I OSK 1022/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Irena Kamińska (spr.), Sędzia NSA Bożena Popowska, Sędzia del. WSA Jerzy Bortkiewicz, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Tomaszewski, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 214/12 w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 214/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, iż M.K. pismem z dnia 25 maja 2012 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej określonej w punkcie 4 i 5 wniosku, jako informacji polegającej na: - "udostępnieniu do wglądu i wykonania fotokopii dokumentacji sprawy [...], a w szczególności wszelkich dokumentów urzędowych, aktów administracyjnych, stanowisk funkcjonariuszy publicznych lub projektów takich aktów i stanowisk" (pkt 4 wniosku); - "udostępnieniu do wglądu i wykonania fotokopii dokumentacji sprawy [...], a w szczególności wszelkich dokumentów urzędowych, aktów administracyjnych, stanowisk funkcjonariuszy publicznych lub projektów takich aktów i stanowisk" (punkt 5). W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, w zakresie punktu czwartego i piątego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 8 czerwca 2012 r. poinformował wnioskodawcę, że określone w tych punktach dokumenty są dostępne do wglądu w siedzibie Inspektoratu. W dniu 13 czerwca 2012 r. wnioskodawca zapoznał się z materiałami przygotowanymi przez organ jako zadośćuczynienie żądaniu jego wniosku z dnia 25 maja 2012 r. w punktach 4 i 5. W piśmie z dnia 19 listopada 2012 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki wnioskodawca wnosił o usunięcie naruszenia prawa podnosząc, że udostępniono mu do wglądu jedynie 3 karty akt, przy czym żadna z nich nie była oznaczona sygnaturą postępowań, o jakie wnosił. W ocenie wnioskodawcy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia całych akt postępowań wskazanych we wniosku z dnia 25 maja 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 13 grudnia 2012 r., że zgodnie z danymi ujawnionymi w rejestrach PINB w Krakowie – Powiat Grodzki akta sprawy znak: [...] zostały przerejestrowane i otrzymały znak: [...], a następnie włączone do akt znak: [...]. Zarchiwizowane akta znak: [...] zostały przekazane w dniu 27 czerwca 2012 r. do MWINB w Krakowie do sprawy znak: [...], w której wnioskodawca występuje jako strona i może się zapoznać z całością akt sprawy w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, co wyłącza zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W dniu 12 grudnia 2012 r. M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 25 maja 2012 r. w zakresie punktu 4 i 5. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności i zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku w terminie 3 dni poprzez zobowiązanie organu do przesłania w tym terminie pełnej wnioskowanej informacji, stwierdzenie, że żądane informacje stanowią informację publiczną nieprzetworzoną, a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 25 maja 2012 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej i pomimo upływu 14 dni od dnia złożenia wniosku nie otrzymał całej wnioskowanej informacji publicznej, ani też odpowiedniego aktu administracyjnego dotyczącego całej wnioskowanej informacji publicznej. Skarżący podniósł, że informacja publiczna udostępniana jest w formie i w sposób zgodny z wnioskiem (art. 14 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) chyba że organ nie ma możliwości technicznych udostępnienia jej we wskazany we wniosku sposób. W takim przypadku zobowiązany jest do poinformowania wnioskodawcy o innym sposobie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie powołał się na przesłankę techniczną oraz nie poinformował o innej możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wskazano, że organ może odmówić udostępnienia informacji publicznej tylko w przypadku określonym ustawą. Winien tego dokonać w formie decyzji administracyjnej. O czynnościach tych w podanym terminie winien być powiadomiony wnioskujący. Skarżący podał, że bezskutecznie wezwał w dniu 5 grudnia 2012 r. organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieprzesłaniu skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej. Podniósł też, że informacja, udzielenia której się domagał nie została dołączona do akt administracyjnych udostępnionych mu w trybie k.p.a. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Odnośnie pkt 4 i pkt 5 przedmiotowego wniosku organ wyjaśnił, że w piśmie z dnia 8 czerwca 2012 r. poinformował wnioskodawcę, że zanonimizowane dokumenty wydane przez organ nadzoru budowlanego w zakresie wskazanym wnioskiem, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy dostępne są do wglądu w siedzibie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki. Organ podał, że wnioskodawca zapoznał się z informacją publiczną we wnioskowanym zakresie w dniu 13 czerwca 2012 r. W związku z uwagami wniesionymi do protokołu z przyjęcia stron z dnia 13 czerwca 2012 r. dotyczącymi sposobu załatwienia przez organ wniosku z dnia 25 maja 2012 r., w szczególności jego punktu 4 i 5, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki zajął stanowisko w piśmie z dnia 27 czerwca 2012 r., znak: [...]. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie wnioskodawcy Marka Władysława Kulczyckiego do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie prawidłowego rozpatrzenia pkt 4 i pkt 5 wniosku z dnia 25 maja 2012 r., PINB w Krakowie - Powiat Grodzki zajął stanowisko w piśmie z dnia 13 grudnia 2012 r. znak: [...]. W podsumowaniu organ stwierdził, że informacja publiczna żądana przez wnioskodawcę M.K. w zakresie punktu 4 i punktu 5 wniosku została udzielona zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w przedmiotowym postępowaniu nie zachodziła i nadal nie zachodzi bezczynność organu wobec czego wniesiono o oddalenie skargi. Wydając zaskarżony wyrok Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga na bezczynność jest nieuzasadniona, nie doszło również do przewlekłego prowadzenia postępowania. Postępowanie z wniosku skarżącego z dnia 25 maja 2012 r. powinno zakończyć się najpóźniej z dniem 8 czerwca 2012 r. Jak wynika z akt sprawy właśnie w tym dniu wystosowano do skarżącego pismo informujące go o tym, że wnioskowane dokumenty są dostępne do wglądu w siedzibie Inspektoratu we wskazanych dniach i godzinach, a skarżący z możliwości tej następnie skorzystał w dniu 13 czerwca 2012 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji udzielenie takiej informacji stanowiło wystarczającą odpowiedź na wniosek sformułowany jako żądanie "udostępnienia do wglądu i wykonania fotokopii" dokumentacji z akt spraw administracyjnych prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – Powiat Grodzki. Żądanie "udostępnienia do wglądu i wykonania fotokopii" prawidłowo zostało odczytane przez organ jako wniosek udostępnienia akt do zapoznania się z nimi w siedzibie urzędu również w celu ewentualnego wykonania fotokopii, przy czym zasadnie organ nie potraktował tego rodzaju informacji jako informacji przetworzonej. Wgląd do akt spraw publicznoprawnych mający służyć uzyskaniu informacji dotyczącej sposobu działania organu administracji publicznej (z wniosku skarżącego wynika, że dąży on do wyjaśnienia prawdopodobnych przestępstw, o których informował organ w piśmie z dnia 11 maja 2012 r.) jest - zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem - realizacją prawa do informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej jako każda informacja o sprawach publicznych. Sąd pierwszej instancji podniósł, iż przy tak ogólnie sformułowanym wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jak wniosek z dnia 25 maja 2012 r. w zakresie punktu 4 i 5, gdzie następnie z jednej strony organ deklaruje zapewnienie wglądu do akt objętych wnioskiem, a z drugiej strony wnioskodawca twierdzi, że akta są niekompletne, zachowanie organu jest nieweryfikowalne. Nawet skarżący nie jest w stanie wykazać niekompletności akt, skoro ogólny wniosek dotyczący wglądu do akt skierowany jest w istocie na zapoznanie się ze zgromadzoną dokumentacją, aby dotrzeć do konkretnych dokumentów, które w tych aktach powinny się znajdować. Skarżący w swoim wniosku z dnia 25 maja 2012 r. nie wskazywał na konkretne dokumenty, z których treścią chciał się zaznajomić. Nawet zatem udostępnienie akt niekompletnych (w przekonaniu wnioskodawcy) – niezależnie od przyczyny takiego stanu rzeczy – ma charakter zapewnienia wglądu do tych akt, jeżeli organ jest w posiadaniu jedynie takich właśnie niekompletnych akt. W aktach sprawy brak pisma z dnia 17 lipca 2012 r., na które skarżący powołuje się w skardze, a mającego stanowić sprecyzowanie wniosku. Okoliczność ta jednak nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, skoro organ zareagował na wniosek z dnia 25 maja 2012 r. w ustawowym terminie. Pismo z dnia 17 lipca 2012 r. mogłoby być ewentualnie potraktowane jako odrębny wniosek, którego załatwienie pozostaje już jednak poza granicami niniejszej sprawy. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, iż organ udzielając wnioskowanej informacji publicznej w ustawowym terminie nie wszedł w stan bezczynności, który rozpoczynałby się z dniem 9 czerwca 2012 r., a udostępnienie w realiach niniejszej sprawy informacji publicznej do dnia 8 czerwca 2012 r. w postaci poinformowania o sposobie wglądu do akt, z czego zresztą skarżący skorzystał, nie ma znamion przewlekłego prowadzenia postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M.K. zarzucając mu: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przyjęcie, iż antydatowanie (na ostatni dzień ustawowego terminu na udzielenie informacji publicznej) pisma zawierającego zawiadomienie o terminie (wyznaczonym już po upływie czternastu dni od złożenia wniosku), w jakim może dokonać się czynność materialno - techniczna udostępnienia informacji publicznej, a następnie wysłanie tego pisma cztery dni po upływie terminu czternastodniowego, stanowi udostępnienie informacji publicznej w maksymalnym ustawowym czternastodniowym terminie, a poprzez to błędne ustalenie, iż do bezczynności lub przewlekłości postępowania nie doszło, a poprzez to oddalenie skargi, gdy należało skargę uwzględnić, względnie (przy uznaniu, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe) postępowanie umorzyć. b) art. 13 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przyjęcie, iż antydatowanie (na ostatni dzień ustawowego terminu na udzielenie informacji publicznej) pisma zawierającego zawiadomienie o terminie (wyznaczonym już po upływie czternastu dni od złożenia wniosku), w jakim może dokonać się czynność materialno - techniczna udostępnienia informacji publicznej, a następnie wysłanie tego pisma cztery dni po upływie terminu czternastodniowego, zwalnia organ od wymogu zastosowania tego przepisu, a poprzez to błędne ustalenie, iż do bezczynności lub przewlekłości postępowania nie doszło, a poprzez to oddalenie skargi, gdy należało skargę uwzględnić, względnie (przy uznaniu, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe) postępowanie umorzyć. c) art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez złą wykładnię i przyjęcie, iż skorzystanie przez wnioskodawcę z możliwości przesłania udostępnionej uprzednio przez organ informacji publicznej i złożenie w tej materii pisemnego wniosku powoduje wszczęcie nowego postępowania o udostępnienie informacji publicznej, a nie jest kontynuacją poprzedniego. 2. Naruszenie przepisów postępowania: a) art. 149 §1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi choć zaszły okoliczności, które WSA w Krakowie pominął lub (w wyniku błędnych ustaleń) nie wziął pod uwagę, a które jednoznacznie wskazywały, iż skarga winna być uwzględniona. b) art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie całej skargi względnie nie wyłączeniu do osobnego rozpoznania jej części, tj. wniosku z 25.05.2012 r. sprecyzowanego pismem z 17.07.2012 r., oraz pominięcie ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących tej kwestii w uzasadnieniu skarżonego wyroku, co miało zasadniczy wpływ na końcowy wyrok, albowiem bezczynność Organu w tym zakresie jest oczywista. W tym zakresie uchybienie przepisom postępowania zaszło także poprzez niezastosowanie art. 12 ust. 2 pkt 2 Ustawy. c) art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. polegające na nie oparciu orzeczenia na całości materiału dowodowego, w tym zgromadzonego w aktach (WSA w Krakowie w dniu orzekania nie dysponował kompletem oryginalnych akt sprawy; albowiem sąd w niniejszej sprawie orzekał w oparciu o niekompletny i pomieszany zbiór kserokopii z akt sprawy [...]) i przyjęciu, jako podstawy oddalenia skargi, iż cyt. "zachowanie organu jest nieweryfikowalne" w zakresie kompletności udostępnienia informacji publicznej, gdy tymczasem z oryginalnych akt sprawy [...] w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż 13.06.2012 r. Skarżącemu nie udostępniono "akt sprawy" lub "dokumentacji sprawy" (o co wnioskował), lecz jedynie udostępniono przerobione kserokopie 3 dokumentów i to prawdopodobnie nie pochodzących z tych akt (a przynajmniej z ich treści to nie wynika), albowiem usunięto na kserokopiach szereg danych uwidocznionych w oryginalnych dokumentach (m.in. sygnaturę sprawy z jakiej dokument pochodzi) i to bez wydania w tym zakresie decyzji administracyjnej odmawiającej udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę prawem chronioną (dowód: protokół z przyjęcia strony z 13.06.2013 roku - k. 27 lub k. 17 akt oryginalnych - gdzie jest mowa o 3 zanonimizowanych dokumentach o niewidomym pochodzeniu, a nie o aktach tych spraw; udostępnione tego dnia kserokopie dokumentów - karty dołączone do akt na rozprawie lub k. 6-8 akt oryginalnych; pismo Organu z 12.06.2012 r. noszące datę 8.06.2012 r. - k. 2 lub k. 9 akt oryginalnych - gdzie wyraźnie jest mowa o udostępnieniu cyt. zanonimizowanych dokumentów a nie akt spraw lub dokumentacji sprawy); powyższe uchybienie miało istotny i kluczowy wpływ na wynik sprawy, albowiem WSA w Krakowie był w stanie potwierdzić zarzuty Skarżącego, co do bezczynności i przewlekłości Organu, czego nie uczynił i to pomimo, iż w dniu 19.02.2013 r., Skarżący na rozprawie złożył do akt fotokopie wspomnianych kserokopii 3 dokumentów (kart nr 6, nr 7, nr 8 akt oryginalnych). Sąd dysponował oryginalnymi aktami administracyjnymi, w tym powyższymi dokumentami, do spraw II SAB/Kr 158/12 i II SAB/Kr 213/12 (w odpowiedzi na skargę skarżony Organ wskazał akta tej sprawy usprawiedliwiając niekompletność przesyłanych sądowi akt administracyjnych), nie dołączył ich jednak do akt niniejszej sprawy, przez co orzekał na podstawie niekompletnego materiału dowodowego. d) art. 133 § 1 p.p.s.a. polegające na nie oparciu orzeczenia na całości materiału dowodowego zgromadzonego w aktach lub możliwego do zgromadzenia i przyjęciu, jako podstawy oddalenia skargi, iż cyt. "organ w terminie 14 dni wystosował do skarżącego odpowiedź', gdy tymczasem z akt sprawy wynika, iż odpowiedź ta została wysłana dopiero 12.06.2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 1 lub nienumerowana karta akt oryginalnych zalegająca pomiędzy k. 10 i k. 11) powyższe uchybienie miało istotny i kluczowy wpływ na wynik sprawy, albowiem WSA w Krakowie był w stanie potwierdzić zarzutów skarżącego, co do bezczynności i przewlekłości organu, czego nie uczynił i to pomimo, iż skarżący wskazywał na notoryczne antydatowanie pism przez skarżony organ, m.in. podając przykład decyzji wydanej przez skarżony organ w sprawie [...] (WSA w Krakowie zajmował się tą sprawą pod sygn. II SAB/Kr 158/12) przesłanej skarżącemu 10.10.2012 r. (dowód: m.in. k. 28 i k. 36 akt oryginalnych), a noszącej datę 20.09.2012 r. (40 dni wcześniej). e) art. 141 § 4 i art. 151 w zw. z art. 149 § 1 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo pozostawania przez organ w bezczynności lub mimo przewlekłego prowadzenia postępowania. f) naruszenie art. 141 § 1 p.p.s.a. poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie i nie rozważenie, jaki ewentualny wpływ mogłaby mieć ich treść na końcowe rozstrzygnięcie, gdyby Sąd uwzględnił je przy orzekaniu, co miało istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Powołując się na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie oraz zasądzenie od skarżonego organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 174 pkt. 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną oparto na obydwu podstawach kasacyjnych, jednak żaden z podniesionych w niej zarzutów nie zasługiwał na uwzględnienie. Istota sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów dotyczy nieprawidłowości w załatwieniu przez organ wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25 maja 2012 r. Wnoszący skargę kasacyjną podnosi w tym zakresie fakt antydatowania pisma z dnia 8 czerwca 2012 r. informującego go o tym, że wnioskowane dokumenty są dostępne do wglądu w siedzibie organu we wskazanych dniach i godzinach i tym samym naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zarzut ten nie mógł odnieść oczekiwanego skutku, ponieważ w złożonej skardze kasacyjnej skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że 8 czerwca 2012 r., a więc ostatniego dnia na zakończenie postępowania dotyczącego załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wystosowano do skarżącego omawiane pismo informujące. Następnie w dniu 13 czerwca 2012 r. skarżący skorzystał z możliwości zapoznania się z aktami sprawy, której dotyczył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tej sytuacji brak jest podstaw do zarzucania organowi bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego. Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy nie wydaje on w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo w ogóle nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej. Z kolei udzielenie przez organ odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, która to odpowiedź nie jest zgodna z oczekiwaniami strony, nie może skutkować przypisaniem organowi bezczynności. Kolejną część skargi kasacyjnej stanowią zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez pominięcie faktu wniesienia przez skarżącego do organu pisma z dnia 17 lipca 2012 r., stanowiącego uzupełnienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, iż zdaniem skarżącego organ po otrzymaniu przedmiotowego pisma winien był ustosunkować się do zgłoszonych uwag co do udostępnionej wcześniej informacji publicznej, a Sąd pierwszej instancji ocenić zachowanie organu pod kątem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż w aktach sprawy brak jest pisma z dnia 17 lipca 2012 r. Zgodnie z art. 133 §1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji orzekał na podstawie ustaleń faktycznych znajdujących się w aktach sprawy i nie mógł dokonywać w niniejszej sprawie własnych ustaleń co do charakteru żądania skarżącego. Przeprowadzenie dowodów uzupełniających jest wyjątkiem dopuszczalnym tylko w przypadku, gdy ustalenia stanu faktycznego w zakresie przesądzającym o prawidłowości rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu administracji budzą istotne wątpliwości. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła wobec terminowego załatwienia przez organ wniosku skarżącego z dnia 25 maja 2012 r. Po wpłynięciu wniosku organ zobowiązany był załatwić wniosek poprzez: 1) dokonanie czynności materialno - technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej, lub; 2) wystosowanie pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nie jest to informacja publiczna, nie dysponuje informacją albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać, lub; 3) wystosowanie pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji. Zrealizowanie każdej z powyższych czynności przez organ w ustawowym terminie powoduje, iż organ nie pozostaje w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej. Z tych samych powodów nie zasługuje również na uwzględnienie kolejny z zarzutów skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. Skarżący kasacyjnie wysuwa pod adresem organu oraz Sądu pierwszej instancji szereg uwag dotyczących udostępnionych mu do wglądu akt sprawy, a konkretnie braku kart, które w jego zdaniu zostały przez organ celowo usunięte, bądź przerobione. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, przedstawione przez skarżącego okoliczności pozostają bez wpływu na ocenę działania organu pod kątem bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wniosek skarżącego z dnia 25 maja 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 4 i 5 polegał bowiem jedynie na umożliwieniu zapoznania się z aktami sprawy i wykonaniu fotokopii. Skarżący ponadto w swoim wniosku z dnia 25 maja 2012 r. nie wskazywał na konkretne dokumenty, z których treścią chciał się zaznajomić. Skoro organ uczynił zadość wnioskowi i umożliwił skarżącemu w dniu 13 czerwca 2012 r. wgląd do akt sprawy, to przedstawione w skardze kasacyjnej zarzuty odnośnie niekompletności tych akt nie mogły zostać ocenione pod kątem bezczynności organu. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji skoro z jednej strony organ zapewnia możliwość wglądu do akt sprawy zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku, a z drugiej strony wnioskodawca twierdzi, że akta są niekompletne, to zachowanie organu jest nieweryfikowalne i może zostać ocenione wyłącznie pod kątem zaistnienia bezczynności, która w sprawie niniejszej nie występuje. Powyższe rozważania skutkują bezzasadnością pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej tj. art. 149 §1, art. 133 § 1, art. 141 § 4 i art. 151 w zw. z art. 149 § 1 i art. 141 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji należało podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że organ nie dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie, ponieważ udzielił informacji na wniosek skarżącego w takim zakresie w jakim mógł tzn. zapewniając skarżącemu możliwość wglądu w akta sprawy. Powyższe skutkuje tym, iż organowi nie można zarzucić bezczynności, jak słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 184 p.p.s.a.