IV SA/Wa 2140/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "Z." z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] czerwca 2012r. – zaskarżoną skargą przez Stowarzyszenie Z. z siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] lutego 2012r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku biurowo-usługowo-handlowego z garażem podziemnym/nadziemnym u zbiegu Al. [...] i ul. [...], na działce ew. nr [...] w obr. [...] wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i drogową zlokalizowaną na działkach ew. nr [...],[...],[...] w obr. [...], działce ew. nr [...],[...],[...] w obr. [...], działce ew. nr [...] w obr. [...], działce ew. nr [...] w obr. [...] w W. Stan sprawy przedstawia się następująco: P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku biurowo-usługowo-handlowego z garażem podziemnym/nadziemnym u zbiegu Al. [...] i ul. [...] zlokalizowanego na ww działkach w W.. Prezydent W. decyzją z [...] lutego 2012 roku ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji opisanego przedsięwzięcia. Od powyższej decyzji odwołanie wniosły organizacje społeczne działające pod nazwą: "Stowarzyszenie Z." i "Stowarzyszenie E.". W pierwszym odwołaniu wskazano na problem rozbieżności dotyczących aktualnego stanu jakości powietrza w rejonie inwestycji oraz nie wzięcie pod uwagę tła akustycznego do prognozy przedstawionej w pkt 5.6 raportu OOŚ co w konsekwencji doprowadziło do przedstawienia nieprawidłowego stanu akustycznego środowiska po oddaniu inwestycji do użytku. W drugim odwołaniu zarzucono naruszenie art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 144 ust 4 ustawy Prawo ochrony środowiska przez nieuwzględnienie zapisów Programów Ochrony Powietrza oraz art. 112 - odnośnie ochrony przed hałasem, a także art. 66 ust. 2 przez pominięcie w raporcie rzeczywistego określenia przewidywanego oddziaływania na obszary Natura 2000, w tym ochronę gatunkową. Pismami z 18 kwietnia i 11 czerwca 2012r. wnioskodawca (inwestor) ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] czerwca 2012r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium wyjaśniło, że rozstrzygnięcia oparto na przepisach ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji". Przedmiotowe przedsięwzięcie polega na budowie budynku biurowo-usługowo-handlowego z garażem podziemnym/nadziemnym u zbiegu Al. [...] i ul. [...] w W. W związku z planowaną w ramach inwestycji realizacją garażu i parkingu samochodowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, inwestor wystąpił o wydanie decyzji środowiskowej dla planowanego przedsięwzięcia. W ramach postępowania o wydanie tej decyzji organ pierwszej instancji uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor dołączył do akt Raport o oddziaływaniu na środowisko. Po wnikliwej weryfikacji ww Raportu, Kolegium stwierdziło, że zawiera on wymagane prawem elementy, jest spójny i rzetelny. W Raporcie określono wpływ realizacji planowanej inwestycji na poszczególne komponenty środowiska. Z Raportu wynika w szczególności, że realizacja i eksploatacja planowanego obiektu odbywać się będzie z poszanowaniem zasad ochrony środowiska przyrodniczego i tworzenia krajobrazu. Przedsięwzięcie będzie oddziaływało na otoczenie zarówno podczas realizacji, jak i w trakcie funkcjonowania. Podczas budowy, dominować będą oddziaływania bezpośrednie o charakterze krótkotrwałym, ograniczone do terenu inwestycji. Realizacja prac nie spowoduje trwałych zmian stosunków wodnych. W trakcie eksploatacji budynek będzie oddziaływał na środowisko (emisja zanieczyszczeń do powietrza i hałasu powodowana ruchem samochodów, i wyrzutami z instalacji klimatyzacyjno-wentylacyjnymi), jednakże oddziaływania długoterminowe i stałe nie spowodują przekroczeń standardów jakości środowiska poza terenem inwestycji. Zarówno realizacja, jak i eksploatacja planowanego obiektu nie będzie wywierać negatywnego wpływu na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i gospodarki odpadami. Hałas generowany przez pracę sprzętu budowlanego i przejazdy pojazdów transportujących będzie się kształtował na poziomie hałasu ulicznego w sąsiedztwie budynku. Przy proponowanym technicznym wyposażeniu obiektu i określonych zabezpieczeniach akustycznych, hałas związany z planowanym przedsięwzięciem zostanie ograniczony do wartości normatywnych w środowisku i nie będzie stanowił uciążliwości dla otoczenia. Hałas komunikacyjny nie będzie zagrożeniem dla klimatu akustycznego, bowiem będzie mieścił się całkowicie w tle hałasu drogowego, emitowanego z sąsiednich ulic, charakteryzujących się dużym natężeniem ruchu. Planowany obiekt nie będzie uciążliwy dla środowiska z tytułu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, nie będzie stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego, nie powinien też wpływać odczuwalnie na klimat i na pogorszenie przewietrzania terenu w skali makro. Jako położony poza wyznaczonymi korytarzami wymiany i regeneracji powietrza nie zaburzy przepływ mas powietrza. Inwestycja nie wpłynie negatywnie na walory krajobrazowe i widokowe, ani nie będzie negatywnie oddziaływać na szatę roślinną zarówno na etapie budowy, jak i eksploatacji budynku. Planowana budowa nie będzie stanowić zagrożenia dla dóbr materialnych, ani nie będzie negatywnie oddziaływać na obiekty zabytkowe. Projektowany budynek nie będzie powodował przesłaniania zabudowy sąsiedniej. Dalej organ odwoławczy, przytaczając treść art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji w zw. z art. 49 K.p.a., a następnie art. 82 i art. 85 ustawy o udostępnianiu informacji, podkreślił że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wymagania wskazane w tych przepisach elementy. Zarzuty odwołań są bezzasadne, albowiem nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z raportu oddziaływania na środowisko oraz przesłanej przez wnioskodawcę opinii sporządzonej przez Z. K., P. W. i A. L. działających w ramach A. Sp. j. w L. wynika, że realizacja planowanej inwestycji nie spowoduje pogorszenia klimatu akustycznego w sąsiedztwie i nie będzie stanowić zagrożenia dla terenów chronionych akustycznie, nie spowoduje też przekroczenia dopuszczalnych norm jakości powietrza i nie będzie miała uciążliwego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza w otoczeniu inwestycji. Ocena jakości powietrza dokonana w raporcie jest zgodna z obowiązującą metodyką obliczeniową. Analizę oddziaływania akustycznego przeprowadzono w raporcie prawidłowo, stąd zarzuty, jakoby należało uwzględnić oddziaływania skumulowane hałasu nie są w ocenie Kolegium uzasadnione. Obliczeń oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na stan zanieczyszczeń powietrza dokonano zgodnie z obowiązującą metodyką referencyjną przyjmując w raporcie do obliczeń różę wiatrów ze stacji meteorologicznej [...]. Uwzględniono jednocześnie wytyczne określone w programie ochrony powietrza dla "Aglomeracji [...] ". Ponadto, z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że planowana inwestycja nie będzie wywierała negatywnego wpływu na występujące w otoczeniu planowanej inwestycji formy ochrony przyrody przewidziane przepisami ustawy o ochronie przyrody, w tym na obszary objęte ochroną Natura 2000. Stowarzyszenie Z. w skardze wniosło o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2012r. Podniosło, że organ oparł rozstrzygnięcie na dokumencie złożonych przez inwestora, tj. Karcie informacyjnej, odmawiając racji innym dowodom (raporcie [...]. WIOŚ), na które skarżące Stowarzyszenie powołało się w odwołaniu, bez wykazania przyczyny ich odrzucenia. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji przez brak jego zastosowania w zakresie oddziaływań skumulowanych hałasu w rejonie sąsiadującej z inwestycją zabudowy mieszkaniowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze – w odpowiedzi na skargę – wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując tym samym stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania P. Sp. z o.o. w piśmie procesowym z 6 lutego 2013r. wniósł o oddalenie skargi, albowiem zarzuty skargi jako bezzasadne nie zasługują na uwzględnienie. Według uczestnika z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja była poprzedzona oceną oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie koniecznością sporządzenia Raportu oddziaływania na środowisko, o jakim mowa w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji. Zatem o ile Karta Informacyjna przedsięwzięcia zawiera dane o planowanym przedsięwzięciu, to w przypadku konieczności sporządzenia Raportu, mamy już do czynienia z opracowaniem szczegółowym, zawierającym m. in. analizy, metody czy warianty najkorzystniejsze dla środowiska. Organ odwoławczy w treści uzasadnienia swojej decyzji w sposób wyczerpujący przedstawił motywy i podstawy utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, opierając rozstrzygnięcie o całokształt materiału dowodowego, w szczególności o postanowienia Raportu oddziaływania na środowisko. Obliczenia, założenia wykonane w Raporcie są zgodnie z obowiązującą metodyką prowadzenia tego typu działań, obliczeń, określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. i zostały wykonane z należytą starannością i najlepszą aktualną wiedzą. Dlatego zarzut, iż organ oparł orzeczenie wyłącznie na podstawie Karty Informacyjnej jest całkowicie chybiony i nieuzasadniony. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji. Raport w rozdziale 10 pn. "Opis przewidywanych oddziaływań obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko" zawiera stosowne informacje w tym zakresie. Tym samym spełniony został wymóg, o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8 ww ustawy. W Raporcie analizującym wpływ hałasu na środowisko zostały uwzględnione wszystkie źródła hałasu związanego z technicznym zaopatrzeniem budynku w wentylację, klimatyzację i awaryjne zasilanie elektryczne. Zostały one w większości zabezpieczone akustycznie, możliwie najdalej oddalone od zabudowy mieszkaniowej, a najbardziej hałaśliwe umieszczone na dachu budynku, tj. ponad zabudowę mieszkaniowa i szkolną, która jest oddalona od inwestycji na odległość ponad 100 m i znajduje się całkowicie poza jej wpływem. Lokalizacja urządzeń hałaśliwych na dużej wysokości jest korzystna ze względu na tłumienie dźwięku w rejonie niżej położonej zabudowy powodowane przez obrzeża dachu. Nie bez znaczenia również jest fakt lokalizacji obiektu wzdłuż Al. [...]. Powyższa lokalizacja stanowi ekran dla zabudowy znajdującej się po drugiej stronie budynku, ograniczający rozprzestrzenianie się hałasu generowanego przez ruch uliczny. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 18 lutego 2013r., reprezentant skarżącego zakwestionował maksymalne stężenie dwutlenku azotu i wskazał na jego przekroczenie w zakresie oddziaływania na sąsiedni budynek mieszkalny. Do akt złożył fragmenty z opracowań dotyczących rocznych ocen jakości powietrza, rysunek obrazujący izolinię stężeń maksymalnych dwutlenku azotu rejonu inwestycji oraz rysunek obrazujący planowaną inwestycję. Z kolei przedstawiciel uczestnika postępowania Stowarzyszenia E. wniósł o oddalenie skargi i wskazał na braki w raporcie w zakresie ochrony zabytków i chronionej strefy widokowej Starego Miasta. W raporcie pominięto Historyczne Centrum W., które zostało zgłoszone do UNESCO i zgodnie z planem zarządzania sporządzonym przez [...] Konserwatora Zabytków nie ma możliwości pobudowania budynku o takiej wysokości. Ta okoliczność nie była brana pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2012r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. W ocenie Sądu organ odwoławczy podejmując zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. nie dopuścił się jego naruszenia. Prawidłowo uznał bowiem, że decyzja z [...] lutego 2012r. odpowiada prawu, które zastosowano przy jej wydaniu i po dokonaniu jej kontroli w postępowaniu odwoławczym – decyzję tę utrzymał w mocy. W kontrolowanej sprawie stosowano ustawę z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [(Dz. U. Nr 199, poz. 1227) – zwanej dalej: ustawą o udostępnianiu informacji], w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Jak prawidłowo wskazał organ drugiej instancji w zaskarżonej decyzji, kwestionowane przez skarżące Stowarzyszenie przedsięwzięcie z uwagi na planowaną w jego ramach realizację garażu i parkingu samochodowego wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Realizacja przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji, wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie, albowiem postanowieniem z [...] sierpnia 2011r. Prezydent W. uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i ustalił zakres raportu zgodny z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji. Na etapie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organ orzekający zobowiązany jest do rozpoznania wszelkich zagrożeń i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska i na tej podstawie określenia warunków likwidacji lub minimalizacji tych zagrożeń. Oznacza to, że przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy badać możliwość realizacji planowanej inwestycji w zakresie odnoszącym się do zasad ochrony środowiska przed nadmiernym i negatywnym oddziaływaniem planowanej inwestycji na środowisko. I tak po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w dniu [...] lutego 2012r. podjęto decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia opisanego w stanie sprawy. W decyzji tej – stosownie do art. 82 ust. 1 pkt 1 a – c i pkt 4 ustawy o udostępnianiu informacji - określono: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym i stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja z [...] czerwca 2012r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i przepisami ustawy o udostępnianiu informacji znajdującymi zastosowanie w sprawie. W świetle dokonanej kontroli skargę Stowarzyszenia należało uznać za bezzasadną i po pierwsze zauważyć, że w skardze nie wskazano na konkretne naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jedynie opisowo stwierdzono oparcie zaskarżonej decyzji na Karcie informacyjnej, odmawiając racji innym dowodom powoływanym przez skarżącą oraz nieustosunkowanie się do zarzutu odwołania co do naruszenia art. 66 ust.1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji. Tymczasem Sąd stwierdził, że Kolegium podjęło decyzję po przeanalizowaniu całości akt sprawy, czyli zgromadzonego materiału dowodowego, w zakres którego wchodził raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. I po analizie zgromadzonego materiału, czyli nie wyłącznie opierając się na karcie informacyjnej przedsięwzięcia, dokonano ustaleń środowiskowych i ich właściwej oceny w postępowaniu odwoławczym. Oczywistym przy tym jest fakt, że najistotniejszym dowodem, dokładnie przeanalizowanym, musiał być i był raport, jako miarodajny dla rozstrzygnięcia sprawy element postępowania w ramach, którego dokonuje się oceny oddziaływania na środowisko planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Po drugie należy odeprzeć zarzut dotyczący braku zastosowania w sprawie art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji, który stanowi, że raport o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: a) istnienia przedsięwzięcia, b) wykorzystywania zasobów środowiska, c) emisji. Z analizy treści raportu wynika bowiem, iż raport w pkt 10 czyni zadość obowiązkowi wynikającemu z powołanej normy. Wspomniany pkt zawiera opis przewidywanych oddziaływań obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko. Analiza przeprowadzona w raporcie wykazała, że podczas realizacji dominowały będą odziaływania bezpośrednie i krótkoterminowe; podczas eksploatacji występować będą oddziaływania długoterminowe i stałe oraz skumulowane jako związane z nowopowstałymi lokalnymi źródłami emisji zanieczyszczeń (samochody, urządzenia HVAC, wyrzutnie) i nowymi źródłami hałasu (j/w) oraz pojawieniem się nowego wysokościowego budynku w krajobrazie. Innymi słowy, z zestawienia rodzajów oddziaływań związanych z projektowanym przedsięwzięciem wynika, że elementami środowiska, których dotknie małe oddziaływanie skumulowane będą: powietrze, klimat akustyczny, krajobraz, ludzie/stosunki społeczne (raport – str. 75 – 77). Nadto z treści pkt 8 a – c ust. 1 art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji wynika, że elementem składowym raportu jest opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący m. in. skumulowane oddziaływania na środowisko, ale wynikające z: istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska i emisji, nie zaś opis w zakresie oddziaływań skumulowanych (hałasu) w rejonie sąsiadującej z inwestycją zabudowy mieszkaniowej. Natomiast ustalenia w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny zawiera rozdział 5.6 raportu. Nie można również podzielić twierdzenia skarżącego, że Kolegium nie ustosunkowało się do przedmiotowego zarzutu w wydanej decyzji. W uzasadnieniu decyzji powiedziano, że analizę oddziaływania akustycznego przeprowadzono w raporcie prawidłowo, stąd zarzuty, jakoby należało uwzględnić oddziaływania skumulowane hałasu nie są w ocenie Kolegium uzasadnione. Po trzecie, odnosząc się do argumentu reprezentanta skarżącego poruszonego na rozprawie, a dotyczącego przekroczenia stężenia dwutlenku azotu w zakresie oddziaływania na sąsiedni budynek mieszkalny, wskazać należy, że w pkt 5.7 raportu dokonano analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne. Z analizy tej wynika, że realizacja przedsięwzięcia pociągnie za sobą emisję zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego w trakcie prac budowlanych, związaną ze spalaniem oleju napędowego przez maszyny budowlane. Jednak możliwe przekroczenia dopuszczalnych stężeń dwutlenku azotu ograniczone będą do placu budowy. Z kolei eksploatacja budynku z garażem wiązać się będzie z emisją zorganizowaną do powietrza spalin w wyniku ruchu pojazdów osobowych w garażu podziemnym oraz pracą awaryjnego źródła prądu. Przeprowadzone obliczenia wykazały, że analizowany obiekt nie będzie uciążliwy dla środowiska pod względem zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego oraz nie będzie stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. Projektowana zabudowa nie powinna wpływać odczuwalnie na klimat i na pogorszenie przewietrzana terenu w skali makro. Jako położona poza wyznaczonymi korytarzami wymiany i regeneracji powietrza nie zaburzy zasadniczo przepływu mas powietrza. W zaskarżonej decyzji organ odkreślił, że realizacja planowanej inwestycji nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm jakości powietrza i nie będzie miała uciążliwego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza w otoczeniu inwestycji. Zatem ustaleń wynikających z raportu – według Sądu – nie mogły podważyć twierdzenia przedstawiciela skarżącego przedstawione na rozprawie, jak i dokumenty złożone na ich poparcie. Skarżące stowarzyszenie nie przedstawiło dowodów, które skutecznie mogłyby zakwestionować obliczenia wynikające z raportu. Po czwarte w myśl art. 66 ust. 1 pkt 3 i pkt 7 d ustawy o udostępnianiu informacji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków. Charakterystykę terenu przeznaczonego pod planowane przedsięwzięcie w zakresie dóbr kultury zawiera rozdział 2.2.8. raportu, a oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na obiekty zabytkowe zawiera rozdział 5.12 raportu. Z ustaleń tych wynika, że bezpośrednio na obszarze planowanej inwestycji nie występują obiekty zabytkowe wpisane do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zaś najbliżej położone obszary i obiekty objęte ochroną to: [...] (m. in. układ urbanistyczny), ul. [...] (m. in. Układ przestrzenny), Oś. [...] (układ urbanistyczny), Plac [...] (Hala [...] i Pałac [...]),[...] i [...] oraz kilka obiektów znajdujących się pod ochroną [...] Konserwatora Zabytków. Nadto teren ten pozostaje w granicach obszaru archeologicznego. Wymienione obiekty zabytkowe nie sąsiadują bezpośrednio z terenem analizowanym (znajdują się ok. 100-200 m). Wobec oddalenia wymienionych obiektów oraz zagospodarowania terenów znajdujących się pomiędzy nimi a przedmiotową nieruchomością, nie przewiduje się negatywnego wpływu przedsięwzięcia na ww obiekty na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia. Dodatkowo przedsięwzięcie zostało uzgodnione ze [...] Konserwatorem Zabytków postanowieniem z [...] czerwca 2011r. Skoro raport wymienia wszystkie istniejące w sąsiedztwie, czy w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytki, ze wskazaniem oddziaływania na nie przedsięwzięcia, to brak podstaw do przyjęcia jego wadliwości w przedstawionej materii, zwłaszcza w zakresie pominięcia np. Historycznego Centrum W. Wszystko to przemawia za prawidłowością wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji dla spornej inwestycji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Tym samym Sąd badając legalność decyzji z [...] czerwca 2012r. w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innych przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. – oddalił skargę.