II FZ 282/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 1445/12 w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r., I SA/Gd 1445/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M. K. przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd podał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 stycznia 2013 r. Wpis został uiszczony przelewem i wpłynął na rachunek bankowy sądu w dniu 11 lutego 2013 r. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 11 lutego 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podał, że przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu została odebrana przez ojca skarżącego, który podjął się przekazania korespondencji. Przesyłka została przekazana skarżącemu w dniu 4 lutego 2013 r. Skarżący podał także, że nie mógł osobiście odebrać przesyłki z sądu, albowiem w okresie od 29 stycznia do 3 lutego 2013 r. przebywał w Warszawie w związku z prowadzeniem cyklu szkoleń. Wskazując na treść art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wniosku skarżącego. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności, które wskazywałyby na brak możliwości zapoznania się z korespondencją przesłaną z sądu w dacie jej doręczenia dorosłemu domownikowi, jak również w dniach poprzedzających udział w szkoleniu w W.. Sąd zauważył, że jak wynika z z oświadczenia złożonego przez stronę oraz z załączonego do wniosku pisma, że skarżący uczestniczył w szkoleniu dopiero od dnia 29 stycznia 2013 r. Przyjąć zatem należy, że istniała możliwość zapoznania się z korespondencją przesłaną z sądu przed tą datą, skoro fakt doręczenia zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu miał miejsce w dniu 25 stycznia 2013 r. Tymczasem skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że w tym czasie wystąpiły takie, niezależne od niego okoliczności, które uniemożliwiły mu zapoznanie się z treścią przesyłki sądowej. Strona nie uprawdopodobniła, że wystąpienie tych okoliczności uniemożliwiło jej bądź to samodzielne uiszczenie wpisu bądź też podjęcie odpowiednich kroków zmierzających do tego, aby w czasie jej nieobecności związanej z pobytem na szkoleniu wpis został uiszczony przez inne osoby, do dnia upływu 7 dniowego terminu tj. do 1 lutego 2013 r. Odwołując się do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu fakt przebywania poza domem, wynikający z normalnego funkcjonowania strony w związku z wykonywaniem czynności zawodowych. 2. W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że ustawodawca przyznał stronie 7 dni na uzupełnienie braków formalnych. W sytuacji, gdy strona z przyczyn oczywistych nie mogła uzupełnić tych braków w ostatnim dniu terminu z powodu wyjazdu służbowego i obowiązków służbowych, to uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem skarżącego fakt, że mógł wcześniej uiścić wpis nie ma żadnego znaczenia i nie jest wynikiem niedbalstwa strony. Skarżący podkreślił, że częste wyjazdy wiążą się z charakterem pracy i należytym wykonywaniem obowiązków służbowych, zaś upoważnienie do odbioru korespondencji dla ojca – koniecznością życiową, a nie wyrazem niedbalstwa czy lekkomyślności ze strony skarżącego. 3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie jest bezzasadne. Odpierając argumentację skarżącego zwrócić trzeba uwagę przede wszystkim na przyczynę, dla której skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu, a dopiero w drugiej kolejności na moment, w którym ona wystąpiła. Otóż rację ma skarżący twierdząc, że dla stron postępowania sądowoadministracyjnego ustawa przewiduje 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i gdyby przyczyna uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej wystąpiła w ostatnim dniu terminu, to w okolicznościach danej sprawy rozważyć należałoby przywrócenie stronie terminu do dokonania czynności. Podkreślić należy jednak, że przyczyna uchybienia terminu nie może być przez stronę zawiniona, a więc musi być od strony całkowicie niezależna. Działania strony nie może cechować najmniejszy nawet stopień niedbalstwa. Art. 86 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. O braku winy można zatem mówić wyłącznie wówczas, gdy zaistnieją niespodziewane, nagłe okoliczności, nie możliwe do przewidzenia i przezwyciężenia przez stronę postępowania sądowego, np. nagła choroba strony czy też osoby pozostającej pod jej opieką. Tymczasem w przypadku skarżącego przyczyną nie uiszczenia w terminie wpisu od skargi jest wyjazd służbowy. Jak przyznaje skarżący w zażaleniu, wyjazdy tego rodzaju są częste i wiążą się z charakterem jego pracy. Nie sposób więc przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu przez skarżącego była niespodziewana i tym samym trudna do przezwyciężenia. Z tego już tylko względu wniosek o przywrócenie terminu uznać należało za niezasadny i słusznie Sąd pierwszej instancji odmówił jego uwzględnienia. Trafnie przy tym zwrócił uwagę Sąd, że skoro przesyłka odebrana została w dniu 25 stycznia 2013 r., a wyjazd służbowy miał miejsce w dniu 29 stycznia 2013 r., to skarżący miał czas na zapoznanie się z korespondencją z sądu. Powyższe okoliczności dodatkowo wskazują, że podniesione przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponieważ nie zostały przez skarżącego wypełnione przesłanki, o jakich mowa w art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.