacyjnej zobowiązał się do niezwłocznego dostarczenia koperty, w której znajdowała się zaskarżona decyzja, a na której znajduje się adnotacja o awizowaniu przesyłki w dniu 24 października 2012 r., natomiast od daty wniesienia skargi kasacyjnej (15 kwietnia 2013 r.), do chwili wydania niniejszego orzeczenia zobowiązania tego nie wykonał. Mając na uwadze powyższe i uznając skargę kasacyjną za pozbawioną uzasadnionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a.