IV SA/Wa 1596/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. K., B. K., J. K. i Z. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: 1. przyznać kuratorowi A.O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł - z zaliczki złożonej przez skarżącą E. K. na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora - tytułem wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu A. K. vel K., 2. zwrócić skarżącej E. K. kwotę 80 (osiemdziesiąt) zł stanowiącą pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", ustanowił dla uczestnika postępowania A. K. vel K., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie A. O. - pracownika WSA w Warszawie (k. 63). Z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla tej osoby wystąpili skarżący E. K., B. K., Z. K. i J. K. (k. 42-43). E. K. wpłaciła zaliczkę w kwocie 200 zł na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora (k. 59). Ustanowiony kurator brał udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym (obecność na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r., k. 135). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. nr 27, poz. 197 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora. Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich. Wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianych tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów - 50% tych stawek. Opłaty za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Biorąc pod uwagę, że ustanowiony w sprawie kurator nie jest adwokatem oraz uwzględniając poniesiony przez niego nakład pracy, a także rodzaj i stopień zawiłości sprawy, należy stwierdzić, iż należne wynagrodzenie wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 plit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., to jest 120 zł. Zgodnie z art. 237 § 1 P.p.s.a., strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Stosownie natomiast do § 4 powołanego rozporządzenia wypłata przyznanego kuratorowi wynagrodzenia następuje na podstawie postanowienia sądu rozpoznającego sprawę z zaliczki złożonej na pokrycie wydatków. W przedmiotowej sprawie skarżąca E. K. wpłaciła na pokrycie wydatków kwotę 200 zł (k. 59), zatem o 80 zł więcej niż przyznane kuratorowi wynagrodzenie. Stosownie do art. 225 P.p.s.a. pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Skarżącej E. K. należało zatem zwrócić 80 zł pozostałe z wpłaconej przez nią zaliczki. Z powyższych względów, na podstawie art. 213 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z § 3 i § 4 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w pkt 1 postanowienia, a na podstawie art. 225 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.