I OZ 184/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 3/13 oddalające wniosek L. B. o wyłączenie sędziego NSA Anny Orłowskiej oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku: sędziego Elżbiety Kowalik – Grzanki i sędziego Jolanty Sudoł od rozpoznania sprawy w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. L. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] wydaną w sprawie dodatku mieszkaniowego. W piśmie procesowym z dnia 28 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła o wyłączenie ze sprawy sędziów: Jolanty Sudoł, Anny Orłowskiej, Elżbiety Kowalik-Grzanki oraz pociągnięcie ich do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Zdaniem skarżącej uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności i prawości wymienionych sędziów wywołują ich podpisy pod wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 389/12. W szczególności nieprawidłowe jest wyrażone tam stanowisko odnoście treści art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 3/13, oddalił wniosek skarżącej stwierdzając, że we wniosku o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów nie wskazała jakichkolwiek przesłanek określonych w art. 18 § 1 lub 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Odnośnie powoływanego przez skarżącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 389/12, Sąd podkreślił, że został on wydany w innej sprawie, zaś skarżąca nie była stroną postępowania, w którym ten wyrok zapadł. Na to postanowienie skarżąca złożyła obszerne zażalenie z którego wynika, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy. W niniejszej sprawie w odniesieniu do wskazanych przez skarżącą sędziów Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ani we wniosku o jego wyłączenie, ani też w rozpoznawanym – bardzo obszernym – zażaleniu przesłanek, które uzasadniałyby ich wyłączenie. Przesłanką taką nie jest z pewnością subiektywne przeświadczenie skarżącej o zasadności złożonego wniosku. W związku z tym w okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonych oświadczeń sędziów: Anny Orłowskiej, Elżbiety Kowalik – Grzanki i Jolanty Sudoł uznać należy, że Sąd pierwszej instancji w sposób właściwy ocenił, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że sąd wojewódzki wyznaczając skład sędziowski na rozprawę każdorazowo z urzędu bada, aby wyroku nie wydawał sędzia zasiadający uprzednio w składzie orzekającym w tej samej przedmiotowo sprawie. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2013 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa, a zatem zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu nie mają usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.